Gruźlica włóknista-jamista

Rzeżączkowa gruźlica płuc jest przewlekłą postacią patologii. Ma falisty charakter z etapami zaostrzenia i fazami remisji. Charakterystyczną cechą jest jedna lub więcej wnęk z włóknistymi grubymi membranami, podczas gdy włóknista tkanka zastępuje otaczające tkanki wokół jamy. Ten patologiczny proces obejmuje nie tylko tkankę płucną, ale także opłucną, narządy limfatyczne, drogi oddechowe.

Krótko o przyczynach

Czynnikiem etiologicznym jest prątek, który zgodnie z systematyką należy do rodzaju Mycobacterium. Ma wiele rodzajów, które są powszechne we wszystkich środowiskach zewnętrznych. Rodzaje mykobakterii, które mogą powodować choroby u ludzi, są izolowane w oddzielnym kompleksie M. tuberculosis.

Bakteria ta jest w stanie wpływać na różne organy: płuca, narządy limfatyczne, skóry, kości, narządów układu moczowo-płciowego, układu pokarmowego, centralny układ nerwowy i narządów rozrodczych. Specyfiką zmiany jest "zimny" guzowy charakter zapalny o głównie procesach ziarniniakowych ze skłonnością do gąbczastego rozpadu.

Patogeneza

Ta forma jest chorobą wtórną. Najczęściej na tle nawracającej naciekowej gruźlicy lub postaci rozsianej przez hemato. Na tle fibrinopurulent jamistej tuberculosis może nastąpić nasilenie patologii - serowaciejącego płuc (wg ICD-10 jest autonomiczny wtórnego zakażenia gruźlicą).

Ten rodzaj patologii rozwija się wystarczająco długo, od kilku miesięcy do kilku lat. Czas trwania zależy od patogenności szczepu, a także od poziomu odporności pacjenta. Dzięki lokalizacji procesu można wyróżnić formy jednostronne i dwustronne. W czasie choroby może powstać kilka pieczar. Choroba powtarza się okresowo, przerwy pomiędzy zaostrzeniami są indywidualne.

Gruźlica włóknista i jaskra charakteryzuje się ogniskiem przesiewowym pochodzenia bronchogennego. Na tle ostrej patologii postępującej obserwuje się również patomorfologiczne zmiany w tkance płucnej w postaci miażdżycy płucnej, rozedmy płuc, rozstrzeni oskrzeli.

Objawy

Specjaliści mogą rozróżnić dwa warianty rozwoju klinicznego:

  • Wyraźnie ograniczone dzięki gęstej kapsułce. Jest dość stabilny, ponieważ proces jest ściśle zlokalizowany w jaskini. Trudno jest podać chemioterapię przeciwko gruźlicy, ponieważ leki mają niską koncentrację w jamie z powodu grubej włóknistej ściany. W takich przypadkach możliwe są nawroty, które wynikają z niemożliwości całkowitej sterylizacji.
  • Postępy - wynikają z braku integralności kapsuły wnęki lub okresowego jej topnienia. Tak więc, gdy uwalniana jest zawartość, następuje etap zaostrzenia, po którym następuje remisja. Jest łatwiej podatna na chemioterapię przeciw gruźlicy w związku z dostępem do wnętrza patologicznej jamy.

W ostrym stadium obserwuje się następujące objawy:

  • gorączka o wysokiej lub niskiej temperaturze gorączki;
  • ciężki, wyniszczający kaszel;
  • na rentgenodiagnostyce ujawniają jaskinie z aktywną infiltracją;
  • istnieje dynamiczna synteza plwociny, która jest komplikowana przez infekcje - ma gęstą konsystencję, co utrudnia kaszel.

Głównymi powikłaniami u pacjentów są krwioplucie i krwotok płucny, który jest spowodowany pęknięciami i perforacją naczyń o różnych kalibrach. Przy przedłużającym się intensywnym kaszlu pod presją skurczów możliwe są pęknięcia włośniczek. Ponadto w procesach niby-martwiczych naczynia krwionośne w tym regionie mogą zostać zniszczone. Od średnicy naczynia w procesie nekrozy naczynia, siła krwawienia będzie zależała proporcjonalnie, co może zagrozić życiu pacjenta.

Jednym z powikłań może być również zapalenie płuc, które objawia się ostrym pogorszeniem stanu pacjenta, objawy są burzliwe i jasne. Objawy niewydolności oddechowej rosną, gwałtowny wzrost temperatury do 40 stopni z kolejną gorączką o trwałym charakterze. Obraz płuca zmienia się wraz z diagnostyką rentgenowską.

Wizualnie pacjent z rozpoznaniem gruźlicy włóknisto-jamistej wygląda na caesecchic, jego skóra jest sucha (prawdopodobnie pęka), obserwuje się atrofię mięśni. Objawy te są związane z uporczywym odurzaniem i zaburzeniami metabolicznymi.

Typowe zmiany układu oddechowego i sercowego objawiające się objawami niewydolności w różnym stopniu, w zależności od nasilenia reakcji i objętości tkanek uczestniczących w procesie patologicznym. Często dochodzi do naruszenia układu krążenia, który objawia się akrocianizacją. Zdiagnozowana hepatomegalia (wzrost wielkości wątroby). W związku z naruszeniem dopływu krwi do narządów i tkanek obserwuje się stagnację zjawisk w postaci obrzęków. Wpływa to również na dysfunkcję krtani, jelit i nerek.

Diagnostyka

Aby postawić diagnozę, phthisiologist stosuje następujący system:

  • Anamneza;
  • Badania zewnętrzne;
  • Perkusja;
  • Osłuchiwanie;
  • Pobór materiału i testy laboratoryjne (krew, mocz, popłuczyny, plwocina);
  • Diagnostyka rentgenowska (możliwa jest tomografia komputerowa).

Niszcząca gruźlica płuc

Gruźlica włóknista jest nisko-objawową, destrukcyjną formą infekcji z obecnością w jamie płucnej próchnicy (jaskini). To zaburzenie uważane jest za skomplikowaną patologię, nie nadającą się do leczenia farmakologicznego, często prowadzącą do ciężkiego zapalenia płuc o wysokim odsetku zgonów.

Czym jest gruźlica włóknista?

Kiedy osoba zaraża się gruźlicą, rozwija się stan zapalny. Ogniska rozwijają się i stopniowo przechodzą w stadium rozkładu. Na ich miejscu są jamy wypełnione nekrotycznym płynem, który ostatecznie wydalany jest przez oskrzela. Pozostałe puste przestrzenie tworzą jaskinie, które stopniowo rosną z włóknistą tkanką. Ten stan jest uważany za najcięższy.

Co powoduje wystąpienie?

Przyczyną rozwoju patologii jest szereg kwasoopornych prątków. Główną cechą tego gatunku jest jego wysoka zdolność niszczenia tkanek organów. W przypadku, gdy pacjent z gruźlicą jakiejkolwiek postaci nie skonsultuje się z lekarzem lub jest źle zdiagnozowany i nie stosuje się odpowiedniego leczenia, w tkankach tworzą się pieczary. W przypadku braku odpowiedniego leczenia, tkanki włókniste rosną, a pieczary mają charakter patologiczny, gruźlica przechodzi do tkanki włóknisto-jamistej, co jest uważane za poważne powikłanie. Często występuje z infiltracją i martwicą drobnokomórkową.

Rozwój komplikacji może wpływać na takie czynniki jak:

  • Aktywacja prątków i ich masywna dystrybucja.
  • Ogólny spadek odporności.
  • Pojawienie się współistniejących chorób zakaźnych.
  • Zwiększ czułość ciała na obce substancje na tle ogólnego obniżenia odporności.
  • Zaostrzenie chorób przewlekłych.
  • Aspołeczny styl życia wraz ze złymi nawykami.

Patogeneza

Gruźlica włóknista jest postacią postępu choroby, nie powstaje jako niezależna forma kliniczna, ale jest poważnym powikłaniem jej prostszej postaci.

Patogeneza choroby może mieć inny charakter. Proces tworzenia ubytku może odbywać się szybko lub po długim czasie. Mogą być kilka lub jeden, znajdują się po jednej stronie lub przechwytują oba.

Przy tej chorobie w okolicach jaskiń rozwija się miażdżyca, rozwija się włóknista tkanka, która wpływa na opłucną. Wnęka jamy ma gęstość chrząstki, utworzoną przez kilka warstw, z zapaleniem wokół.

