Staphylococcus aureus - leczenie, objawy i zdjęcia

Staphylococcus aureus jest bardzo powszechną i bardzo niebezpieczną warunkowo patogenną bakterią, która może dotknąć każdą osobę, niezależnie od płci i wieku. Te mikroorganizmy są szeroko rozpowszechnione w lokalach, w których przebywa wiele osób.

Źródłem infekcji staje się zarażona osoba dorosła lub dziecko. Patogenne mikroorganizmy są aktywowane u tych, którzy mają gwałtowny spadek odporności lub pogorszenie ogólnego stanu.

Jednym z najtrudniejszych rodzajów gronkowców jest złoto. To on powoduje różne choroby gardła. A z jego nadmiernie aktywną reprodukcją, osoba może dostać nawet ropne zapalenie gardła.

Pomimo faktu, że sam drobnoustrój dostatecznie zbadane, nazwał je zakażenie gronkowcowe pozostaje w zakresie leczenia jednego z najpoważniejszych chorób. Faktem jest interesująca z uwagi na dużą zmienność gronkowce i jego zdolności do szybkiego rozwoju oporności na różne antybiotyki (zwłaszcza w dawkach niezgodności przez pacjenta otrzymania wielu leków i czas przebiegu).

Staphylococcus aureus: co to jest?

Staphylococcus aureus to bakteria, która wygląda jak piłka z wyglądu. Choroba jest bardzo powszechna. Według danych, 20% światowej populacji jest już bezpośrednim nosicielem gronkowca.

Występuje wszędzie: na skórze, w nosie, w jelitach, gardle, a nawet na genitaliach. Ta częstość występowania wpływa również na liczbę chorób, które mogą towarzyszyć bakteriom i powodować ich powstawanie.

Wśród głównych przyczyn przyczyniających się do rozwoju infekcji gronkowcami, należy wskazać:

  1. Obecność chorób przewlekłych;
  2. Zmniejszona odporność na stres, beri-beri, antybiotyki, niedożywienie i przyjmowanie leków immunosupresyjnych;
  3. Interakcje z potencjalnym nosicielem infekcji (np. Dławica piersiowa, która jest przenoszona przez zawieszone w powietrzu kropelki);
  4. Nieprzestrzeganie norm sanitarnych w przypadku cięć na ciele, otarć, otwartych ran. Infekcja rany gronkowcem może prowadzić do jej ropienia i ostatecznie doprowadzić do zakażenia krwi;
  5. Używanie nieumytych owoców, warzyw i innych produktów bakteryjnych skażonych.

Często zakażenie Staphylococcus aureus dotyka dzieci. Czynnikami ryzyka w tym przypadku są:

  1. Ciąża patologiczna;
  2. Przedłużony okres bezwodny przy porodzie;
  3. Ciąża podczas ciąży;
  4. Hipotrofia noworodka;
  5. Pojawienie się wcześniaka;
  6. Nieprzestrzeganie higieny osobistej dziecka.

Największym problemem w walce ze staphylococcus jest to, że ma zadziwiającą żywotność. Na ten drobnoustrój nie może wpływać zimne, bezpośrednie światło słoneczne lub brak wilgoci. Nawet praktycznie wysuszona bakteria staphylococcus zachowuje swoje właściwości.

W jaki sposób przenosi się Staphylococcus aureus

W większości przypadków infekcje występują w placówkach medycznych. Staphylococcus aureus jest przenoszony zarówno przez kropelki w powietrzu, jak i przez żywność (skażone mięso, jaja, produkty mleczne, ciasta, ciastka ze śmietaną) lub artykuły gospodarstwa domowego.

Infekcja wnika w ciało dziecka również poprzez mikrourazy skóry lub błon śluzowych dróg oddechowych. Maksymalne ryzyko zakażenia dotyczy wcześniaków i dzieci z osłabioną odpornością. Podczas porodu, poprzez rany lub zadrapania, a także poprzez mleko matki, matka może zarazić dziecko. Jeśli bakterie dostaną się do ciała matki przez pęknięcia w sutkach, może to prowadzić do ropnego zapalenia sutka.

Staphylococcus aureus u dzieci i noworodków

Jedna z toksyn wytwarzanych przez złoty gronkowiec - złuszczacz ma właściwość silnie wpływającą na noworodki. Wydzielona trucizna wnika w pory skóry i wywołuje pojawienie się pęcherzy, przypominających przypalenia, iz tego powodu otrzymała nazwę syndromu "oparzonego dziecka".

Choroba ta rzadko dotyka noworodków, ponieważ są chronione przez 6 miesięcy przez odporność otrzymywaną z mleka matki, równolegle z kontaktem dziecka z bakteriami, wytwarzana jest dodatkowa odporność, która nadal ją chroni. Aby zapobiec chorobom, dziecko powinno uważnie monitorować swoją higienę i odżywianie.

Jakie jest niebezpieczeństwo tej bakterii?

Wraz z osłabieniem mechanizmów obronnych ciała, infekcja budzi się i powoduje różne choroby, aż do zakażenia krwi lub sepsy. Wysoka patogenność Staphylococcus aureus wiąże się z trzema czynnikami.

  1. Po pierwsze, mikroorganizm jest bardzo odporne na działanie antyseptyczne i czynników środowiskowych (wytrzymać temperatury wrzenia przez 10 minut, suszenie, zamrażanie, alkohol etylowy, nadtlenek wodoru, z wyjątkiem „zielonki”).
  2. Po drugie, Staphylococcus aureus, penicylinazy wytwarza enzymy i ligazy, dzięki czemu jest chronione od prawie wszystkich penicyliny, antybiotyku i pomaga stopienia skóry, włączając gruczoły potowe i przenikają w głąb korpusu.
  3. Po trzecie, drobnoustrój produkuje endotoksynę, która prowadzi zarówno do zatrucia pokarmowego, jak i syndromu ogólnego zatrucia organizmu, aż do rozwoju wstrząsu toksycznego dla zakażeń.

I, oczywiście, należy zauważyć, że nie ma odporności na tę chorobę, więc dorosły lub dziecko, któremu udało się wyleczyć Staphylococcus aureus, może zarazić się infekcją.

Objawy Staphylococcus aureus

U dzieci i dorosłych gronkowce powodują różne zmiany - ropnie, figówka, gidradenity, zapalenie skóry, carbuncles, egzema, zapalenie okostnej, zbrodniarz, zapalenie szpiku, zapalenie powiek, zapalenie mieszków włosowych, czyraki, ropne zapalenie skóry, zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, wyrostka robaczkowego.

Rozważ najczęstsze choroby, które mogą powodować Staphylococcus aureus.

  1. Przewód pokarmowy. W ciągu kilku godzin po przyjęciu pokarmu, który został skażony gronkowcami, rozpoczyna się rozwój zatrucia pokarmowego. Zaczyna się wiele wymiotów, pojawiają się mdłości i suchość w jamie ustnej. Zaburzenia i ból w jamie brzusznej są niepokojące.
  2. Choroby skóry. W zależności od obszaru dotkniętego gronkowcem choroby skóry są podzielone na ropowicę lub ropnie, czyraki lub karbonyle. Kufa charakteryzuje się lekkim zaczerwienieniem, gęstością i bolesnością skóry, guz jest bardziej poważną chorobą obejmującą kilka mieszków włosowych. Może towarzyszyć jej gorączka, osłabienie, utrata siły.
  3. Zapalenie płuc: najczęściej u dzieci, zwłaszcza u małych dzieci, jest również diagnozowane u osób osłabionych; charakteryzuje się krótkim okresem początkowej gorączki z szybkim rozwojem niewydolności oddechowej, mogą wystąpić poważne objawy niedrożności.
  4. Błony śluzowe. Często patogen występuje w nosogardzieli i gardle. W przypadku rozwoju infekcji obserwuje się procesy zapalne w uszach, nosie i gardle. W ciężkich postaciach dochodzi do zapalenia ucha i zapalenia zatok. Nie zawsze tajemnica krostkowa wychodzi na powierzchnię. Niestety, utrudnia to diagnozę.
  5. Bakteryjne zapalenie wsierdzia jest jednym z powikłań bakteriemii gronkowcowej. Najczęściej rozwinięci i osoby z osłabionym układem odpornościowym, a także narkomani.
  6. Choroba Rittera lub syndrom „parzone skóry” - to kolejna manifestacja zakażenia gronkowcem a, występujące głównie u niemowląt i małych dzieci. Jego objawy choroby mogą przypominać szkarlatynę (jak wysypka) lub różycy (palenisko czerwony stan zapalny skóry z wygładzonymi granic), znaleziono w zakażeniach paciorkowcami.
  7. Toksyczny wstrząs jest najcięższą chorobą wywołującą Staphylococcus aureus. Zaczyna się nagle i przebiega z gorączką, zawrotami głowy i bólem głowy, niskim ciśnieniem krwi, kołataniem serca i wymiotami. W całym ciele lub w niektórych miejscach pojawia się wysypka w postaci plam. Po tygodniu pojawia się łuszczenie skóry.

Jak widać, w zależności od obszaru zmian Staphylococcus aureus, objawy u dzieci i dorosłych mają kardynalną różnicę. Są bezpośrednio związane z miejscem wprowadzenia bakterii do organizmu, stanem układu odpornościowego pacjenta i agresywnością patogenu. Odpowiedni sposób leczenia Staphylococcus aureus zależy od konkretnego miejsca zakażenia.

Jak zapobiec infekcji

Przestrzegaj pewnych środków zapobiegawczych, aby uniknąć infekcji.

  1. Przestrzegaj zasad higieny, dobrze myj ręce;
  2. Nie dotykaj, nie przeczesz ran, wysypek na skórze;
  3. Nie używaj środków higieny innych osób: maszynki do golenia, grzebienie, ręczniki itp.;
  4. Przestrzegaj wszystkich zasad dotyczących obróbki cieplnej i przechowywania żywności.

Należy zauważyć, że ciężkie postacie zakażenia gronkowcami występują rzadko i, co do zasady, u dzieci ze złym stanem zdrowia, chorobami wrodzonymi, wadami rozwojowymi.

Leczenie Staphylococcus aureus u dorosłych

Staphylococcus jest niezwykle trwałą bakterią. Jak mówią, nie tonie w wodzie, nie pali się w ogniu. Wysoka odporność na czynniki środowiskowe. Nie zawsze umieraj z różnymi metodami dezynfekcji: gotowanie, kwarc, środki antyseptyczne, dezynfekcja, autoklawowanie. Na tym polega trudność w leczeniu Staphylococcus aureus. Trudno jest wybrać leki przeciwbakteryjne, które mogą wpływać na gronkowca złocistego. Odporność na tę bakterię nie jest wytwarzana, choroby można powtarzać.

Staphylococcus aureus można leczyć, ale ze względu na to, że mikroorganizm jest zdolny do opracowania oporności na antybiotyki, sposób leczenia jest często skomplikowane. Przebieg antybiotyków określonych trzeba całkowicie przejść, a gdy pacjent nie ukończył, następnie śmierć nie wszystkie Staphylococcus aureus (w jelicie i innych organach), a później staną się oporne na lek.

Jeśli terapia antybiotykowa jest nieskuteczna lub niemożliwa, pacjentom przepisuje się bakteriofaga gronkowcowego, który w rzeczywistości jest wirusem bakteryjnym. Jego zaletą jest to, że wpływa tylko na niektóre patogenne drobnoustroje bez uszkadzania normalnej mikroflory, nie ma przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Najstraszliwszymi wrogami gronkowca są roztwory jasnozielonej (wspólnej zieleni) i chlorofilu w postaci roztworu olejowego lub alkoholowego. Lek Zelenka stosuje się w leczeniu ran na skórze. Chlorophyllipt jest przepisywany przez lekarza do sanacji nosogardła i gardła.

Staphylococcus aureus w jelicie: objawy i leczenie

W większości przypadków okres inkubacji po zakażeniu rodzajem bakterii jest nie dłuższy niż jeden dzień, więc pierwsze oznaki mogą pojawić się dopiero po 5-6 godzinach.

Staphylococcus aureus w jelicie ma następujące objawy:

  • niestrawność, wyrażone płynnych stolców podczas popychania toalety bardzo częste (do 10 razy dziennie), a spójność masy odpadów jest wodnisty śluzem lub krwi;
  • cięcie intensywnych bólów w okolicy nadbrzusza i w podbrzuszu;
  • nudności, silne wymioty;
  • zauważalne intertrigo;
  • wzrost temperatury ciała do niskich wartości;
  • osłabione ciało, zmęczenie.

"Walka" z infekcją gronkowcową jest skierowana do:

  • tłumienie aktywności patogenu;
  • poprawa odporności;
  • stymulacja procesów metabolicznych;
  • leczenie chorób przewlekłych, które osłabiają organizm.

Wybór metody leczenia opiera się na wynikach analizy stolca.

Staphylococcus aureus w nosie: objawy i leczenie

Ulubionym siedliskiem Staphylococcus aureus jest jamę nosową. I można go znaleźć w całkowicie zdrowych ludziach. Wiele przez długi czas są po prostu nosicielami patogennej bakterii.

  • zaczerwienienie nosogardła wyściełającego nabłonek śluzowy;
  • zanik nabłonka błony śluzowej nosogardła;
  • przeziębienie, które jest niewrażliwe na leczenie;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • ogólne zatrucie;
  • pojawienie się na błonie śluzowej nosa krostkowej formacji.

Obecność infekcji gronkowcami często prowadzi do rozwoju zapalenia zatok, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa, zapalenia zatok czołowych, jak również atrofii błony śluzowej nosa. Leczenie gronkowca w nosie jest konieczne w przypadkach, gdy choroba prowadzi do procesów zapalnych i występowania zapalenia zatok, przewlekłego lub ostrego zapalenia błony śluzowej nosa. Jego aktywność w organizmie wynika z osłabionej odporności.

Staphylococcus aureus w gardle: objawy i leczenie

Nosiciel zakażenia z reguły jest bezobjawowy. Wraz z osłabieniem mechanizmów obronnych organizmu, Staphylococcus aureus w gardle może powodować objawy ropnego zapalenia gardła:

  • nagły wzrost temperatury ciała;
  • silny ból głowy;
  • osłabienie, pogorszenie apetytu;
  • zwiększenie liczby migdałków, które mogą powodować dyskomfort podczas połykania pokarmu, przekrwienie błony śluzowej i wygląd
  • ropna tablica;
  • powiększone regionalne węzły chłonne.

Charakterystyczną cechą tych chorób w obecności Staphylococcus aureus jest ropne wydzielina w gardle. W leczeniu gronkowca w gardle antybiotyki są zwykle przepisywane przez specjalistę, aby jak najszybciej zaradzić infekcji i zapobiec prawdopodobieństwu nawrotu choroby, przynajmniej w niedalekiej przyszłości.

Przed leczeniem gronkowca w gardle konieczne jest uwzględnienie indywidualnej nietolerancji składników leku, dlatego dla każdego pacjenta należy wybrać specjalny kompleks do leczenia. Dawka jest również ustalana przez lekarza prowadzącego w zależności i zależy od wieku i kategorii wagi.

Jak leczyć Staphylococcus aureus? 12 najlepszych produktów Staphylococcus

Ciało ludzkie może służyć jako dom dla tysięcy drobnoustrojów i bakterii, a ta okolica niekoniecznie kończy się chorobą. Odporność niezawodnie chroni nas, powstrzymując aktywność nieproszonych gości i zmuszając ich do przestrzegania zasad dobrego porządku. Staphylococcus nie jest wyjątkiem; zwykle występuje w około jednej trzeciej populacji świata, ale na razie nie objawia się.

Osłabienie odporności, banalna hipotermia lub obecność innej infekcji w organizmie, przeciwko której zastosowano antybiotyki, są powodem, dla którego gronkowiec może przejść do ofensywy. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć dwie rzeczy: nie można leczyć antybiotykami w przypadku najmniejszej niedyspozycji lub przeziębienia, a po prostu bezcelowe jest stosowanie ich przeciwko gronkowcom dla przewidywania. Nie pozbędziesz się nosiciela, ale poznasz swojego gronkowca za pomocą leków przeciwbakteryjnych i zanegujesz ich skuteczność w przyszłości, kiedy naprawdę będą potrzebne.

Jedyną rozsądną środkiem zapobiec infekcji gronkowca - lokalną sanitarnych skóry, błony śluzowe górnych dróg oddechowych w zimnej porze roku, jak również wyznaczenie leków, które wzmacniają układ odpornościowy. Przepisywanie antybiotyków jest uzasadnione tylko w przypadku ciężkich, zagrażających życiu chorób: zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, zapalenie szpiku, septyczne wielu ropni w tkankach miękkich i skóry, czyraki na twarzy i głowy (w bezpośredniej bliskości do mózgu). Ale zanim wybierze się antybiotyk przeciwko gronkowcom, wykwalifikowany lekarz zawsze wytwarza kulturę bakteryjną.

Stacja sanitarno-epidemiologicznego, STI klinice lub urząd profil medyczny specjalista (ENT, dermatolog, ginekolog, urolog, pulmonolog, gastroenterolog, specjalista chorób zakaźny) ogrodzenie wykonane z hodowli bakteryjnej w miejscu lokalizacji zakażenia gronkowcem. To może być wymaz z gardła, ropień ropne na skórze, pochwy lub cewki moczowej, jak również próbki krwi, plwociny, moczu, śliny, soku żołądkowego, nasienia lub inne płyny ustrojowe.

Otrzymany materiał umieszcza się w pożywce, po chwili kolonia gronkowców rozmnaża się, a asystent laboratoryjny może określić typ czynnika sprawczego i na które antybiotyki jest wrażliwy.

Rezultat siewu wygląda jak lista, w której przeciwnie do nazw wszystkich miejscowych środków przeciwdrobnoustrojowych jest jeden z symboli literowych:

S (wrażliwy) - wrażliwy;

I (średniozaawansowany) - umiarkowanie czuły;

R (odporny) - Odporny.

Wśród antybiotyków z grupy «S» lub, w skrajnych przypadkach, «ja» lekarz wybiera lek, który pacjent nie jest traktowany jednej choroby w ciągu ostatnich kilku lat. Tak więc istnieje większa szansa na sukces i uniknięcie szybkiej adaptacji gronkowca do antybiotyku. Jest to szczególnie ważne w przypadkach, gdy jest to kwestia leczenia długotrwałych i często nawracających infekcji gronkowcami.

Antybiotyki i Staphylococcus aureus

W rzeczywistości istnieje tylko jeden obiektywny powód stosowania antybiotyków przeciwko tak stabilnemu i elastycznemu patogenowi jak gronkowiec - spodziewana korzyść przewyższa nieuniknione szkody. Jedynie w przypadku, gdy infekcja ogarnęła całe ciało, dostała się do krwi, spowodowała gorączkę, a naturalne siły obronne nie wystarczą, aby pokonać chorobę, należy zastosować terapię antybakteryjną.

Ale istnieją aż trzy dobre powody, aby porzucić antybiotyki w leczeniu gronkowca:

Aby poradzić sobie z niektórymi typami środkiem, takim jak Staphylococcus aureus, tylko cefalosporyny drugiej i trzeciej generacji, mogą, półsyntetyczne penicyliny (oksacylinę metycylinę), lecz najmocniejsze nowoczesnych antybiotyków (wankomycyna, teikoplanina, fuzidin-, linezolidu). Uciekania się do ekstremalnych środków spada coraz częściej, ponieważ w ciągu ostatnich 5-10 lat gronkowce zmutowany i nabyte przez enzym beta-laktamazy, za pomocą których skutecznie niszczą cefalosporyny i metycylinę. Do takich środków tam określenie MRSA (MRSA) i niszczy je zawierają kombinacje leków, na przykład, z fuzidin- Biseptolum. I jeśli pacjent przed obszernej infekcji gronkowcem niekontrolowany spożywane antybiotyki patogen może być niewrażliwe;

Bez względu na to, jak skuteczny jest antybiotyk, w praktyce efekt jego stosowania przeciwko gronkowcom jest prawie zawsze tymczasowy. Na przykład, w przypadku furunculosis po udanym zatrzymaniu zakażenia u 60% pacjentów, choroba powraca i nie radzi sobie z nią z tym samym lekiem, który przystosował patogen. Jest oczywiste, że taka cena, którą warto zapłacić tylko dla „way out piku”, gdy stan pacjenta, aby ustabilizować staph zakażenia jest niemożliwe bez antybiotyku;

Antybiotyki nie wybierają ofiar - oprócz tych bakterii, przeciwko którym z nich korzystasz, niszczą inne mikroorganizmy, w tym pożyteczne. Długotrwałe leczenie środkami przeciwbakteryjnymi prawie zawsze wywołuje dysbakterioza w jelicie i moczowo-płciowego, a także pogarsza się ryzyko aktywacji innych chorób, które są obecne w organizmie w postaci nośnika.

