Staphylococcus aureus - leczenie, objawy i zdjęcia

Staphylococcus aureus jest bardzo powszechną i bardzo niebezpieczną warunkowo patogenną bakterią, która może dotknąć każdą osobę, niezależnie od płci i wieku. Te mikroorganizmy są szeroko rozpowszechnione w lokalach, w których przebywa wiele osób.

Źródłem infekcji staje się zarażona osoba dorosła lub dziecko. Patogenne mikroorganizmy są aktywowane u tych, którzy mają gwałtowny spadek odporności lub pogorszenie ogólnego stanu.

Jednym z najtrudniejszych rodzajów gronkowców jest złoto. To on powoduje różne choroby gardła. A z jego nadmiernie aktywną reprodukcją, osoba może dostać nawet ropne zapalenie gardła.

Pomimo faktu, że sam drobnoustrój dostatecznie zbadane, nazwał je zakażenie gronkowcowe pozostaje w zakresie leczenia jednego z najpoważniejszych chorób. Faktem jest interesująca z uwagi na dużą zmienność gronkowce i jego zdolności do szybkiego rozwoju oporności na różne antybiotyki (zwłaszcza w dawkach niezgodności przez pacjenta otrzymania wielu leków i czas przebiegu).

Staphylococcus aureus: co to jest?

Staphylococcus aureus to bakteria, która wygląda jak piłka z wyglądu. Choroba jest bardzo powszechna. Według danych, 20% światowej populacji jest już bezpośrednim nosicielem gronkowca.

Występuje wszędzie: na skórze, w nosie, w jelitach, gardle, a nawet na genitaliach. Ta częstość występowania wpływa również na liczbę chorób, które mogą towarzyszyć bakteriom i powodować ich powstawanie.

Wśród głównych przyczyn przyczyniających się do rozwoju infekcji gronkowcami, należy wskazać:

  1. Obecność chorób przewlekłych;
  2. Zmniejszona odporność na stres, beri-beri, antybiotyki, niedożywienie i przyjmowanie leków immunosupresyjnych;
  3. Interakcje z potencjalnym nosicielem infekcji (np. Dławica piersiowa, która jest przenoszona przez zawieszone w powietrzu kropelki);
  4. Nieprzestrzeganie norm sanitarnych w przypadku cięć na ciele, otarć, otwartych ran. Infekcja rany gronkowcem może prowadzić do jej ropienia i ostatecznie doprowadzić do zakażenia krwi;
  5. Używanie nieumytych owoców, warzyw i innych produktów bakteryjnych skażonych.

Często zakażenie Staphylococcus aureus dotyka dzieci. Czynnikami ryzyka w tym przypadku są:

  1. Ciąża patologiczna;
  2. Przedłużony okres bezwodny przy porodzie;
  3. Ciąża podczas ciąży;
  4. Hipotrofia noworodka;
  5. Pojawienie się wcześniaka;
  6. Nieprzestrzeganie higieny osobistej dziecka.

Największym problemem w walce ze staphylococcus jest to, że ma zadziwiającą żywotność. Na ten drobnoustrój nie może wpływać zimne, bezpośrednie światło słoneczne lub brak wilgoci. Nawet praktycznie wysuszona bakteria staphylococcus zachowuje swoje właściwości.

W jaki sposób przenosi się Staphylococcus aureus

W większości przypadków infekcje występują w placówkach medycznych. Staphylococcus aureus jest przenoszony zarówno przez kropelki w powietrzu, jak i przez żywność (skażone mięso, jaja, produkty mleczne, ciasta, ciastka ze śmietaną) lub artykuły gospodarstwa domowego.

Infekcja wnika w ciało dziecka również poprzez mikrourazy skóry lub błon śluzowych dróg oddechowych. Maksymalne ryzyko zakażenia dotyczy wcześniaków i dzieci z osłabioną odpornością. Podczas porodu, poprzez rany lub zadrapania, a także poprzez mleko matki, matka może zarazić dziecko. Jeśli bakterie dostaną się do ciała matki przez pęknięcia w sutkach, może to prowadzić do ropnego zapalenia sutka.

Staphylococcus aureus u dzieci i noworodków

Jedna z toksyn wytwarzanych przez złoty gronkowiec - złuszczacz ma właściwość silnie wpływającą na noworodki. Wydzielona trucizna wnika w pory skóry i wywołuje pojawienie się pęcherzy, przypominających przypalenia, iz tego powodu otrzymała nazwę syndromu "oparzonego dziecka".

Choroba ta rzadko dotyka noworodków, ponieważ są chronione przez 6 miesięcy przez odporność otrzymywaną z mleka matki, równolegle z kontaktem dziecka z bakteriami, wytwarzana jest dodatkowa odporność, która nadal ją chroni. Aby zapobiec chorobom, dziecko powinno uważnie monitorować swoją higienę i odżywianie.

Jakie jest niebezpieczeństwo tej bakterii?

Wraz z osłabieniem mechanizmów obronnych ciała, infekcja budzi się i powoduje różne choroby, aż do zakażenia krwi lub sepsy. Wysoka patogenność Staphylococcus aureus wiąże się z trzema czynnikami.

  1. Po pierwsze, mikroorganizm jest bardzo odporne na działanie antyseptyczne i czynników środowiskowych (wytrzymać temperatury wrzenia przez 10 minut, suszenie, zamrażanie, alkohol etylowy, nadtlenek wodoru, z wyjątkiem „zielonki”).
  2. Po drugie, Staphylococcus aureus, penicylinazy wytwarza enzymy i ligazy, dzięki czemu jest chronione od prawie wszystkich penicyliny, antybiotyku i pomaga stopienia skóry, włączając gruczoły potowe i przenikają w głąb korpusu.
  3. Po trzecie, drobnoustrój produkuje endotoksynę, która prowadzi zarówno do zatrucia pokarmowego, jak i syndromu ogólnego zatrucia organizmu, aż do rozwoju wstrząsu toksycznego dla zakażeń.

I, oczywiście, należy zauważyć, że nie ma odporności na tę chorobę, więc dorosły lub dziecko, któremu udało się wyleczyć Staphylococcus aureus, może zarazić się infekcją.

Objawy Staphylococcus aureus

U dzieci i dorosłych gronkowce powodują różne zmiany - ropnie, figówka, gidradenity, zapalenie skóry, carbuncles, egzema, zapalenie okostnej, zbrodniarz, zapalenie szpiku, zapalenie powiek, zapalenie mieszków włosowych, czyraki, ropne zapalenie skóry, zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, wyrostka robaczkowego.

Rozważ najczęstsze choroby, które mogą powodować Staphylococcus aureus.

  1. Przewód pokarmowy. W ciągu kilku godzin po przyjęciu pokarmu, który został skażony gronkowcami, rozpoczyna się rozwój zatrucia pokarmowego. Zaczyna się wiele wymiotów, pojawiają się mdłości i suchość w jamie ustnej. Zaburzenia i ból w jamie brzusznej są niepokojące.
  2. Choroby skóry. W zależności od obszaru dotkniętego gronkowcem choroby skóry są podzielone na ropowicę lub ropnie, czyraki lub karbonyle. Kufa charakteryzuje się lekkim zaczerwienieniem, gęstością i bolesnością skóry, guz jest bardziej poważną chorobą obejmującą kilka mieszków włosowych. Może towarzyszyć jej gorączka, osłabienie, utrata siły.
  3. Zapalenie płuc: najczęściej u dzieci, zwłaszcza u małych dzieci, jest również diagnozowane u osób osłabionych; charakteryzuje się krótkim okresem początkowej gorączki z szybkim rozwojem niewydolności oddechowej, mogą wystąpić poważne objawy niedrożności.
  4. Błony śluzowe. Często patogen występuje w nosogardzieli i gardle. W przypadku rozwoju infekcji obserwuje się procesy zapalne w uszach, nosie i gardle. W ciężkich postaciach dochodzi do zapalenia ucha i zapalenia zatok. Nie zawsze tajemnica krostkowa wychodzi na powierzchnię. Niestety, utrudnia to diagnozę.
  5. Bakteryjne zapalenie wsierdzia jest jednym z powikłań bakteriemii gronkowcowej. Najczęściej rozwinięci i osoby z osłabionym układem odpornościowym, a także narkomani.
  6. Choroba Rittera lub syndrom „parzone skóry” - to kolejna manifestacja zakażenia gronkowcem a, występujące głównie u niemowląt i małych dzieci. Jego objawy choroby mogą przypominać szkarlatynę (jak wysypka) lub różycy (palenisko czerwony stan zapalny skóry z wygładzonymi granic), znaleziono w zakażeniach paciorkowcami.
  7. Toksyczny wstrząs jest najcięższą chorobą wywołującą Staphylococcus aureus. Zaczyna się nagle i przebiega z gorączką, zawrotami głowy i bólem głowy, niskim ciśnieniem krwi, kołataniem serca i wymiotami. W całym ciele lub w niektórych miejscach pojawia się wysypka w postaci plam. Po tygodniu pojawia się łuszczenie skóry.

