Zapalenie płuc płuc

Zapalenie płuc (ropień płuca) charakteryzuje się procesem destrukcyjno-zapalnym z tworzeniem ropnych wielu ognisk w płucach. Rozwój septycznego zapalenia płuc w większości przypadków wywołanych przez Staphylococcus aureus, Klebsiella, Streptococcus, pneumokoki i bakterii beztlenowych. Ropnie powstające w wyniku ropnego zapalenia płuc mogą zatkać narządy oddechowe, a tym samym pogorszyć rokowanie w celu wyzdrowienia.

Przyczyny i mechanizm rozwoju choroby

Następujące czynniki mogą wywołać chorobę:

  • osłabienie odporności immunologicznej - w tym przypadku czynniki zakaźne mogą wpływać na najbardziej wrażliwe systemy i narządy;
  • Zasysanie treści żołądkowej do drzewa tchawiczo-oskrzelowego, któremu towarzyszy ciężka hipoksemia, niewydolność oddechowa, bezdech (bezdech), itp. Najczęściej takie objawy kliniczne obserwuje się w stanie nieświadomości pacjenta;
  • długotrwałe stosowanie niektórych grup leków, takich jak kortykosteroidy lub leki przeciwdepresyjne;
  • naruszenie funkcji drenażu - może prowadzić do rozwoju ostrego ropnia płucnego. Ten stan jest najczęściej spowodowany urazami i uszkodzeniami okolicy klatki piersiowej, wraz z uszkodzeniem płuc;
  • niezwykle rzadko przyczyną rozwoju ropnego zapalenia płuc może być hematogenny szlak infekcji, gdy czynniki zakaźne z przepływem krwi (limfy) przenikają do tkanki płucnej;
  • w celu wywołania procesów stagnacyjnych w płucach i przywiązanie wtórnej infekcji głównie w dolnej części ciała jest w stanie zachodzić na oskrzela z ciałami obcymi lub nowotworowymi nowotworami;
  • powstawanie ropnia jest możliwe w wyniku obecności przewlekłych i ostrych ognisk zapalnych (zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli itp.). W tym przypadku mechanizm rozwoju choroby jest spowodowany lokalizacją ogniska zapalnego.

Często przyczyną ropnia są czynniki zakaźne nosogardła, jamy ustnej i ropne zapalenie płuc. Ponadto, ropniejące zapalenie płuc jest możliwe w wyniku zawału w płucach. Grupa ryzyka obejmuje pacjentów uzależnionych od nikotyny i osoby nadużywające alkoholu.

Zniszczenie tkanki płucnej wraz z rozwojem ropnego zapalenia płuc jest w stanie sprowokować następujące mikroorganizmy:

  1. organizmy mieszanej mikroflory;
  2. beztlenowy (bakteroidy, fusobakterie i beztlenowce);
  3. pierwotniaki (proteus i leishmanias);
  4. Aerobowe (Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella, paciorkowce i gronkowce);
  5. grzyby (aspergillus i kokcydioidy);

Najczęstsze septyczne zapalenie płuc jest wywoływane przez atak beztlenowych mikroorganizmów.

Symptomatologia choroby

Zablokowane zapalenie płuc w początkowym etapie rozwoju objawów jest podobne do zapalenia płuc, ale między nimi występują pewne różnice. Wraz z szybkim rozwojem procesu zapalnego (od 2 do 3 dni, w innych przypadkach - do 1 miesiąca) powstaje ropna jama.

Symptomatologia początkowego etapu wzrasta wraz z zbliżaniem się samoopisu ropnia i charakteryzuje się następującymi objawami:

  • hipertermii (do 39-40 stopni);
  • dreszcze i nieproduktywny kaszel;
  • obecność duszności nawet w spokojnym stanie;
  • uczucie raspiraniya i ból w klatce piersiowej po stronie formowania ropnia;
  • występują objawy ogólnego zatrucia (ból mięśni, brak apetytu, osłabienie, bóle głowy, zwiększone pocenie się, bóle ciała).