Czy mogę całkowicie pozbyć się Staphylococcus aureus?

Powiedzmy od razu - nie, nie możesz. Jedynie w bardzo rzadkich przypadkach, gdy gronkowiec dostał na małej powierzchni skóry, a ludzki układ immunologiczny, z jakiegoś powodu, aktywowane makrofagi udało się poradzić sobie z intruzem, a potem mówić o „przejściowych nosicieli gronkowca.” Taka sytuacja, jeśli zostanie znaleziona, jest przypadkiem. Najczęstszym patogenem jest możliwe, aby zdobyć przyczółek w nowym miejscu, zwłaszcza jeśli kontakt był szeroki (kąpiel w zanieczyszczonej akwenie, korzystanie z zanieczyszczoną odzież, pościel, ręczniki). Nabyte w obozie aureus szpitalu, przedszkolu, szkole lub latem zwykle osadza się w organizmie do końca życia.

Dlaczego odporność zdrowego dziecka lub dorosłego nie pozbawia się tej niebezpiecznej bakterii? Ponieważ nie ma obiektywnych przyczyn, dopóki nosiciel nie przejdzie choroby. Skromnie siedzi w rogu gronkowca nie powoduje żadnego interesu w układzie odpornościowym, krwinki białe i makrofagi nie są uznane na polowanie na niego, a we krwi nie może wytworzyć pożądany przeciwciała. Ale co, jeśli na przykład dziecko co jesień-zima choruje na dławicę gronkowcową lub dziewczynę, która wie o obecności w swoim ciele złośliwej bakterii, planuje ciążę?

W takich przypadkach konieczne jest leczenie immunostymulujące i sanacja dostępnych obszarów problemowych: gardła, nosogardzieli, skóry, pochwy. Takie środki nie pozwalają pozbyć się gronkowca na zawsze, ale będzie znacznie zmniejszyć liczbę swoich koloniach i zmniejszyć ryzyko przejścia nośnej w niebezpiecznej choroby.

Jakie jest sanktuarium gronkowca?

Profilaktyczne sanacja jest bardzo skutecznym środkiem, który zaleca się regularnie stosować u wszystkich nosicieli gronkowca. Pracownicy instytucji edukacyjnych i medycznych dla dzieci dwa razy w roku wymazy podanie od nosa, a jeśli wynik jest pozytywny, reorganizacji, a następnie ponownie podjąć analizę w celu osiągnięcia kompletny brak gronkowca w górnych drogach oddechowych. Jest to bardzo ważne, ponieważ tylko dlatego można ubezpieczyć się przed rozprzestrzenianiem się patogenu przez powietrzne kropelki.

Jeśli Ty lub roczna nawroty migdałków dziecka, czyraki i inne przewlekłe choroby zapalne, których przyczyną (zgodnie z wynikami badań, a nie oparte na domysłach) jest mianowicie Staphylococcus powinny uzupełniać medycyna pierś oznacza dla lokalnej sanitarnych. Z preparaty te wykonane płukania gardła, nosa wkropleniu, kładąc wacika w nosowych, nawadniania lub strzykawką dróg rodnych, tarcie i smarowanie błon śluzowych lub skóry, w zależności od lokalizacji pojazdu. W każdym przypadku należy wybrać odpowiednią wersję leku i ściśle przestrzegać instrukcji.

Oto lista wszystkich skutecznych rozwiązań i maści przeciwko gronkowcom:

Oleisty roztwór octanu retinolu (witamina A);

Staphylococcus aureus - co to jest, objawy, jak przekazywane między dorosłymi, leczenie

Staphylococcus aureus (S. aureus) to gram-dodatnia bakteria mająca kształt kuli lub owalu. Odnosi się do fakultatywnych beztlenowców. Jest to najbardziej patogenny gatunek gronkowca.

Na czym polega ta choroba, jakie są przyczyny i sposoby jej przenoszenia, a także jakie objawy dana osoba napotyka, gdy infekcja dostanie się do krwi, omówimy dalej w artykule.

Co to jest Staphylococcus aureus?

Staphylococcus aureus - Gram-dodatnie bakterie kulisty, co powoduje szeroki zakres różnych chorób od światła trądzikową do najtrudniej gronkowcowe posocznicy. Jego nosiciele stanowią prawie 20% populacji, pasożytując na błonie śluzowej górnych dróg oddechowych lub skóry.

Nazwa „złotej” Staphylococcus aureus uzyskano z poświatą, która produkuje wysiano na pożywce. W greckiej slaphyle - pęczek «» i coccus - «» sferycznej, Staphylococcus pod mikroskopem przypomina kiść winogron.

Mikroorganizmy chorobotwórcze prowadzą aktywną aktywność życiową w organizmie, zarówno u dzieci jak iu dorosłych. Ale jeśli układ odpornościowy organizmu działa stabilnie, normalna mikroflora tłumi aktywność tych bakterii. W przypadku osłabienia reaktywności organizmu, mikroorganizm jest aktywowany i wywołuje progresję patologii.

Cechy Staphylococcus aureus:

  • bakteria jest odporna na różne środki antyseptyczne, a także nie umiera przez długi czas podczas gotowania, zamrażania, suszenia i tak dalej;
  • nie formułuj sporu.
  • Bakterie są bardzo niekomfortowe z powodu warunków środowiskowych. Optymalna temperatura powietrza dla ich aktywnego rozwoju wynosi 30-37 C. Bilans kwasowo-zasadowy powinien być neutralny.

Przyczyny

Nie podawaj staphilococcus, aby pokazać jego patogenne właściwości ludzkiego układu odpornościowego. W zdrowym ciele jest w stanie wytrzymać atak wszystkich czynników patogenności tej bakterii (przed enzymami, hemolizynami, toksynami itp.). W przypadku osłabienia miejscowej i ogólnej obrony immunologicznej rozwija się infekcja gronkowcem.

Zakażenie Staphylococcus aureus występuje ze zmniejszeniem odporności, co przyczynia się do wielu czynników:

  • przyjmowanie antybiotyków i hormonów;
  • stres;
  • niedożywienie;
  • hypo- i beri-beri;
  • infekcja;
  • dysbioza jelit;
  • nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej;
  • wcześniactwo;
  • niedojrzałość dziecka przy urodzeniu;
  • sztuczne karmienie;
  • później zastosowanie do klatki piersiowej.

Nawiasem mówiąc, w tym szczepy oporne, najbardziej niebezpieczne fatalny Staph nie jest wrażliwy na większości znanych antybiotyków, zwany MRSA (z angielskiego oporny na metycylinę Staphylococcus aureus - MRSA). Prawdopodobieństwo "pobrania" takiego okazu jest tylko wśród osób o niskiej odpowiedzi immunologicznej:

  • pacjenci z HIV (AIDS), chorobami onkologicznymi, ciężką astmą, cukrzycą;
  • starsi ludzie;
  • pacjenci po przeszczepieniu narządu;
  • pacjenci przyjmujący długotrwałe kortykosteroidy i inni.

W jaki sposób przenoszony jest Staphylococcus aureus?

  1. Rozprzestrzenianie się Staphylococcus aureus najczęściej występuje poprzez zanieczyszczone ręce.
  2. Zdrowa skóra i błony śluzowe są skuteczną barierą przeciwko infekcjom. Jednakże, jeśli te bariery są podzielone (uszkodzenie skóry spowodowane urazem lub śluzówki spowodowane zakażeniem wirusowym), zakażenia otwiera dostęp do podstawowej tkanek i przepływ krwi, który powoduje chorobę.
  3. Osoby o osłabionej odporności lub z inwazyjnymi urządzeniami medycznymi są szczególnie wrażliwe.

Spektrum chorób wywołanych przez bakterię uderza w jej różnorodność:

  • Infekcje skóry - carbuncles, czyraki, phlegmon, zapalenie mieszków włosowych, liszajec pęcherzowy.
  • Infekcje dróg oddechowych - zapalenie płuc, zapalenie migdałków.
  • Infekcje ośrodkowego układu nerwowego - zapalenie opon mózgowych, ropień mózgowy, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych mózgu.
  • Infekcje dróg moczowych - zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej.
  • Infekcje kości, stawów, aparatu mięśniowego - zapalenie kości i szpiku, ropne zapalenie stawów, ropne zapalenie mięśni.

Jedną z ich negatywnych cech Staphylococcus aureus jest odporność na wiele antybiotyków, w tym serię penicylin. Z tego powodu powoduje poważne epidemie zakażeń szpitalnych.

Objawy Staphylococcus aureus

Specyficzne objawy kliniczne infekcji gronkowcowej zależą od miejsca wprowadzenia drobnoustroju i stopnia obniżenia odporności u pacjenta. Na przykład u niektórych osób infekcja kończy się prostym wrzodem, a u osłabionych pacjentów - ropniem i wydzieliną, itp.

Typowe objawy charakterystyczne dla Staphylococcus aureus u dorosłych:

  • szybkie zmęczenie;
  • ogólne osłabienie;
  • brak apetytu;
  • bóle w kościach i stawach;
  • nudności i wymioty;
  • gorączka.

Są to powszechne objawy zakażenia przez szkodliwe bakterie. W zależności od siły odporności i odporności systemów ciała, lista ta może być uzupełniona innymi symptomami, bardziej szczegółowo wskazującymi na rodzaj choroby.

Uszkodzenie skóry

Infekcje skóry charakteryzują się wysypką na skórze, pojawieniem się pęcherzyków z ropnymi treściami, strupami, zaczerwienieniem i pieczęciami.

Infekcje narządów i oczu ENT

Wejście na nabłonek błony śluzowej nosa i gardła, infekcje gronkowcowe powoduje anginy, zapalenie ucha, zapalenie zatok, oraz inne choroby zapalne patologii otolaryngologia lub górnych dróg oddechowych.

Z pokonanie S. aureus płuc rozwija gronkowcowego zapalenia płuc, znamienny tym, że pojawienie się duszności i ból w klatce piersiowej, ciężkie zatrucia organizmu i powstawanie w tkankach płuc wieloma formacjami ropnych stopniowo przekształca się wrzodów. Przerwa ropień w jamie opłucnej rozwija opłucnej ropień (empyema).

Po uszkodzeniu błony śluzowej oka rozwija się zapalenie spojówek (światłowstręt, łzawienie, obrzęk powiek, ropne wydzielanie z oczu).

Uszkodzenie OUN

Jeśli złoty gronkowiec wejdzie do mózgu, ryzyko wystąpienia zapalenia opon mózgowych lub ropnia mózgu jest wysokie. U dzieci te patologie są niezwykle trudne, a przypadki śmierci nie są rzadkie. Charakterystyczne objawy:

  • zespół zatrucia;
  • hipertermia;
  • ciężkie wymioty;
  • objawy meningalne są pozytywne;
  • skóra wykazuje oznaki wysypki.

Staphylococcus aureus wpływa na układ moczowo-płciowy

Zakażenie układu moczowego wywołane przez Staphylococcus aureus charakteryzuje się:

  • zaburzenie oddawania moczu (częste, bolesne),
  • mała gorączka (czasami może być nieobecna),
  • obecność ropy, domieszki krwi i wykrycie złotych gronkowców w ogólnym i bakteriologicznym badaniu moczu.

Bez leczenia gronkowiec jest w stanie zakażać otaczające tkanki (gruczoł krokowy, tkankę okołokomorową) i powodować odmiedniczkowe zapalenie nerek lub ropnie nerki.

Uczucie układu mięśniowo-szkieletowego

Ten czynnik sprawczy jest główną przyczyną ropnych zmian układu mięśniowo-szkieletowego (zapalenia szpiku i zapalenia stawów). Takie stany patologiczne rozwijają się częściej u młodzieży. U dorosłych gronkowcowe zapalenie stawów często powstaje na tle istniejącego reumatyzmu lub po wymianie stawów.

Zatrucie pokarmowe

Rozwija się przy użyciu zakażonego lub zepsutego jedzenia i postępuje z objawami ostrego zapalenia jelit. Charakterystyczne są: gorączka, nudności, wymioty do 10 lub więcej razy dziennie, luźny stolec z domieszką zieleni.

Staphylococcus aureus to niebezpieczna forma bakterii, która powoduje wiele infekcji, gdy układ odpornościowy pacjenta słabnie. Jeśli znajdziesz pierwsze częste objawy (letarg, nudności, brak apetytu), natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Diagnostyka

W przypadku pojawienia się objawów zapalenia w dowolnym narządzie, należy skontaktować się z odpowiednim specjalistą. jeśli nie możesz samodzielnie określić, co wpływa na ciało, skonsultuj się z terapeutą lub pediatrą. Po rozpoznaniu pacjenta można skierować do specjalisty:

  • Chirurg (z ropniami narządów wewnętrznych),
  • dermatolog (ze zmianami skórnymi),
  • kardiolog, pulmonolog, traumatolog, reumatolog, okulista, neurolog, dentysta.

Standardowy plan diagnostyczny obejmuje takie techniki:

  • aglutynacja lateksu;
  • standardowy test koagulazy in vitro;
  • kliniczne i biochemiczne badanie krwi;
  • zasiew materiału biologicznego;
  • Rozmaz z powiek z podejrzeniem zapalenia spojówek;
  • Reakcja aglutynacji Vidala.

W zależności od rodzaju i umiejscowienia infekcji gronkowcami jako materiału biologicznego stosuje się:

  • rozładowanie błon śluzowych (najczęściej w nosogardzieli);
  • plwocina;
  • zawartość rany (ropa i wysięk zapalny);
  • krew (z sepsą);
  • mocz;
  • cal;
  • żółć;
  • alkohol.

Na pożywce Staphylococcus aureus tworzy gładkie, wypukłe, mętne kolonie o średnicy około 4-5 mm. Takie kolonie są barwione w różnych odcieniach żółtego koloru, który określa nazwę patogenu.

Leczenie Staphylococcus aureus

Głównym punktem leczenia infekcji gronkowcami jest terapia antybakteryjna z lekami, na które patogen jest wrażliwy. Staphylococcus aureus jest jednym z niewielu mikroorganizmów, które mają wysoką zdolność do wywoływania oporności na antybiotyki.

Szczególnie niebezpieczne mikroorganizmy, "żyjące" w placówkach medycznych. Spotkali się z wieloma lekami i środkami dezynfekcyjnymi na całe życie, więc bardzo trudno jest lekarzom wybrać naprawdę skuteczne leczenie infekcji szpitalnych gronkowców.

Przyjmowanie antybiotyków

Staphylococcus aureus charakteryzuje się zwiększoną odpornością na wiele leków przeciwbakteryjnych. Z tego powodu antybiotyki, które są aktywne przeciwko temu mikroorganizmowi, są stosowane tylko w leczeniu skomplikowanych, zagrażających życiu postaci choroby.

Takie podejście do terapii pozwala uniknąć tworzenia się oporności pewnych szczepów Staphylococcus aureus na stosowane środki przeciwbakteryjne.

Ciężkie zakażenia gronkowcowe wymagają podawania pozajelitowych (wstrzykiwanych) antybiotyków, z których preferowane są:

  • chronione penicyliny (Nafcillin, Ampicillin + Sulbactam);
  • cefalosporyny pierwszej lub drugiej generacji (Cefaleksyna, Cefuroksym, Cefazolina) w połączeniu z klindamycyną.

W przypadku opornych szczepów MRSA, wankomycyna jest zarezerwowana i jest przepisana, jeśli infekcja jest zagrożona przez całe życie.

Immunostymulacja

  1. Autohemotransfuzja to wstrzyknięcie domięśniowe krwi żylnej pacjenta. Ta procedura jest szeroko stosowana w leczeniu furunculosis.
  2. Podskórne lub domięśniowe wstrzyknięcie antytoksycznej surowicy antyfiolokokowej lub wstrzyknięcie dożylne plazmy antybiotykowej.
  3. Ziołowe środki immunostymulujące - trawa cytrynowa, jeżówka, eleuterokok, żeń-szeń, chitozan. Leki te normalizują energię i podstawowy metabolizm, mają działanie adaptogenne - pomagają radzić sobie ze stresem i stresem.
  4. Pacjenci z wyraźnymi oznakami dysfunkcji immunologicznej wykazują syntetyczne immunomodulatory - polioksidon, Ismigen, Timogen, Amiksin.

Rokowanie zależy od lokalizacji patologicznego ogniska zakażenia gronkowcami, nasilenia choroby i skuteczności leczenia.

Przy nieznacznych zmianach skórnych i błon śluzowych rokowanie jest prawie zawsze korzystne. Wraz z rozwojem bakteriemii z klęską narządów wewnętrznych, rokowanie gwałtownie się pogarsza, ponieważ w ponad połowie przypadków takie warunki kończą się śmiercionośnym rezultatem.

Zapobieganie

Podstawowe środki profilaktyki indywidualnej:

  • higiena osobista (czyste dłonie, czyszczenie na mokro co najmniej 2 razy w tygodniu, odpowiednio ugotowane jedzenie);
  • terminowe leczenie chorób zakaźnych - próchnica zębów, chiri, dławica piersiowa, zapalenie migdałków i migdałków, zapalenie cewki moczowej i inne;
  • unikanie miejsc przeciążenia u szczytu chorób układu oddechowego;
  • odmowa korzystania z produktów mlecznych, mięsnych i cukierniczych, przechowywana niewłaściwie, szczególnie w czasie gorącym;
  • natychmiastowe leczenie antyseptycznych ran skóry, nałożenie bandaży lub łaty;
  • odmowa wizyty w salonach kosmetycznych i klinikach stomatologicznych, które nie poświęcają należytej uwagi dezynfekcji narzędzi medycznych.

W przypadku jakichkolwiek wysypek na skórze, a także złego stanu zdrowia, należy skonsultować się ze specjalistą. Staphylococcus aureus ma poważne konsekwencje dla organizmu i aby ich uniknąć, potrzebne jest właściwe leczenie przepisane przez lekarza.

Czytaj więcej:

Dyskusja: 3 komentarze

Niezwykle palący problem i przyczyną wielu schorzeń powstałych w pierwotnej i wtórnej planu... szczególnie cierpi układ oddechowy..nosoglotka... i wskutek zatrucia wszystkich innych układów i narządów w organizmie... szczególnie wrażliwego pąki sercu CNS stawów mięśni ścięgna... tylko odsłonięte tkanki patogenu pochodzenia mezenchymalnego o powinowactwie biochemicznym do uwolnionej toksyny.... problemem jest to, gronkowce niezwykle odporne i wysoce adaptacyjne stopień aktywności... co często pozwala mu ponownie uczestniczyć lat i powtarzać się w organizmie, poruszając się w skomplikowanej postaci przewlekłej, zdolność do manifestowania po leczeniu, powodując ogromne szkody dla układu odpornościowego i państwa jako całości..... Głównymi czynnikami : niewykwalifikowany bezmyślnego i częste stosowanie antybiotyków, niezdolność przemieszczania początkowo prawidłowego rozpoznania lub nieprawidłowo przypisana lub leczenia,... Czas Naya środowiska lub emocjonalny ładunek....