Jak widać, w zależności od obszaru zmian Staphylococcus aureus, objawy u dzieci i dorosłych mają kardynalną różnicę. Są bezpośrednio związane z miejscem wprowadzenia bakterii do organizmu, stanem układu odpornościowego pacjenta i agresywnością patogenu. Odpowiedni sposób leczenia Staphylococcus aureus zależy od konkretnego miejsca zakażenia.

Jak zapobiec infekcji

Przestrzegaj pewnych środków zapobiegawczych, aby uniknąć infekcji.

  1. Przestrzegaj zasad higieny, dobrze myj ręce;
  2. Nie dotykaj, nie przeczesz ran, wysypek na skórze;
  3. Nie używaj środków higieny innych osób: maszynki do golenia, grzebienie, ręczniki itp.;
  4. Przestrzegaj wszystkich zasad dotyczących obróbki cieplnej i przechowywania żywności.

Należy zauważyć, że ciężkie postacie zakażenia gronkowcami występują rzadko i, co do zasady, u dzieci ze złym stanem zdrowia, chorobami wrodzonymi, wadami rozwojowymi.

Leczenie Staphylococcus aureus u dorosłych

Staphylococcus jest niezwykle trwałą bakterią. Jak mówią, nie tonie w wodzie, nie pali się w ogniu. Wysoka odporność na czynniki środowiskowe. Nie zawsze umieraj z różnymi metodami dezynfekcji: gotowanie, kwarc, środki antyseptyczne, dezynfekcja, autoklawowanie. Na tym polega trudność w leczeniu Staphylococcus aureus. Trudno jest wybrać leki przeciwbakteryjne, które mogą wpływać na gronkowca złocistego. Odporność na tę bakterię nie jest wytwarzana, choroby można powtarzać.

Staphylococcus aureus można leczyć, ale ze względu na to, że mikroorganizm jest zdolny do opracowania oporności na antybiotyki, sposób leczenia jest często skomplikowane. Przebieg antybiotyków określonych trzeba całkowicie przejść, a gdy pacjent nie ukończył, następnie śmierć nie wszystkie Staphylococcus aureus (w jelicie i innych organach), a później staną się oporne na lek.

Jeśli terapia antybiotykowa jest nieskuteczna lub niemożliwa, pacjentom przepisuje się bakteriofaga gronkowcowego, który w rzeczywistości jest wirusem bakteryjnym. Jego zaletą jest to, że wpływa tylko na niektóre patogenne drobnoustroje bez uszkadzania normalnej mikroflory, nie ma przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Najstraszliwszymi wrogami gronkowca są roztwory jasnozielonej (wspólnej zieleni) i chlorofilu w postaci roztworu olejowego lub alkoholowego. Lek Zelenka stosuje się w leczeniu ran na skórze. Chlorophyllipt jest przepisywany przez lekarza do sanacji nosogardła i gardła.

Staphylococcus aureus w jelicie: objawy i leczenie

W większości przypadków okres inkubacji po zakażeniu rodzajem bakterii jest nie dłuższy niż jeden dzień, więc pierwsze oznaki mogą pojawić się dopiero po 5-6 godzinach.

Staphylococcus aureus w jelicie ma następujące objawy:

  • niestrawność, wyrażone płynnych stolców podczas popychania toalety bardzo częste (do 10 razy dziennie), a spójność masy odpadów jest wodnisty śluzem lub krwi;
  • cięcie intensywnych bólów w okolicy nadbrzusza i w podbrzuszu;
  • nudności, silne wymioty;
  • zauważalne intertrigo;
  • wzrost temperatury ciała do niskich wartości;
  • osłabione ciało, zmęczenie.

"Walka" z infekcją gronkowcową jest skierowana do:

  • tłumienie aktywności patogenu;
  • poprawa odporności;
  • stymulacja procesów metabolicznych;
  • leczenie chorób przewlekłych, które osłabiają organizm.

Wybór metody leczenia opiera się na wynikach analizy stolca.

Staphylococcus aureus w nosie: objawy i leczenie

Ulubionym siedliskiem Staphylococcus aureus jest jamę nosową. I można go znaleźć w całkowicie zdrowych ludziach. Wiele przez długi czas są po prostu nosicielami patogennej bakterii.

  • zaczerwienienie nosogardła wyściełającego nabłonek śluzowy;
  • zanik nabłonka błony śluzowej nosogardła;
  • przeziębienie, które jest niewrażliwe na leczenie;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • ogólne zatrucie;
  • pojawienie się na błonie śluzowej nosa krostkowej formacji.

Obecność infekcji gronkowcami często prowadzi do rozwoju zapalenia zatok, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa, zapalenia zatok czołowych, jak również atrofii błony śluzowej nosa. Leczenie gronkowca w nosie jest konieczne w przypadkach, gdy choroba prowadzi do procesów zapalnych i występowania zapalenia zatok, przewlekłego lub ostrego zapalenia błony śluzowej nosa. Jego aktywność w organizmie wynika z osłabionej odporności.

Staphylococcus aureus w gardle: objawy i leczenie

Nosiciel zakażenia z reguły jest bezobjawowy. Wraz z osłabieniem mechanizmów obronnych organizmu, Staphylococcus aureus w gardle może powodować objawy ropnego zapalenia gardła:

  • nagły wzrost temperatury ciała;
  • silny ból głowy;
  • osłabienie, pogorszenie apetytu;
  • zwiększenie liczby migdałków, które mogą powodować dyskomfort podczas połykania pokarmu, przekrwienie błony śluzowej i wygląd
  • ropna tablica;
  • powiększone regionalne węzły chłonne.

Charakterystyczną cechą tych chorób w obecności Staphylococcus aureus jest ropne wydzielina w gardle. W leczeniu gronkowca w gardle antybiotyki są zwykle przepisywane przez specjalistę, aby jak najszybciej zaradzić infekcji i zapobiec prawdopodobieństwu nawrotu choroby, przynajmniej w niedalekiej przyszłości.

Przed leczeniem gronkowca w gardle konieczne jest uwzględnienie indywidualnej nietolerancji składników leku, dlatego dla każdego pacjenta należy wybrać specjalny kompleks do leczenia. Dawka jest również ustalana przez lekarza prowadzącego w zależności i zależy od wieku i kategorii wagi.

Staphylococcus aureus

Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty) jest kulisty, stałe i tlenowej (zdolne do istnienia w powietrzu), bakterię Gram barwione korzystnie, co powoduje różne choroby u dzieci i dorosłych mniej.