Choroba może rozwijać się do 3 lat, przechodząc stopniowo do trudniejsze fazy, z wytworzeniem stałej wnęk, wzrost włóknistej zapalenie tkanki i nekrozy otaczających komórek.
W rozwoju choroby i wielu form prątki, które są rozprowadzane po całym organizmie, w świetle tej postaci choroby jest uważany za najbardziej zaraźliwy i społecznie niebezpieczny. Tworzenie tkanki włóknistej sprzyja uszkodzenia naczyniowego, który prowadzi do wewnętrznego krwawienia płuc, w wyniku zasysania rozwija się zapalenie płuc, co z kolei może prowadzić do zgonu raz.

Objawy

Ogólna symptomatologia gruźlicy włóknisto-jamistej nie różni się od innych postaci: gorączki, ogólnego osłabienia, duszności, kaszlu z oddzieleniem dużej ilości plwociny.

Zgodnie z klasyfikacją wyróżnia się 3 formy gruźlicy włóknisto-jamistej:

  • Postać z ograniczonymi zmianami: rozwój dystonii naczyniowej, gorączka nocna, ciężka utrata masy ciała, kaszel z obfitą ilością plwociny, rzadko z krwią.
  • Objawy postaci progresywnej: przerost komorowy, zmiana kształtu klatki piersiowej, silne osłabienie, pocenie się, wyczerpanie, zmiana koloru skóry na niebieskawy.
  • Postępujące skomplikowana forma: silny ból w klatce piersiowej, kaszel dużą plwociny z obecnością we krwi, krwotok płucny, gruźlicze zapalenie opłucnej, zaburzenia nerek i serca, ciężką suchości skóry.

Diagnostyka

Biorąc pod uwagę fakt, że gruźlica włóknista nie jest formą niezależną, osoby chore na tę diagnozę są już pacjentami z fittisiatriatami.

Aby zdiagnozować rozwój choroby, stosuje się następujące rodzaje badań:

  1. Radiografia i tomografia.
  2. Ogólna analiza krwi i moczu.
  3. Analizy biochemiczne.
  4. Testy na obecność prątków gruźlicy w plwocinie płucnej.
  5. Badania na obecność prątków w innych narządach ciała.

Terminowa i prawidłowa diagnoza umożliwi wyznaczenie odpowiedniego leczenia wraz z wyznaczeniem wszystkich niezbędnych leków.

Leczenie

Włóknisto-jamista forma gruźlicy jest niezwykle zakaźna, dlatego leczenie przeprowadza się wyłącznie w szpitalu, z którego ekstrakt jest możliwy po potwierdzeniu przez testy braku prątków.

W leczeniu tej postaci choroby środki są wykorzystywane z klasy antybiotyków. Po zakończeniu terapii wykonywane są testy na obecność prątków. W przypadku, gdy spread nie zostanie zatrzymany, powtarzane kursy chemioterapii są przepisywane, dopóki nie zostaną całkowicie zniszczone.

Pacjent z włóknistą jamistą postacią gruźlicy wykazuje specjalną wysokokaloryczną dietę.
Jeżeli po kilku cyklach chemioterapii jamach ustnych nie jest zmniejszona, stan pacjenta nie poprawia, lub otwiera krwotok płucny, odwołania się do leczenia chirurgicznego, poprzez usunięcie ubytków tkanki włóknistej.

Profilaktyka i rokowanie

W większości przypadków rokowanie w przypadku gruźlicy włóknisto-jamistej jest korzystne, jest leczone. Nawroty są niezwykle rzadkie.

Jednak nie zapominaj, że ta forma choroby ma wysokie prawdopodobieństwo śmierci, jest niezwykle społecznie niebezpieczna ze względu na wysokie ryzyko zakażenia. Dlatego konieczne jest podjęcie pewnych środków zapobiegawczych, które są wspólne dla wszystkich rodzajów gruźlicy:

  • Organizacja działań profilaktycznych.
  • Wcześniejsza diagnoza choroby i przydzielanie darmowych leków do jej leczenia.
  • Inspekcje w urządzeniu do pracy.
  • Roczne przejście fluorografii.
  • Szczepienie noworodka i dzieci.

Kiedy rozpoznanie gruźlicy powinny szybko iw pełni zgodne ze wszystkimi przepisami i zaleceniami lekarzy, w przeciwnym razie, jak się wydaje, nie jest skomplikowany kształt, może przekształcić się w włóknisto-jamistej. Leczenie w tym przypadku zajmie dużo czasu i będzie wymagało użycia silnych leków.

Gruźlica włóknista-jamista

Co to jest gruźlica włóknista -

Włóknista-przepastna gruźlica płuc- przewlekła choroba, która utrzymuje się przez długi czas i jest falistą, z przerwami zanikania zjawisk zapalnych. Charakteryzuje się obecnością jednej lub kilku jasnych recept na ostre stwardnienie otaczających tkanek, włóknistych zwyrodnień płuc i opłucnej.

Co wywołuje gruźlicę włóknisto-jamistą:

Czynniki wywołujące gruźlicę Mycobacteria to szybko kwasowe bakterie z rodzaju Mycobacterium. Łącznie znanych jest 74 gatunków takich prątków. Są szeroko rozpowszechnione w glebie, wodzie, wśród ludzi i zwierząt. Jednak gruźlica u ludzi powoduje warunkowo izolowany kompleks M. tuberculosis, który obejmuje Mycobacterium tuberculosis(Gatunek ludzki), Mycobacterium bovis (typ bydła) africanum tuberculosis, Mycobacterium bovis BCG (BCG), Mycobacterium microti Mycobacterium Canetti. Ostatnio przydzielone do niego Mycobacterium pinnipedii, Mycobacterium caprae, filogenetycznie związanych z microti Mycobacterium bovis oraz Mycobacterium. Główną cechą Mycobacterium tuberculosis (MBT) - zjadliwości, który przejawia się w zjadliwości. Zjadliwość mogą się znacznie różnić w zależności od czynników środowiskowych i różnie pojawiają się w zależności od stanu drobnoustroju, który jest poddawany atakiem bakterii.

Gruźlica u ludzi często występuje w przypadku zakażenia ludzkimi i bydlęcymi typami patogenów. Alokacja M. Bovis występuje głównie na obszarach wiejskich, gdzie szlak przesyłowy jest głównie pokarmowy. Istnieje również ptasia gruźlica, która występuje głównie u nosicieli niedoboru odporności.

MBT należą do prokariontów (w ich cytoplazmie nie ma wysoce zorganizowanych organelli aparatu Golgiego, lizosomów). Nie ma również plazmidów charakterystycznych dla części prokariotów, zapewniających dynamikę genomu dla mikroorganizmów.

Forma - lekko zakrzywiona lub prosta kreska 1-10 mikronów? 0,2-0,6 μm. Końce są lekko zaokrąglone. Zwykle są długie i cienkie, ale czynniki sprawcze bydła są grubsze i krótsze.

MBT są nieruchome, nie tworzą mikrospor i kapsułek.
W komórce bakteryjnej różnicuje się:
- Mikrokapsułka - grubość ścianki 3-4 warstw 200-250 nm, jest mocno związany z komórką ściana składa się z polisacharydów, chroni prątków z otoczenia nie ma właściwości antygenowych, lecz wykazuje aktywność serologicznej;
- Ściana komórkowa - Mycobacterium graniczne na zewnątrz, zapewnia stabilność wymiarów i kształtu komórek, mechaniczne osmotyczne i środki ochrony chemicznej obejmują czynniki wirulencji - lipidy fosfatydowy frakcję, która wiąże wirulencji bakterii grzybiczych;
- jednorodna cytoplazma bakteryjna;
- błona cytoplazmatyczna - obejmuje kompleksy lipoproteinowe, układy enzymatyczne, tworzy intracytoplazmatyczny system membranowy (mezosom);
- Substancja jądrowa - obejmuje chromosomy i plazmidy.

Białka (tuberkuloproteiny) są głównymi nośnikami antygenowych właściwości MBT i wykazują swoistość w reakcjach nadwrażliwości typu opóźnionego. Te białka obejmują tuberkulinę. Polisacharydy są związane z wykrywaniem przeciwciał w surowicy pacjentów z gruźlicą. Frakcje lipidowe przyczyniają się do oporności prątków na kwasy i alkalia.

Mycobacterium tuberculosis - aerobik, Mycobacterium bovis i Mycobacterium africanum - aerofile.

Gruźlica zakażonych narządów (płuca, węzłów limfatycznych, skóry, kości, jelit, nerek i innych). Opracowanie specyficzny „na zimno” gruźlicze zapalenie mając charakter głównie ziarniakowe i prowadzi do tworzenia się licznych guzków z tendencją do rozkładu.