I więcej...)) w artykule ZAPOBIEGANIE skuteczne tylko pierwsze dwa akapity....! reszta jest nierealistyczna do wykonania, ponieważ nie można ich wykonać, ponieważ są one związane z badaniami laboratoryjnymi w każdym konkretnym przypadku.... jak wyobrażasz sobie przyjmowanie racji w salonie piękności do analizy lub mięsa na rynku lub rynku...? to śmieszne...!)) nawet śmieszniejsze, że trzeba ciągle podejmować ryzyko...... po raz kolejny dowodzi niskiej jakości stanu sanitarnego nadzoru epidemiologicznego i sytuacji jako całości...

Staphylococcus aureus: objawy u dorosłych, wywołane choroby i sposoby leczenia

Zagrożenia dla zdrowia czekają na każdym kroku nie tylko dzieci, ale i dorośli. Duża grupa składa się z chorób wywoływanych przez szkodliwe bakterie.

Jednym z najniebezpieczniejszych pasożytów jest Staphylococcus aureus. Pomimo mikroskopijnych rozmiarów bakteria przyczynia się do rozwoju śmiertelnych chorób.

Informacje ogólne

Staphylococcus aureus odnosi się do gatunku kulistych bakterii z rodzaju Staphylococci. Mikroorganizmy są Gram-dodatnie - zachowują pigmentację po umyciu metodą Grama.

Bakteria ma zdolność pozostawania na błonach śluzowych i zewnętrznych powłokach skóry. To nie zawsze powoduje choroby. Osoba może po prostu być przewoźnikiem. Jest około 40% takich osób na całym świecie.

Przewoźnik może mieć inny charakter - stały lub przejściowy. Na tę okoliczność wpływa stan konkurencyjnej mikroflory, rodzaj szczepu i stan zdrowia nosiciela. Istnienie Staphylococcus aureus odkrył szkocki chirurg Alexander Ogston w 1880 roku.

W 1884 r. Opisano bakterię. Badanie zostało przeprowadzone przez niemieckiego lekarza Ottomara Rosenbacha, profesora terapii i patologii. Gatunek został nazwany z powodu jego pojawienia się pod mikroskopem. Większość bakterii w bliskiej wizji jest bezbarwna, a te mikroorganizmy są pomalowane na złoty kolor.

Ich barwę zapewnia obecność barwnika pigmentowego z grupy karotenoidów w tkankach organizmów. Długość chromosomu gronkowca wynosi do 1 μm i zawiera w sobie ogromną liczbę genów - ponad 2500.

Kokki nieruchome podczas cyklu życiowego są przyczepione do nabłonka parami lub pojedynczo. Z wyglądu przypominają one kolonię z tego grona, który jest również odzwierciedlenie w nazwie rodzaju ( „stafula” w języku greckim oznacza „kiść winogron”).

Staphylococcus aureus nie stanowi sporu. Bakterie są bardzo niekomfortowe z powodu warunków środowiskowych. Optymalna temperatura powietrza dla ich aktywnego rozwoju wynosi 30-37 C. Bilans kwasowo-zasadowy powinien być neutralny.

Po wykryciu penicyliny antybiotyk był aktywnie wykorzystywany w walce ze Staphylococcus aureus, a zatem zmutowany gatunek, rozwijający odporność na substancję. Oporność jest spowodowana utrzymaniem w organizmie bakterii enzymu, który rozkłada cząsteczkę penicyliny, zwaną penicylinazą.

Obecnie ze Staphylococcus aureus walczą z użyciem innego antybiotyku, metycyliny. Lek jest chemiczną modyfikacją penicyliny, której enzymy bakterii nie są w stanie zniszczyć.

Jednak podczas trwającej selekcji naturalnej niektóre szczepy rozwinęły oporność na ten lek. Stwierdzono istnienie jeszcze bardziej stabilnych grup wykazujących oporność na wankomycynę i oporność na glikopeptyd.

Przyczyny i rodzaje chorób, mechanizm infekcji

Bardzo często infekcja występuje w szpitalu

Staphylococcus aureus zajmuje czołowe miejsce na liście patogenów, które dostają się do ciała pacjentów w szpitalu.

Spektrum chorób wywołanych przez bakterię uderza w jej różnorodność:

  1. Infekcje skóry - carbuncles, czyraki, phlegmon, zapalenie mieszków włosowych, liszajec pęcherzowy.
  2. Infekcje dróg oddechowych - zapalenie płuc, zapalenie migdałków.
  3. Infekcje ośrodkowego układu nerwowego - zapalenie opon mózgowych, ropień mózgowy, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych mózgu.
  4. Infekcje dróg moczowych - zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej.
  5. Infekcje kości, stawów, aparatu mięśniowego - zapalenie kości i szpiku, ropne zapalenie stawów, ropne zapalenie mięśni.

Wśród przyczyn rozwoju zakażeń gronkowcami znajdują się następujące czynniki:

  • obecność chorób przewlekłych;
  • osłabiona odporność;
  • przyjmowanie dużej liczby leków;
  • beri-beri;
  • częsty stres;
  • infekcja od przewoźnika;
  • Warunki życia, które nie odpowiadają normom sanitarnym i epidemiologicznym.

Zakażenie złotym gronkowcem jest szczególnym zagrożeniem zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Mikroorganizmy są wysoce odporne na większość leków i niekorzystne czynniki zewnętrzne.

Cechą tego gatunku jest jego zdolność do wytwarzania endotoksyn, które powodują ogólne zatrucie organizmu, z późną interwencją medyczną - sepsą i szokiem toksycznym zaraźliwym.

Odporność na czynniki zakaźne nie jest rozwinięta, więc nie ma gwarancji, że po zebraniu infekcji i odzyskaniu choroby nie będzie można ponownie zachorować.

Mechanizm przenikania Staphylococcus aureus do organizmu człowieka składa się z kilku etapów:

  1. Inseminacja. Ze środowiska zewnętrznego kokcydy wchodzą do błon śluzowych i skóry. Przy pomocy specjalnego kwasu przyczepiają się do nabłonka i zaczynają wytwarzać toksyny.
  2. Penetracja przez nabłonek i przywiązanie do elementów zewnątrzkomórkowych. Poprzez nienaruszoną skórę i błony śluzowe bakterie nie mogą przedostać się przez nie. Wnikają one w przypadki, w których uszkodzone są naturalne bariery ochronne, a przewody dławicowe są zatkane. Staphylococci przyczepiają się do cząsteczek fibrynogenu, lamininy, elastyny, kolagenu i innych tkanek.
  3. Zniszczenie tkanek. W procesie życia Staphylococcus aureus produkuje wiele enzymów, które tworzą dla niego korzystne siedliska, oraz toksyny niszczące membrany komórek w ludzkim ciele.
  4. Zniszczenie barier immunologicznych. Gdy gronkowiec dostanie się do organizmu, fagocyty, które są czynnymi ochraniaczami układu odpornościowego, atakują szkodniki. Bakterie są w stanie oprzeć się ich działaniu i zniszczyć same komórki fagocytujące. Mogą również przenikać do fagocytów i żyć w nich.

Objawy infekcji

Staphylococcus aureus: bacapsus

Penetrując do organizmu, powoduje Staphylococcus aureus objawy u dorosłych są w następujący sposób:

  • szybkie zmęczenie;
  • ogólne osłabienie;
  • brak apetytu;
  • bóle w kościach i stawach;
  • nudności i wymioty;
  • gorączka.

Są to powszechne objawy zakażenia przez szkodliwe bakterie. W zależności od siły odporności i odporności systemów ciała, lista ta może być uzupełniona innymi symptomami, bardziej szczegółowo wskazującymi na rodzaj choroby.

Infekcje skóry charakteryzują się wysypką na skórze, pojawieniem się pęcherzyków z ropnymi treściami, strupami, zaczerwienieniem i pieczęciami.

W przypadku infekcji dróg oddechowych następuje wydzielina z nosa, ból gardła, kaszel, duszność. Infekcje dróg moczowych występują w obecności bolesnego oddawania moczu, bólu w okolicy lędźwiowej.

Zakażenia kości, stawów, układu mięśniowego towarzyszą bóle, zaczerwienienie skóry w miejscu zagrożonym, wygląd obrzęk, ropa przez skórę.

Metody leczenia

Staphylococcus aureus - niebezpieczny kokos

W celu przypisania skutecznych procedur terapeutycznych należy najpierw postawić dokładną diagnozę pacjentowi.

Aby określić obecność kolonii Staphylococcus aureus w organizmie, należy przeanalizować skład ropnego wydzieliny z dotkniętych narządów i tkanek lub płynów biologicznych.

Materiał biologiczny z ropnego ropnia jest zabarwiony metodą Grama. W wyniku badań zawsze można znaleźć dużą liczbę ziarniaków i neutrofili (leukocytów).

Kolonie, których próbki są dodatnie pod względem obecności enzymów koagulazy, katalazy, termonukleazy, najprawdopodobniej zostaną sklasyfikowane jako Staphylococcus aureus.

Podczas diagnozowania zatruć gronkowcowych skuteczność badań laboratoryjnych zostaje zredukowana do zera, są one raczej funkcją pomocniczą. Ważną rolę w tym przypadku odgrywają dane kliniczne.

Zachowawcze leczenie zakażeń wywołanych przez złote Staphylococcus jest stosowane tylko w wyjątkowych przypadkach. Większość technik terapeutycznych jest następująca:

  • drenaż ropnych formacji;
  • usuwanie ciał obcych;
  • leczenie przeciwdrobnoustrojowe;
  • usunięcie martwiczej tkanki.

Wybór antybiotyków wynika z różnorodności szczepu i stopnia odporności na te lub inne leki. W praktyce obowiązują następujące zasady:

  1. penicylina benzylowa;
  2. cefalosporyny (najlepiej pierwsza generacja);
  3. nafcylina;
  4. oksacylina;
  5. wankomycyna;
  6. cefaleksyna.

Przy łagodnej infekcji przepisywane są leki do podawania doustnego, w ciężkich przypadkach podawane są dożylnie antybiotyki.

Czas trwania leczenia zależy od tego, jak pacjent czuje, jak skuteczne są leki i jak silna jest infekcja. Ciężkie choroby wymagają czterotygodniowego cyklu podawania.

Szczególną rolę odgrywa wprowadzenie środków mających na celu zmniejszenie ryzyka zakażenia złocistymi stafilokokami w salach szpitalnych.

Staphylococcus aureus to niebezpieczna forma bakterii, która powoduje wiele infekcji, gdy układ odpornościowy pacjenta słabnie. Jeśli znajdziesz pierwsze częste objawy (letarg, nudności, brak apetytu), natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Głównym programem leczenia zakażeń gronkowcami jest przyjmowanie antybiotyków.

I trochę więcej informacji poznawczych o złotym Staphylococcus - w wideo:

Jak leczyć Staphylococcus aureus i furunculosis (przegląd leków)

Przepraszam za niezupełnie poprawny tytuł. Byłoby bardziej poprawne "jak leczyć infekcje spowodowane przez złociste staphylococcus, w tym furunculosis (przegląd leków)", Ale to zbyt skomplikowane i długie.

Aby przygotować ten materiał, zostałem poproszony przez odwiedzających, którzy często w komentarzach na blogu pytali o to, jak pozbyć się Staphylococcus aureus. Przede wszystkim zalecam przeczytanie ogólnych informacji o Staphylococcus aureus i klasyfikacji piodermy z mojego ostatniego artykułu. Tak więc można sadzić gronkowca 15-30% najwyraźniej zdrowych osób. W rzeczywistości oznacza to system odpornościowy organizmu FULL jest w stanie żyć z drobnoustrojem w stanie "rozejmu": Stafilokk powoduje zmian zakaźnych, a ciało nie zwraca uwagi na fakt, że skóra i śluzowa dzienny bakteria, uzbrojony w duży zestaw czynników patogenności. Z tego możemy wywnioskować, że nie należy próbować zniszczyć gronkowca za wszelką cenę, tylko trzeba, aby pomóc wzmocnić układ odpornościowy „granicę” do „wroga” nie może swobodnie przenikać do środka.

Na tej stronie (Szybki skok do sekcji):

Żądanie: przed zadawaniem pytań w komentarzach przeczytaj cały artykuł. Wiele typowych pytań, które użytkownicy zadają, znajduje już odzwierciedlenie w tekście.

Strona ta jest okresowo aktualizowana przy użyciu nowych informacji i pytań, które wysyłają odwiedzający. Przyjdź tu co 1-3 miesiące lub umieść stronę w zakładkach, aby wiedzieć. Ostatnia aktualizacja: 22 kwietnia 2013 r.

Oznaczanie patogenów

Dzięki przewlekłej ropnej i krostkowej skórze i chorobom śluzowym można prowadzić badanie bakteriologiczne ropa. Oficjalnie nazywa się Sadzenie na flory i wrażliwość na antybiotyki i zrobione w lokalnym centrum higieny i epidemiologii (Stacja sanitarna).

Istota analizy polega na rozwoju bakterii w pożywce, gdy wykryty jest wzrost, określa się typ drobnoustroju i listę antybiotyków, które hamują lub nie hamują wzrostu kolonii tej bakterii. Na koniec wydaje się opinię na temat wykrycia drobnoustroju i tabeli jego wrażliwości na antybiotyki z następującymi oznaczeniami:

  • S (wrażliwe) - bakteria jest wrażliwa na antybiotyk (tj. ten antybiotyk hamuje wzrost bakterii),
  • Ja (średniozaawansowany) jest umiarkowanie stabilny,
  • R (odporny) - jest stabilny.

Czasami przybliżone stężenie bakterie w badanym medium w postaci stopnia. Na przykład 10 5 / g oznacza pięć zer: 100 000 na 1 g.

Przykład analizy bakteriologicznej (fragment). Założył się złoty gronkowiec (S. aureus).

Zwykle to robimy Siać ropę lub oddzielone od rany (przetoki), ale możliwe jest również badanie innych środowisk ciała: moczu, wydzielania gruczołu krokowego itp. Oprócz wspomnianej stacji sanitarnej można również wysiewać ze skóry poradnia dermatologiczno-neurologiczna oraz w oddziale dermatologicznym szpitala. Z zasiewem śluzowym staje się pielęgniarką w gabinecie lekarza o odpowiednim profilu. Na przykład wymaz z gardła lub nosogardła - w gabinecie lekarskim ENT. Badanie krwi na sterylność ma to sens w podwyższonej temperaturze i dużych ropniach, w innych przypadkach analiza powinna wykazać brak wzrostu drobnoustrojów.

Najczęściej przyczyną ropnych infekcji skórnych są gronkowcamizłoty, naskórkowy), paciorkowce, enterokoki, w osłabionych ludzi starszych po operacjach chirurgicznych - Jajka, Proteus, Klebsiella, Pseudomonas aeruginosa i inne bakterie Gram-ujemne.

Ocena statusu immunologicznego i poziomu glukozy we krwi

W przypadku przewlekłych zakażeń krostkowych zaleca się sprawdzenie na czczo poziom cukru we krwi, zwłaszcza w obecności objawów klinicznych cukrzycy: zwiększone oddawanie moczu (> 2 litrów dziennie), głód, utratę apetytu, spadek wagi, aceton zapachu oddechu, itp normalny poziom glukozy na czczo. 3,3-5,5 mmol / l. Podwyższone stężenie cukru we krwi znacznie przyczynia się do występowania chorób futerkowych i rozwoju powikłań ropnych, a także do leczenia ropienia u chorych na cukrzycę jest znacznie trudniejsze.

Wskazane jest, aby zrobić szczegółowe (szczegółowe) immunoglobulina. Zestaw wskaźników w immunogramie może być różny, ale średnio badanie kosztuje kilka tysięcy rubli rosyjskich. Według niektórych danych wykryto nieprawidłowości związane z chorobą u 30-50% pacjentów. Dlaczego w ogóle nie? Ponieważ daje immunogram bardzo surowa ocena układu odpornościowego, zasadniczo pokazuje tylko liczbę określonych komórek i współczynników odporności we krwi i nie mówi nic o tym, co dzieje się w grubości tkanek, do których docierają komórki odpornościowe. Ustalono, że w dowolnym momencie znajduje się we krwi tylko 5% wszystkie dostępne w komórkach limfoidalnych ciała (limfocyty, limfoblasty) i że połowa tych komórek przemieszcza się z krwioobiegu do tkanek na 30 minut. Powstaje pytanie: czy można zrozumieć skuteczność bojową armii, badając liczbę pociągów i wagonów, w których żołnierze są przenoszeni na front? Przeczytaj więcej na ten temat w naukowym artykule na temat odporności na błony śluzowe: http://www.medvestnik.by/ru/issues/a_8966.html (artykuł na marzec 2013).

Do którego lekarza się zgłosić w leczeniu staphylococcus aureus?

  1. Po pierwsze tak jest lekarz według profilu infekcja: z furunculosis - dermatolog, stomatitis - dentysta, zapalenie migdałków - lekarz laryngolog, itp. Z ropieniem należy zgłosić się do chirurgów, ale zwykle są słabo zorientowani w zachowawczych metodach leczenia i w każdym razie pragnienie może sugerować tylko, aby wypuścić ropę operacyjnie (tj. za pomocą skalpela).
  2. Infekcjonista.
  3. Immunolog.

Tutaj podałem tylko listę najbardziej minimalnych badań na temat fruktozy. Jeśli to możliwe, należy całkowicie zbadać. Lista egzaminów obowiązkowych i dodatkowych podana jest pod linkiem Diagnostyka i immunokorekcja przewlekłej zarazy (zobacz na tej stronie w dziale Przydatne linki).

Antybiotyki i Staphylococcus aureus

Podczas leczenia zwykłych niepowikłanych (bez głębokiego lub rozległego stanu zapalnego, temperatury itp.) Infekcji skóry, należy użyć antybiotyki są niepożądane z kilku powodów:

  1. Tylko kilka grup antybiotyków może zabić Staphylococcus aureus: na przykład niektóre półsyntetyczne penicyliny o wąskim spektrum działania (metycylina, oksacylina), cefalosporyny pokolenia 1-3. Jednak nie przez pierwszy rok są gronkowce z enzymami (3-laktamazami, które spokojnie niszczą te penicyliny i cefalosporyny. Takie gronkowce są nazywane MRSA (oporny na metycylinę Staphylococcus aureus, oporny na metycylinę Staphylococcus aureus) i zostały zarejestrowane od 1961 roku. Tylko kilka antybiotyków może pomóc w przypadku infekcji MRSA, na przykład wankomycyna, teikoplanina, linezolid, kwas fusydowy. Czasami do podawania doustnego, połączenie fusidyna + biseptol. To ostatnia "broń", która powinna być używana tylko w naprawdę trudnych sytuacjach. Więcej o tym wszystkim napisałem w artykule I jesteś gotowy, aby żyć w świecie bez antybiotyków?

Jeśli interesuje Cię problem oporności gronkowców na antybiotyki, przeczytaj artykuł "Nabyta w społeczności MRSA to nowy problem oporności na antybiotyki"(Journal of Clinical Microbiology and Antimicrobial Chemotherapy, 2005): http://www.antibiotic.ru/cmac/pdf/7_1_032.pdf

  • Efektem antybiotyków w przypadku furunculosis będzie tylko tymczasowy (po zniesieniu antybiotyków u 60% pacjentów liczba nawrotów pozostaje taka sama!). Ocalałe szczepy gronkowców pozostaną na skórze i błonach śluzowych, a następnie namnażają się. Ale następnym razem najprawdopodobniej będą odporne na używany lek. Jeśli jednak nie użyjesz tego antybiotyku przez wiele lat, bakterie znów staną się wrażliwe.
  • Przyczyną są czynniki antybakteryjne dysbioza, która łamie równowagę mikrobiologiczną na skórze i błonach śluzowych. To samo w sobie sprzyja rozprzestrzenianiu się niebezpiecznych bakterii i wzrostowi grzybów (drozd, itp.).
  • Należy stosować antybiotyki anty-gronkowcowe w poważnych przypadkach: sepsa, gronkowcowe zapalenie płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie wsierdzia, zapalenie stawów, zapalenie kości i szpiku itd. Jeśli wrzody są na twarzy, wówczas stosowanie antybiotyków jest uzasadnione Ze względu na wysokie ryzyko powikłań, t. następny to mózg.