Nazwa „złotej” Staphylococcus aureus uzyskano z poświatą, która produkuje wysiano na pożywce. W greckiej slaphyle - pęczek «» i coccus - «» sferycznej, Staphylococcus pod mikroskopem przypomina kiść winogron. Staphylococcus aureus jest szeroko rozpowszechniony w środowisku, to jest możliwe, aby siać z przedmiotów gospodarstwa domowego, od zabawek do sprzętu medycznego, z mlekiem matki i zainfekowanej skóry i błon śluzowych pacjenta i osoby zdrowej.

Tym, co jest niebezpieczne, jest Staphylococcus aureus

Zwykle Staphylococcus aureus żyje na skórze i śluzie prawie u wszystkich ludzi. Ale zdrowi ludzie z dobrą odpornością nie cierpią na infekcję gronkowcową, ponieważ normalna mikroflora hamuje wzrost gronkowca i nie wykazuje jego chorobotwórczej esencji. Ale wraz z osłabieniem obrony organizmu, mikrob "podnosi głowę" i powoduje różne choroby, aż do zakażenia krwi lub sepsy.

Wysoka patogenność Staphylococcus aureus wiąże się z trzema czynnikami.

  • Po pierwsze, mikroorganizm jest bardzo odporne na działanie antyseptyczne i czynników środowiskowych (wytrzymać temperatury wrzenia przez 10 minut, suszenie, zamrażanie, alkohol etylowy, nadtlenek wodoru, z wyjątkiem „zielonki”).
  • Po drugie, Staphylococcus aureus, penicylinazy wytwarza enzymy i ligazy, dzięki czemu jest chronione od prawie wszystkich penicyliny, antybiotyku i pomaga stopienia skóry, włączając gruczoły potowe i przenikają w głąb korpusu.
  • Po trzecie, drobnoustrój produkuje endotoksynę, która prowadzi zarówno do zatrucia pokarmowego, jak i syndromu ogólnego zatrucia organizmu, aż do rozwoju wstrząsu toksycznego dla zakażeń.

I oczywiście należy zauważyć, że odporność na złote gronkowce jest nieobecna, a osoba, która wyzdrowiała z infekcji gronkowcowej może ją odzyskać.

Szczególnie niebezpieczny jest Staphylococcus aureus dla niemowląt przebywających w szpitalu. W szpitalach stężenie tego drobnoustroju w środowisku jest wysokie, co ma niewielkie znaczenie ze względu na naruszenie zasad aseptycznej i sterylizacji instrumentów oraz przewóz staphylococcus wśród miodu. personel.

Przyczyny

Niewątpliwie przyczyną infekcji gronkowcowej jest z reguły Staphylococcus aureus. Zakażenie występuje ze zmniejszeniem odporności, co przyczynia się do wielu czynników:

  • przyjmowanie antybiotyków i hormonów;
  • stres;
  • niedożywienie;
  • hypo- i beri-beri;
  • infekcja;
  • dysbioza jelit;
  • nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej;
  • wcześniactwo;
  • niedojrzałość dziecka przy urodzeniu;
  • sztuczne karmienie;
  • później zastosowanie do klatki piersiowej.


Zdjęcie: Staphylococcus aureus pod mikroskopem

Rodzaje infekcji Staphylococcus

Występują uogólnione i lokalne formy infekcji gronkowcami.

Uogólnione formy obejmują sepsę (sepsydemię i septickoemię).

Miejscowe formy obejmują choroby skóry, błony śluzowe, narządy wewnętrzne, kości, stawy, gruczoły sutkowe i pępowinę. Również osobny wykres zatrucia pokarmowego endotoksyną staphylococcus.

Ponadto infekcja gronkowcem może być pierwotna i wtórna (w obecności ogniska pierwotnego). Wraz z przepływem izolowane są ostre, przedłużone i przewlekłe formy, a ciężkość infekcji gronkowcem jest łagodna, umiarkowana i ciężka.

Objawy zależne od dotkniętego narządu

Objawy zakażenia gronkowcem zależą od umiejscowienia gronkowca w ciele dziecka i od stopnia zmniejszenia obrony organizmu. Głównymi objawami zakażenia gronkowcami są

  • gorączka
  • wyraźny zespół zatrucia (letarg, osłabienie, brak apetytu, nudności).

Omphalit

Pokonanie mikroba pępowinowego, któremu towarzyszy obrzęk pierścienia pępowinowego, ropne wydzielanie z rany. Kiedy żyła pępkowa jest zaangażowana w proces, odczuwana jest gęstsza i pogrubiona żyła. Istnieje również przekrwienie, które rozprzestrzenia się w górę, w kierunku mostka.

Uszkodzenie skóry

  • W przypadku pseudofu-rculculosis (uszkodzenie potu, a nie gruczołów łojowych), w fałdach skóry (gruczołach potowych) pojawiają się gęste, czerwone guzki, które następnie są napompowane.
  • Vesiculopustulosis charakteryzuje się tworzeniem się pęcherzyków z płynną zawartością, które są spontanicznie otwierane i tworzy się skorupa na ich miejscu.
  • Złuszczające zapalenie skóry (choroba Ritter) lub „parzony zespół skóry” charakteryzuje się powstawaniem dużych pęcherzyków w wyglądzie przypominającym oparzenia skóry eksfoliacji i następnie formuje niezabezpieczone rany.
  • Ropień - porażka głębokich warstw skóry z widocznym zaczerwienieniem i zagęszczeniem. Tworzy się wnęka zawierająca ropę.
  • Panaritium - pokonanie ekstremalnej falangi palca.
  • Phlegmon - w procesie, oprócz skóry, jest zaangażowany tłuszcz podskórny, który jest stłumiony.

Choroba oczu

Po uszkodzeniu błony śluzowej oka rozwija się zapalenie spojówek (światłowstręt, łzawienie, obrzęk powiek, ropne wydzielanie z oczu).

Infekcja dróg oddechowych

Nieżyt nosa - zaczerwienienie błony śluzowej z obfitym ropnym wydzieliną z nosa. Wraz z przenikaniem zakażenia rozwija się dławica piersiowa, charakteryzująca się bólem gardła, zapaleniem gardła, zapaleniem tchawicy z suchym i bolesnym kaszlem.

Infekcja oskrzeli i płuc prowadzi do zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc. Z reguły zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc występuje w połączeniu z zapaleniem gardła, nieżytu nosa, zapaleniem tchawicy.

Występuje znaczny wzrost temperatury (do 39-40 ° C), suchy kaszel, duszność.

Być może rozwój zwężenia dróg oddechowych.

Klęska centralnego układu nerwowego

Penetracja Staphylococcus aureus w mózgu prowadzi do rozwoju zapalenia opon mózgowych i ropnia mózgu. Choroby u dzieci są ciężkie, mają wysoką temperaturę i zatrucie.

Typowe "mózgowe" wymioty, bóle głowy, pozytywne objawy oponowe, elistndrome i wysypka skórna. Przy nakłuciu rdzenia płyn płynie pod ciśnieniem, ma zielonkawe zabarwienie z domieszką ropy.

Zakażenie układu moczowego

Powstaje zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek. Charakterystyczne objawy: szybkie i bolesne oddawanie moczu, ból w okolicy lędźwiowej, wysoka gorączka. W analizie białka moczu jest określona, ​​duża liczba leukocytów, wysiewa złoty staphylococcus.

Uszkodzenie kości i stawów

Po zakażeniu kości i stawów rozwija się zapalenie stawów i zapalenie kości i szpiku.

Zatrucie pokarmowe

Rozwija się przy użyciu zakażonego lub zepsutego jedzenia i postępuje z objawami ostrego zapalenia jelit. Charakterystyczne są: gorączka, nudności, wymioty do 10 lub więcej razy dziennie, luźny stolec z domieszką zieleni.

Sepsis

Zakażenie krwi lub sepsy występuje z ciężkim niedoborem odporności. Przebieg choroby jest ciężki, z bardzo wysoką temperaturą, wyraźnymi objawami zatrucia, naruszeniem świadomości (od wzbudzenia do letargu).