Patogeneza (co się dzieje?) Podczas włókniakowatej gruźlicy:

Patogenetycznie forma ta nie powstaje niezależnie, ale jest konsekwencją naciekowej gruźlicy. Hematogenna forma rozsiana służy również jako źródło procesów włóknisto-jamistych w płucach.

Oczywiście, w przypadku dalekosiężnej włóknisto-jamistej formy nie zawsze łatwo jest określić, co spowodowało jej rozwój.

Długość zmian w płucach może być różna. Proces jest jednostronny i dwustronny, z obecnością jednej lub wielu kawern.

Gruźlica włóknista i jaskra charakteryzuje się ogniskami skriningu bronchogennego różnych recept. Zasadniczo dotyczy to komory osuszającej oskrzela. Inne zmiany morfologiczne w płucach rozwijają się: pneumoskleroza, rozedma płuc, rozstrzeń oskrzeli.

Anamneza pacjentów z włóknisto-jamistą chorobą płuc charakteryzuje się skargami dotyczącymi czasu trwania choroby gruźlicy na jej falistym przebiegu. Przerwy między epidemią a dobrostanem klinicznym mogą być bardzo długie lub, przeciwnie, mogą wystąpić częste nawroty epidemii. W niektórych przypadkach pacjenci subiektywnie nie odczuwają ciężkości choroby.

Objawy gruźlicy włóknisto-jamistej:

Objawy kliniczne gruźlicy włóknisto-jamistej spowodowane są samym procesem gruźlicy, a także rozwiniętymi komplikacjami.

Istnieją dwa kliniczne warianty przebiegu włóknisto-przepastnej gruźlicy płuc:
1) ograniczone i względnie stabilne, gdy dzięki chemioterapii następuje pewna stabilizacja procesu, a zaostrzenie może być nieobecne przez kilka lat;
2) progresywne, charakteryzujące się zmianami zaostrzeń i remisji, z różnymi okresami między nimi.

W okresach zaostrzeń temperatura wzrasta, co tłumaczy się specyficznymi wybuchami procesu, rozwojem infiltracji wokół pieczary. Temperatura może być wysoka w tych przypadkach, gdy do choroby dołącza wtórna infekcja.

Pokonaniu oskrzeli towarzyszy przedłużający się "mdlący" kaszel, podczas którego lepka śluzowata plwocina jest trudna do oddzielenia.

Powszechnymi komplikacjami są:
1) krwioplucie;
2) krwotok płucny spowodowany perforacją dużych
naczynia w związku z procesem caseno-nekrotycznym.

Zewnętrzny wygląd pacjenta z długotrwałą gruźlicą włóknisto-jamistą jest bardzo charakterystyczny i nazywany jest habitus phthisicus. Pacjent odróżnia dramatyczną utratę masy ciała, zwiotczała skóra jest sucha, łatwo się do zmarszczek, zanik mięśni, głównie górnej części ciała, z powrotem i grup międzyżebrowe.

Pacjenci cierpią na ciągłe zatrucie. Przy częstych wybuchach epidemii gruźlicy rozwija się niewydolność oddechowa w stopniu II i III. Występują stagnacyjne zjawiska, akrocyjanoza. W przyszłości wątroba jest powiększona. Może wystąpić obrzęk. Wraz z postępem procesu obserwuje się specyficzne uszkodzenie krtani i jelit, co prowadzi do gwałtownego spadku odporności organizmu. Wraz z rozwojem wyniszczenia, złogów amyloidu i choroby płucnej, rokowanie staje się poważne.

Rozpoznanie gruźlicy włóknisto-jamistej:

Perkusja daje wyraźne symptomy: skrócenie dźwięku w miejscach pogrubienia Pluvry i masywnego zwłóknienia. Podczas epidemii o znacznej długości i głębokości procesów pneumonicznych i naciekowych można również zauważyć skrócenie dźwięku perkusyjnego. Nie ma regularności w propagowaniu tych procesów, dlatego nie można mówić o ich korzystnej topografii.

Osłuchiwanie w obszarach zwłóknienia i pogrubienia opłucnej, osłabienie oddychania. W przypadku zaostrzeń infiltracyjno-płucnych można wykryć oddychanie oskrzeli, niewielkie wilgotne świszczący oddech. Odgłosy oskrzelowe i amfory oraz duży, żwawy dźwięczny, mokry świszczący oddech są słyszalne nad jaskiniami dużych i gigantycznych rozmiarów. Powyżej małych pieczar, świszczący oddech jest mniej wyraźny, niezbyt obfity i lepiej słyszany podczas kaszlu. Nad starą pieczarą słychać "zadrapanie wózka", "skrzypienie" spowodowane marskością ściany pieczary i otaczających ją tkanek.

Zatem w procesie włóknisto-jamistym można wykryć obfitość objawów stethoakustycznych. Istnieją jednak "głupie" i "pseudonadalne" jaskinie, które nie dają ani perkusji, ani objawów osłuchowych.

Na rentgenowskie zazwyczaj są zdefiniowane wzór zwłóknienia i kurczenie zwłóknieniem płuc, starego wnęki (jeden lub więcej), wysięk warstwy.

W badaniu radiologicznym obraz zwłóknienia i zmarszczek płuc występuje najczęściej w górnych płatach z dominującą zmianą jednego z nich. Śródpiersie i tchawica są stronnicze w kierunku większego uszkodzenia. Górne płaty mają zmniejszoną objętość, ich przezroczystość jest znacznie zmniejszona z powodu hipowentylacji. Wzorzec tkanki płucnej ulega silnemu odkształceniu w wyniku rozwoju grubego zwłóknienia. W dolnych partiach płuc często zwiększa się przezroczystość, co wskazuje na rozedmę płuc. Korzenie, z reguły, są przesunięte w górę.

Duże naczynia definiowane są jako proste, równe cienie - tak zwany "napięty sznur". Zwykle w obu płucach widać grupy ognisk o różnej wielkości i intensywności.

Kiedy fibrocavernous jama proces jest jednym z szorstkiej zwłóknienia płuc, ściany nią skręcone, gęste, często zgęstnieje. Często na dnie jamy wykryto mały poziom cieczy. Kiedy proces zaostrza się i postępuje w okolicach pieczary, widoczne są miejsca infiltracji. W procesie leczenia obserwuje się powolną resorpcję tych zmian, częściowy spadek i skurcz wnęki. Czasami jamy włóknista jest wykrywany tylko podczas obrazowania, ponieważ konwencjonalne cień rentgenowskie jamy mogą być zamknięte cienie do laminowania zmianami chorobowymi zwłóknienia i opłucnej warstwy.

Podczas badania plwociny stwierdza się obecność trwałych prątków, czasem masywnych, a także koralowych włókien elastycznych.

Krew. Stan krwi u pacjentów z gruźlicą włóknisto-jamistą zależy od fazy choroby. Z błyskiem jest taki sam jak przy aktywnej gruźlicy, ale ze zmianą wzoru na limfopenię, lewą zmianę i przyspieszony ESR do 30-40 mm / h. W ciężkim krwawieniu wykrywa się anemię, czasami bardzo wyraźną. W przypadku wtórnego zakażenia obserwuje się wyższą leukocytozę - do 19 000-20 000 i wzrost liczby neutrofilów.

W moczu z amyloidozą nerkową, która często rozwija się u pacjentów z włóknisto-przepastną gruźlicą płuc, zawartość białka jest zwykle wysoka.

Leczenie gruźlicy włóknisto-jamistej:

Przed zastosowaniem chemioterapii średnia długość życia takich pacjentów była ograniczona do 2-3 lat. Obecnie istnieje wszelka szansa, aby zapobiec rozwojowi procesu włóknisto-jamistego. W tym celu na samym początku tej lub innej postaci choroby należy ustanowić dobry kontakt lekarza z pacjentem. Równie ważne jest, aby lekarz osiągnął pełne wypełnienie swoich recept i recept na temat reżimu, czasu przyjmowania leków. Autorytatywny lekarz może i musi przekonać pacjenta, aby porzucił złe nawyki (nadużywanie alkoholu, palenie papierosów itp.).

Pacjentom, którym nie udało się zapobiec gruźlicy włóknisto-gruczołowej w odpowiednim czasie, można również skutecznie leczyć. Ich leczenie powinno być kompleksowe, ciągłe i długotrwałe. Jeśli pacjenci są oporni na duże leki lub nie tolerują antybiotyków z drugiej linii, należy je starannie dobrać.