Na etapie 2, znamienny tym, ropnia zapalenie oskrzeli wydajnością ropnego wysięku występuje kaszel z obfita flegma czasem miesza się z krwią. Wskaźniki temperatury stopniowo normalizują się, a ogólny stan pacjenta poprawia się.

Przy sprzyjającym rokowaniu powrót do zdrowia, któremu towarzyszy tworzenie się zagęszczenia lub blizny, pojawia się po 2 miesiącach od wystąpienia choroby. W ciężkich przypadkach może wystąpić przewlekły ropień.

Klasyfikacja choroby

Ropień płuca jest zróżnicowany według następujących kryteriów:

Lokalizacja

W zależności od lokalizacji ropień płuca dzieli się na:

  • centralne - w tym przypadku średnie płaty płucne są zaangażowane w proces patologiczny;
  • obwodowe - ognisko zapalne znajduje się bliżej krawędzi;
  • obustronny - wymaga długotrwałego leczenia i kontynuuje porażkę obu płuc;
  • jednostronny - ropień postępuje w jednym płucu.

W oparciu o klasyfikację choroby z dodatkowym zastosowaniem diagnozy, lekarz wybiera najbardziej odpowiednią terapię.

Forma choroby

Istnieją 3 etapy rozwoju ropnego zapalenia płuc:

  • łatwy etap - przebiega na tle lekko wyrażonej symptomatologii;
  • środkowy etap - charakteryzujący się umiarkowanymi objawami klinicznymi;
  • stadium ciężkie - objawy choroby są wyraźne i możliwe są liczne powikłania.

Czas trwania prądu

W ostrej postaci zapalenia płuc czas trwania kursu wynosi około 1,5 miesiąca, a przy odpowiedniej terapii kończy się rekonwalescencja, podczas gdy przewlekłej fazie towarzyszą okresowe zaostrzenia i remisje. Czas trwania przewlekłego etapu zależy od terminowości interwencji medycznej.

Diagnoza choroby

Duże znaczenie w wyborze taktyki leczenia ropnego zapalenia płuc jest diagnozowane, ponieważ niemożliwe jest wizualne zidentyfikowanie choroby.

Osłuchiwanie (słuchanie) identyfikuje obecność w płucach mokrych rzęs, przytłumionych tonów serca i tachypnea (płytki oddech). Pacjent skarży się na bóle klatki piersiowej i brzucha (w jamie brzusznej).

Kliniczny test krwi wykazuje podwyższone parametry ESR znaczny nadmiar leukocytów (leukocytoza) i pozytywnych dla białka C-reaktywnego (krew elementu czujnikowego, który reaguje szybko z ostrym stanem zapalnym). Jeśli to konieczne, wykonuje się badanie plwociny w celu wykluczenia gruźlicy podczas diagnozowania.

Częścią obowiązkowego badania diagnostycznego jest rentgenogram, pozwala wykryć obecność nacieku płucnego, umiejscowienie jamy ropnia, zapalenia opłucnej, ropniaka itp. W początkowej fazie zapalenia płuc ropień trudnych do identyfikacji ropnia jako wzorzec rentgenowskiej bardzo podobny do ogniskowania płuc aż ropień wybucha w oskrzelach. W tym przypadku zdjęcie rentgenowskie definiuje zaciemniony obszar płuc o nierównych krawędziach.

Dalej na rentgenogramie widać wgłębienie przypominające półkole, a ropień sam w sobie przypomina owal. Aby określić rozmiar ropnej jamy, promienie rentgenowskie są pobierane w kilku projekcjach na różnych etapach napełniania ropnej treści (przed i po odkrztuszaniu). W bocznym i bezpośrednim rzucie rentgenem ropień wygląda jak zaokrąglony cień.

Aby uzyskać bardziej przejrzystą wizualizację ropnia płuc, można przydzielić tomografię komputerową.

Środki uzdrawiające

Podstawą miar terapeutycznych ropnego zapalenia płuc jest antybiotykoterapia. Wybór leków zależy od rodzaju drobnoustroju wywołującego zapalenie płuc. Najczęściej stosowaną kombinacją kilku antybiotyków, na przykład makrolidów i cefalosporyn lub fluorochinolonów i karbapenemów.