Wraz z rozwojem szoku toksycznego z powodu infekcji, ciśnienie krwi gwałtownie spada, pacjent traci przytomność i może zapaść w śpiączkę.

Septicopyemia to krążenie Staphylococcus aureus we krwi z tworzeniem ropnych ognisk, zarówno na skórze dziecka, jak i narządach wewnętrznych.

Gdy posocznica charakteryzuje się rozwojem zatrucia zakaźnego. Posocznica może skomplikować przywiązanie do zapalenia płuc, rozwój zespołu DIC i tak dalej.

Diagnostyka

Diagnostykę różnicową zakażenia gronkowcami należy przeprowadzić z zakażeniem streptokokami. W diagnostyce chorób etiologicznych gronkowców stosuje się następujące metody serologiczne, charakteryzujące się szybkością i wysoką dokładnością:

  • Standardowy test koagulazy in vitro, który trwa 4 godziny, ale z wynikiem negatywnym przedłużonym o jeden dzień.
  • Aglutynacji lateksowej, przy której zestawów komercyjnych stosuje się cząstki lateksu związanego z przeciwciałami przeciwko Staphylococcus aureus (białko A, czynnik zlepiania i liczby antygenów na powierzchni), co jest użyteczne także do identyfikacji szczepów i gatunków patogenu
  • Ogólne badania krwi i moczu (leukocytoza krwi, neutrofilia, zwiększona ESR oraz białko w moczu, leukocyty, gronkowce).
  • Siew materiału biologicznego na pożywkach.

Siew na pożywkach jest przeprowadzany w celu zidentyfikowania czynnika sprawczego choroby i określenia jej wrażliwości i odporności na antybiotyki.

Punktowe odchody muszą być wykonane nie później niż 3 godziny po wypróżnieniu, z uderzeń jamy ustnej i gardła należy przyjmować na czczo, do czyszczenia zębów i do lekarstw.

Rozmaz ze stafylokokowym zapaleniem spojówek pobierany jest z dolnej powieki sterylnym wacikiem zanurzonym w wodzie destylowanej i przed praniem.

choroby skóry wymazy pobrane po wstępnym leczeniu skóry wokół rany roztworze antyseptycznym i usuwanie martwiczych (strupy) z rany.

  • Reakcja aglutynacji Vidala

Pozwala określić dynamikę choroby i skuteczność leczenia. Przeprowadza się 2 lub więcej razy z przerwami 7-10 dni. Zwiększenie miana przeciwciał we krwi o więcej niż 1: 100 wskazuje na postęp infekcji.

  • Fagotypowanie izolowanych gronkowców

Pozwala to na określenie wrażliwości drobnoustroju na wirusy fagowe w celu odpowiedniego leczenia.

Leczenie

Przy łagodnych postaciach infekcji gronkowcami nie są wymagane antybiotyki.

Na umiarkowane i ciężkie postacie są mianowani penicyliny półsyntetyczne (amoxiclav), które są skuteczne w oporności mikroorganizmów na penicyliny i cefalosporyny (kefzol, ceftriakson).

Czas leczenia zależy od ciężkości choroby i zakażenia skóry lub narządów wewnętrznych (od 7 dni do kilku miesięcy).

W przypadku ropnych i zapalnych schorzeń skóry (choroba drzewiasta, włókniak, liszajec) zaleca się miejscowe leczenie - pochodne mupirocyny lub pleuromutyliny. W przypadku ich braku może być leczenie ran antyseptyczne rozwiązania: zieleń brylantowa, nadtlenek wodoru, nadmanganian potasu, maści przeciwbakteryjne (sintomitsinovaja, maści oleandomitsinovaya, Bactroban).

Spojówek dziennie oczy przemywa słabym roztworem nadmanganianu potasu i zakopane Albucidum 30% roztwór 4-5 razy dziennie.

W przypadku ropnych zmian skórnych (ropni, ropowicy) wykonuje się chirurgiczne otwarcie ropni w celu wypływu ropy.

Ponadto wskazane jest zastosowanie bakteriofagów antyfiolokokowych, plastrów antyspirofilowych i immunoglobulin (w przypadku sepsy i ciężkiej choroby).

W przypadku zatrucia pokarmowego przez gronkowce, antybiotyki nie są przepisywane i stosuje się anatoksynę antyfiolokokową. Płukanie żołądka i uzupełnianie objętości krwi krążącej przez dożylne wlewy roztworów soli (roztwór soli, roztwór glukozy, rehydron i inne).

W celu zapobiegania dysbakteriozie jelit zaleca się stosowanie leków przeciwgrzybiczych (diflukan, nystatyna) równolegle z antybiotykami.

Jednocześnie przepisywana jest terapia immunokorekcyjna (witaminy B, C, lewamisol, tactivine i inne).

Leczenie zakażenia gronkowcami u dzieci jest prowadzone przez lekarza chorób zakaźnych u dzieci.

Sposoby leczenia są wybierane w zależności od uszkodzenia niektórych narządów. Dziecko jest hospitalizowane w oddzielnym pudełku, w którym dokonywana jest codzienna zmiana łóżka i bielizny oraz codzienny prysznic pacjenta.

Komplikacje i prognozy

Szczególnie niebezpieczny jest Staphylococcus aureus dla niemowląt. Możliwe powikłania:

  • sepsa;
  • wstrząs toksyczno-toksyczny;
  • śpiączka;
  • śmiertelny wynik.

Rokowanie zależy od ciężkości choroby i skuteczności leczenia.

Przy nieznacznych zmianach skórnych i błon śluzowych rokowanie jest korzystne. Masywna infekcja Staphylococcus aureus, szczególnie z rozwojem sepsy w 50% kończy się śmiercionośnym rezultatem.

Diagnoza na podstawie objawów

Sprawdź swoje prawdopodobieństwo choroba i do którego lekarz powinien iść.

Co jest niebezpieczne dla Staphylococcus aureus?

Staphylococcus aureus wywołuje rozwój wielu chorób o różnym nasileniu, same choroby i ich konsekwencje są szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób w podeszłym wieku. Szybka diagnoza i odpowiednie leki pomogą uniknąć komplikacji i zapobiegać - aby zapobiec nawrotowi patologii.

Co to jest Staphylococcus aureus?

Staphylococcus aureus - to kuliste prokariontów bakterie bogaty żółty kolor, wygląda jak kiść winogron, co jest dobre, można zobaczyć na zdjęciach, które są wykonane pod mikroskopem.

Staphylococcus aureus - dość przyczepny bakteria toleruje nieobecność wody, wysokie temperatury nie są bezpośrednio zabijane nawet w temperaturze wrzenia, nie działają w alkoholu, nadtlenek wodoru, sól, ocet. Ale patogenny mikroorganizm można zniszczyć za pomocą zwykłych zielonych.

Wśród lekarzy nie ma jednolitej opinii na temat przewozu gronkowca, wielu lekarzy uważa, że ​​nie ma sensu go leczyć, jeśli nie ma objawów patologii. Wyjątek - kobiety w ciąży, przyszłe matki muszą przejść odpowiednie testy, gdy wykryty zostanie drobnoustrój chorobotwórczy, konieczne będzie natychmiastowe leczenie.

U dzieci w wieku do roku w normie złotego staphylococcus być w ciele nie powinno.

Jakie jest niebezpieczeństwo bakterii?

Głównym zagrożeniem Staphylococcus aureus - bakteria szybko podnosi odporność na antybiotyki, najbardziej stabilny są te, które znajdują się w szpitalach, nazywane są oporny na metycylinę, ponieważ nie reaguje z grupą penicyliny, cefalosporyny i amoksycylinę.