    Komentarze są często zadawane: Czy można całkowicie pozbyć się staphylococcus? Istnieją fakty, gdy przypadkowo gronkowce złapane na skórze kilka miesięcy później nie znaleziono na nim. Jeśli dana osoba ma dobrą odporność, a skóra ma prawidłową i stabilną mikroflorę (społeczność lokalnych drobnoustrojów), wtedy gronkowce umrą, niezdolne do wytrzymania konkurencji z "aborygenami". Taki tymczasowy przewoźnik jest nazywany przejściowy.

    Jeśli twoja ludzka mikroflora jest zerwana lub kontakt z gronkowcami był rozległy (kąpiel w stawie stojącym lub w rzece lokalnej o małej prędkości przepływu), a następnie gronkowce osadzają się na skórze i śluzie przez długi czas (często na całe życie). W większości przypadków to przewlekły (długie) powóz Aby się pozbyć, niemożliwe jest. Niełatwo jest zniszczyć gronkowce za pomocą antybiotyków, ponieważ bakterie te potrafią się nawzajem rozwijać i przekazywać oporność na leki przeciwbakteryjne. Układ odpornościowy jest w stanie pokonać zakażenie gronkowcem, ponieważ w wewnętrznym środowisku organizmu bakterie te nie powinny być, ale radzić sobie z nimi bezobjawowy przewóz gronkowców na skórze i błonach śluzowych nie jest łatwe, ponieważ jest brane pod uwagę wariant normy (chociaż zaleca się leczenie przed planowaną ciążą). Staphylococci można zniszczyć (sanitacja, CM. poniżej) w ograniczonym zakresie, ze skóry lub błon śluzowych, a po upływie pewnego czasu (tygodnie lub miesiące), nadal będzie tu ponownie, nawet w niskich stężeniach i nie powodują problemów.

    Metody sanityzacji bakterii gronkowcowych

    W komentarzach byłem okresowo pytany, jak leczenie Staphylococcus aureus. Ludzie, którzy pracują w instytucje dziecięce i medyczne, są zobowiązane 2 razy w roku do zasiania zasiewów śluzu lub komórek nabłonka z przedniej części nosa. Ogrodzenie jest produkowane przez pielęgniarkę. Jeżeli wyniki są pozytywne (tj. Wykrycie gronkowca), to sanitacja ("sanitacja", Od słowa SANITARNY) nosogardzieli, tak aby pracownik nie był stałym źródłem infekcji w zespole. Po uświęceniu powtarza się kultura przewozu gronkowców, próbując uzyskać wynik negatywny. Ponieważ gronkowca nie można raz na zawsze zniszczyć, planowane uprawy są przeprowadzane co sześć miesięcy. Wszystkie metody sanacji określone w tej sekcji są zamierzone tylko dla nosogardła i / lub gardła. Aby uzyskać informacje na temat sanacji jelit, zobacz oddzielną sekcję poniżej.

    METODY KURACJI STAFILOCOCKS:

    1) Sanitacja z roztworem witaminy A w oleju, który jest aktywnym przeciwutleniaczem, zmniejsza patogenne właściwości gronkowca (ale go nie zabija) i wspomaga gojenie błony śluzowej. Skuteczność 78%. Połóż tampony w nosie lub zaszczep, lub wdychaj przez inhalator olejowy. 6 dni. Nie ma przeciwwskazań. Efekt uboczny jest niekorzystny wpływ na rzęsk nabłonka błony śluzowej nosa.

    Czytaj więcej: "Diagnostyka i sanitacja bakteryjnych nosicieli gronkowców. Zalecenia metodyczne"(Zatwierdzony przez Głównego Państwowego Inspektora Sanitarnego Federacji Rosyjskiej w dniu 6 kwietnia 2001 r.) - http://rudoctor.net/medicine2009/bz-yw/med-cmzya.htm

    2) Sanitacja za pomocą elektrolitycznego wodnego roztworu podchlorynu sodu.

    Roztwór otrzymuje się przez elektroliza zwykłe rozwiązanie fizjologiczne. Powstaje antyseptyk o właściwościach antybakteryjnych, detoksykujących i immunomodulujących. W ciągu 2 tygodni należy zaszczepić 4 razy dziennie przez 5-6 kropli w obu kanałach nosowych. Rozwiązanie musi być przygotowane bezpośrednio przed użyciem. Nie powoduje dysbiozy w nosie. Nie ma przeciwwskazań. Skuteczność 87%. W domu ta metoda jest nierealistyczna.

    Więcej: w tym samym miejscu, http://rudoctor.net/medicine2009/bz-yw/med-cmzya.htm

    3) Sanitacja z mikroklimatem speleoshy.

    Znalezienie w jaskini naturalnej lub sztucznej ze ścianami niektórych rodzajów minerałów. Zmniejsza patogenne właściwości gronkowca, wzmacnia układ odpornościowy. Zalecany do sanitacji nosicieli bakterii cierpiących na choroby alergiczne. Nośnik bakterii umieszcza się w speleosagcie przez 20-30 minut dziennie przez 14 dni. Nie ma przeciwwskazań. Skuteczność 91%.

    Więcej: w tym samym miejscu, http://rudoctor.net/medicine2009/bz-yw/med-cmzya.htm

    4) Sanitacja roztworem furacyliny, wywar z dziurawca i karboksymetyloceluloza sodowa.

    Opatentowana metoda w Federacji Rosyjskiej 2001 r., Termin ważności patentu wygasł w 2007 r. Furacilin jest składnikiem przeciwbakteryjnym, herbata ziołowa dziurawca zwyczajnego ma wysoką aktywność przeciwgrzybiczą, zmniejsza stany zapalne i przyspiesza regenerację tkanek. Sól karboksymetyloceluloza stabilizuje rozwiązanie. Metoda bardzo wydajny i bezpieczny dla błony śluzowej nosa. Polecam wszystkim do użytku, ale rozwiązanie jest trudne do zrobienia samemu.

    5) Maść Bactroban.

    Zawiera antybiotyk mupirocyna (szczegółowy opis patrz poniżej). Tylko do leczenia nosicieli gronkowców donosowa maść (nie mieszaj go z podobną maścią do skóry o nazwie "do użytku zewnętrznego"). Maść wstrzykuje się do jamy nosowej 2-3 razy / dobę. Na małym palcu weź niewielką ilość leku wielkości główki zapałki i wstrzyknij go do jednego nozdrza. Po prostu wstrzyknij lek do innego nozdrza. Następnie nozdrza są zamknięte po obu stronach, podczas gdy maść jest rozprowadzana w kanałach nosowych. Średni czas leczenia wynosi 5-7 dni. Schematy dawkowania u dzieci i dorosłych nie różnią się. Jest zalecany do sanacji nosicieli Staphylococcus aureus w domu.

    6) W Internecie istnieje "Instrukcja dotycząca badania bakteriologicznego w celu wykrycia nosicieli patogennych gronkowców i do sanacji", Który jest dodatkiem do Rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia ZSRR z 31.07.1978 Nr 720. Dla ułatwienia percepcji, podzieliłem kolor produktów oferowanych w 1978 r. Na:

    • przestarzałe - nie są używane,
    • dopuszczalne - z pewnymi ograniczeniami można używać i teraz,
    • budzący wątpliwości - Możesz spróbować.
    • Maść heksachlorofenowa jest umiarkowanie toksyczna i alergizująca, zdolna do gromadzenia się w organizmie.
    • Tribrusalicilanilide (tribask, diaphan, bromsalan, temasept) - nie jest stosowany.
    • CHLOROPHYLLIPT stosuje się dzisiaj (patrz szczegóły poniżej), ale może powodować reakcje alergiczne. Aby odkażić transport gronkowca w nosie, 2% oleisty roztwór chlorofiliny jest zaszczepiany 3 razy dziennie przez 6-7 dni. Do sanacji gardła płucze się 1% roztworem chlorofilu 3% alkoholu dziennie przez 6-7 dni.
    • Lizotsim - naturalny enzym ludzkiej śliny i innych płynów biologicznych. W 1978 roku zaproponowano stosowanie lizozymu z kurczaka (jajka), ale okazało się nieskuteczne wobec gronkowców. Jest bakterii Staphylococcus aureus lizozym, ale to działa tylko w sprawie rodzajów gronkowce koagulazo-ujemne (to nie jest najbardziej niebezpieczny gronkowiec). Produkcja bakteryjnego lizozymu nie została jeszcze ustalona, ​​więcej szczegółów: http://www.dslib.net/micro-biology/zhadanova.html
    • Gronkowcowe bakteriofagi - jest stosowana i moment (patrz szczegółowy opis poniżej). Jednak gronkowce mogą rozwijać odporność na to, w takim przypadku leczenie będzie nieskuteczne. Korekcja nosa w nim dwa razy dziennie przez 15-20 minut, położyć waciki zwilżone obficie gronkowca bakteriofaga. Do sanitacji gardło płucze się 3 razy dziennie przez 6-7 dni.
    • RIVANOL nie jest bardzo toksyczny, nie powoduje podrażnień. Sprzedawane w postaci proszku i tabletek. Używany w postaci świeżo przygotowanych roztworów 1: 5000. Dla renowacji wózka Staphylococcus dziennie 1 x dziennie wypłukać usta wacikiem śluzu i pocierać przodu nosa przez 6-7 dni. Więcej o Rivinal: http://medprep.info/drug/medicament/1921
    • Furacilin - antyseptyczne pospolite w oddziałach chirurgicznych. Nie podrażnia tkanek, ale gronkowce są w stanie uzyskać odporność na to. Lepiej jest stosować w kompleksowym leczeniu metodą nr 4 (furatsilin + zioło dekokcyjne ziele ziele dziurawca + sól sodowa karboksymetylocelulozy).
    • Kwas borowy - antyseptyczne. Przygotowuje się 1% wodne roztwory. Codziennie, raz dziennie, gardło jest płukane, a przednie odcinki nosa wyciera się wacikiem przez 6-7 dni. Efekt uboczny jest niekorzystny wpływ na rzęsk nabłonka błony śluzowej nosa.
    • Rozwiązanie Lugola - roztwór jodu w wodnym roztworze jodku potasu. Codziennie płukać raz dziennie.
    • Lugol w glicerynie - do smarowania błony śluzowej gardła, krtani. Smaruj gardło raz dziennie przez 6-7 dni.
    • Mangan potasowy ("Mangan") jest środkiem antyseptycznym. Przygotowuje się 0,01% wodny roztwór (ma różowo-czerwony kolor). Codziennie, raz dziennie, płucz przez 6-7 dni.

  • Napar z liści eukaliptusa - nie ma sensu stosować, ponieważ z liści eukaliptusa przygotowuje się wyżej wspomniany chlorofil.
  • Z reguły sanacja prowadzi do dobrych natychmiastowych rezultatów, ale z czasem wznawia się przewoźnik, więc leczenie należy powtarzać regularnie. Wiadomo, że kwas borowy, heksachlorofen, antybiotyki, oleiste roztwory, maści na tamponach może mieć szkodliwy wpływ na rzęski nabłonka. Aplikacja antybiotyki, dioksydyna, heksachlorofen i chlorofil w wielu przypadkach, wraz z reakcjami alergicznymi i toksycznymi, przejściem procesu ostrego do postaci przewlekłej, selekcja szczepów opornych na antybiotyki.

    Leczenie skóry

    Octenisept - nowoczesny środek antyseptyczny do przetwarzania skóra i błony śluzowe. Jest on stosowany do dezynfekcji ran, oparzeń, szwów pooperacyjnych, błon śluzowych, zapalenie gardła, zapalenie migdałków i leczenia nośnej rehabilitacja błonicy i gronkowców. Może być stosowany do profilaktyki w nagłych wypadkach chorób przenoszonych drogą płciową po stosunku. Octenisept różni się szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, przeciwwirusowego i przeciwgrzybiczego. Jest dozwolony dla kobiet w ciąży i dzieci (należy unikać dostania się do żołądka).

    Zawiera dichlorowodorek oktenidyny i 2-fenoksyetanol. Zwykle Octenisept Nie podrażnia tkanek i nie koliduje z ich leczeniem. Nie pozostawia śladów. Efekt osiąga się po 1 min. i trwa około 1 godziny. Używane tylko do użytku zewnętrznego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z antyseptykami zawierającymi jod. Produkowane w fiolkach po 50 (z nebulizerem), 250, 450 i 1000 ml.

    Do leczenia skóry Używane Octenite bez rozcieńczania. Do leczenia ran, błony śluzowe jamy ustnej, nosa, zatok nosa, błony śluzowe - po rozcieńczeniu (od 1: 2 do 1: 6), patrz instrukcje dotyczące leku. Wielość aplikacji - 2-3 razy dziennie, w razie potrzeby - do 6 razy dziennie. Nie ma to wpływu na rozcieńczanie leku od 1: 1 do 1:10 skuteczności.

    Przeczytaj więcej o Oktyabritsa: http://compendium.com.ua/info/169569/schulke-mayr-gmbh/oktenisept


    Staphylococcus aureus jest również wrażliwy na pewną liczbę barwniki anilinowe: zielony, fukortsyna lub błękit metylenowy.

    Zelenka (nazwa naukowa - zielony diament). Na przykład, gdy ospa wietrzna elementy wysypki są pokryte zielenią. W innych krajach spoza byłego Związku Radzieckiego zieleń jest rzadko wykorzystywana, ponieważ niewielu ludzi chce obejść dekorację, ale mechanizm działania tego starego leku nie był badany, a testy bezpieczeństwa nie zostały przeprowadzone.

    Błękit metylenowy - po jego użyciu skóra zmieni kolor na niebieski.

    Fukorcin (Ciecz Castellani) - zawiera barwnik fuksynowy (kolor czerwony), etanol, fenol, kwas borowy, rezorcynol, aceton. Jeśli nie chcesz wyglądać zauważalnie, użyj bezbarwna modyfikacja cieczy Castellani (jest bez karmazynowego, więc skóra nie zmieni koloru na czerwony).

    Przeciwwskazania są reakcje alergiczne na te leki. Te barwniki są zwykle nie stosuje się na błony śluzowe z powodu silnego podrażnienia i możliwych oparzeń chemicznych (w związku z tym nie można ich stosować do leczenia błon śluzowych, chyba że jest to dozwolone w instrukcjach dotyczących leku). Wewnątrz i we wstrzyknięciach również nie można zażywać, z wyjątkiem błękitu metylenowego w przypadku niektórych rodzajów zatruć, zgodnie z zaleceniami lekarza.

    W leczeniu skóry z infekcjami gronkowcowymi rozwiązanie jest również skuteczne chlorofil (patrz poniżej) i słabe roztwór manganu.

    Istnieją również metody odkażania nośników szpitalnych szczepów gronkowca, profilaktyki poporodowego zapalenia gruczołu mlekowego i zakażenia noworodków za pomocą pałeczek kwasu mlekowego, przeczytaj więcej na tej stronie poniżej w sekcji Leczenie Staphylococcus w położnictwie i ginekologii.

    Będę ci przypominać procedura leczenia każdej rany:

    • umyj ręce mydłem,
    • opłucz ranę ciepła woda z kranu (czyli czystej wody),
    • następnie przetrzyj ranę 3% roztworem nadtlenek wodoru lub słabe rozwiązanie mangan (nadmanganian potasu). Roztwór nadmanganianu potasu należy przefiltrować przez kilka warstw gazy, aby nie spowodować chemicznego oparzenia skóry nierozpuszczonymi kryształami.
    • Krawędzie rany (nienaruszona skóra wokół) muszą być leczone zielony, jod lub fucorcyna. Te barwniki i alkohol nie mogą być wlane do rany, ponieważ jest to bardzo bolesne i spowoduje dodatkowe chemiczne spalanie tkanek w ranie.
    • jeśli to konieczne, narzuć sterylny sos.

    Preparaty do leczenia staphylococcus aureus

    Najczęściej stosowane są następujące 12 rodzajów leków. Przed pierwszym użyciem jakiegokolwiek nowego leku należy zapoznać się z instrukcjami na jego temat. Zapewni to użyteczne informacje na temat przeciwwskazań i pomoże ochronić przed możliwymi działaniami niepożądanymi. Jeśli schemat wniosku nie jest określony, należy kierować się instrukcjami do preparatu.

    1) LASAZY BAKTERIE.

    Zawierają lizaty bakterii rozdrobnione zabite bakterie (w tym staphylococcus), które powodują odpowiedź immunologiczną i wytwarzanie przeciwciał. Najbardziej znane są trzy leki: IRS-19, imudon, broncho-munal. Na Ukrainie jest również sprzedawany respibron.

    W przeciwieństwie do antybiotyków (które należy przyjmować w całości i według zalecanej dawki) można przyjmować dowolne lizaty nieregularnie lub rzadziej, niż jest to określone w instrukcji. Nie ma nałogu ani nałogu.

    Jeśli nie weźmiesz pod uwagę leczenia gronkowca, wtedy zwykły cel używania lizatów - zapobieganie powikłaniom ARVI i ARI. Ponieważ lizaty nie zawierają cząstek wirusowych, one nie chronią przed infekcjami wirusowymi (ARVI) i grypa, ale dzięki bakteryjnym antygenom pomagają zapobiegać zapaleniu gardła, ropnej komplikacji lub zapaleniu płuc u chorych. Tak więc, w ciągu 1-3 miesięcy po zakończeniu przebiegu leczenia jednym z lizatów, ryzyko powikłań ropnych jest znacznie zmniejszone. Następnie należy powtórzyć zapobiegawcze stosowanie lizatu.

    IRS-19 - aerozol do nosa (aerozole do nosa), stosowany w zapobieganiu i leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych. W 100 ml sprayu zawiera 43,27 ml lizatów bakteryjnych, w tym lizaty paciorkowców i Staphylococcus aureus. W naszym przypadku IRS-19 jest najbardziej efektywny, kiedy infekcje nosogardła, ale ponieważ ciało jest pojedynczym systemem, IRS-19 będzie przydatny w przewlekłych infekcjach gronkowcami dowolnej lokalizacji. IRS-19 jest używany głównie w Rosji.

    Dozwolone dla dorosłych i dzieci od 3 miesiąca życia. IRS-19 jest zawsze rozpryskiwany w nosie, nawet jeśli gronkowiec powoduje, na przykład, problemy w jelitach lub gdzie indziej. Spryskaj nos, którego potrzebujesz po wyczyszczeniu (ostrożny wydmuch), najlepiej przed pójściem spać. Efekt będzie większy, jeśli lek będzie równomiernie rozprowadzony w błonie śluzowej nosa. W trakcie leczenia kieruj się zasadą: "lepiej kilka razy posypać, niż raz".


    IMUDO - lizat bakteryjny w postaci tabletki do resorpcji. W skład imudona wchodzi między innymi lizat Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus). Ponieważ tabletki muszą być wchłaniane, lek będzie najbardziej skuteczny infekcje gardła, migdałków, dziąseł, w celu przygotowania do wycięcia migdałków (usunięcie migdałków).

    Jest on dozwolony dla dorosłych i dzieci powyżej 3 lat (trzeba rozpuścić tabletki).

    BRONCHO-MUNAL - liofilizowany (zakonserwowane zamrożenia, a następnie suszy pod zmniejszonym ciśnieniem, produkt) lizat bakterii w kapsułkach z 3,5 mg (oskrzelowo-Moon-n) i 7 mg (oskrzelowo księżyca). Zawiera Staphylococcus aureus i 7 innych gatunków bakterii. Używany w profilaktyce i jako część terapii skojarzonej Infekcyjno-zapalne choroby dróg oddechowych: przewlekłe zapalenie oskrzeli; zapalenie migdałków, zapalenie gardła, zapalenie krtani; nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego.

    Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat są określane jako zwykłe Broncho Munal w dawce 7 mg. Lek przyjmuje się doustnie raz dziennie.