Czas leczenia przeciwbakteryjnego wynosi od 1 do 4 miesięcy, a kryterium powodzenia leczenia uważa się za normalizujące temperaturę 3 dni po rozpoczęciu antybiotyków.

  • leki rozszerzające oskrzela - leki z tej grupy są przepisywane, jeśli dochodzi do naruszenia normalnej wentylacji płuc i pojawienia się niedotlenienia na tle postępu procesu zapalnego;
  • środki wykrztuśne - leki wykrztuśne ułatwiają oddzielanie plwociny i jej wydalanie z dróg oskrzelowych, co znacznie przyspiesza odzyskanie pacjenta;
  • przeciwzapalne - często proces zapalny prowadzi do głębokich zmian błony oskrzeli i płuc. Prowadzi to do pogorszenia stanu pacjenta, więc leczenie jest uzupełniane przyjmowaniem NLPZ;
  • przeciwgorączkowe - z hipertermią, której towarzyszą objawy osłabienia, nudności, bóle głowy i inne objawy zatrucia, zaleca się przyjmowanie środków przeciwgorączkowych;
  • przeciwwirusowe - w pierwszych dniach po wystąpieniu choroby przepisano leki przeciwwirusowe. Leki te są najskuteczniejsze tylko w ciągu pierwszych 2-3 dni od wystąpienia choroby, ale w przypadku osób starszych i pacjentów z niedoborem odporności leczenie przeciwwirusowe można podawać w ciągu 7-10 dni;
  • witaminy - zdolność organizmu, której redukcja może spowolnić powrót do zdrowia, osłabiają niedostateczne przyjmowanie witamin C, E, B1 i B2. Dlatego ważne jest zapewnienie ich dodatkowego odbioru zarówno podczas choroby, jak iw okresie rehabilitacji.

Ponadto, zadaną liczbę zabiegów fizyczne (masa vibro, leczenie parafina, promieniowanie UV, fizykoterapii, itd.), Regularne napowietrzających i czyszczenia na mokro w pomieszczeniu, w którym pacjent. Odżywianie pacjenta powinno być wysokokaloryczne, bogate w witaminy i białka.

Na szczególną uwagę zasługują przepisy medycyny ludowej. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że ropień płuc nie może być wyleczony przez nalewki i zioła, ponieważ ich stosowanie jest uzasadnione tylko w złożonej terapii, aby wzmocnić obronę organizmu.

Za pomocą odpowiednio wcześnie rozpoczętej terapii przeciwbakteryjnej odzyskiwanie pacjenta obserwuje się w ponad 90% przypadków. W przyszłości fluorografia bada tkankę bliznowatą, która nie wpływa na jakość życia pacjenta.

Leczenie chirurgiczne

W przypadku braku pozytywnego efektu terapii przez 1,5-2 miesięcy i nasilenia objawów, pacjentowi można zlecić operację.

Pneumotomię przepisuje się w przypadku, gdy nie ma odpływu ropnej treści z jamy ropnej, a leczenie zachowawcze nie prowadzi do jej wyleczenia. Wskazaniami do operacji jest również wystarczająco głębokie występowanie ropnia. Jego otwarcie umożliwia wyczyszczenie ścian jamy ropnej z martwiczych tkanek, a następnie zszycie rany i wprowadzenie drenażu w celu użycia antybiotyków.

Możliwe powikłania

W przypadku braku terminowej terapii, ropne zapalenie płuc może być komplikowane przez odmy opłucnowe. W tym przypadku, ropień rozkłada się do regionu wysięk z gromadzeniem ropy niej, że często powodują pleuro-płuc i śródpiersia prądem przesuwnego niebezpiecznych hipoksemia i nieprawidłowego przepływu krwi. Te stany są dość ciężkie i, z niewiarygodną ostrożnością, mogą doprowadzić do śmierci pacjenta.

Ponadto, przy uszkodzeniu naczyń krwionośnych może wystąpić krwawienie, którego charakterystyczną cechą jest obecność krwi w plwocinie. Wraz z szybkim postępem procesu zapalnego zgorzel jest możliwa z utworzeniem kilku ropnych jam. Czasami ropnie przerzutowe rozwijają się w innych narządach. Gdy ropny wysięk dostanie się do zdrowego płuca, rozwija się ropne zapalenie płuc.