Jakie choroby mogą powodować Staphylococcus aureus:

  • staphyloderma - na skórze występują ropiejące pryszcze, pryszcze, jęczmień, których nie można kategorycznie wycisnąć;
  • zatrucie produktami żywotnej aktywności gronkowca, procesy ropne w różnych narządach wewnętrznych;
  • Staphylococcus pneumonia jest niebezpieczną patologią, gdy bakteria przenika do płuc, możliwy jest śmiertelny wynik;
  • dławica gronkowcowa, bez odpowiedniego leczenia rozwija ropień, flegmę;
  • panaryt - zapalenie poduszki w pobliżu paznokcia, gronkowiec wnika w rany, zadrapania;
  • posocznica, śpiączka, śmierć;
  • ropne zapalenie sutka - gronkowiec przenika od skóry do piersi.

Kiedy zmiany narządów wewnętrznych gronkowca rozwijają zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, gorączka, ból w dolnej części pleców lub podbrzuszu, osłabienie.

U kobiet, Staphylococcus aureus może powodować wstrząs toksyczno-septyczny podczas stosowania higienicznych tamponów podczas menstruacji.

Ścieżki transmisji

Głównym sposobem infekcji Staphylococcus aureus jest kontakt z gospodarstwem domowym, kropla powietrza. Bakterie mogą dostać się do organizmu ludzkiego z jedzeniem, najczęściej żyją w pieczeniu z tłustym kremem, sałatkami z majonezem i kwaśną śmietaną. Infekcja może wystąpić w szpitalu podczas instalacji cewników, dożylna manipulacja.

Przez długi czas gronkowce nie mogą się manifestować, ale wraz ze spadkiem funkcji ochronnych organizmu zaczynają się aktywnie namnażać, co jest przyczyną rozwoju stanów patologicznych.

Przyczyny aktywacji gronkowca:

  • stres, przepracowanie, chroniczny brak snu:
  • zmiany hormonalne w organizmie w wieku pokwitania, w czasie ciąży i menopauzy;
  • siedzący tryb życia, uzależnienia;
  • normalne przechłodzenie;
  • niezrównoważona dieta, niedobór lub nadmiar witamin;
  • częste choroby zakaźne i wirusowe;
  • nieprzestrzeganie standardów higieny.

Dorosłych może być zakażonych Staphylococcus aureus w kontakt seksualny z nośnikiem infekcji - bakterie przenikają przez organy śluzowych układu moczowo-płciowego, wywołując rozwój procesów zapalnych.

Infekcja noworodków

Staphylococcus aureus penetruje ciało grudnichka dzięki mleku matki lub niezgodność z normami higieny, dziecko może zarazić się w łonie matki, podczas przechodzenia przez kanał rodny - z powodu niedoskonałej choroby immunologicznej systemu jest bardzo niebezpieczne dla dzieci wyglądać skutków i objawów choroby można zobaczyć na zdjęcie. Większość patologii rozpoznaje się u wcześniaków, po złożonych, przedłużonych porodach, u zwierząt sztucznych.

Jak zakażenie gronkowca u noworodków:

  • katar, problemy z oddychaniem przez nos, kaszel;
  • Zapalenie gardła - infekcja zlokalizowana jest w pobliżu rany pępowinowej, co prowadzi do pojawienia się ropnego wydzieliny, opuchlizny;
  • zaczerwienienie błon śluzowych oczu, nagromadzenie ropy;
  • na tle zakażenia złotym gronkowcem, zapaleniem ucha, zapaleniem jelit, mogą wystąpić ciężkie choroby układu moczowo-płciowego;
  • z penetracją gronkowca w tkance mózgowej rozwija się zapalenie opon mózgowych, ropień;
  • zapalenie stawów i zapalenie kości i szpiku - oznaka porażki bakterii przez tkankę kostną, stawy;
  • wodniste stolce, duża ilość śluzu w stolcu, pogorszenie apetytu i ogólny stan psycho-emocjonalny dziecka.

Aby wykluczyć zakażenie gronkowcem, należy spożyć mleko, dziecko do analizy pobiera krew i mocz, rozmazuje z nosa i gardła. Wiele szpitali położniczych odmówiło przestrzegania pełnej jałowości, ponieważ nie tylko szkodliwe, ale i pożyteczne mikroorganizmy giną w przetwórstwie.

Co leczyć dziecko z infekcją złotym staphylococcus aureus? Bakteriofagi i preparaty o działaniu antybakteryjnym są głównie stosowane w leczeniu.

Staphylococcus aureus - co to jest, objawy, jak przekazywane między dorosłymi, leczenie

Staphylococcus aureus (S. aureus) to gram-dodatnia bakteria mająca kształt kuli lub owalu. Odnosi się do fakultatywnych beztlenowców. Jest to najbardziej patogenny gatunek gronkowca.

Na czym polega ta choroba, jakie są przyczyny i sposoby jej przenoszenia, a także jakie objawy dana osoba napotyka, gdy infekcja dostanie się do krwi, omówimy dalej w artykule.

Co to jest Staphylococcus aureus?

Staphylococcus aureus - Gram-dodatnie bakterie kulisty, co powoduje szeroki zakres różnych chorób od światła trądzikową do najtrudniej gronkowcowe posocznicy. Jego nosiciele stanowią prawie 20% populacji, pasożytując na błonie śluzowej górnych dróg oddechowych lub skóry.

Nazwa „złotej” Staphylococcus aureus uzyskano z poświatą, która produkuje wysiano na pożywce. W greckiej slaphyle - pęczek «» i coccus - «» sferycznej, Staphylococcus pod mikroskopem przypomina kiść winogron.

Mikroorganizmy chorobotwórcze prowadzą aktywną aktywność życiową w organizmie, zarówno u dzieci jak iu dorosłych. Ale jeśli układ odpornościowy organizmu działa stabilnie, normalna mikroflora tłumi aktywność tych bakterii. W przypadku osłabienia reaktywności organizmu, mikroorganizm jest aktywowany i wywołuje progresję patologii.

Cechy Staphylococcus aureus:

  • bakteria jest odporna na różne środki antyseptyczne, a także nie umiera przez długi czas podczas gotowania, zamrażania, suszenia i tak dalej;
  • nie formułuj sporu.
  • Bakterie są bardzo niekomfortowe z powodu warunków środowiskowych. Optymalna temperatura powietrza dla ich aktywnego rozwoju wynosi 30-37 C. Bilans kwasowo-zasadowy powinien być neutralny.

Przyczyny

Nie podawaj staphilococcus, aby pokazać jego patogenne właściwości ludzkiego układu odpornościowego. W zdrowym ciele jest w stanie wytrzymać atak wszystkich czynników patogenności tej bakterii (przed enzymami, hemolizynami, toksynami itp.). W przypadku osłabienia miejscowej i ogólnej obrony immunologicznej rozwija się infekcja gronkowcem.

Zakażenie Staphylococcus aureus występuje ze zmniejszeniem odporności, co przyczynia się do wielu czynników:

  • przyjmowanie antybiotyków i hormonów;
  • stres;
  • niedożywienie;
  • hypo- i beri-beri;
  • infekcja;
  • dysbioza jelit;
  • nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej;
  • wcześniactwo;
  • niedojrzałość dziecka przy urodzeniu;
  • sztuczne karmienie;
  • później zastosowanie do klatki piersiowej.

Nawiasem mówiąc, w tym szczepy oporne, najbardziej niebezpieczne fatalny Staph nie jest wrażliwy na większości znanych antybiotyków, zwany MRSA (z angielskiego oporny na metycylinę Staphylococcus aureus - MRSA). Prawdopodobieństwo "pobrania" takiego okazu jest tylko wśród osób o niskiej odpowiedzi immunologicznej:

  • pacjenci z HIV (AIDS), chorobami onkologicznymi, ciężką astmą, cukrzycą;
  • starsi ludzie;
  • pacjenci po przeszczepieniu narządu;
  • pacjenci przyjmujący długotrwałe kortykosteroidy i inni.

W jaki sposób przenoszony jest Staphylococcus aureus?