    Broncho Munal P jest dozwolone od 6 miesięcy życia. Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat są przepisywane tylko Broncho Munal P w dawce 3,5 mg.


    RESPIBRON - nieobecny w Rosji i na Białorusi preparat zawierający bakteryjny lizat Staphylococcus aureus, paciorkowce i inne bakterie. Różni się od wszystkich powyższych lizatów bakteryjnych tym, że jest wytwarzany przez zgniatanie ultradźwiękowe bakterie, natomiast IRS-19, imudon, broncho-munal wyprodukowany przez lizy chemicznej (rozpuszczanie) komórek bakteryjnych. Teoretycznie ultradźwiękowe dokładniej zgniatanie i prawidłowo bakteria dzieli się na części, powodując prawidłowej odpowiedzi immunologicznej i stymulacji układu odpornościowego, a chemiczną lizę komórek bakteryjnych niszczy "okropne"Wraz z tworzeniem nienaturalnych składników i antygenów.

    Lek podaje się pod język aż do rozpuszczenia w 1 tabletce dziennie przez 10 dni. Zaleca się 3 kursy leczenia z przerwą między kursami w ciągu 20 dni. Respibron jest dozwolony dla dzieci w wieku powyżej 2 lat (dla nich tabletkę mielono i rozpuszczano w 10-15 ml wody).


    2) anatoksyna Staphylococcus.

    To jest oczyszczona i zneutralizowana toksyna gronkowcowa w ampułkach 1 ml 10 szt. w pakiecie. Jest zdolny do wywoływania odporności antyfiolokokowej, skierowanej zarówno przeciwko drobnoustrojom, jak i przeciwko jego toksynom. Wprowadzony podskórnie pod łopatką (naprzemiennie w prawo i lewo) jako przebieg wstrzyknięć.

    Dozwolone tylko dorośli. Istnieją przeciwwskazania. Możliwe reakcje uboczne: stan grypopodobny (osłabienie, złe samopoczucie, czasami wzrost temperatury do 37,5 ° C) i reakcje lokalne (zaczerwienienie, nieznaczna bolesność w miejscu wstrzyknięcia, znika po 1-2 dniach). Te niepożądane reakcje wynikają z faktu, że układ odpornościowy aktywnie reaguje na wprowadzanie antygenów (jest to podobne do łatwego zakażenia). Występowanie tych reakcji nie jest przeciwwskazaniem do kontynuacji leczenia, ale można nieznacznie zwiększyć odstęp pomiędzy wstrzyknięciami. Aby być leczonym, konieczna jest kontrola lekarza.

    W związku z tym ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych i wstrząsu anafilaktycznego jest możliwe pierwsze wprowadzenie przygotowanie powinno być tylko w pokoju zabiegowym instytucja medyczna. Należy pamiętać, że anatoksyna gronkowcowa (a także szczepionka gronkowcowa) muszą być przechowywane i transportowane w lodówce, nie pozwalając na zamrożenie.

    Jeden z przeciwwskazania do użycia staf. anatoksyna jest ciąża, ale ponieważ prawie wszystkie preparaty do leczenia gronkowców są zakazane dla kobiet w ciąży, anatoksyna jest czasami przepisywana kobietom w ciąży w celu wytworzenia podwyższonego poziomu ochronnych przeciwciał we krwi matki. Te przeciwciała są częściowo przekazywane do płodu. W pierwszych miesiącach po urodzeniu przeciwciała matki krążą we krwi dziecka, podczas gdy jego własny układ odpornościowy rozwija się.

    Moim zdaniem, anatoksyna gronkowcowa (szczepionka gronkowcowa) i lizaty bakteryjne uzupełniają się nawzajem, Ponieważ anatoksyna powoduje produkcję w pierwszej kolejności IgG (przeciwciała klasy G), chroniąc wewnętrzne środowisko ciała po przenikaniu bakterii, a lizaty w przeważającej mierze stymulują powstawanie IgA (przeciwciała klasy A), które chronią skórę i błony śluzowe przed przenikaniem drobnoustrojów.


    3) Szczepionka Staphylococcus / antifagin staphylococcal.

    To jest roztwór podskórny w ampułkach na 1 ml (w opakowaniu po 10 sztuk). To jest kompleks rozpuszczalnych termostabilnych antygenów, ekstrahowany z komórek drobnoustrojów gronkowców. Zaszczepione powoduje powstanie swoistej antybakteryjnej odporności przeciw gronkowcowej.

    Szczepionka przeciw gronkowcom jest dozwolona u dzieci od 6 miesiąca życia. Wydaje się, że w niektórych przypadkach można i w młodszym wieku, ponieważ instrukcje wskazują: "Z wcześniactwem (masa urodzeniowa

    Właściwości immunobiologiczne z TRC spowodowane zawierający trzy klasy immunoglobulin, IgA (15-25%), IgM, (15-25%) i IgG (50-70%).

    Od innych preparatów immunoglobulin w Rosji, oprzyrządowanie charakteryzuje się wysoką zawartość IgA i IgM, a zwiększenie stężenia przeciwciała przez bakterie Gram-ujemne enteropatogenne bakterii z grupy coli (Shigella, Salmonella, Escherichia i in.), Wysokie stężenia przeciwciał przeciwko rotawirusom i sposób doustnym.

    IgM ma działanie bakteriobójcze w patogennych mikroorganizmów, IgA komplikuje ich przyłączenie do błony śluzowej nabłonka, reprodukcji i zapewnia szybkie usunięcie z jelita IgG neutralizacji toksyn bakteryjnych i wirusy pośredniczy „przyklejania” bakterii makrofagów i ich późniejszego fagocytozy.

    Używane dla dysbakterioza, ostre i przewlekłe infekcje jelitowe, w tym gronkowce. Stosuje się go w środku, po rozcieńczeniu wodą, 1-2 razy dziennie po 1 dawce przez 5 dni. Zaprojektowany głównie dla dzieci starsze niż 1 miesiąc, ale może być stosowany u dorosłych. Skutki uboczne są możliwe reakcje alergiczne, w takim przypadku wniosek należy odstąpić.

    Kompleksowy preparat immunoglobulin (CIP).

    Możliwe jest stosowanie oprzyrządowania w połączeniu z antybiotykami i bakteriofagami.

    W leczeniu ostrej infekcji jelitowej i korekcji dysbioza CIP racjonalnie połączyć z preparatami bakteryjnymi, probiotykami [są to preparaty do przywracania prawidłowej mikroflory jelitowej] i specyficznymi bakteriofagami.


    6) ANTISTAFILOCOCLOBE LUDZKA IMMUNOGLOBULINA.

    Ten immunologicznie czynny oczyszczony frakcja białkowa wyizolowana z surowicy lub dawców osocza krwi. Preparat zawiera w wysokich stężeniach przeciwciała przeciwko alfa-egzotoksynie gronkowcowej.

    Otrzymano immunoglobulinę antyfiolokokową efekt czasowy, ponieważ pacjent otrzymuje inne (dawcy) przeciwciała, które są następnie konsumowane lub naturalnie niszczone w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Chciałbym porównać immunoglobuliny dawcy o kulach lub na wózku w układzie odpornościowym, który jest osłabiony i nie jest w stanie samodzielnie rozwijać wystarczająco przeciwciała do zwalczania infekcji. Antistaphylococcal immunoglobuliny - lek do leczenia ciężkich zakażeń ostrych typu posocznica gronkowcowych itp gronkowcowe zapalenie płuc.

    Antylaphoccus immunoglobulina ludzka.

    Wprowadzony domięśniowo, w górnej zewnętrznej ćwiartce mięśnia pośladkowego. Przebieg leczenia - 3-5 iniekcji, przeprowadzanych codziennie lub co drugi dzień. Reakcje alergiczne są możliwe, dlatego środki ostrożności - jak przy wprowadzaniu anatoksyny gronkowcowej. Nie stosować razem z anatoksyną gronkowcową (wzajemna neutralizacja).

    Dozwolone dla dorosłych i dzieci poniżej 5 roku życia (minimalny wiek w instrukcji nie jest określony).


    7) PRZYGOTOWANIE ALOE.

    • ekstrakt z płynu z aloesu do podawania podskórnego (w ampułkach 1 ml),
    • sok z aloesu,
    • syrop z aloesu z żelazem,
    • tabletki powlekane aloesem,
    • maziowy aloes (maść).

    Aloes (stulecie) jest biogeniczny środek pobudzający pochodzenia roślinnego. Najbardziej sprawdzonym lekiem z aloesu w piodermii gronkowcowej jest płyn z ekstraktu aloesu do podawania podskórnego, w niektórych przypadkach rozmiar i ból ropni zmniejsza się po pierwszym wstrzyknięciu podskórnym. Efekt ten zaobserwował nie tylko autor tego artykułu (szczególnie w powtarzanych kursach leczenia), ale także odwiedzający, którzy wskazali mu w komentarzach. Jeśli chodzi o skuteczność innych form aloesu (papiernika) w przypadku piodermii, autor nie ma wystarczających informacji.

    Aloes, jak każdy lek o wysokiej aktywności biologicznej, ma wiele skutków ubocznych i przeciwwskazań. Na przykład, aloes zwiększa dopływ krwi do narządów wewnętrznych (w tym narządów miednicy), a zatem może przyczynić się do krwawienia z nadciśnieniem tętniczym, menstruacją, krwawieniem z macicy, hemoroidami, krwioplucie. Aloes stymuluje wydzielanie soku żołądkowego i zwiększa jego kwasowość, co jest przydatne przy zmniejszonym wydzielaniu, ale jest niebezpieczne dla wrzodu żołądka i dwunastnicy. Nie ma jednego spojrzenia na ciążę. Chociaż większość autorów bezpośrednio zabrania stosowania aloesu podczas ciąży, w instrukcjach dotyczących narkotyków można spotkać się i zalecić kobietom w ciąży, aby przyjmowały syrop aloesowy z żelazem w przypadku niedokrwistości.

    Dalej na tej stronie opisano tylko wyciąg z aloesu do wstrzykiwań, Jednak w przypadku furunculosis, sok z aloesu, aloes, syrop aloesowy z żelazem.

    Efekty uboczne stosując leki z aloesu lub podskórnie:

    • Aloes wzmaga przepływ krwi do narządów wewnętrznych i może promować wewnętrzne krwawienie,
    • możliwe brak miesiączki (brak miesiączki),
    • po spożyciu aloesu zwiększa wydzielanie soku żołądkowego,
    • ma działanie przeczyszczające (biegunka),
    • może powodować krwawienie z żołądka z wrzodu lub polipa,
    • ból w podbrzuszu u kobiet,
    • zwiększa krwawienie podczas zaostrzenia hemoroidów.

    Przeciwwskazania do stosowania preparatów aloesu wewnątrz lub podskórnie (jest to możliwe zewnętrznie):

    • okres menstruacji i krwawienia z macicy u kobiet,
    • ostrych chorób zapalnych w jamie brzusznej i zaostrzenia przewlekłego (zapalenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie pęcherza moczowego, itd.),
    • ciąża,
    • zapalenie opon mózgowych i zapalenie mózgu,
    • z ostrożnością u małych dzieci.

    Przed użyciem jakiegokolwiek preparatu aloesu do leczenia owrzodzeń, przeczytaj Rozdział VII "Przeciwwskazania w leczeniu odwiecznych»Z książki Ivan Dubrovin "Healing century":
    http://www.razlib.ru/zdorove/celitelnyi_stoletnik/p7.php


    Wyciąg z aloesu do wstrzykiwań (w ampułce 1 ml)

    Wyciąg z aloesu do wstrzykiwań - wodny, płynny ekstrakt z podskórnym wstrzyknięciu puszki liści aloe vera, wytworzono zgodnie z metodą R. Filatov naukowych. Poprawia komórkowy metabolizm, odżywianie i regenerację tkanek, zwiększa funkcje ochronne organizmu.

    Wyciąg z aloesu zwyczajnego do wstrzykiwań.

    Od instrukcji do przygotowania:

    Ma trochę aktywność przeciwdrobnoustrojowa przeciw paciorkowcom, gronkowcom, pręty duru brzusznego i czerwonki, protea. Stymuluje ochronne funkcje granulocytów, pobudza apetyt.

    Wprowadzony podskórnie codziennie 1 ml, dzieci poniżej 5 lat - 0,2-0,3 ml, w ciągu 5 lat - 0,5 ml. Ponieważ ekstrakt z aloesu może podnosić ciśnienie krwi u niektórych pacjentów, można go podawać codziennie, nie codziennie. Przebieg leczenia - 30-50 zastrzyków.


    8) 0,25% - I 1% ALKOHOLOWE ROZWIĄZANIE CHLOROPHYLLIPT.

    Jest ekstrakt z liści eukaliptusa, renders działanie przeciwbakteryjne przeciwko gronkowcom opornym na antybiotyki. Jest on stosowany w postaci rozcieńczonej:

    • wewnątrz - z wagonem gronkowców w jelicie (również w postaci lewatywy),
    • miejscowo - w leczeniu oparzeń i owrzodzeń troficznych,
    • dożylnie - z posocznicą, gronkowcowym zapaleniem płuc, ostrym ropniem płuc,
    • przez wprowadzenie do jamy ciała - z zapaleniem otrzewnej i ropniakiem.

    Alkoholowy roztwór chlorofilu.

    Dozwolone przez dorosłych i dzieci powyżej 12 lat.

    Przed użyciem leku należy ustalić wrażliwość na chlorofil, w tym celu pacjent wypija 25 kropli 0,25% roztworu chlorofiluptu w alkoholu rozpuszczonego w 1 łyżce. łyżka wody. Jeśli po 6-8 godz. Nie wystąpią objawy alergii (obrzęk warg, błon śluzowych), chlorofil jest dozwolony.

    Mupirocin jest międzynarodową niezastrzeżoną nazwą (INN). W RF są zarejestrowane: nazwy handlowe maści ze wskazanym antybiotykiem:

    Bactroban - 2% maści do stosowania miejscowego (w nosie) i zewnętrznego (na skórze). Zawiera antybiotyk mupirocyna. Mupirocyna jest aktywny wobec Staphylococcus, Streptococcus (w tym pneumokoki), Neisseria gonorrhoeae, a także szeregu innych drobnoustrojów. Ze względu na specyficzny mechanizm działania i unikalną strukturę chemiczną mupirocyna działa nawet o oporności na inne antybiotyki gronkowców.

    Wskazania do wniosku o Bactroban:

    • leczenie i zapobieganie infekcjom skóry (w tym zapalenie mieszków włosowych skóry głowy) z pomocą maści dla na zewnątrz aplikacja,
    • grono groniaste w jamie nosowej (Bactoban jest skuteczny nawet przeciwko gronkowcom opornym na metycylinę!) Jest leczony maścią donosowy aplikacja.

    W oparciu o wyniki obserwacji i danych literaturowych można stwierdzić, że Bactroban jest obecnie najbardziej skuteczny lek stosowany miejscowo u pacjentów z powierzchowną piodermą. Miejscowa terapia lekiem BACROBANUM z powierzchowną piodermą jest bardziej akceptowalna i skuteczna niż ogólnoustrojowa terapia antybiotykami. Obecnie rozważa się BACTROBAN (mupirocynę) "Złoty standard" w leczeniu powierzchownej piodermy.

    Maść do użytku zewnętrznego stosowany zewnętrznie 2-3 razy dziennie do 10 dni. Maść donosowy (nosowy) podaje się w jamie nosowej 2-3 razy dziennie przez 5-7 dni. Mupirocyna jest zatwierdzona do stosowania u dzieci. Należy pamiętać, że maści do użytku zewnętrznego nie można używać do wprowadzania do jamy nosowej. Tak więc do nosa można stosować tylko maść do podawania donosowego. Dla skóry - dowolne.

    To jest maść do użytku zewnętrznego, który obejmuje 2 antybiotyki - bacytracyna i neomycynę. Oba antybiotyki mają działanie bakteriobójcze Staphylococcus, wzmacniając się nawzajem. Maść antybiotyku trudno absorbowane ze skóry, a zatem nie mają ogólnoustrojowe skutki uboczne, a w skórze tworzenia wysokich stężeń są szkodliwe Staph. Zastosowanie maści na małych obszarach skóry bezpieczny i dobrze tolerowany.

    W dużych obszarach skóry (Więcej niż kilka procent powierzchni ciała), aby użyć Baneotsin maść z wielką starannością i zgodnie z instrukcją, ponieważ częściowe wchłanianie antybiotyku neomycyny może mieć efekty uboczne, Charakterystyczne dla grupy aminoglikozydów (uszkodzenie słuchu, nerki, zaburzenia transmisji nerwowo-mięśniowej). Dla 1% powierzchni ciała to jest rozważane kwadrat dłoni cierpliwy. Nie zaleca się w ciąży i laktacji. Dozwolone dla dzieci.

    Baneocin jest również dostępny w postaci proszek do pudru (na przykład w leczeniu infekcji pępowinowej u noworodków).


    11) KWASU FUZIDYCZNEGO (fusydowego).

    Antybiotyk kwas fusydowy jest dostępny w postaci 2% kremów i maści do użytku zewnętrznego:

    Fusiderm jest sprzedawany tylko na Ukrainie. W aptekach w Rosji i na Białorusi nie znaleziono go, mimo że jest produkowany również w Penza w OJSC Biosintez i jest bardzo poszukiwany, ponieważ jest napisany na stronie producenta na stronie "O firmie".

    Fusiderm jest a 2% krem ​​(maść) do użytku zewnętrznego, zawiera antybiotyk kwas fusydowy (fusydan sodu), który tłumi gronkowca złocistego. Krem wnika głęboko w nienaruszoną skórę. Zwykle dobrze tolerowane (czasami - zaczerwienienie i swędzenie skóry) jest dozwolone dzieci powyżej 1 miesiąca. Nie zaleca się ciąży i karmienia piersią. Unikać kontaktu z oczami (działanie drażniące).

    Nałóż cienką warstwę na dotkniętą skórę 2 - 3 razy dziennie przez 7 dni. Do leczenia trądziku stosuje się dłużej - do 14 dni. Może być aplikowany pod bandażem.

    Wysoka wydajność aplikacji FUZIDERM w leczeniu trądziku zostało również udowodnione w badaniu przeprowadzonym przez głównego dermatologa w Ministerstwie Zdrowia Ukrainy prof. Yu V. Andrashko. Podczas stosowania FUZIDERM w postaci kremu i maści nie wystąpiły ogólnoustrojowe działania niepożądane, jak również efekt fotouczulenia, co jest szczególnie ważne podczas leczenia w okresie letnim. W przeciwieństwie do innych środków stosowanych w leczeniu trądziku, krem ​​i maść FUZIDERM okazały się skuteczne zarówno w zapalnych jak i niezapalnych elementach, a także odnotowano szybki efekt działania. Klinicznie istotne zmniejszenie liczby elementów zapalnych wysypki odnotowano po pierwszym tygodniu leczenia. W związku z wysoka wydajność (93,3%), brak toksyczności i działań niepożądanych maści i kremu FUZIDERM można polecić jako jeden ze skutecznych składników kompleksowej terapii trądziku.

    23.04.2007, artykuł "FUZIDERM - skuteczne leczenie trądziku".
    Źródło: http://www.apteka.ua/article/4768

    Preparaty łączone (sól sodowa fusidyny + składnik dodatkowy):

    • Fusimet (maści): dalsze zawiera metyluracyl (stymulator gojenia). Fusimete jest przeciwwskazany w nowotworach układu krwiotwórczego (białaczka, limfogranulomatoza, itp.).
    • Fusiderm B: fusidyna + hormon przeciwzapalny betametazon. Lek Fuziderm-B stosuje się zgodnie z zaleceniami lekarza w leczeniu łuszczycy, neurodermitów, wyprysków itp. Niepożądane jest stosowanie Fusiderm-B w leczeniu furunculosis i ropnego trądziku.


    Niezbędny dodatek do glukokortykoidy (kortykosteroidy).