Gojenie jaskiń z włóknistą ścianą zawsze przebiega bardzo powoli. W razie potrzeby ogólne leczenie uzupełnia interwencja chirurgiczna. Dzięki jednokierunkowemu procesowi i dobrym parametrom funkcjonalnym wykonywana jest inna objętość resekcji płuc. Obecnie operacje dwustronne dają w większości przypadków całkiem zadowalające wyniki: pacjent pozostaje w stanie pracować, jego czas życia znacznie się wydłuża, ustaje rozmieszczenie prątków.

Zapobieganie włóknisto-jamistej gruźlicy:

Gruźlica jest jedną z tzw. Chorób społecznych, których pojawienie się wiąże się z warunkami życia ludności. Przyczynami epidemiologicznych problemów gruźlicy w naszym kraju są pogorszenie warunków społeczno-ekonomicznych, obniżenie poziomu życia ludności, wzrost liczby osób bez stałego miejsca zamieszkania i pracy oraz aktywizacja procesów migracyjnych.

Mężczyźni we wszystkich regionach cierpią na gruźlicę 3,2 razy częściej niż kobiety, podczas gdy wskaźnik wzrostu częstości występowania mężczyzn jest 2,5 razy wyższy niż u kobiet. Najbardziej dotknięte są osoby w wieku od 20 do 29 i od 30 do 39 lat.

Zachorowalność kontyngentów odbywających wyroki w instytucjach wykonania kary systemu MSW Rosji jest 42 razy wyższa od średniej rosyjskiej.

Do celów zapobiegania wymagane są następujące działania:
- prowadzenie działań zapobiegawczych i przeciwdziałania epidemiom, adekwatnych do obecnej wyjątkowo niekorzystnej sytuacji epidemiologicznej gruźlicy.
- wczesne wykrywanie pacjentów i alokacja środków na dostarczanie leków. Środek ten może również zmniejszyć częstość występowania osób mających kontakt w ogniskach z pacjentami.
- obowiązkowe wstępne i okresowe kontrole przy podejmowaniu pracy w gospodarstwach hodowlanych, dysfunkcyjne na gruźlicę bydła.
- zwiększenie przydzielonej izolowanej przestrzeni życiowej dla pacjentów cierpiących na czynną gruźlicę i mieszkających w mieszkaniach wielorodzinnych i hostelach.
- terminowe (do 30 dni) szczepienie podstawowe dla noworodków.

Gruźlica grobowcowa

Gruźlica włóknikawkowatych, wcześniej nazywana gruźlicą płuc, występuje wraz z postępem różnych postaci gruźlicy.

Ta (włóknista przepastna gruźlica płuc) jest najbardziej niekorzystna, kończąc się postępującym cyklem destrukcji, hiper-protetyczną postacią.

Główną przyczyną zgonów na gruźlicę jest obecnie włóknisto-nieprzenikniony gruźlica płuc. Na tej podstawie można zauważyć, że wdrożenie identyfikację i rozpoznanie gruźlicy, konieczne jest, aby zorganizować pracę tak, aby wykryć chorych na gruźlicę w rozwoju procesu włóknisto-nieprzenikniony, i traktując chorych na gruźlicę, w celu osiągnięcia leczyć i zapobiegać rozwojowi gruźlicy włóknisto-nieprzenikniony.

Objawy i przebieg:

Jeśli nie ma specyficznego leczenia lub wadliwość cavitary wchodzi fibrocavernous gruźlicy, który charakteryzuje się zwłóknienia ścianek wnęki oraz otaczające miąższu płuc i obecności wielu ognisk zakażenia. Udział nowo rozpoznaną jamistych i włóknisto-jamiste gruźlica płuc pulmonologii przypada 5-6% wszystkich przypadków zakażenia gruźlicą. Dalsze postępy procesu tuberculosis może prowadzić do zaczepnej końcowym stadium choroby - marskości gruźlicy - marszczenie płuc spowodowane nadmierną proliferacją włóknistej tkanki łącznej.

Proces trwa długo faliste. Okresy względnej zamożności zastąpiony zaostrzeń z wyraźnymi objawami zatrucia. Zwiększona kaszel, zwiększenie śluz nie krwioplucie i krwotok płucny, tworzenie się nowych zmian w różnych obszarach płuc na skutek zanieczyszczenia Mycobacterium oskrzeli.

Wraz z rozwojem procesu następuje naruszenie wszystkich systemów ciała, pokonanie różnych narządów. W płucach słyszy się wiele różnych rodzajów świszczącego oddechu. Istnieją wyraźne zmiany w hemogramie, przyspieszenie ESR. Zdjęcia rentgenowskie w płucach są determinowane przez duże, różniące się wielkością jaskinie, wokół których zwykle znajduje się wiele świeżych i starych ognisk gruźlicy, zagęszczanie tkanki płucnej, a także jej błon.

U wszystkich pacjentów fibrocavernous gruźlicy, mimo różnych klinicznych i patologicznych objawów chorób, wspólną cechą jest obecność wnęki włóknistej rozwój włóknistych zmian tkanki płucnej otaczających wnękę. Wraz z włóknienia są rozedmę płuc, rozstrzenie oskrzeli, zmiany zmiany naczyń krwionośnych, tworzy kompleks morfologiczne zmiany, które mogą być nazywany dezorganizacji tkanki płucnej. Ścianka włóknista jest bardzo skomplikowana struktura: warstwa wewnętrzna - jest caseation, neottorgshiesya masa serowaciejącego więcej stosunkowo szerokie warstwy ziarniny konkretnej następnej warstwy - niespecyficzne ziarninę z występowaniem zwłóknienia. Ubytek trójwarstwowa ma silny włóknistej kapsuły wokół drugiej często oznaczone okołoogniskowy zapalenia, który jest szczególnie wyraźny w okresie zaostrzenia. Cavern, szczególnie włóknisty, zawsze komunikuje się z drzewa oskrzelowego, zazwyczaj istnieją pewne opróżniania usta oskrzela oskrzele Cavern i stanowią jeden z elementów muru szczelinowego. Kawernostomia oskrzela stwarza warunki skażenia tkanki płuc oskrzeli. Kiedy włóknisto-nieprzenikniony gruźlica czasami jest dość wyraźna utrata naczyń krwionośnych, a w szczególności naczynia leżącego w ścianie jaskini. Ze względu na zniszczenia naczynia krwionośnego może być krwotok płucny, co może prowadzić do rozwoju zapalenia płuc aspiracji, a nawet śmierci.

U pacjentów z gruźlicą włóknisto-jamistą, głównym objawem może być krwawienie, które powtarza się wiele razy. Powtarzające się krwotoki płucne i krwioplucie są czasem nazywane krwiopijczami (spożycie krwi). Ten wariant gruźlicy włóknisto-jamistej jest bardzo niebezpieczny dla życia pacjenta, ponieważ z rozległym krwotokiem płuc może wystąpić śmierć z uduszenia (zatopienia we własnej krwi). Asfiksja powstaje w wyniku niedrożności krwioobiegu dróg oddechowych, śmierć następuje natychmiast. Ale nawet jeśli tak się nie stanie, krwawienie i krwioplucie prowadzą do aspiracyjnego zapalenia płuc, ważąc proces gruźlicy, więc jest to niezwykle trudna opcja, która przynosi pacjentowi wiele cierpienia.

Inne powikłania pacjenta fibrocavernous gruźlicy: Flash spowodowane mieszane zakażenia rozwoju płucnej artropatii reakcji, i stawów (zapalenie stawów, nawet typu uniwersalnego rozrostowe zapalenie okostnej) endokrynopatią typu zespół Cushinga lub przysadki kacheksja adissonizm, zaburzenia tarczycy - wszystko to widać u pacjenta włóknisto-jamistej gruźlicy.

Leczenie

Przed zastosowaniem chemioterapii średnia długość życia takich pacjentów była ograniczona do 2-3 lat. Obecnie istnieje wszelka szansa, aby zapobiec rozwojowi procesu włóknisto-jamistego. W tym celu na samym początku tej lub innej postaci choroby należy ustanowić dobry kontakt lekarza z pacjentem. Równie ważne jest, aby lekarz osiągnął pełne wypełnienie swoich recept i recept na temat reżimu, czasu przyjmowania leków. Autorytatywny lekarz może i musi przekonać pacjenta, aby porzucił złe nawyki (nadużywanie alkoholu, palenie papierosów itp.).