  1. Rozprzestrzenianie się Staphylococcus aureus najczęściej występuje poprzez zanieczyszczone ręce.
  2. Zdrowa skóra i błony śluzowe są skuteczną barierą przeciwko infekcjom. Jednakże, jeśli te bariery są podzielone (uszkodzenie skóry spowodowane urazem lub śluzówki spowodowane zakażeniem wirusowym), zakażenia otwiera dostęp do podstawowej tkanek i przepływ krwi, który powoduje chorobę.
  3. Osoby o osłabionej odporności lub z inwazyjnymi urządzeniami medycznymi są szczególnie wrażliwe.

Spektrum chorób wywołanych przez bakterię uderza w jej różnorodność:

  • Infekcje skóry - carbuncles, czyraki, phlegmon, zapalenie mieszków włosowych, liszajec pęcherzowy.
  • Infekcje dróg oddechowych - zapalenie płuc, zapalenie migdałków.
  • Infekcje ośrodkowego układu nerwowego - zapalenie opon mózgowych, ropień mózgowy, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych mózgu.
  • Infekcje dróg moczowych - zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej.
  • Infekcje kości, stawów, aparatu mięśniowego - zapalenie kości i szpiku, ropne zapalenie stawów, ropne zapalenie mięśni.

Jedną z ich negatywnych cech Staphylococcus aureus jest odporność na wiele antybiotyków, w tym serię penicylin. Z tego powodu powoduje poważne epidemie zakażeń szpitalnych.

Objawy Staphylococcus aureus

Specyficzne objawy kliniczne infekcji gronkowcowej zależą od miejsca wprowadzenia drobnoustroju i stopnia obniżenia odporności u pacjenta. Na przykład u niektórych osób infekcja kończy się prostym wrzodem, a u osłabionych pacjentów - ropniem i wydzieliną, itp.

Typowe objawy charakterystyczne dla Staphylococcus aureus u dorosłych:

  • szybkie zmęczenie;
  • ogólne osłabienie;
  • brak apetytu;
  • bóle w kościach i stawach;
  • nudności i wymioty;
  • gorączka.

Są to powszechne objawy zakażenia przez szkodliwe bakterie. W zależności od siły odporności i odporności systemów ciała, lista ta może być uzupełniona innymi symptomami, bardziej szczegółowo wskazującymi na rodzaj choroby.

Uszkodzenie skóry

Infekcje skóry charakteryzują się wysypką na skórze, pojawieniem się pęcherzyków z ropnymi treściami, strupami, zaczerwienieniem i pieczęciami.

Infekcje narządów i oczu ENT

Wejście na nabłonek błony śluzowej nosa i gardła, infekcje gronkowcowe powoduje anginy, zapalenie ucha, zapalenie zatok, oraz inne choroby zapalne patologii otolaryngologia lub górnych dróg oddechowych.

Z pokonanie S. aureus płuc rozwija gronkowcowego zapalenia płuc, znamienny tym, że pojawienie się duszności i ból w klatce piersiowej, ciężkie zatrucia organizmu i powstawanie w tkankach płuc wieloma formacjami ropnych stopniowo przekształca się wrzodów. Przerwa ropień w jamie opłucnej rozwija opłucnej ropień (empyema).

Po uszkodzeniu błony śluzowej oka rozwija się zapalenie spojówek (światłowstręt, łzawienie, obrzęk powiek, ropne wydzielanie z oczu).

Uszkodzenie OUN

Jeśli złoty gronkowiec wejdzie do mózgu, ryzyko wystąpienia zapalenia opon mózgowych lub ropnia mózgu jest wysokie. U dzieci te patologie są niezwykle trudne, a przypadki śmierci nie są rzadkie. Charakterystyczne objawy:

  • zespół zatrucia;
  • hipertermia;
  • ciężkie wymioty;
  • objawy meningalne są pozytywne;
  • skóra wykazuje oznaki wysypki.

Staphylococcus aureus wpływa na układ moczowo-płciowy

Zakażenie układu moczowego wywołane przez Staphylococcus aureus charakteryzuje się:

  • zaburzenie oddawania moczu (częste, bolesne),
  • mała gorączka (czasami może być nieobecna),
  • obecność ropy, domieszki krwi i wykrycie złotych gronkowców w ogólnym i bakteriologicznym badaniu moczu.

Bez leczenia gronkowiec jest w stanie zakażać otaczające tkanki (gruczoł krokowy, tkankę okołokomorową) i powodować odmiedniczkowe zapalenie nerek lub ropnie nerki.

Uczucie układu mięśniowo-szkieletowego

Ten czynnik sprawczy jest główną przyczyną ropnych zmian układu mięśniowo-szkieletowego (zapalenia szpiku i zapalenia stawów). Takie stany patologiczne rozwijają się częściej u młodzieży. U dorosłych gronkowcowe zapalenie stawów często powstaje na tle istniejącego reumatyzmu lub po wymianie stawów.

Zatrucie pokarmowe

Rozwija się przy użyciu zakażonego lub zepsutego jedzenia i postępuje z objawami ostrego zapalenia jelit. Charakterystyczne są: gorączka, nudności, wymioty do 10 lub więcej razy dziennie, luźny stolec z domieszką zieleni.

Staphylococcus aureus to niebezpieczna forma bakterii, która powoduje wiele infekcji, gdy układ odpornościowy pacjenta słabnie. Jeśli znajdziesz pierwsze częste objawy (letarg, nudności, brak apetytu), natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Diagnostyka

W przypadku pojawienia się objawów zapalenia w dowolnym narządzie, należy skontaktować się z odpowiednim specjalistą. jeśli nie możesz samodzielnie określić, co wpływa na ciało, skonsultuj się z terapeutą lub pediatrą. Po rozpoznaniu pacjenta można skierować do specjalisty:

  • Chirurg (z ropniami narządów wewnętrznych),
  • dermatolog (ze zmianami skórnymi),
  • kardiolog, pulmonolog, traumatolog, reumatolog, okulista, neurolog, dentysta.

Standardowy plan diagnostyczny obejmuje takie techniki:

  • aglutynacja lateksu;
  • standardowy test koagulazy in vitro;
  • kliniczne i biochemiczne badanie krwi;
  • zasiew materiału biologicznego;
  • Rozmaz z powiek z podejrzeniem zapalenia spojówek;
  • Reakcja aglutynacji Vidala.

W zależności od rodzaju i umiejscowienia infekcji gronkowcami jako materiału biologicznego stosuje się:

  • rozładowanie błon śluzowych (najczęściej w nosogardzieli);
  • plwocina;
  • zawartość rany (ropa i wysięk zapalny);
  • krew (z sepsą);
  • mocz;
  • cal;
  • żółć;
  • alkohol.

Na pożywce Staphylococcus aureus tworzy gładkie, wypukłe, mętne kolonie o średnicy około 4-5 mm. Takie kolonie są barwione w różnych odcieniach żółtego koloru, który określa nazwę patogenu.

Leczenie Staphylococcus aureus

Głównym punktem leczenia infekcji gronkowcami jest terapia antybakteryjna z lekami, na które patogen jest wrażliwy. Staphylococcus aureus jest jednym z niewielu mikroorganizmów, które mają wysoką zdolność do wywoływania oporności na antybiotyki.

Szczególnie niebezpieczne mikroorganizmy, "żyjące" w placówkach medycznych. Spotkali się z wieloma lekami i środkami dezynfekcyjnymi na całe życie, więc bardzo trudno jest lekarzom wybrać naprawdę skuteczne leczenie infekcji szpitalnych gronkowców.

Przyjmowanie antybiotyków

Staphylococcus aureus charakteryzuje się zwiększoną odpornością na wiele leków przeciwbakteryjnych. Z tego powodu antybiotyki, które są aktywne przeciwko temu mikroorganizmowi, są stosowane tylko w leczeniu skomplikowanych, zagrażających życiu postaci choroby.