    Są maści z hormonami glukokortykoidowymi (prednizolon, metyloprednizolon, triamcynolon, deksametazon, betametazon i inne). Glukokortykoidy działają na wszystkie ogniwa reakcji zapalnej i tłumią wszelkie stany zapalne. Z tego powodu, przy zakażeniach krostkowymi można zaobserwować szybki efekt, ale osiąga się to z powodu naruszenia prawidłowej odpowiedzi immunologicznej z powodu tłumienia odporności lokalnej. W rezultacie stworzono doskonałe warunki namnażania i rozprzestrzeniania się przez ciało dla gronkowca. W ten sposób jednoskładnikowy maści (w których tylko hormon) ma ropne zmiany nie mogę. Jeśli to konieczne, można z ostrożnością stosować maści, w których występuje środek przeciwbakteryjny (antybiotyk) + hormon.

    To wciąż mało znany lek nie jest anty-gronkowcem, ale jego kliniczny efekt wart jest bycia na tej liście. Po raz pierwszy dowiedziałem się o Galavit na początku jesieni 2012 r. Od osoby odwiedzającej tę stronę, która zapytała mnie, ile czasu powtórzyć przebieg przyjmowania leku, po czym czyraki nie przeszkadzały mu przez pół roku. Zainteresowałem się tym "cudem" - lekiem, aw niektórych przypadkach poleciłem jego pacjentom z prośbą o poinformowanie mnie później, czy zaszły jakieś zmiany po leczeniu, a jeśli tak, to które. Recenzje były pozytywne.

    Galavit - jedyny immunomodulator, dla którego jest udowodniony podwójne działanie: immunomodulujące i przeciwzapalne. Sprzedawane w Rosji (od 1997 r.) I na Ukrainie nie ma na Białorusi. Mechanizm działania galawitu jest związany z hamowanie (hamowanie) nadaktywowanych makrofagów, co pozytywnie wpływa na ich podstawowe funkcje, normalizuje zdolność do zwalczania bakterii i poprawia niespecyficzną odporność organizmu na infekcje. Ma podwójny efekt terapeutyczny: terapeutyczny i zapobiegawczy.

    Stosuje się gavavite w złożonym leczeniu:

    • przewlekła nawracająca choroba wrzodowa, różyczki,
    • choroby zapalne błony śluzowej jamy ustnej, dróg oddechowych i narządów ENT o etiologii bakteryjnej i wirusowej (częste ostre infekcje dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie migdałków, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej).
    • infekcje jelitowe, którym towarzyszy zatrucie i (lub) biegunka,
    • ropne choroby chirurgiczne,
    • infekcje seksualne i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego,
    • asteniczne stany, zaburzenia nerwicowe, zmniejszona sprawność fizyczna.

    Galavite jest dozwolone dorośli i dzieci powyżej 6 lat.

    • tabletki (przyjmowany pod językiem i rozwiązuje) do 25 mg dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat,
    • butelki z rozpuszczalnym proszkiem do wstrzykiwań domięśniowych 50 mg (dzieci w wieku 6-12 lat) i 100 mg (w wieku powyżej 12 lat i dorosłych),
    • doodbytnicze czopki 50 mg (dzieci w wieku 6-12 lat) i 100 mg (w wieku powyżej 12 lat i dorosłych).

    Efekty uboczne: w rzadkich przypadkach możliwe są reakcje alergiczne.
    Przeciwwskazania: ciąża, laktacja (lek nie był testowany).

    Galavit jest dobry, ponieważ ma bardzo niewiele działań niepożądanych i przeciwwskazań, co pozwala na przypisanie jej w przypadkach chorób autoimmunologicznych, gdy nie zaleca się stosowania wielu immunomodulatorów. Zaleca się korzystanie z Galavit z antybiotykoterapią oraz w leczeniu pacjentów z rakiem. Radzę rozpocząć leczenie z zapaleniem pęcherzyka żółciowego u pacjentów:

    • którzy mają nowe ropnie co tydzień,
    • z przewlekłą ropną przetoką,
    • z chorobami autoimmunologicznymi.

    Wysoka skuteczność preparatu Galavita w przewlekłej furunculosis wynika z faktu, że u 71% pacjentów, według Instytutu Immunologii w Moskwie naruszenie części fagocytarnej odporności, a Galavit przywraca jedynie zaburzone funkcje fagocytów.

    U pacjentów otrzymujących Galavit w 20% przypadków remisja trwa dłużej niż 6 miesięcy, 4% przypadków - ponad 1 rok. Powtarzające się nawroty mają jaśniejszy przebieg, liczba równoczesnych furuncles jest mniejsza, ich regresja jest szybsza, a objawy zatrucia podczas zaostrzeń zmniejszyły się. W związku z tym stosowanie preparatu Galavit w złożonej terapii pacjentów z przewlekłą nawrotową chorobą psychiczną wykazało całkowity brak miejscowych i ogólnych działań niepożądanych, jak również reakcji alergicznych.

    Źródło: http://www.mif-ua.com/archive/article/23731
    Opublikowano w czasopiśmie "Immunology" tom 24, nr 4, 2003, s. 245-249.

    Wybierając postać dawkowania, należy preferować najprostszą, naturalną i bezpieczną metodę - tabletki. Dzieci mogą używać doodbytnicznych czopków (czopków). Zastrzyki stosuje się, gdy inne metody podawania galavitu są z jakiegoś powodu niedostępne. W przypadku przewlekłej nawracającej choroby płuc Galawitis jest przepisywany dzieciom w wieku powyżej 12 lat i dorosłym 5 dni do 1 stołu. 4 razy dziennie, a następnie 1 stolik. 4 razy dziennie, do 3 tygodni. (patrz instrukcje dla leku).

    Wybór leków przeciwko Staphylococcus aureus

    Wszystkie te leki można podzielić na 4 grupy:

    1) Immunomodulatory: lizaty bakteryjne (IRS-19, imudon, bronhomunal, respiibron), anatoksyna gronkowcowa, szczepionka gronkowcowa (antyfagina gronkowcowa), galawit.

    Wszystkie (z wyjątkiem Galavita) "Trenuj" układ odpornościowy, a zatem tworzą długoterminową odporność, ale to wymaga czasu i trochę napięcia układu odpornościowego, więc jest to możliwe łagodna odpowiedź grypowa na dawkę tej grupy (osłabienie, dreszcze, gorączka). W przypadku takiej reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia lekami z tej grupy i dopiero po całkowitej normalizacji stanu, aby wznowić podawanie w zmniejszonej połowie dawki.

    Lizaty, anatoksyny, szczepionki można stosować tylko z przewlekłą infekcją i dla zapobiegania zaostrzeń. W każdym ostrego zakażenia lub ciężkiego zaostrzenia przewlekłego zażywania leków zakażenia w tej grupie nie, t.. Do układu odpornościowego, w tym czasie i tak przeciążone i nie może obsługiwać ten koniec poważne komplikacje i konieczność łączenia antybiotyków.

    Małe dzieci są również przepisywane z ostrożnością, ponieważ układ odpornościowy jest w nich niedojrzały, i pożądany efekt może nie działać.

    Lysates, staf. toksoid i staph. szczepionka, podobnie jak wszystkie immunostymulatory, jest jedna ogólne przeciwwskazanie: ich nie może być stosowany w chorobach autoimmunologicznych (na przykład z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy), ponieważ pobudzenie układu immunologicznego może prowadzić do zaostrzenia choroby autoimmunologicznej. W takim przypadku musisz użyć Galawit, ponieważ to zmniejsza poziom autoagresji (tj. zapalenie autoimmunologiczne).

    Co jest bardziej skuteczne i bezpieczniejsze - lizaty lub anatoksyna gronkowcowa? Polecam używanie czegoś z lizatów (IRS-19, Imudon, bronchomunal lub bronchomunal P, Respiibron) z kilku powodów:

    • stosuje się lizaty lokalnie (IRS-19, imudon) lub do wewnątrz (oskrzela), a nie wstrzykiwany w postaci zastrzyków, co jest bardziej naturalne i bezpieczne dla osoby. Po podaniu w zastrzykach możliwe jest wystąpienie rzadkiej, ale bardzo ciężkiej reakcji alergicznej w postaci wstrząs anafilaktyczny, z którego pacjent może umrzeć w przypadku braku nagłej pomocy medycznej w nagłych wypadkach. Z tego samego powodu pierwsze wstrzyknięcie zastrzyków dowolnego leku trzeba to zrobić w sali zabiegowej placówki medycznej. Kolejne strzały w tym oczywiście wolno robić w domu, jak ciężkiej reakcji alergicznej nie będzie miał czasu, aby utworzyć w ciągu kilku godzin lub nawet dni (układ odpornościowy potrzebuje czasu, w ciągu kilku tygodni).
    • działają lizaty bakteryjne bardziej złożony, ponieważ zawierają antygeny różnych drobnoustrojów. Te lizaty różnią się od anatoksyny, która zawiera tylko inaktywowane bakterie toksynowe i nie jest w stanie stymulować odporności na wszystkie części staphylococcus.

  • lizaty łatwiejsze złożyć wniosek. Nie rób zastrzyków, nie wydawaj pieniędzy na strzykawki, nie ma ryzyka powikłań po zastrzyku.
  • Jak złożyć wniosek lizaty bakteryjne? Zazwyczaj kursy trwające 2-3 tygodnie, a następnie przerwa o tym samym czasie trwania (do odpoczynku układu odpornościowego). Następnie możesz powtórzyć kurs z tym samym lub innym lizatem. Nie ma sensu przyjmować kilku lizatów w tym samym czasie lub naprzemiennie bez przerwy, ponieważ przeciążenie układu odpornościowego może się źle skończyć.

    Użyj anatoksyny gronkowcowej lub szczepionka ma sens tylko w tych przypadkach, gdy lizaty okazały się nieskuteczne. Ale nie oczekuj dużego efektu w tym przypadku.

    Pamiętaj, że Nie możesz wziąć dwóch lub więcej immunomodulatorów w tym samym czasie! Układ odpornościowy jest złożonym mechanizmem, więc niebezpiecznie jest z nim ingerować. Lepiej jest wziąć następny lek immunomodulujący (jeśli istnieje pilna potrzeba) po przerwie 2-3 tygodni. Najpierw jednak przeanalizuj, dlaczego poprzedni nie pomógł wystarczająco.

    2) Antagoniści Staphylococcus bez stymulacji układu odpornościowego: Bakteriofag gronkowcowy, kompleksowy preparat immunoglobuliny (CIP), anty-ludzka immunoglobulina ludzka.

    Bakteriofag gronkowcowy po prostu zabija staphylococcus aureus. Pod tym względem jego działanie jest podobne do działania antybiotyków, ale znacznie bezpieczniejsze pod względem skutków ubocznych, a zatem lepsze. Działanie bakteriofaga szybko kończy się po zakończeniu leczenia, jest jedynie tymczasową pomocą dla układu odpornościowego.

    Zawiera KIP i antyspamową immunoglobulinę przeciwciała dawcy (obce), które zaczynają działać natychmiast, ale wkrótce są wydatkowane lub naturalnie niszczone w ciele pacjenta. Układ odpornościowy nie trenuje, ale nie obciąża. Preparaty z tej grupy są bardziej odpowiednie do użycia w ciężkich zakażeniach, kiedy efekt jest potrzebny natychmiast, a każde opóźnienie jest niebezpieczne dla życia. Leki z drugiej grupy można stosować równolegle z antybiotykami i lekami przeciwbakteryjnymi, ale niepożądane - z przygotowaniem pierwszej grupy (nastąpi wzajemna neutralizacja antygenów i przeciwciał gronkowcowych).

    3) ANTISEPTYKI I ANTYBIOTYKI: Oktenisept roztwór alkoholowy chlorophyllipt, mupirocyna (Bactroban) baneotsin, kwas fusydowy (fuziderm, Fucidinum).

    Może być stosowany równolegle z lekami przeciwgrzybiczymi. Jednakże chlorophyllipt niepożądane alkoholowym stosowane miejscowo wraz z bakteriofaga gronkowcowe, ponieważ alkohol z roztworu chlorofilu może zniszczyć bakteriofagi.

    4) POPRAWA WYMIANY SUBSTANCJI: ekstrakt z aloesu jest płynny.

    Aby uprościć wybór, skompilowałem tabelę stosowanie tych leków w infekcjach gronkowcowych:

    • tak! - Zaleca się prawie we wszystkich przypadkach.
    • tak - zalecane w większości przypadków.
    • jest to możliwe - zalecane jest w niektórych przypadkach przez wyznaczenie lekarza.
    • nie - NIE zalecane.

    Tabela ma jedynie charakter orientacyjny, W zależności od wieku i stanu pacjenta przepisanego przez lekarza, możliwe są pewne odstępstwa od sugerowanego przeze mnie schematu.

    Leczenie powinno być prowadzone pod kierunkiem lekarza, szczególnie w przypadku pozajelitowego podawania leków (w postaci zastrzyków). Przypominam ci: ZAWSZE czytaj instrukcje dotyczące używanych leków, zwracając szczególną uwagę na sekcje "metoda stosowania", "przeciwwskazania" i "skutki uboczne", pozwala to uniknąć wielu możliwych problemów w przyszłości. I będą pytania - zapisz (nie zapomnij) i zapytaj lekarza.

    Wobenzym

    Osobno powiem wam o dość interesującym leku Wobenzym. Wobenzyme (enzym - enzym) jest a połączenie wysoce aktywnych enzymów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Ma inny wpływ na Staphylococcus, jesteśmy zainteresowani immunomodulujące, przeciwzapalne, obkurczające i wtórne środki przeciwbólowe (przeciwbólowe) działanie.

    Wobenzym renderuje pozytywny wpływ na przebieg procesu zapalnego. Pobudza i reguluje czynnościową aktywność leukocytów. Przyspiesza rozpuszczanie toksyczne produkty przemiany materii i umierającej tkanki, poprawia resorpcję obrzęku i krwiaka, normalizuje przepuszczalności ścian naczyń. Poprawia mikrokrążenie, a także zaopatruje tkanki w tlen i składniki odżywcze. Wobenzym zwiększa skuteczność antybiotykoterapii, zwiększenie stężenia antybiotyków w osoczu krwi i ognisk zapalnych, a także zmniejsza skutki uboczne antybiotyków (dysbakterioza). Reguluje mechanizmy niespecyficznej obrony (wytwarzanie interferonów), wykazując tym samym działanie przeciwwirusowe i przeciwdrobnoustrojowe.

    Należy pamiętać, że oprócz własnego pozytywnego wpływu na proces zapalny, Vobenzym zwiększa działanie jakichkolwiek antybiotyków przez ich lepszą penetrację do ogniska stanu zapalnego. Z tego powodu lek jest stosowany do wielu chorób zapalnych i zakaźnych. W przypadku zakażeń gronkowcami można go zastosować równolegle do antybiotyków w celu poprawy przenikania do ognisk zapalnych i zmniejszenia skutków ubocznych.

    Wobenzym, co do zasady, dobrze tolerowane przez pacjentów. W większości przypadków działania niepożądane i przyzwyczajenie nie były obserwowane nawet przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach. Przeciwwskazane u dzieci poniżej 5 lat i ze zwiększonym ryzykiem krwawienia. Z wielką starannością wyznaczamy w czasie ciąży i laktacji.

    Wśród minusów zadzwoniłbym nie najniższy koszt leczenia. Wobenzym zostaje wyznaczony w dawce 3-10 tabletek 3 razy dziennie, przebieg leczenia trwa od 2 tygodni do 2-3 miesięcy lub dłużej. Najbardziej ekonomiczny pakiet na 800 tabletek na 4 tysiące rosy. ruble wystarczą na 4 miesiące leczenia. Jeśli masz dużo pieniędzy, możesz spróbować Wobenzym w kompleksowym leczeniu. Nie będzie gorzej.

    Dla obiektywizmu trzeba powiedzieć, że niektórzy lekarze są sceptyczni wobec Wobenzim, argumentując, że to zbyt niskie dawki enzymów w leku, które nie mają wpływu na organizm. Skutki uboczne również nie występują. Czytaj więcej w artykule "Wszyscy bogaci to robią!»(2006) na stronie http://www.antibiotic.ru/index.php?article=1414

    Analog Wobenzima jest pokrewnym narkotykiem Phlogenzyme.

    Osobliwości żywienia w piodermii

    Leczenie jakiejkolwiek ropnego zapalenia skóry (w tym futruku) powinno rozpocząć się diety, które powinny przypominać dieta z cukrzycą. Pochodzące z glukozy we krwi może być doskonałą pożywką do ropotwórczymi bakterii Staphylococcus aureus, w tym, więc wyższy poziom cukru we krwi, tym lepiej będą odczuwane przez gronkowce.

    Jest to konieczne Ogranicz stosowanie prostych węglowodanów, zawierające słodycze (słodycze, ciastka, dżem, ciasta, ciastka, słodycze itp.) i zastępują je złożone węglowodany (owsianka, makaron, ziemniaki, czarny chleb). Jeśli z jakiegoś powodu nie możesz odmówić produktu zawierającego cukier, zaplanuj natychmiast po jego przyjęciu aktywność fizyczna (przynajmniej zwykły spacer), aby szybko "spalić" nadmiar cukru we krwi.

    Powyższe odnosi się nie tylko do futerka, ale do zwykłego trądziku. Jednak w mniejszym stopniu. Główna zasada: "widzisz ropę - cukier w dół".

    Cechy zewnętrznego leczenia furunculosis i ciężkiego trądziku

    Jaka jest różnica między furunculosis i trądzik?

    • Trądzik (trądzik) - zapalenie gruczoły łojowe na tle zwiększonego wydzielania łoju.
    • Furuncle - ostre ropne martwicze zapalenie woreczek na włosy i otaczającą tkankę łączną.
    • Furunculosis - choroba związana ze zwiększoną częstością padnięć.

    Ciężkie trądzik może towarzyszyć czyraczność, czyraki tym czasu (i czyraczność) może występować w normalnej skóry (na przykład, osłabienie układu odpornościowego lub podwyższonej zanieczyszczeń skóry). To znaczy Furunculosis może być bez trądziku, i trądzik może być bez wrzenia.

    W nowoczesnej dermatologii uważa się, że w rozwoju trądziku bakteria nazywa Propionibacterium acnes (PropionibactEerium Acne). W przypadku trądziku ropnego bakterie pyogenne również biorą udział w zapaleniach Staphylococcus aureus.

    Trądzik może mieć różną ostrość. Jeśli chcesz zrozumieć, polecam popatrzeć http://www.acne.ru/Ugrevaja_syp (tekst ze zdjęciami). Nie będę omawiać patogenezy, ale natychmiast przejdę do leczenia.

    W leczeniu trądziku zwykle stosuje się następujące narzędzia, na przykład:

    1. «Skinoren"(Żel i śmietana), aktywny składnik - kwas azelainowy, Hamuje Propionibacterium acnes i Staphylococcus epidermidis, zmniejsza wytwarzanie kwasów tłuszczowych, ma działanie depigmentacyjne.
    2. «Zinerit Lotion"(Erytromycyna + cynk), bardziej szczegółowo: http://www.plaintest.com/dermatology/zinerit
    3. Witaminy z grupy B.. Pomóż skórze poradzić sobie z infekcjami. Opinia na temat korzyści jest powszechna drożdże piwne jako źródło witamin z grupy B. Jednak wszyscy nie muszą brać drożdży. drożdże jest kilka gatunków grzybów (Saccharomyces cerevisiae, Saccharomyces uvarum i in.) i różne grzyby zwiększona reprodukcja w jelitach jest znakiem dysbacteriosis. Z drugiej strony, z dysbakteriozą stosuje się lek Enterol, który zawiera podobny grzyb Saccharomyces boulardii. Jeden z gości napisał mi, że po wypiciu drożdży piwowarskich miał biegunkę. Tak więc, jeśli „puchit” żołądek, nawet po zastosowaniu konwencjonalnych (drożdże) chleba, korzystnie witaminy z grupy B, w celu otrzymania żywności lub tabletki (neurobeks, neyrorubin, Bevipleks, trimetabol i in.).