Pacjentom, którym nie udało się zapobiec gruźlicy włóknisto-gruczołowej w odpowiednim czasie, można również skutecznie leczyć. Ich leczenie powinno być kompleksowe, ciągłe i długotrwałe. Jeśli pacjenci są oporni na duże leki lub nie tolerują antybiotyków z drugiej linii, należy je starannie dobrać.

Gojenie jaskiń z włóknistą ścianą zawsze przebiega bardzo powoli. W razie potrzeby ogólne leczenie uzupełnia interwencja chirurgiczna. Dzięki jednokierunkowemu procesowi i dobrym parametrom funkcjonalnym wykonywana jest inna objętość resekcji płuc. Obecnie operacje dwustronne dają w większości przypadków całkiem zadowalające wyniki: pacjent pozostaje w stanie pracować, jego czas życia znacznie się wydłuża, ustaje rozmieszczenie prątków.

Głównymi metodami leczenia pacjentów z gruźlicą włóknisto-jamistą są chemioterapia i interwencje chirurgiczne, ponieważ zamykanie komory pod wpływem chemioterapii obserwuje się tylko w 20-30% przypadków. Dlatego pacjenci z odkrytymi jamami powinni przejść operację, główną wartością są różne rodzaje resekcji.

Pacjenci z gruźlicą włóknisto-jamistą powinni być obserwowani w aptece TB przez całe życie dla pierwszej grupy zapisów, nie są przenoszeni do innych grup księgowych.

Prognozy dotyczące tej postaci gruźlicy są często niekorzystne. Postęp nieuchronnie prowadzi do komplikacji, z których pacjent stopniowo lub nagle umiera.


Informacje w tej sekcji są przeznaczone dla specjalistów medycznych i farmaceutycznych i nie powinny być używane do samodzielnego leczenia. Informacje podane są w celach informacyjnych i nie mogą być uznane za oficjalne.

Przepastowa i włóknista przepastna gruźlica płuc - patogeneza, diagnoza i leczenie

Ciężar właściwy gruźlicy włóknisto-jamistej u nowo zdiagnozowanych pacjentów wynosi 5,2-7,0%.

Tworzenie się destrukcji w płucach jest bardzo ważnym i często krytycznym etapem w obrazie klinicznym, przebiegu i wyniku choroby. Swoim wyglądem istnieje realne niebezpieczeństwo rozprzestrzenienia oskrzeli Mycobacterium tuberculosis wprowadzenia infekcji górnych dróg oddechowych i jelit i rozwoju wielu poważnych powikłań, w szczególności krwiopluciem lub krwawienia płuc z zejściem śmiertelnym.

Gruźlica włóknista i jej powikłania są główną przyczyną śmierci pacjentów z gruźlicą płuc (75-80%).

Rozpad palenisko specyficzne zapalenie płuc i powstawanie ubytków można zaobserwować z postępem każdej TB w przypadku wystąpienia tego predysponujące warunkach jak zmiany reaktywności ulepszane uczuleniowych masowe addycyjnych nadkażenia innych chorób i wpływu różnych czynników szkodliwych, obniżając ogólną wytrzymałość.

Pod wpływem tych czynników wzrasta przepuszczalność ścian naczyń w strefie zmian gruźliczych, gdzie wzrasta namnażanie mykobakterii. Znajdująca się w nim tkanka ziarninowa i masy kostne są infiltrowane przez elementy limfoidalne i komórki wielordzeniowe, które wydzielają enzymy proteolityczne, a wokół niej pojawia się perifokalna strefa zapalna.

Później, w wyniku nekrobiozy i ropnego topnienia twarogu, formy zniszczenia. Od pewnego czasu pozostaje zamknięty i dopiero po opróżnieniu jego zawartości przez drenaż oskrzeli i powietrze atmosferyczne przenika do wyzwolonej przestrzeni, powstaje niszczycielska wnęka.

Ściana nowo utworzonej wnęki zaniku składa się najpierw z dwóch warstw: warstwy wewnętrznej - pyogeniczno-nekrotycznej i zewnętrznej - szyby granulacyjnej. Następnie włókna kolagenowe stopniowo tworzą się w zewnętrznej części warstwy granulacji, która tworzy cienką, lokalnie przerwaną warstwę włóknistą.

W miarę upływu czasu wokół zagłębienia powstaje trójwarstwowa ściana charakterystyczna dla ubytku. Rozmiar wnęki jest bardzo zróżnicowany - od kilku milimetrów do 10-20 cm lub więcej. Najczęściej spotykane są średnie (od 2 do 4 cm), rzadziej - duże (4-6 cm) i gigantyczne (ponad 6 cm) wgłębienie. Wymiary kawern zależą nie tylko od objętości zniszczonej tkanki płucnej i elastyczności otaczającego miąższu, ale także od stanu osuszających oskrzeli, które często są zaangażowane w proces patologiczny.

Wraz z postępem procesu ściany oskrzeli są infiltrowane przez komórki limfoidalne i nabłonkowe, błona śluzowa jest zastępowana przez określone granule, pojawiają się blizny, które prowadzą do powstawania różnych stopni zwężenia. W rezultacie upośledzona jest prawidłowa drożność oskrzeli. Po utworzeniu mechanizmu zaworowego wnęka jest rozciągnięta lub napompowana, w takich przypadkach jej wymiary często znacznie przekraczają rzeczywistą objętość zniszczonej tkanki płucnej, a wokół wnęki powstaje strefa niedodmy lub dystelektazy.

Gruźlica jaskrowa

Destructive jama jako rodzaj manifestacji guzowatego zapalenia jest dynamiczna. Dzięki skutecznemu leczeniu i znacznie mniej spontanicznemu następuje resorpcja strefy perifokalnego zapalenia i świeżych ognisk oskrzelowych.

Wnęka jest wyraźnie wytyczona z otaczającej tkanki płucnej, ale jej ściany nie mają jeszcze wyraźnego charakteru włóknisto-sklerotycznego (wgłębienie elastyczne). Proces jest ograniczony. W takich przypadkach diagnozowana jest jaskra płucna, której wzór patomorfologiczny został opisany przez A.I. Strukov w 1948 roku

Obraz kliniczny gruźlicy jamistej jest określony początkową postacią gruźlicy i czasem powstawania jaskini. Wraz z niedawnym rozpadem dominują objawy charakterystyczne dla pierwotnej postaci choroby.

Przebieg gruźlicy jamistej ma następujące cechy: z długotrwałą gruźlicą jamistą proces charakteryzuje się prądem falopodobnym z okresowymi wybuchami. Objawy nasilenia tego procesu są większe: ESR, przesunięcie wzoru leukocytów w lewo, limfopenia.

Wraz z tworzeniem się jaskini zaczyna dominować bronchogeniczne rozprzestrzenianie się infekcji i trwałe uwalnianie bakterii. Być może intrarakanikulyarnoe rozprzestrzeniania się infekcji z porażką innych narządów (krtani, jelit). Występuje tendencja do krwioplucia i krwawienia, co czasami prowadzi do asfiksji lub aspiracyjnego zapalenia płuc, a następnie do oskrzelowej kolonizacji. Wnęka może powodować spontaniczne odmy opłucnowe i ropniak.

Jeśli jaskinia jest niewielka i nie komunikuje się z oskrzelem, trudno ją ustalić podczas badania fizykalnego. Przy zdrowych i zablokowanych jamach w plwocinie zwykle nie stwierdza się prątków gruźlicy. Czasem można je wykryć po przebiciu i przepłukaniu jamy solą fizjologiczną. W granicach normy, w takich przypadkach okazuje się, że hemogram, ESR, zawartość białka i inne wskaźniki biochemiczne okazują się być. Przy bronchoskopii stwierdzono odkształcenie o różnym stopniu zwężenia oskrzeli.

Wyniki gruźlicy jamistej

Względnie rzadko jaskinia leczy się, tworząc cienką bliznę tkanki łącznej, w której nie ma określonej tkanki ziarninowej i martwicy guzowatej. Taki wynik występuje tylko w świeżych (elastycznych) i małych kawernach. Ważnym warunkiem jest brak połączeń w jamie opłucnej, które unieruchamiają dotknięty obszar płuc w klatce piersiowej i przeszkadzają w zapadnięciu się jamy.

W innych przypadkach, po odrzuceniu błony ropnej, wnękę wytwarza się przez proliferującą tkankę ziarninową, którą następnie poddaje się transformacji tkanki łącznej. W tym samym czasie kapsułka jest pomarszczona, a drenażowe zapalenie oskrzeli zostaje zatarte. Zamiast takiej wnęki powstaje palenisko.