Takie podejście do terapii pozwala uniknąć tworzenia się oporności pewnych szczepów Staphylococcus aureus na stosowane środki przeciwbakteryjne.

Ciężkie zakażenia gronkowcowe wymagają podawania pozajelitowych (wstrzykiwanych) antybiotyków, z których preferowane są:

  • chronione penicyliny (Nafcillin, Ampicillin + Sulbactam);
  • cefalosporyny pierwszej lub drugiej generacji (Cefaleksyna, Cefuroksym, Cefazolina) w połączeniu z klindamycyną.

W przypadku opornych szczepów MRSA, wankomycyna jest zarezerwowana i jest przepisana, jeśli infekcja jest zagrożona przez całe życie.

Immunostymulacja

  1. Autohemotransfuzja to wstrzyknięcie domięśniowe krwi żylnej pacjenta. Ta procedura jest szeroko stosowana w leczeniu furunculosis.
  2. Podskórne lub domięśniowe wstrzyknięcie antytoksycznej surowicy antyfiolokokowej lub wstrzyknięcie dożylne plazmy antybiotykowej.
  3. Ziołowe środki immunostymulujące - trawa cytrynowa, jeżówka, eleuterokok, żeń-szeń, chitozan. Leki te normalizują energię i podstawowy metabolizm, mają działanie adaptogenne - pomagają radzić sobie ze stresem i stresem.
  4. Pacjenci z wyraźnymi oznakami dysfunkcji immunologicznej wykazują syntetyczne immunomodulatory - polioksidon, Ismigen, Timogen, Amiksin.

Rokowanie zależy od lokalizacji patologicznego ogniska zakażenia gronkowcami, nasilenia choroby i skuteczności leczenia.

Przy nieznacznych zmianach skórnych i błon śluzowych rokowanie jest prawie zawsze korzystne. Wraz z rozwojem bakteriemii z klęską narządów wewnętrznych, rokowanie gwałtownie się pogarsza, ponieważ w ponad połowie przypadków takie warunki kończą się śmiercionośnym rezultatem.

Zapobieganie

Podstawowe środki profilaktyki indywidualnej:

  • higiena osobista (czyste dłonie, czyszczenie na mokro co najmniej 2 razy w tygodniu, odpowiednio ugotowane jedzenie);
  • terminowe leczenie chorób zakaźnych - próchnica zębów, chiri, dławica piersiowa, zapalenie migdałków i migdałków, zapalenie cewki moczowej i inne;
  • unikanie miejsc przeciążenia u szczytu chorób układu oddechowego;
  • odmowa korzystania z produktów mlecznych, mięsnych i cukierniczych, przechowywana niewłaściwie, szczególnie w czasie gorącym;
  • natychmiastowe leczenie antyseptycznych ran skóry, nałożenie bandaży lub łaty;
  • odmowa wizyty w salonach kosmetycznych i klinikach stomatologicznych, które nie poświęcają należytej uwagi dezynfekcji narzędzi medycznych.

W przypadku jakichkolwiek wysypek na skórze, a także złego stanu zdrowia, należy skonsultować się ze specjalistą. Staphylococcus aureus ma poważne konsekwencje dla organizmu i aby ich uniknąć, potrzebne jest właściwe leczenie przepisane przez lekarza.

Czytaj więcej:

Dyskusja: 3 komentarze

Niezwykle palący problem i przyczyną wielu schorzeń powstałych w pierwotnej i wtórnej planu... szczególnie cierpi układ oddechowy..nosoglotka... i wskutek zatrucia wszystkich innych układów i narządów w organizmie... szczególnie wrażliwego pąki sercu CNS stawów mięśni ścięgna... tylko odsłonięte tkanki patogenu pochodzenia mezenchymalnego o powinowactwie biochemicznym do uwolnionej toksyny.... problemem jest to, gronkowce niezwykle odporne i wysoce adaptacyjne stopień aktywności... co często pozwala mu ponownie uczestniczyć lat i powtarzać się w organizmie, poruszając się w skomplikowanej postaci przewlekłej, zdolność do manifestowania po leczeniu, powodując ogromne szkody dla układu odpornościowego i państwa jako całości..... Głównymi czynnikami : niewykwalifikowany bezmyślnego i częste stosowanie antybiotyków, niezdolność przemieszczania początkowo prawidłowego rozpoznania lub nieprawidłowo przypisana lub leczenia,... Czas Naya środowiska lub emocjonalny ładunek....

I więcej...)) w artykule ZAPOBIEGANIE skuteczne tylko pierwsze dwa akapity....! reszta jest nierealistyczna do wykonania, ponieważ nie można ich wykonać, ponieważ są one związane z badaniami laboratoryjnymi w każdym konkretnym przypadku.... jak wyobrażasz sobie przyjmowanie racji w salonie piękności do analizy lub mięsa na rynku lub rynku...? to śmieszne...!)) nawet śmieszniejsze, że trzeba ciągle podejmować ryzyko...... po raz kolejny dowodzi niskiej jakości stanu sanitarnego nadzoru epidemiologicznego i sytuacji jako całości...

Jak leczyć Staphylococcus aureus

Staphylococcus aureus jest czynnikiem wywołującym dużą liczbę niebezpiecznych chorób. W organizmie ludzkim ten mikroorganizm może dostać się drogą powietrzną i kontaktową, ale choroba nie zawsze rozwija się, w większości przypadków konsekwencje tego "datowania" są ograniczone do krótkoterminowego lub długoterminowego nosiciela.

Cechy zakażenia gronkowcami

Nie podawaj staphilococcus, aby pokazać jego patogenne właściwości ludzkiego układu odpornościowego. W zdrowym ciele jest w stanie wytrzymać atak wszystkich czynników patogenności tej bakterii (przed enzymami, hemolizynami, toksynami itp.). W przypadku osłabienia miejscowej i ogólnej obrony immunologicznej rozwija się infekcja gronkowcem.

Czynniki przyczyniające się do manifestacji patogennych właściwości Staphylococcus aureus obejmują:

  • mikrotraumacja skóry;
  • zaburzenia odżywiania;
  • stres;
  • przepracowanie;
  • hipowitaminoza;
  • choroby przewlekłe (np. cukrzyca);
  • zażywanie leków o działaniu immunosupresyjnym i, co dziwne, antybiotyków.

Staphylococcus aureus jest odporna na wiele antybiotyków, więc z nieprawidłowe i niekontrolowanego stosowania ich tłumione normalnej flory (który jest częścią lokalnej ochrony dróg oddechowych, skóry, jelita, narządach płciowych) i patogennych i oportunistycznych chorobotwórcze mikroorganizmy dalej rozwijać aktywnie proliferacji. Dlatego nigdy nie należy przyjmować antybiotyków bez przepisywania lekarza.

Staphylococcus aureus: w jaki sposób przenoszona jest infekcja?

Infekcja złotym gronkowcem występuje u osób chorych i nosicieli, w których mikroorganizm żyje spokojnie na skórze, na błonie śluzowej układu oddechowego, jelitach, narządach płciowych. Ponadto źródłem patogennej bakterii mogą być niewłaściwie wysterylizowane instrumenty medyczne, przedmioty do pielęgnacji dla pacjentów.

Bramą wejściową do infekcji jest najczęściej skóra, drogi oddechowe, przewód pokarmowy. Infekcja w innych narządach wewnętrznych (płuca, serce, kości, stawy, mózg itp.) Jest z reguły już procesem wtórnym.

Kliniczne formy infekcji gronkowcami

Specyficzne objawy kliniczne infekcji gronkowcowej zależą od miejsca wprowadzenia drobnoustroju i stopnia obniżenia odporności u pacjenta. Na przykład u niektórych osób infekcja kończy się prostym wrzodem, a u osłabionych pacjentów - ropniem i wydzieliną, itp.