Rokowanie i zapobieganie chorobie

Ryzyko śmiertelnego wyniku zależy od ciężkości powikłań (zapalenie opon mózgowych, wstrząs septyczny, ropniak opłucnej, zapalenie osierdzia, posocznica, zapalenie mięśnia sercowego, ropień opon mózgowych itp.). Śmiertelność ropnego zapalenia płuc wynosi od 15 do 25%. Najpoważniejsza choroba występuje u osłabionych pacjentów, osób starszych, dzieci i osób z chorobami przewlekłymi (niedokrwistość, zmiany Staphylococcus aureus, itp.).

Pomimo faktu, że ropniejące zapalenie płuc jest dość trudne do wyleczenia, można zapobiec jego rozwojowi. Pacjenci, którzy zakończyli leczenie w odpowiednim czasie, w większości przypadków wracają do zdrowia, ale niektórzy mogą mieć zwłóknienie, a także przewlekłą postać zapalenia płuc. Środki zapobiegawcze zapewniają szybki dostęp do lekarza, walkę z ARVI, zapalne choroby zakaźne, narkomania, palenie i alkoholizm.

Zapalenie płuc

Wrzódkowe zapalenie płuc jest niezwykle ciężkim stanem zapalnym płuc, rozwiniętym na tle sepsy. Głównym czynnikiem przyczyniającym się do występowania patologii w obecności złożonego pacjentów poważnych naruszeń systemu immunologicznego (na przykład odporności). noworodki Do grupy ryzyka z zakażenia wewnątrzmacicznego, osób starszych, osób z HIV i innymi. Należy zauważyć, że septyczne zapalenie płuc charakteryzuje się bardzo wysoką śmiertelnością.

Przyczyny

Pod pojęciem sepsy rozumie się ogólnoustrojową reakcję zapalną organizmu w odpowiedzi na infekcję. Ten stan patologiczny występuje, gdy do krwi dostają się chorobotwórcze mikroorganizmy lub toksyny. Istnieje uogólnienie procesu zakaźnego i porażka różnych narządów i układów, w tym płuc, wywołując początek septycznego zapalenia płuc. Jakie drobnoustroje mogą powodować sepsę i jej powikłania, w szczególności septyczne zapalenie płuc:

  • Różne bakterie (staphylococcus aureus, strepotococcus, pneumococcus, proteus, klebsiella, enterococcus, itp.).
  • Patogeniczne i oportunistyczne grzyby.
  • Wirusy.

Pacjenci z objawami sepsy powinni być pilnie hospitalizowani na oddziale intensywnej terapii.

Obraz kliniczny

W większości przypadków septyczne zapalenie płuc przebiega zgodnie z typem ropnego zapalenia, któremu towarzyszy ropne rozpad tkanki płucnej (zniszczenie). Ropne ogniska w płucach znacząco pogarszają już i tak poważny stan pacjenta z posocznicą. Główne objawy kliniczne, które mogą świadczyć o septycznym zapaleniu płuc, to:

  • Wzrost temperatury, dreszcze, gorączka.
  • Intensywny kaszel, często powodujący bolesność w okolicy klatki piersiowej.
  • Oddychanie z reguły jest trudne. Występuje wyraźna duszność. Występuje niewydolność oddechowa, która przy nieskutecznym leczeniu nadal postępuje.
  • Skóra jest blada w odcieniu cyjanotycznym.
  • Impuls jest szybki.
  • Może wystąpić gwałtowny spadek ciśnienia krwi.
  • Jeśli ropień włamie się do oskrzeli, zaczyna się silny kaszel produktywny. Pacjent będzie kaszlał dużą ilością ropnej plwociny.
  • Często występują powikłania pneumoempyema (ropa w jamie opłucnej), ropniak, krwotoku płuc, wstrząsu bakteriemicheskogo. Każdy z powyższych powikłań może doprowadzić do zgonu pacjenta.