Można zamknąć jaskinię wykonując masę grudkową, limfę i płyn tkankowy z utworzeniem jednorodnego ogniska przypominającego gruźlicę. Ta opcja leczenia jest daleka od doskonałości. Często pod wpływem niekorzystnych czynników dochodzi do nasilenia procesu, a na tym miejscu ponownie znajduje się pieczara.

Być może odzyskanie pieczary i otwartej ścieżki. W takich przypadkach, przy zachowaniu oskrzeli funkcję drenażową odrzucone najbardziej wewnętrznej serowaciejącego martwiczej warstwy i warstwę granulowania zależy od wielu makrofagach polyblasts, nabłonkowatokomórkowej i olbrzymich komórek podstawnych i piasku więcej rdzeni. Tu rozwijają się intensywnie małe naczynia krwionośne i pęcherzyki chłonne. Stopniowo, wewnętrzna powierzchnia wgłębienia staje się płynne i mniej lub bardziej płasko wyłożonego nabłonka. Wokół niej uformowana jest kapsułka wokół koncentrycznie ułożonych argyrofilowych włókien kolagenowych. W rezultacie jama nabrała charakteru torbieli powietrznej.

Jednak tylko część pacjentów doświadcza całkowitej transformacji tkanki łącznej i epitelizacji ścian jamy. W większości innych, pomimo nawet pełnego dobrostanu klinicznego i długiej nieobecności prątków, zamknięte w gruźlicy ogniska, elementy specyficznej tkanki ziarninowej, pozostają w ściankach takich resztkowych jam.

Aktywne zmiany gruźlicy czasami pozostają w sąsiednich obszarach jamistych obszarów tkanki płucnej oraz w gruczołach oskrzeli i gruźliczych oraz komórkach nabłonka.

Tak więc, jamiste gruźlica jest to proces, który nie jest jednorodna w pochodzenia patomorfologiczna podłoża i końcowy wynik. Kiedy leczenie nieskuteczne lub brak postępu procesu, są nawracające epizody oskrzeli posianiu nacieczenia rac z późniejszym rozwoju zwłóknienia w ścianie komory i wokół niego, co powoduje fibrocavernous gruźlica płuc.

Włóknista-przepastna gruźlica płuc

Fibro-jamiste gruźlica - końcowy etap postępujący destrukcyjnego tuberculosis. Dla tych pacjentów, mimo różnych klinicznych i patologicznych objawów choroby, cechy wspólne to obecność wnęki lub wnęk włókniste, rozwoju zmian włóknistych w tkance płuc otaczającego wnękę i oskrzeli polimorficzne ogniska rozpowszechniania, często w obu płucach.

Ściany wnęki w takich przypadkach mają strukturę trójwarstwową z przewagą szorstkiej warstwy włóknistej, która przekształca się we włóknistą międzypłatkową, międzypęcherzykową przegrodę i opłucną.

Stopniowego włóknisto-jamiste gruźlicy charakteryzuje okołooskrzelowego specyficznego uszkodzenia tkanki mięśni gładkich i chrząstkami oskrzeli dużych i obecności Bugorkova i nacieczenia i wrzodziejące zmiany błony śluzowej i podśluzówki oskrzeli. Szczególnie często cierpią na drobne oskrzela i oskrzeliki, których ściany są poddawane przypadkowej martwicy. W wyniku ograniczenia utworzonej amputacją, niedrożnością oskrzeli powstaje cylindryczny i małą workowaty oskrzeli.

Wraz z postępem gruźlicy włóknisto-jamistej może powstać gigantyczna jaskinia, która często zajmuje cały ułamek płuca, a nawet prawie całe płuco. To wgłębienie jest wielokomorowe z obecnością naczyń krwionośnych w wiązkach przekraczających światło. W pobliżu takiej jamy ustala się ponadto duże, często poszerzone tętniczo naczynia krwionośne, w przypadku naruszenia integralności, z którego powstaje masywny krwotok płucny.

Całkowite powstawanie blizn w jamie włóknistej występuje stosunkowo rzadko, ponieważ masywne włóknienie w ścianach i otaczającej tkance płucnej zapobiega recesji tej jamy i jej bliznowaceniu.

W fibro-jamistej gruźlicy płuc, opłucna trzewna i następnie ciemieniowa są często zaangażowane w ten proces. Pojawiają się obszary perifokalnego stanu zapalnego, ogniska gruźliczego, ograniczona lub rozległa fuzja planarna. Z tego powodu nie tylko ruchliwość płuc jest ograniczona, ale również zwiększa się napięcie i gojenie się gołoledzi jest trudne, zwłaszcza jeśli znajdują się one w wierzchołku lub w warstwach kory.

Otwarta jaskinia jest stale działającym źródłem (rezerwuarem) do rozprzestrzeniania prątków gruźlicy. Szacuje się, że zbiornik zawiera 10h10-10h12 mikobakteriy- ogromna populacja bakterii, która znajduje się w stanie niestabilnym stanu, mnożenia i wszystkie wspomaga proces zapalny w obecności martwicy w ścianki komory.

Podczas wybuchu wokół jaskini rozwija się dość wyraźna perifokalna reakcja zapalna i rozwijają się ogniska rozprzestrzeniania się oskrzeli. Wraz z każdym nowym zaostrzeniem pojawiają się nowe ogniska upowszechniania, proces staje się jeszcze bardziej powszechny. Poszczególne ogniska rozprzestrzeniania mogą się łączyć w większe konglomeraty, konglomeraty te mogą również ulegać zniszczeniu, zniszczeniu. Tak więc pojawiają się nowe jaskinie lub "jaskinie córki".

Tak więc, z gruźlicą włóknisto-nieprzenikniony istnieje zagrożenie nie tylko okołoogniskowy zapalenie oskrzeli rozpowszechnianie nie tylko, ale także pojawienie się nowych ubytków w tym samym lub w przeciwnym płuc. W końcowej fazie procesu tworzą się częściowe zapalenie płuc.

Jest to polimorficzny patomorfologiczny obraz niszczącej gruźlicy, który również determinuje jej szczególny obraz kliniczny.

Obraz kliniczny gruźlicy włóknisto-jamistej jest bardzo zróżnicowany ze względu na liczne zmiany morfologiczne i funkcjonalne. Istnieją trzy formy kliniczne.

Ograniczony i względnie stabilny proces włóknisto-jamistowski (ta forma jest rzadka). Jest to gruźlica włóknista z ograniczoną zmianą i stabilnym przebiegiem choroby, rzadkimi błyskami; U takich pacjentów często nie ma przydziału prątków lub występuje sporadycznie w okresie rzadkich zaostrzeń. Przerwa między zaostrzeniami jest rozciągnięta na kilka miesięcy, a czasem nawet na kilka lat.

Takie osoby w ogóle nie cierpią bardzo i nie odczuwają ich choroby. Nawet stwarza poczucie odzyskania. Pacjenci twierdzą, że ich jaskinie nie przeszkadzają im zbytnio.

Jednak taki stan, taką stabilność procesu gruźlicy obserwuje się głównie u pacjentów, którzy ściśle przestrzegają reżimu i dostosowują swoją żywotną aktywność do nowych warunków - do obecności ich procesu gruźlicy. Jeśli nie przestrzegają tych zasad, zwłaszcza jeśli prowadzą nieuporządkowany tryb życia, nadużywają alkoholu, ulegają hiperinflacji i innym niekorzystnym wpływom zewnętrznym, dochodzi do nasilenia i progresji procesu gruźlicy.

Ten wariant przebiegu choroby jest możliwy tylko u pacjentów, którzy regularnie i stale przyjmują chemioterapię. Przy "chaotycznym" stosowaniu środków terapeutycznych nie jest możliwe osiągnięcie stabilizacji procesu włóknisto-jamistego. Ze względu na to, że pacjenci są leczeni chemioterapią przez długi czas, dwa czynniki, oporność na leki mykobakterii i słaba tolerancja na chemioterapeutyki, często zakłócają odpowiednią chemioterapię. Te dwa punkty nie zawsze pozwalają na odpowiednią terapię, która również prowadzi do postępu procesu włóknisto-jamistego.

Postępująca włókniakowłókna gruźlica. Postępujący przebieg gruźlicy włóknisto-jamistej (szybki lub wolny) może rozwijać się od samego początku choroby bez wcześniejszego okresu stabilności. Dla niego (szczególnie szybko postępujący) charakterystyczny jest charakter falowy; częste zmiany błysków i interwałów.