    Może być użyteczne i witamina A - przeciwutleniacz konieczne dla odporności przyczynia się do naprawy tkanek, więc gdy piodermia często podaje się w postaci „Aevitum” preparat (witaminy A + E) lub „przeciwutleniaczy» (A + C + E).

  • Preparaty cynkowe osobno (na przykład cynkowy). Obserwuje się niedobór cynku 80% pacjentów z trądzikiem. Cynk reguluje:
    • powstawanie, wzrost i metabolizm (metabolizm) komórek, synteza białek, gojenie się ran,
    • aktywacja reakcji immunologicznych skierowanych przeciwko bakteriom, wirusom, komórkom nowotworowym,
    • asymilacja węglowodanów i tłuszczów.
  • «Loma Lux Acne"(Preparat homeopatyczny), więcej szczegółów: http://www.plaintest.com/dermatology/lomaluks
  • Procedury kosmetyczne:
    • czyszczenie twarzy u kosmetyczki. Polega na mechanicznym usunięciu (wytłaczaniu) zawartości porów po ich termicznej lub medialnej ekspansji. Procedura jest skuteczna, ale raczej bolesna (bo wyciskanie) i niezbyt tania. Powinien być powtarzany co 1-2 miesiące. Extrude trądzik i pryszcze nie są zalecane - z niewłaściwą techniką infekcji może dostać się do środka z krwią w pobliskim mózgu. Przypadki śmiertelne są rzadkie, ale były przykłady: http://en.wikipedia.org/wiki/Skryabin__Alexander_Nikolaevich
    • wykonywanie zabiegów fizjoterapeutycznych przydatnych w walce z grzybicą i innymi infekcjami krostkowymi skóry. To jest darsonwalizacja (narażenie na impuls elektryczny o wysokiej częstotliwości i wysokie napięcie, ale mała moc) i krioterapia (od krio - zimny; wpływ ciekły azot).
    • za pomocą specjalistyczne maski na twarz. Przykłady:

      1) Phyto-mask anti-acne na zioła lecznicze zawiera fito sproszkowanych rumianku, nagietka, pokrzywy, ekstrakt Ziarnopłon, białe i niebieskie gliny, bio-rozpuszczalna siarka, które są korzystne dla problematyczne, trądzikowej. To maska ​​białoruskiego pochodzenia (CJSC Vitex).

      Phyto-mask "przeciwtrądzik" na zioła lecznicze.


      2) Delex Acne: żel do trądziku do użytku zewnętrznego i balsam oczyszczający twarz. Zaprojektowany dla skóry z normalną i zwiększoną tłustością, skłonny do powstawania trądziku.

      Deleks-Acne: żel i balsam.

      Żel Delex-Acne ma przeciwzapalne, wysuszające działanie przeciwbakteryjne i resorpcję. Główne substancje czynne: oczyszczone siarką, ekstrakty roślinne, mentol, poliole (alkohole). Dzięki dostępności siarka Jest skuteczny w przypadku trądziku skomplikowanego przez demodex (roztocza). Żel Delex-Acne sprawia, że ​​skóra staje się matowa i aksamitna. Forma żelu Delex-Acne jest najbardziej optymalną podstawą do stosowania w tłustej skórze łojotokowej, w przeciwieństwie do kremów i maści, które same w sobie mogą wywołać rozmnożenie szkodliwych bakterii.

      Los Delex-Acne Lotion ma działanie oczyszczające. Główne substancje czynne: ekstrakty roślinne, kwas cytrynowy, mentol, cetyl. Ze względu na aktywne składniki, zrównoważone pH, niewielką ilość substancji zawierających alkohol, balsam do ciała Delex-Acne delikatnie oczyszcza skórę, usuwanie nadmiaru lipidów i bakterii z trądziku z powierzchni skóry. Delelex-Acne Lotion zapewnia optymalne pH skóry, zmniejsza nadmierny połysk i sprawia, że ​​skóra jest czysta i świeża.

      Jeśli złościsz się na zaskórniki i nic nie pomaga, spróbuj przeprowadzić analizę w poradni dermatologiczno-neurologicznej DEMODEKOZ. Jest to choroba spowodowana przez pasożytnictwo warunkowo patogennego kleszcza - trądzik pospolity. Odkryte skrobanie ze skóry twarzy lub wydzielanie mieszków włosowych łoju w okolicach fałd nososchechłych lub rzęs. Lek jest leczony w ciągu pierwszych 5-10 minut po pobraniu próbki materiału.

      Jeśli z bólem węgorzy otrzymasz pomoc maska ​​siarki (jest żółty, czytaj także kompozycję), może to być dodatkowy powód przemawiający za demodezją.

      Roaccutane - preparat pierwszej linii do ciężkiego trądziku

      Tak, wymienione metody i środki mogą być przydatne, ale w przypadku poważnego trądziku ropnego i trądziku całkowicie nie będą cię leczyć. Obecnie na świecie istnieje tylko jeden lek, który skutecznie leczy ostre formy trądziku (i płuc). To jest izotretiostyna - pochodna retinolu (witamina A). Wyprodukowane przez szwajcarską firmę "F. Hoffmann-La Roche Ltd. "Pod nazwą handlową Roaccutane w postaci kapsułek do podawania doustnego.

      Roaccutane jest bardzo skuteczny i jest lekiem pierwszego rzutu w leczeniu ciężkiego trądziku. W byłym ZSRR nie był szeroko rozpowszechniony z dwóch powodów:

      1. znacząca częstotliwość działań niepożądanych. Najczęściej dotyczy sucha skóra i błony śluzowe, ale jest to korygowane przez nawilżające kremy i "sztuczne łzy". Rzadziej występują zmiany wzroku, nastroju itp. Podczas leczenia i co najmniej 1 miesiąc po nim Nie możesz zajść w ciążę. Leczenie powinno odbywać się pod kontrolą testów krwi, moczu i czynności wątroby (enzymy AlT i AsT w biochemicznej analizie krwi).
      2. wysoki koszt Roaccutane. Opakowanie 30 kapsułek po 20 mg na Białorusi o wartości około 220.000 BYR w dniu 12 czerwca 2011 roku (cena jest wyraźnie przed kryzysem, wkrótce będzie musiał być pomnożona przez 2). Średnio musisz wziąć 0,5 mg / kg na dzień (do 1 mg / dzień), co stanowi 30 mg dla osoby o wadze 60 kg. Przebieg przyjęć wynosi od 3,5 do 5,5 miesiąca, średnio wynosi 4 miesiące i liczy się. 4 miesiące x 30 dni x 30 mg = 3600 mg, opakowanie zawiera 30 x 20 = 600 mg. Stąd konieczne jest 6 pakietów, które teraz wynosi 220 x 6 = 320000 do 1000000. (O Białorusi przeciętnego wynagrodzenia „czysty”). Za stypendium nie zranicie się.

      Istnieją pakiety roakcutanu i 10 mg, ale leczenie nimi jest nieco droższe. Aktualne białoruskie ceny za Roaccutane
      http://minskclinic.info/searchap.php?lekcod=17641

      Jeśli interesuje cię roacutane, przeczytaj informacje dla pacjentów i zdaj raport z jednego z badań klinicznych Roakkutan w Mińsku. Dodatkowe informacje są dostępne w Internecie.


    • ACNETIN (w Rosji jest zarejestrowany jako "AKNEKUTAN")

      Lek jest ulepszona postać izotretinoiny, który jest częścią Roaccutane. Aknetin (aknekutan) jest opracowywany zgodnie z innowacyjną technologią "LIDOSE" w celu zwiększyć wchłanianie i zmniejszyć skutki uboczne izotretinoina. To kosztuje tańsze tradycyjny Roaccutane.

      Składa się z twardej kapsułki żelatynowej i zawartości tłuszczu z izotretinoiną. Absorpcja (biodostępność) jest o 20% lepsza, co także zmniejsza skutki uboczne.

      Tak więc Aknethine jest skutecznym lekiem do leczenia pacjentów z trądzikiem. On może zmniejszyć pojedynczą dawkę izotretynoiny o 20% - od 10 do 8 mg, odpowiednio od 20 do 16 mg, a kurs wymiany - do 100 mg. Przyswajalność leku jest mniej zależna od przyjmowania pokarmu. Dzięki temu masz pewność, że opanujesz go, nawet jeśli nie wypełnisz zaleceń pacjenta dotyczących przyjęcia.

      Kiedy stosuje się trądzik adapalen (nazwy handlowe - diferina, chenzite), która jest syntetyczny analog kwasu retinowego (tj. podobny do Roaccutane). W Federacji Rosyjskiej są zarejestrowane 0,1% żelu (dla skóry tłustej i normalnej) i 0,1% kremu (dla skóry suchej i wrażliwej). Nałóż cienką warstwę na skórę 1 raz dziennie. Niedopuszczalne jest stosowanie jednocześnie z innymi środkami zewnętrznymi. Wpływ adapalenu zaczyna się pojawiać po 1-2 tygodniach, uporczywa poprawa jest zwykle obserwowana po 2-3 miesiącach.

      Adapalen ma numer efekty uboczne, chociaż jest mniej niż Roaccutane. Działania niepożądane są odwracalne. Głównie zaniepokojony zaczerwienienie, suchość i łuszczenie się skóry, swędzenie, pieczenie. Po 2-4 tygodniach stosowania zmniejsza się częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych. Podczas leczenia adapalenem należy unikać ekspozycji bezpośrednie światło słoneczne i ultrafioletowe na skórze ze względu na zwiększone ryzyko oparzeń słonecznych. Jeśli po 8-12 tygodniach leczenia nie nastąpi poprawa, konieczna jest konsultacja lekarska.

      Szczegółowe instrukcje: http://www.rlsnet.ru/mnn_index_id_3014.htm

      Leczenie Staphylococcus w jelicie

      W każdym podręczniku dotyczącym dermatologii napisano, że ropne zapalenie skóry może być spowodowane patologią nieprawidłowości w pracy przewodu żołądkowo-jelitowego. Z tego powodu zalecane jest poddanie się przynajmniej minimalnemu zestawowi badań, jeśli cierpisz na chorobę płuc. Należą EGD (fibrogastroduodenoscopy), USG brzucha, przerost bakteryjny w kale, coprogram i inne badania wykazały.


      FIZJOLOGICZNA ROLA MIKROBIALI

      Dlaczego? funkcja jelit i patologia skóry tak połączone? Biomasa drobnoustrojów w jelicie człowieka wynosi około 3-5% masy ciała (tj. O wadze 70 kg - do 3,5 kg). Występuje normalna mikroflora zestaw funkcji, z których nie wszystkie zostały zbadane:

      1. udział w trawienie i wchłanianie. Bakterie biorą udział w trawieniu ciemieniowym i rozszczepianiu składników odżywczych.
      2. kształtowanie odporność lokalna z powodu antagonizmu (konkurencji). Wysoka obłożenie korzystnych bakterii nie pozwala na reprodukcję szkodliwych bakterii (w tym gronkowca).
      3. troficzne, funkcje energetyczne;
      4. stymulacja perystaltyki jelit;
      5. detoksyfikacja (niszczenie toksyn) itp.

      Mikroby są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania odporności. To w przewodzie żołądkowo-jelitowym zachodzi największe oddziaływanie zewnętrznych antygenów z układem odpornościowym.

      Fakt, że odporność jest w stanie efektywnie pracować tylko w "brudnym" środowisku, zanieczyszczonym drobnoustrojami, znaleziono stosunkowo niedawno. Z grubsza rzecz biorąc, system zaprojektowany do zwalczania drobnoustrojów nie może istnieć bez nich. Jeśli odporność ogólnoustrojowa w zdrowym ciele zmierzającym do całkowitego i bezwarunkowego wykorzenienia materiału genetycznie obcego, zadanie śluzówka - stworzyć i utrzymać optymalną równowagę sił na powierzchni błon śluzowych. Dzienne obciążenie antygenem odporności na błonę śluzową, według ekspertów, przewyższa obciążenie ogólnoustrojową ludzką odpornością przez całe życie.

      Naruszenie składu ilościowego i jakościowego bierze się pod uwagę mikroflorę jelitową dysbioza (dysbioza). Dysbakterioza zwykle pojawia się po infekcji jelit, leczenia antybiotykami i hormonami, kortykosteroidami, działania na przewód pokarmowy, zaburzenia wchłaniania, przewlekłe choroby zapalne jelit, zespół jelita drażliwego, tolerancji białka mleka krowiego oraz t. D. Ponieważ opracowane dysbacteriosis następstwo innej patologii, zwykle nie jest identyfikowana jako poważna choroba i jest nieobecna w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób. Niektórzy nawet całkowicie zaprzeczają istnieniu takiego zjawiska jak dysbioza, ale nie zgadzam się z tym.

      Staphylococcus odnosi się do warunkowo patogenna flora, tj. Obecność gronkowców w jelicie nie jest niebezpieczna w normalnych warunkach. Wraz z osłabieniem odporności, mnożące się gronkowce mogą powodować problemy w ciele.

      U małych dzieci dysbioza może przyczynić się do:

      • powikłania ciąży i porodu,
      • przed urodzeniem dziecka, resuscytacja,
      • bakteryjne zapalenie pochwy i mastitis u matki,
      • później zastosowanie do klatki piersiowej,
      • wczesne i anormalne karmienie piersią,
      • ryzyko kolonizacji okrężnicy przez agresywne szczepy bakterii w szpitalu,
      • każdą patologię zakaźną i niezakaźną (skaza, krzywica, niedokrwistość, niedotlenienie).

      Nieprawidłowe leczenie antybiotykami dziecka przyczynia się do kolonizacji jelita warunkowo patogenna flora szpitalna (w tym staphylococcus aureus). Dzieci karmione piersią i sztucznym karmieniem mają inny skład mikroflory jelitowej. Dzieci na sztucznym karmieniu częściej cierpią dysbakteriozę, infekcje jelitowe i nieswoiste zapalenia jelit. Karmienie piersią zalecane jest przez co najmniej rok, a nawet do dwóch lat. Mleko z piersi zawiera między innymi ochronne przeciwciała niezbędne dla dziecka.


      LICZBA STAFILOCOCKS W NORM

      Ile gronkowców powinno znajdować się w jelicie? Według różnych źródeł, od 0 do 10 3 -10 4 cfu / g kał. Podczas wykonywania analiza kału dla dysbioza określić nie tylko gatunki, które mają bakterie w kale, ale także ich liczbę. W mikrobiologii zwyczajowo należy wziąć pod uwagę CFU / g kału (CFU to jednostka tworząca kolonie, czyli bakteria, która może namnażać się w niezależną kolonię bakterii). Ponieważ istnieje wiele różnych gronkowców w przyrodzie, są one tradycyjnie podzielone na 2 duże grupy: patogeniczne i saprofityczne:

      1. do patogenny (chorobotwórczy) gronkowce nieść Staphylococcus aureus, jak również hemolitycznych ("niszczących krew") i koagulujących ("krzepnięcie krwi") typów gronkowców.
      2. saprofityczny Staphylococcus są bezpieczne (od greckiego. sapros - zgniłe i phyton - roślina, czyli "żywienie odpadkami"). Obejmuje to saprofityczne, naskórkowe i inne gronkowce, które nie należą do grupy patogennej.

      Standardy gronkowców w kale dla dzieci i dorosłych są takie same. Saprofityczne gronkowce powinny być nie więcej niż 10 4 -10 5 cfu / g, patogeniczny - nie więcej niż 10 3 CFU / g kał. Zwykle w wynikach analizy gronkowce nie są podzielone na grupy, dlatego należy skupić się na normach zawartości saprofityczne gronkowce, ponieważ jest ich więcej.

      Zauważ, że liczby 4-5 i 3 są stopień, na przykład: 10 3 = 10? 10? 10 (trzy razy 10). W związku z tym, jeśli wykryto gronkowca w kale 10 7, jest to 100-1000 razy wyższe niż norma (10 7 podzielone przez 10 4 -10 5). Po otrzymaniu złej analizy, nie myśl, że teraz nie trzeba długo żyć. Inne bakterie w jelitach jeszcze bardziej. Na przykład bifidobakterie i bakteroidy w normie 10 9-1010 cfu / g. Z grubsza rzecz biorąc, normalne bakterie gronkowca 1 tylko 10 tys. Do 1 mln Bifidobacterium i Bacteroides spada w jelitach, w rzeczywistości istnieje również wiele innych ludzi, a nie tutaj wymienione drobnoustroje.


      ANALIZA DISBACTERIOSIS

      W jakich przypadkach możliwe jest wyznaczenie lub wyznaczenie analizy kału na dysbakteriozę?

      • Niestabilne krzesło (naprzemienne zaparcia i biegunka),
      • częsty ból i dyskomfort w jamie brzusznej,
      • wzdęcia (zwiększone tworzenie się gazów),
      • nietolerancja wielu produktów,
      • wysypki skórne i reakcje alergiczne,
      • infekcje jelitowe,
      • długotrwałe leczenie hormonami glukokortykoidowymi i lekami przeciwzapalnymi.

      Czy pacjent może zaburzona równowaga drobnoustrojów w jelicie podczas normalnej analizy kał na dysbakteriozie? Tak, może z 4 powodów:

      1. przy analizie warunku luminescencyjny mikroflorę, a najważniejszą jest ciemieniowy mikroflora.
      2. z przyczyn technicznych w analizie dotyczącej dysbiozy zazwyczaj nie definiująeubakterie, peptostreptococcus, clostridia, fusobacteria, veylonella, bakteroidy, pałeczki, ważni przedstawiciele rodzaju enterokoki i tak dalej.
      3. normalna analiza stolca dostarcza informacji na temat drobnoustrojów w jelicie grubym i nie może poinformować o tym, co robi się w subtelny.
      4. jest ważny technika gromadzenia fekaliów i jakość badań.

      Z tych powodów, nawet przy normalnej analizie, pacjent może cierpieć na dysbiozę, chociaż idealne wyniki są rzadkie - większość ludzi znajduje przynajmniej pewne odchylenia od normy.

      Jeśli dostępne ropne zapalenie skóry lub staphylococcus aureus w jelicie należy leczyć, podobnie jak w przypadku dysbiozy. Możesz nawet nie tracić czasu i pieniędzy na analizę dysbiozy. Obecnie naukowcy twierdzą, że Nie ma sensu brać narkotyków tylko te bakterie, które znajdują się w kale w niewystarczających ilościach, ze względu na brak dowodów klinicznych na skuteczność tego podejścia (więcej: http://www.plaintest.com/infectious/dysbacteriosis-treatment )

      Jest tak zwany analiza biochemiczna kału dla dysbioza - badanie laboratoryjne, w którym zawartość lotnych kwasów tłuszczowych w kale (kwas octowy, propionowy, masłowy). Kwasy te są tworzone przez bakterie przewodu żołądkowo-jelitowego. Przy dysbakteriozie zmienia się parytet drobnoustrojów i odpowiednio stężenie tych kwasów. Jednak biochemiczna analiza odchodów na dysbiozę jest nadal nie jest wystarczająco dokładną metodą diagnozy.


      KOREKTA MOŻLIWYCH PRZYCZYN DISBACTERIOZY I ZWALCZANIA PASOŻYTÓW

      Przede wszystkim z jakiego powodu mógł rozwinąć dysbakteriozę i spróbować wyeliminuj te przyczyny. Na przykład, nie można pobrać za przyjęcie antybiotyków na pierwszy znak infekcji. Wcześniej pisałem szczegółowo, że pierwszy lek w leczeniu biegunki powinno być smektyt, a w przypadkach, Ari i ARI antybiotyki powinny być podejmowane jedynie na ściśle określonych wskazaniach.

      Przed każdym leczeniem dysbakteriozy jelitowej, kontrola pasożytów, ponieważ uważa się, że bez ich zniszczenia niemożliwe jest osiągnięcie długiego i całkowitego wyleczenia mikroflory jelitowej. Na przykład lamblioza w 100% przypadków towarzyszy dysbakterioza. Najczęściej przyczyną problemów są jelita lamblie i robaki (robaki).