Gdy zmiany skórne Staphylococcus aureus skóry i tkanki podskórnej rozwijają następujące choroby:

  • Furuncles (ropne zapalenie mieszków włosowych).
  • Hydradenitis (zapalenie gruczołów potowych).
  • Panarit (zapalenie miękkich tkanek palca).
  • Ropień (proces ropny-zapalny w tkankach miękkich, ograniczona kapsułka).
  • Flegmona (rozproszony proces ropny i nekrotyczny w tkankach miękkich).
  • Wraz z penetracją gronkowca przez pęknięcia w brodawkach sutka, możliwe jest rozwinięcie mastitis u matek karmiących piersią.

Wejście Staphylococcus aureus do narządów wewnętrznych prowadzi do rozwoju:

Najcięższą postacią zakażenia gronkowcem jest posocznica gronkowcowa, w którym mikroorganizm z przepływem krwi rozprzestrzenia się w ciele i tworzy w nim wiele ropnych ognisk.

Jeśli gronkowiec sam dostanie się do przewodu pokarmowego człowieka, ale jego toksyny (najczęściej z produktami spożywczymi, zaszczepionymi patogenami), ciężkie zatrucie pokarmowe rozwija się wraz z ciężkim zatruciem.

Kiedy potrzebne jest konkretne leczenie?

Biorąc pod uwagę specyfikę współistnienia organizmu człowieka i Staphylococcus aureus, można wyciągnąć następujące wnioski dotyczące leczenia infekcji gronkowcowych: w leczeniu gronkowca jest konieczne tylko wtedy, gdy dana osoba ma realne objawy choroby, to znaczy infekcję o określonych objawach. W tym przypadku pacjentowi pokazano terapię antybakteryjną.

We wszystkich innych przypadkach, na przykład w nośnikach Staphylococcus aureus, w drogach oddechowych lub w jelicie, jest konieczne stosowanie środków w celu zwiększenia odporności miejscowych i ogólnych z korpusem stopniowo oczyszcza się od niechcianych „sąsiada”. Ponadto leki są używane do sanitacji:

  • Bakteriofag gronkowcowy (wirus Staphylococcus).
  • Chlorophyllipt (ekstrakt z liści eukaliptusa) w różnych formach uwalniania. W przypadku wykrycia gronkowca złocistego w gardle, stosuje się roztwór alkoholu chlorofilowego, rozcieńczony wodą, a także spray i tabletkę. Aby odkazić nos w każdym kanale nosa, zaaplikuje się roztwór olejowy środka leczniczego, a gdy przenosi się go do jelita, alkohol chlorofilowy jest spożywany w jego wnętrzu.
  • maść Bactroban z transportem gronkowca w nosie.

Jak leczyć Staphylococcus aureus: zasady ogólne

Leczenie zakażeń gronkowcowych przez specjalistów różne profile - wszystko zależy od lokalizacji procesu chorobowego (z problemów skóry powinny być traktowane przez dermatologa z ropnie i ropienia - chirurgowi z zatok lub migdałków - do LORu etc.). Ponadto, u pacjentów z przewlekłym zakażeniem konieczne może zasięgnąć immunologiem jako ciągła obecność Staphylococcus aureus w organizmie i okresowego nasilenia choroby spowodowanej przez to - jest wskaźnikiem zaburzeń immunologicznych.

Głównym punktem leczenia infekcji gronkowcami jest terapia antybakteryjna z lekami, na które patogen jest wrażliwy. Staphylococcus aureus jest jednym z niewielu mikroorganizmów, które mają wysoką zdolność do wywoływania oporności na antybiotyki. Szczególnie niebezpieczne mikroorganizmy, "żyjące" w placówkach medycznych. Spotkali się z wieloma lekami i środkami dezynfekcyjnymi na całe życie, więc bardzo trudno jest lekarzom wybrać naprawdę skuteczne leczenie infekcji szpitalnych gronkowców. Pomaga lekarzom w tej diagnostyce bakteriologicznej - izolowaniu patogenów z materiału pobranego od pacjenta i określeniu ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne.

choroby skóry wywołane przez gronkowce, które płyną łatwo doustne antybiotyki nie podaje się, a zastosowanie miejscowe środki antyseptyczne (szczególnie skuteczne przeciwko Staphylococcus Bactroban maść Baneotsin, Fuziderm). Jeśli proces ten staje się chroniczny, lekarze rozważają potrzebę zastosowania antybiotykoterapii.

W leczeniu ciężkich chorób gronkowcowych skóry i narządów wewnętrznych, antybiotyki są obowiązkowe i często nie jeden, ale kilka. Rozpocznij terapię środkami o szerokim zakresie efektów, a po otrzymaniu wyników analizy bakteriologicznej - wybierz antybiotyki, na które gronkowiec jest najbardziej wrażliwy.

Oprócz leków przeciwbakteryjnych, infekcje gronkowcowe wykorzystują inne leki:

  • Osocze antistaphylococcal (z gotowymi przeciwciałami na mikroorganizmy).
  • Specyficzne immunoglobuliny.
  • Bakteriofag gronkowcowy.
  • Autoszczepionki.

Po kuracji antybiotykowej, która zwykle jest dość aktywna w przypadku infekcji gronkowcami, konieczne jest wzięcie pieniędzy na odbudowę mikroflory.

Staphylococcus aureus w nosie i gardle

Jeśli Staphylococcus aureus jest przyczyną ostrych i przewlekłych procesów zapalnych w nosogardzieli, następujące leki są stosowane w leczeniu pacjentów z antybiotykami i bakteriofagami:

  • Lizaty bakterii (IRS-19, Imudon, Broncho-munal). Leki te zawierają cząsteczki mikroorganizmów, w tym gronkowce, które stymulują wytwarzanie przeciwciał.
  • Chlorofilyt, który omówiono powyżej.
  • Maść Bactroban w nosie.
  • Galavit jest lekiem immunomodulującym i przeciwzapalnym.

Staphylococcus aureus w jelicie

W gramie kału nie powinno być więcej niż 10 w trzecim stopniu KUE patogennych gronkowców - to jest norma. Jeśli mikroorganizmy są większe, a pacjent ma dolegliwości ze strony jelit, leczone są następujące leki:

  • Jelitowe środki antyseptyczne.
  • Alkoholowy roztwór chlorofilu.
  • Immunoglobuliny.
  • Bakteriofagi.
  • Enterosorbents.
  • Probiotyki (produkty zawierające korzystne bakterie).
  • Prebiotyki (leki stymulujące wzrost normalnej flory).

Staphylococcus aureus u dzieci

Noworodków twarzy Staphylococcus aureus nadal w szpitalu, więc Staphylococcus aureus w kale nie jest rzadkością. Jednak większość dzieci w ciągu kilku tygodni od tego niebezpiecznego mikroorganizmu pozbywa się go bez żadnego leczenia przeciwbakteryjnego. Wspomaga kolonizację jelita za pomocą normalnej mikroflory i karmienia piersią, która pomaga uluźwić bakteriom, a także dostarcza organizmowi dzieci immunoglobuliny (przeciwciała).

Jeśli siła układu odpornościowego młodego organizmu jest niewystarczająca (ze względu na wcześniactwo, wrodzone patologie, uraz porodowy), mogą rozwinąć się poważne choroby. Na przykład, u noworodków Staphylococcus aureus wywołuje specyficzne objawy: zmiany skórne przypominające oparzenia (pod działaniem emitowanego eksfoliatin mikroorganizmu, górna warstwa skórki bez skóry i tworzą się pęcherzyki). Ta choroba ma kilka nazw - "zespół poparzonych dzieci", choroba Rittera. Ponadto noworodki mogą rozwinąć zapalenie jelita gronkowcowego. Warunki te wymagają natychmiastowego mianowania leków przeciwbakteryjnych.

Zubkova Olga Sergeevna, recenzent medyczny, epidemiolog

13 829 wyświetleń, 1 odsłon dzisiaj