Podczas wybuchu pojawia się odurzenie, które może utrzymywać się nawet podczas przerwy. Pacjenci cierpią na kaszel, plucie, krwioplucie, ból w klatce piersiowej, z czasem i dusznością. Te objawy kliniczne w okresie zaostrzenia odpowiadają rozwojowi perifokalnego stanu zapalnego wokół jamy, rozprzestrzenianiu się oskrzeli, współistniejącemu zapaleniu wsierdzia.

Czasami może wystąpić zmiana opłucnowa, rozwija się zapalenie opłucnej. Jeżeli jamę włamie się do jamy opłucnej, powstaje spontaniczna odmę opłucnowa, ropny zapalenie opłucnej. U niektórych pacjentów rozwija się zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ale obecnie rzadko jest to obserwowane.

Przy obiektywnej inspekcyjnej bladości definiuje się adynamię, niedobór masy ciała, tachykardię. Klatka piersiowa po stronie zmiany jest spłaszczona, opóźniona w oddychaniu od zdrowej. Podczas perkusji wykrywa się skracanie dźwięku perkusyjnego, a w dużych i sztywnych jamach - dźwięk skrzynkowy. Podczas osłuchiwania słychać osła- bione lub oskrzelowe oddychanie, miejscowe mokre i suche grzechotki "piszczą jaskinię", "pisk wózka". W przypadku dużych i gigantycznych jaskiń określa się oddychanie oskrzelowe lub amfory. Ci pacjenci mają niskie ciśnienie krwi, tachykardię, akcent drugiego tonu nad tętnicą płucną.

Postępujące formy włóknisto-jamistej gruźlicy charakteryzuje stałe i masowe uwalnianie bakterii, obecność lekoopornej prątków gruźlicy. Wrażliwość tuberkulinowa maleje.

W leukocytozie krwi obwodowej z wyraźnym przesunięciem w lewo znaczny wzrost wartości ESR może być oznaką niedokrwistości. Występuje wyraźny brak równowagi białkowych frakcji surowicy krwi, wzrost zawartości fibrynogenu, białka C-reaktywnego, itp.

Przy bronchoskopii stosunkowo często można wykryć specyficzne zmiany w dużych, a zwłaszcza małych oskrzeli. Ponieważ choroba pogarsza funkcji oddychania i krążenia, postępujące nadciśnienia płucnego, zmniejsza intensywność procesu utleniania naruszone wszystkie rodzaje metabolizmu, zmniejszenie natlenienie krwi, zwiększa niedotlenienie obniżone wydzielanie i kwasowość soku żołądkowego, są dystroficzne zmiany i zaburzenia różnych częściach układu nerwowego i układu wydzielania wewnętrznego.

Stan ogólny pacjenta niekorzystnie ze specjalnymi (gruźlicy krtani lub jelit) i niespecyficzne (skrobiawica narządów miąższowych, choroby płuc, serca i innych). Powikłań. Ostatnich najbardziej widoczne w bieżącej długotrwałego włóknisto-jamiste gruźlicy, szczególnie u osób starszych, w obecności współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego, nerek oraz układu pokarmowego.

U niektórych pacjentów postępujący przebieg gruźlicy włóknisto-jamistej kończy się powstaniem naciekowego zapalenia płuc lub zapalenia płuc. Taki pacjent nie opuszcza stanu wybuchu, bardzo odurzony. Czasem są nowe jaskinie, czasami są gigantyczne. Często rozwija się lekooporność prątków, co zapobiega stabilizacji procesu gruźlicy.

Gruźlica włóknista z powikłaniami. Ten wariant gruźlicy charakteryzuje się komplikacjami i falistym przebiegiem. Częściej rozwija się niewydolność płucna i sercowa, serce płucne (zwłaszcza w długim przebiegu choroby).

A jeśli na pierwszym etapie serce płucne charakteryzuje się kompensacją, a następnie subkompensacją i dekompensacją, wówczas występuje niewydolność serca płucna z obecnością duszności, zaburzeń krążenia w przyszłości, z rozwojem dystrofii mięśniowej i arytmii, z nadciśnieniem w małym krążeniu. To właśnie te objawy choroby płuc, które zajmują czołowe miejsce w obrazie choroby, wszystkie inne znaki wychodzą na dalszy plan.

Kolejnym powikłaniem jest amyloidoza narządów wewnętrznych, w tym nerek, rozwój niewydolności nerek, przewlekła mocznica. Wcześniej skrobiawicę obserwowano u 4-10% takich pacjentów, w ostatnich latach jej częstotliwość nieznacznie wzrosła.

W tej klinicznej postaci gruźlicy włóknisto-jamistej pierwszoplanowym objawem może być krwotok płucny, który powtarza się wiele razy (hemofaza - "zużycie krwi"). Krwawienie płucne i krwioplucie występują w 30-50% przypadków, w tym obfite - w 8-12% przypadków.

Ten wariant gruźlicy włóknisto-jamistej jest bardzo niebezpieczny dla życia pacjenta, ponieważ z rozległym krwotokiem płuc może wystąpić natychmiastowa śmierć z uduszenia. Ale nawet jeśli tak się nie stanie, krwawienie i krwioplucie prowadzą do aspiracyjnego zapalenia płuc, obciążając proces gruźlicy. Częstymi powikłaniami są odma opłucnowa, ropniak opłucnowy, gruźlica opłucnowa.

Wśród innych komplikacji u pacjentów z gruźlicą włóknisto-jamiste można zaobserwować artropatii, bóle stawów (zapalenie stawów, a nawet typu uniwersalnego rozrostowych), zapalenie okostnej endokrynopatii rodzaj zespołu Cushinga lub przysadki kacheksji, adissonizm, zaburzenia czynności tarczycy.

Diagnostyka rentgenowska jaskrowej i włóknisto-jamistej gruźlicy płuc

Destrukcyjne zagłębienie w płucu radiologicznym ujawnia się tylko w przypadku, gdy po stopieniu zawartości zostanie zerwany przez drenaż, dostaje się do niego powietrze oskrzelowe. Dlatego jeden z jego znaków radiograficznych jest odzwierciedleniem oświecenia na tle zaciemnienia. Ta ostatnia z kolei zależy od wielu czynników - początkowej postaci procesu, struktury ściany ubytku, stanu tkanki płucnej.

Głównym objawem radiologicznym niszczącej wnęki jest obecność wokół oświecenia pierścieniowego lub szerszego cienia granicznego z ciągłym zamkniętym konturem, który pozostaje co najmniej w dwóch wzajemnie prostopadłych projekcjach. W oknie oświecenia nie ma elementów wzorca płucnego.

Wraz z głównymi dowodami radiograficznymi niszczącej gruźlicy w płucach można wykryć dodatkowe objawy radiograficzne:

  • obecność poziomej lub meniskowej ilości płynu w tkance płucnej;
  • oznaki osuszającego oskrzela, który staje się widoczny w wyniku infiltracji lub stwardnienia ścian, a jako wskaźnik ma na celu lokalizację wnęki w płucach;
  • w niektórych przypadkach, w przypadku braku wyraźnego mapowania radiologicznego jamy, ujawniają się ogniska rozprzestrzeniania się bronchogennego, które pośrednio wskazują na jego obecność.

Są one zazwyczaj duże, nieregularne, bez wyraźnych konturów, czasem drenujących w przyrodzie, liczne i mają typową lokalizację w płucach. Takie ogniska znajdują się poniżej źródła ich powstawania oraz w większej liczbie w przednim (3, 4, 5) i dolnym (7, 8, 9, 10) segmencie, które są lepiej wentylowane przez oddychanie.

W obrazie RTG płucnej gruźlicy w fazie zaniku dominuje początkowa postać procesu. Na przykład, w gruźlicy szczepionej radiologiczne fazę zaniku obraz charakteryzuje ognisk rozpowszechniania i jednej lub więcej cienkich ściankach, okrągłe, jak tłoczonych wgłębień bez okołoogniskowy zapalenia.

Gdy centralny gruźlicy w zaniku faz określa się zazwyczaj na tle ograniczony polimorficzne ogniska małe, okrągłe i stosunkowo cienkim pierścieniowym cienia z poszczególnych ognisk w składzie lub w pobliżu jego zewnętrznego zarysu (objaw „karku” - altera- tive ustnej).

W fazie zaniku naciekowej gruźlicy infiltracja i wgłębienie w niej charakteryzuje się zamkniętym konturem o kształcie krajobrazu. W pierwszych etapach taka wnęka może zawierać sekwestruję i niewielką ilość cieczy, a jej kształt jest wydłużony w kierunku drenażu oskrzelowego. Następnie kontury jamy są nieco wygładzone. Staje się owalny lub okrągły, ale z bardziej lub mniej wyraźną strefą perifokalnego zapalenia (jamą pneumonogenną).