      1) Jagnięta są najprostsze, żyją w jelicie cienkim i (rzadko) w kanałach wątrobowych. Powodować uczucie goryczy w ustach, wzdęcia, biegunki i zaparcia na przemian, złe samopoczucie, depresja, depresja (D. Giardia naukowiec nazywa ten mikrob "pasożyt melancholii i smutku").

      Diagnoza Giardiasis złożony, ponieważ Giardia ma dwie formy życia, z których tylko cysty są stabilne w środowisku zewnętrznym. Pacjent wydziela cysty z kałem w odstępach 1-2 tygodni, czyli wszystkie kału powtarza się 3-4 razy w odstępie 2-3 dni.

      Metody diagnozowania giardiasis:

      • wyszukiwanie cyst w osadach z kałem lub w treści dwunastnicy (zawartość dwunastnicy). Metoda jest subiektywna i niewiarygodna, ponieważ torbieli lamblia nie można znaleźć we wszystkich przypadkach.
      • wykrywanie przeciwciała przeciwko lamblia w surowicy krwi. Immunoglobuliny klasy M (IgM) wskazują na ostrą infekcję. Immunoglobuliny klasy G (IgG) nie są orientacyjne, ponieważ są określane zarówno podczas infekcji, jak i po wyzdrowieniu.
      • Bardziej nowoczesnym sposobem jest zdefiniowanie Antygeny Lamblia (Giardia lamblia) w kale za pomocą testu ELISA (immunoenzymatyczny test enzymatyczny). Dochodzenie należy również przeprowadzić 3-4 razy w odstępie 2-3 dni.
      • najdokładniejsza metoda - Współfiltracja PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy).

      Z robakami o wiele łatwiejszymi. Wstępne testy na obecność helminthiazy nie są konieczne, ponieważ analiza nadal nie ma 100% dokładności i jest zalecana leczenie Mebendazolem jest tanie i bezpieczne ze względu na fakt, że Mebendazol praktycznie nie jest wchłaniany w jelicie i nie wywołuje skutków ubocznych w standardowych dawkach. Aby zwalczać robaki, dorosłym i dzieciom powyżej drugiego roku życia przypisano im Mebendazol (Vermox, Vormin) 1 karta. (100 mg) 2 razy dziennie (rano i wieczorem) przez 3 dni podczas lub po posiłku. Tabletkę można połykać w całości lub posiekać i dodać do pokarmu. Lek unieruchamia robaki, które następnie wypadają z kałem. Dawkowanie jest takie samo dla dorosłych i dzieci powyżej 2 lat. Mebendazol nie jest zalecany kobietom w ciąży, kobietom karmiącym i dzieciom poniżej 2 lat. Odradzanie powinno odbywać się w celach profilaktycznych 1-2 razy w roku.


      ZASADY LECZENIA DISBACTERIOSIS STAFILOCOCCULAR

      Jeśli u pacjenta występuje pioderma lub występują dolegliwości ze złego trawienia w kale, stwierdza się gronkowce, konieczne jest leczenie dysbakteriozy jelitowej.

      W leczeniu dysbakteriozy gronkowcowej stosuje się następujące leki (wszystkie przyjmowane wewnętrznie):

      1. z niestabilnym stolcem (okresowa biegunka i zaparcia) pożądane jest rozpoczęcie leczenia przy przyjęciu Enterosorbents, nie powoduje urazu błony śluzowej jelit (smecta, enterosgel i inne). Na przykład, przyjmowanie smiqta na 1 paczkę 3 razy dziennie przez 1-1,5 godziny przed posiłkiem przez 2-3 dni. W przyszłości, aby zapobiegać dysbiozie, chętniej korzysta się z bardziej naturalnych sorbentów - pektyna i włókno, zawarte w warzywach, owocach, otrębach. W stężeniu 2,1 g / 100 g produktu Błonnik zawarty w marchwi, papryki słodkiej, pietruszka, rzodkiewka, dynia, melony, śliwki, pomarańczy, cytryny, borówkami, fasoli, kaszy gryczanej i kaszę perłową, chleba żytniego.
      2. roztwór alkoholowy CHLOROPHYLLIPTA - dorośli i dzieci powyżej 12 lat. Wewnątrz. Schemat leczenia zgodnie z instrukcjami.
      3. Oprzyrządowanie (Complex preparat immunoglobuliny) - zalecany dla dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca, że ​​ze względu na wiek (poniżej 12 lat) lub z powodu alergii nie powinien brać hlorofillipt. Dorośli mogą być dodatkowym lekarstwem.
      4. INTESTIBACTERIOPHAS lub PIEBACTERIOPHAS wewnątrz. Istnieje opinia, że ​​bakteriofagi są niszczone w żołądku, ale w żadnym wypadku nie powinno być z nich szkody. Czy dzieci, minimalny wiek w instrukcji nie jest określony.
      5. PROBIOTYKA - Przydatne bakterie (bifido-, Lactobacillus, itp.). Wchodzą do środka, aby skolonizować przewód pokarmowy. Jest dużo narkotyków. W przypadku dzieci należy zwrócić uwagę na instrukcje dotyczące minimalnego dopuszczalnego wieku. W przypadku małych dzieci, które jeszcze nie wiedzą, jak przyjmować leki, zawartość kapsułek usuwa się i miesza z płynem (patrz instrukcje dotyczące preparatów). Przykłady probiotyków:
        • Acylact - zawiera bakterie Lactobacillus acidophilus. Jest to dozwolone dla wszystkich (dorosłych i dzieci w każdym wieku).
        • Acipol - Lactobacillus acidophilus + Saccharomyces (lactobacillus acidophilus + grzyby kefirowe). Dzieci od 3 miesięcy.
        • Bactisubtil - zarodniki bakterii Bacillus cereus. Możesz wszystko.
        • Enterol - Grzyby drożdżowe Saccharomyces boulardii. Dzieci od 1 roku. Należy pamiętać, że Enterol jest skuteczny w leczeniu Giardiasis.

      Enterol - jedyny probiotyk posiadający bezpośrednia antyaliaza. Monoterapia S. boulardii była porównywalna ze skutecznością metronidazol i jednoczesnego podawania tych środków prowadzi do zniszczenia Giardia w 100% przypadków. W doświadczeniu, środek przeciwbakteryjny efekt S. boulardii wykazano wobec wielu patogennych mikroorganizmów, wirusy, grzyby i pierwotniaki (w tym przypadku Staphylococcus). Tak szeroki zakres działania pozwala na stosowanie S. boulardii jak w przypadku leczenia ostra biegunka, i wyeliminować dysbioza, które w 100% przypadków towarzyszy giardioza. S. boulardii mają naturalną oporność na antybiotyki, co pozwala przepisać lek na tle leczenia lekami przeciw limfatycznymi.

      Cytat podany jest skrótem. Czytaj więcej: http://medi.ru/Doc/g740306.htm

    • Linex - Lactobacillus acidophilus + Bifidobacterium infantis + Enterococcus faecium. Wszyscy.
    • Bifiform - Bifidobacterium longum + Enterococcus faecium. Dzieci powyżej 2 lat.
    • Bifikol - Bifidobacterium bifidum + Escherichia coli. Dzieci od 6 miesięcy.
    • Colibacterin - Escherichia coli (E. coli). Wszyscy.
    • Biosporyna - Bacillus subtilis + Bacillus lichiniformis. Wszyscy.
    • Bioflora - Escherichia coli (E. coli). Wszyscy.
    • Bifidumbacterin - Bifidobacterium bifidum. Wszyscy.

    Probiotyki mogą być używane dowolne. Pożądane jest, aby wziąć konsekwentnie (jeden po drugim) bez przerwy kilka różnych leków. Przebieg leczenia wynosi 1-2 miesiące.

    Uważa się, że płynne probiotyki są bardziej skuteczne niż suszone (Liofilizowanej) bakterii w tabletkach i kapsułkach do tego powodu, że pierwsza 8-10 godzin na przejściu od hibernacji (hibernacji) do stanu aktywnego (w tym czasie większość wysuszonych bakterii w sposób naturalny wychodzi kału jelitową). Z płynnych probiotyków zaleca się:

    • Normoflorin-L: zawiera lactobacilli, okres przydatności do spożycia 90 dni.
    • Normoflorin-B: zawiera bifidobakterie, Okres trwałości wynosi 60 dni.
    • Normoflorin-D: zawiera Lactobacillus i bifidobacteria, Okres trwałości wynosi 60 dni.

    Czas trwania kurs leczenia - 30 dni (3 razy dziennie), kurs zapobiegawczy - 14 dni (2 razy dziennie). Dorośli wyznaczają 1,5 łyżki stołowe (20 ml).

    Te "Normoflorin-L i-B" udowodniły swoją skuteczność w leczeniu krostkowych chorób skóry. Więcej szczegółów na ich temat można przeczytać w artykule Zastosowanie biokompleksów płynnych probiotyków do infekcji skóry.

  • PREBIOTYKA - leki stymulujące wzrost bakterii. Prebiotyki są pożywką dla pożytecznych bakterii lub w inny sposób tworzą sprzyjające warunki dla ich wzrostu. Należą do nich:
    • Stimbiphide - obiecujący lek zawierający naturalne włókna roślinne (inulina = raftilina, oligofruktoza = raftiloza), które są pokarmem dla bifidobakterie. Zawiera Stimbiphide kompleks witaminowo-mineralny "Odporność", która obejmuje biotynę, witaminy C, E, grupę B, minerały cynku i selenu. Dozwolone dla dorosłych i dzieci powyżej 6 miesięcy. Nie zaleca się w ciąży i laktacji. Stimbifid przyjmuje się na 2-3 tabletki. 3 razy dziennie z posiłkami 1 miesiąc, a następnie przerwą na 2-3 tygodnie. Liczba kursów nie jest ograniczona.

    Więcej informacji o właściwościach leczniczych Stimbiphide czytaj dalej http://www.disbak.ru/php/content.php?id=4265

  • Hilak-forte - produktem metabolizmu szczepów Escherichia coli, Streptococcus faecalis, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus helveticus. Dozwolone przez wszystkich. Reguluje równowagę mikroflory jelitowej. To przyczynia się do przywrócenia fizjologicznej mikroflory jelit spowodowanej normalizacji pH, co stwarza niekorzystne warunki dla drobnoustrojów chorobotwórczych. Ze względu na rozwój korzystnej flory znormalizowane naturalne syntezę witamin z grupy B i K. zawarte w preparacie o krótkim łańcuchu lotne kwasy tłuszczowe zapewniają odzyskanie uszkodzonej mikroflory jelitowej w chorobach zakaźnych, przewodu pokarmowego, pobudza regenerację naskórka ściany jelita.
  • Laktuloza (Dufalac, normaza, portal) to sztuczny przestrzenny izomer naturalnego cukru mlecznego - laktozy. Osoba nie jest wchłonięta, używana jako bezpieczny środek przeczyszczający. Laktuloza jest pokarmem dla pałeczek kwasu mlekowego, które fermentują go do kwasu mlekowego. Kwas mlekowy obniża pH w jelicie grubym i obniża chorobotwórcze bakterie.

    Teraz laktuloza jest czasami dodawana do mleka jako dodatek do żywności (0,2 g na 100 g mleka). Przydatny i niedrogi.

  • Inne prebiotyki są wymienione pantotenian wapnia (witamina B3) i pamba (kwas paraaminobenzoesowy), ale w rzeczywistości są one stosowane bardzo rzadko.
  • Podczas leczenia należy przestrzegać diety nr 4 i jego warianty:

    • wskazania dla dieta numer 4 - przewlekłe zapalenie jelita grubego i jelit w fazie zaostrzeń; ostre zapalenie żołądka i jelit na początku choroby
    • do dieta № 4b - przewlekłe zapalenie jelita grubego i jelit w fazie niewyraźnego zaostrzenia (po diecie nr 4); ostre zapalenie jelit w fazie poprawy; w przypadku połączenia tych chorób z porażką żołądka, trzustki, wątroby i dróg żółciowych.
    • do dieta № 4в - ostre zapalenie okrężnicy i zapalenie jelit w fazie zdrowienia (po diecie nr 46 jako przejściu do racjonalnego odżywiania); przewlekłe zapalenie jelit w okresie remisji, a także połączenie tych chorób z porażką innych narządów układu pokarmowego; ostre i przewlekłe choroby zakaźne z nieznacznym zaburzeniem czynności jelit.

    Przeczytaj więcej o składzie tych diet, na przykład tutaj: http://www.abcslim.ru/articles/256/dieta-4/

    Aby poprawić odporność lokalną, warto przejść równolegle 1-2 zabiegi IRS-19 w nosie. Po powołaniu gastroenterologa po otrzymaniu wyników coprogram może być powołany preparaty enzymatyczne (kreon, mezim). Wyznaczając immunologa - dodatkowo immunokorektory.

    Możliwe schemat leczenia powozu gronkowcowego w jelicie może być to:

    • pierwsze 3-4 dni spożycia enterosorbent 2 razy dziennie (smecta, enterosgel lub inne) i chlorofil zgodnie z instrukcjami. Dieta 4b.
    • następnie 1 tydzień od przyjęcia chlorofil i oprzyrządowanie. Jeśli chlorophyllipt jest przeciwwskazany, należy go zastąpić bakteriofagiem pochodzącym z przewodu pokarmowego, bakteriofagiem lub gronkowcem. Dieta 4b lub 4c.
    • 1-2 miesiące odbioru probiotyki (kilka różnych leków konsekwentnie do wyboru) i prebiotyki (głównie laktuloza, ale warto okresowo brać hilak-forte). Dieta 4c lub normalne odżywianie. Możesz wziąć probiotyki i prebiotyki w dowolnej kolejności.
    • pod koniec leczenia można przejść 1-2 cykle leczenia IRS-19 w nosie zgodnie z instrukcjami.

    W przypadku innych rodzajów leczenia dysbakteriozą będzie się różnić od umawiania intestibacteriophage zamiast chlorofilu. Leczenie korzystnie prowadzi się pod nadzorem lekarza.

    Dodatkowe informacje na temat leczenia dysbiozy:


    PRZYPRAWY PRZECIW STAFILOCOCS

    O eukaliptusie i aloesie już czytałeś, ale są przyprawy (przyprawy do żywności), które mają katastrofalny wpływ na gronkowca złocistego. W Chita State Medical Academy Szereg przypraw i przypraw zbadano pod kątem ich aktywności przeciwdrobnoustrojowej w stosunku do Staphylococcus aureus, pyogenne streptococcus, wulgarny proteus i Escherichia coli.

    Ocena aktywności przeciwbakteryjnej przeprowadzono w podobny sposób w celu określenia wrażliwości na antybiotyki (nakładki dysków papieru na trawniku badanych bakterii). W tym wariancie przyprawy są wypełniane dołkami agarowymi.

    Wzrost Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus) dobrze stłumione:

    Stłumione w mniejszym stopniu:

    Pełne wyniki badania "Przeciwdrobnoustrojowe właściwości niektórych przypraw»Można zobaczyć na stronie http://tele-conf.ru/aktualnyie-problemyi-infektologii-i-parazitologii/antimikrobnyie-svoystva-nekotoryih-spetsiy.html

    Dlatego, aby zwalczać gronkowca w jelitach mogą być dodawane do żywności, o której mowa przypraw jeśli organizm toleruje je i pikantne jedzenie nie jest przeciwwskazane (na przykład ze względu na cron. zapalenie trzustki lub zapalenie pęcherzyka żółciowego). Ta strona leczenia nie jest dobrze znana, więc jeśli chcesz podzielić się swoim doświadczeniem - napisz w komentarzach.

    Leczenie Staphylococcus w położnictwie i ginekologii

    Ogólne zasady pozostają takie same jak w przypadku leczenia dysbakteriozy w jelicie.

    Podczas przewozu gronkowiec w pochwie lub erozja szyjki macicy szyjki macicy:

    1. strzykawki i nawadnianie pochwy, smarowanie kanału szyjki za pomocą roztworu chlorofil. Procedury te powinny wyznaczyć ginekologa. W celu zaszczepienia pochwy roztwór 1% alkoholu chlorofilu jest rozcieńczany w wodzie w stosunku 15 ml leku na 1 litr wody. Istnieje oddzielna forma (2% roztwór oleju) do smarowania Kanał szyjki macicy z erozją. Przed użyciem należy sprawdzić wrażliwość organizmu na chlorofil (patrz wyżej).
    2. obłożenie pochwy korzystnymi bakteriami - dopochwowo 2 razy dziennie przez 5-10 dni, jeden z preparatów według instrukcji: acylak, biosporyna, bifidbakteria i inni.
    3. oczywiście IRS-19 w nosie.

    Dalsze cykle acylakwatu, biosporyny, bifidbakterii i IRS-19 można powtarzać okresowo.

    Większość leków w czasie ciąży nie można stosować (patrz instrukcje dotyczące preparatów). Nie są badane pod kątem bezpieczeństwa w stosunku do płodu, dlatego muszą być stosowane ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza, gdy potencjalna korzyść przewyższa możliwe ryzyko.

    Kiedy zapalenie sutka, transport gronkowca podczas laktacji aby zapobiec infekcjom dziecka ze stafilokokiem bifidumbacterin (proszek):

    Do leczenia raka piersi poporodowej pakietu wytwarzania 1 rozcieńczonego w 10-15 ml wody w temperaturze pokojowej roztwór ten zwilża sterylnego wacika i poddano je otoczki i brodawki regionu 20-30 minut do karmienia. Tampon pozostawia się na powierzchni piersi przed karmieniem. Zaleca się stosowanie tego leczenia przez co najmniej 5 dni.

    Stwierdzono, że żywe pałeczki kwasu mlekowego pochodzą z probiotyk "Narine" są antagonistami (konkurentami) gronkowców i hamują ich aktywność. Opracowany przez:

    • sposób zapobieganie poporodowemu zapaleniu sutka stosując preparat „Narine” w gruczole sutkowym, co zmniejsza występowanie pęknięć smoczka 31,2-krotnie w porównaniu do grupy kontrolnej, której użyto wspaniałą zielonego roztworu ( „zielonka”).
    • Metoda sanitacja nosicieli szczepów szpitalnych Staphylococcus aureus,
    • sposób kolonizacja jamy nosowej noworodków bakterie mlekowe "Narine", które zmniejszają poziom transportu szczepów szpitalnych Staphylococcus aureus do czasu wypisu o 7 razy.

    Zamiast kończyć

    Walcz z potrzebami gronkowca pod nadzorem lekarza. Zwłaszcza dotyczy to spotkania zastrzyki: możliwe ciężkie reakcje alergiczne, kto bez profesjonalnej pomocy powoduje fatalny wynik.

    Jeśli masz jakieś komentarze lub uzupełnienia leczenia, użyłeś powyższych leków i chcesz porozmawiać o swoim sukcesie lub niepowodzeniu, napisz w komentarzach.

    Przydatne linki

    Gorąco polecam przeczytaj dwa artykuły naukowe na trądzik i furunculosis z czasopisma "The targetending physician" na rok 2005. Jeśli masz jakieś pytania dotyczące niezrozumiałych warunków, zapytaj w komentarzach pod artykułami.

    № 1. Diagnostyka i immunokorekcja przewlekłej furunculosis - autorzy z Instytutu Immunologii w Moskwie podsumowali swoje doświadczenia z leczenia przewlekła nawracająca furunoza. Obowiązkowe i dodatkowe lista badań laboratoryjnych i instrumentalnych, szczegółowo opisuje rodzaje i rozpowszechnienie zaburzeń odporności u pacjentów, a także zaleca różne immunokorekty w wykrywaniu różnych zaburzeń układu odpornościowego.

    № 2. Przyczyny, mechanizmy rozwoju i leczenia trądziku - autorzy z Nowosybirskiego Uniwersytetu Państwowego opisali mechanizmy rozwoju trądzik, na liście podstawowe leki stosowane w leczeniu miejscowym i ogólnym (ogólnym) i porównali ich skuteczność w leczeniu trądziku.