W przypadku gruźlicy płuc, wgłębienie definiuje się w swojej grubości jako półksiężyc, półksiężyc, czasami nieregularny kształt w kształcie zatoki, zwykle umiejscowiony mimośrodowo na słupie, do którego odpowiedni jest osuszający oskrzele. Dopóki jama gruźlicy pozostaje tego rodzaju i zajmuje tylko jej część, proces ten należy określić jako gruźlica w fazie rozpadu. Dopiero po całkowitym opróżnieniu i równomiernym ścieńczeniu ściany można ją uznać za jaskinię utworzoną z gruźlicy.

Obraz radiologiczny jaskrowej postaci gruźlicy płuc charakteryzuje się następującymi objawami:

  • ograniczona lokalizacja procesu z reguły w ramach jednego lub dwóch segmentów;
  • brak typowych objawów początkowej postaci choroby;
  • wnęka utworzona z dobrze uwydatnione zewnętrznych i wewnętrznych konturach jego ścian, które mogą być różnych rozmiarów, zwykle okrągły lub owalny kształt, ze stosunkowo cienkiej i średniej grubości, ale obecność nierówności ściany wokół średnio zaawansowane zwłóknienie i sprasowanych kilku ognisk.

W rzadkich przypadkach w formie jamistej znaleziono kilka jam, ale odpowiadają one cechom wskazanym powyżej. Jaskra forma gruźlicy nie zawsze jest stabilna i może mieć różne fazy przepływu. Kiedy się rozwija, pojawiają się wokół niego wymiary wnęki, infiltracja okołokokomórkowa lub pojawia się wysiew bronchogenny.

Ogniska tworzenie fazy świeże oskrzeli rozpowszechnianie wskazuje na zanieczyszczenie, które w trakcie intensywnego traktowania może być wyeliminowana z pełną resorpcji ognisk, bez tworzenia się zwłóknienia, ale z zachowaniem tej samej komory. Częściej jednak postęp jaskrowej postaci gruźlicy prowadzi do rozwoju fibro-jamistej gruźlicy płuc.

Radiologiczny obraz włóknisto-jamistej postaci procesu charakteryzuje się nie tylko utworzonym wgłębieniem, ale także obecnością wyraźnych i zmiennych stopni zwłóknienia i specyficznych zmian w płucach. Ogniska mają zazwyczaj charakter polimorficzny, a przede wszystkim genezę bronchogenną. Czasami podczas epidemii, wraz ze skondensowanymi, pojawiają się świeże ogniska, obszary infiltracji i rozpad tkanki płucnej.

Rozwój z tą postacią nierównomiernego rozłożenia zwłóknienia na przemian z rozedmą płuc. Korzenie płuc w wyniku rozwijającego się w nich stwardnienia, szczególnie po stronie największego uszkodzenia, są zdeformowane i zagęszczone, a także sąsiednie części opłucnej.

W badaniu bronchograficznym określa się deformujące zapalenie oskrzeli lub rozstrzeń oskrzeli o różnym stopniu nasilenia i częstości występowania. Przy zmniejszeniu objętości poszczególnych segmentów i płatów, narządy śródpiersia poruszają się w kierunku zmiany.

Leczenie

Główny sposób leczenia pacjentów z niszczycielską gruźlicą - połączona chemioterapia przy użyciu 4-5 leków tuberkulatycznych, biorąc pod uwagę wrażliwość prątków gruźlicy. Antybiotykoterapia w pierwszym etapie jest zwykle prowadzona przez 4-6 miesięcy, a po uzyskaniu korzystnych wyników przerywana do pełnego efektu klinicznego.

Ponadto przeprowadzane są różne rodzaje leczenia patogenetycznego. Obecnie obowiązkowe jest stosowanie alternatywnych metod podawania leku - dopłucnej Intracavitarne i perikavitarne podawanie leków. W przypadku gruźlicy jamistej technika ta jest szeroko stosowana rozpad terapii (sztuczna odma opłucnowa, odma otrzewnowa).

W ostatnich latach dzięki stworzeniu dostępnego i skutecznego zastawki endoskroniowej pojawiła się nowa metoda leczenia takich pacjentów - z pomocą miejscowy sztuczny zawał płuca (AV Levin, 2008). Zawór wykonany jest z mieszanki gumy obojętnej dla ludzkiego ciała i jest pustym cylindrem. Wewnętrzny otwór zaworu po jednej stronie ma równy, okrągły kształt, z drugiej jest wykonany w postaci opadającego zaworu klapowego, który jest blokowany przez nadmierne ciśnienie zewnętrzne ze względu na wrodzone właściwości sprężyste materiału. Dwie trzecie zewnętrznej powierzchni zaworu składa się z cienkich blaszkowatych płatków promieniowych, które mocują go w oskrzelu. Zawór jest zainstalowany jako sztywny bronchoskop, a także jako fibroskopu oskrzelowego.

Wymiary zaworów zależą od położenia procesu gruźlicy, które jest źródłem krwawień, a średnica oskrzela opróżniania, gdy zastawki (główne, płatowe segmentowe) i powinna przekraczać średnicy do światła oskrzeli na 2-2,5.

Zawór pozwala na ucieczkę powietrza, plwociny, zawartości oskrzeli podczas wydechu i kaszlu od ogniska uszkodzenia. W takim przypadku powrót powietrza do dotkniętych obszarów płuc nie następuje, przez co stopniowo osiąga stan terapeutycznej hipowentylacji i niedodmy płucnej. Kryterium włączenia zastawki do opakowania terapeutycznego jest lekooporność prątków gruźlicy, wyczerpanie możliwości chemioterapii i tradycyjna terapia zapadania pod kątem zamykania jam i jam.

Zastosowanie zastawki wewnątrzoskrzelowej pozwala osiągnąć następujące cele:

  • redukcja kawern;
  • zamknięcie części kawern, co umożliwia obsługę pacjenta;
  • osiągnięcie abacilli u nieresekcyjnych pacjentów;
  • zapobieganie powikłaniom;
  • poprawa jakości życia.

Zapisano Badania Phthisiopulmonology Petersburgu (2010), zamykanie upadku wnęk wykorzystaniem bronchoblocation zaworu osiągnięty w 73,9% przypadków, w odniesieniu do Niżny Nowogród Regionalnego Klinicznej TB Dispensary (2011), technika ta pozwoliła na osiągnięcie pełnego zamknięcia w 70% ubytków pacjenci rozpadu.

Zaletami tej metody są:

  • możliwość w przypadku braku warunków do radykalnej resekcji w celu oceny rezerw funkcjonalnych pacjenta w celu zastosowania chirurgicznych metod leczenia;
  • zdolność do redukcji grot i osiągnięcia abacilli u nieresekcyjnych pacjentów.

W przypadku braku wyraźnych pozytywnych przesunięć z leczenia, interwencja chirurgiczna powinna być stosowana w odpowiednim czasie, głównie resekcja uszkodzonego płuca. Dalsza chemioterapia jest kontynuowana. Czas jego trwania zależy od obecności lub braku lekooporności, fazy leczenia, w której przeprowadzono operację.

Wybór tego lub innego rodzaju operacji i jej objętości zależy od rozpowszechnienia procesu, stanu układu oskrzelowego, rezerw funkcjonalnych i reaktywności pacjenta. Wtórne zapalenie płuc, będące poważnym powikłaniem przebiegu gruźlicy włóknisto-jamistej, wymaga krótkoterminowego szkolenia i szybkiego leczenia chirurgicznego z powodu bardzo wysokiej śmiertelności.

Zapisano dział chirurgiczny Instytut Gruźlicy RAMS (Moskwa), leczenie chirurgiczne może poprawić 88-91% pacjentów, w tym resekcji płuca i pneumonektomii - 89%, transakcje torakoplasticheskie - 86%. W Obwód niżnonowogrodzki TB poradni zamknięcia jamistych zmian chirurgicznie w nowych pacjentów w 2010 roku wykonano w 97,6% przypadków.

Jednak rozległe obrażenia, wysoka częstość oporności wielolekowej Mycobacterium tuberculosis, ciężkie, czasami śmiertelnych powikłań pleuro-płucnych i systemowych, zwłaszcza u pacjentów z gruźlicą włóknisto-nieprzenikniony, stanowią poważne wyzwania zarówno zachowawczym i chirurgicznym leczeniu destrukcyjnych form gruźlicy płucnej.