Dość często rozwija się septyczne zapalenie płuc u pacjentów, którzy mają poważne problemy z układem odpornościowym.

Diagnostyka

Laboratoryjne i instrumentalne metody badań służą do diagnozowania septycznego zapalenia płuc. Diagnostyka laboratoryjna obejmuje wyznaczenie:

  1. Wspólny test krwi.
  2. Biochemiczne badanie krwi.
  3. Analiza bakteriologiczna, cytologiczna i biochemiczna plwociny.

Wśród metod instrumentalnych najważniejsze są radiografia, fibrobronoskopia, obrazowanie rezonansem magnetycznym i komputerowym.

Leczenie

Pacjenci, którzy są nawet podejrzani o sepsę, przechodzą dalsze badania i leczenie na oddziale intensywnej terapii. Zintegrowane podejście do leczenia septycznego zapalenia płuc i bezpośrednią przyczyną, która go wywołała, to wykorzystanie wszystkich dostępnych metod terapeutycznych i chirurgicznych. Intensywna terapia rozpoczyna się natychmiast po przyjęciu do oddziału. Po zidentyfikowaniu bramy wejściowej infekcji, która doprowadziła do uogólnienia procesu patologicznego, septyczny fokus zostaje wyeliminowany.

Podstawowym celem intensywnej terapii jest wyeliminowanie wstrząsu septycznego i powikłań zagrażających życiu, a także ustabilizowanie stanu pacjenta. W procesie leczenia powinni brać czynny udział lekarze specjalizujący się w różnych dziedzinach medycyny: resuscytatorzy, terapeuci, chirurdzy i inni.

Terapia antybiotykowa

Skuteczne stosowanie leków przeciwbakteryjnych w septycznym zapaleniu płuc znacząco zmniejsza ryzyko powikłań i zgonów. Lekarz prowadzący nie powinien czekać na wyniki badań bakteriologicznych, zaczyna przepisywać antybiotyki o szerokim spektrum działania natychmiast po przyjęciu pacjenta do szpitala. Po określeniu czynnika sprawczego infekcji, terapia przeciwbakteryjna jest korygowana, biorąc pod uwagę wrażliwość patogennej mikroflory.

W większości przypadków preferowane są produkty lecznicze o działaniu bakteriobójczym:

  • Penicylina.
  • Cefalosporyny.
  • Fluorochinolony.
  • Aminoglikozydy.
  • Carbapenemy i inne.

W niektórych sytuacjach wskazane jest łączne stosowanie środków przeciwbakteryjnych. Niemniej jednak ostatnio pojawiła się tendencja do monoterapii. Przy jednoczesnym stosowaniu kilku antybiotyków zwiększa się ryzyko problemów z kompatybilnością i skutków ubocznych. Wybierając optymalne leki, zawsze weź pod uwagę przeciwwskazania, obecność indywidualnej nietolerancji, toksyczne działanie na nerki i wątrobę itp.

Stosowanie maksymalnych dopuszczalnych dawek terapeutycznych antybiotyków w leczeniu septycznego zapalenia płuc jest uważane za uzasadnione klinicznie. Obecnie opracowano schematy empirycznej terapii przeciwbakteryjnej, które z powodzeniem stosuje się bez wyników badań bakteriologicznych. Na etapie braku danych na temat czynników wywołujących uogólniony proces zakaźny zaleca się stosowanie kombinacji antybiotyków. Należy przypomnieć, że optymalną kombinację leków może ustalić wyłącznie wysoko wykwalifikowany specjalista.

Wszelkie opóźnienia w zapewnieniu profesjonalnej opieki medycznej pacjentom z septycznym zapaleniem płuc mogą prowadzić do śmierci.

Czynności detoksykacyjne

Obowiązkowym elementem leczenia jest skuteczna terapia detoksykacyjna. Zastosowanie roztworów elektrolitów do podawania dożylnego pomoże skorygować równowagę wodno-solną. Zastosowanie leków aminokwasowych, albuminy, osocza przywróci zaburzenia białkowe w organizmie. Aby wyeliminować patogeny i toksyny we krwi, można zastosować plazmaferezę, hemosorpcję i hemofiltrację. W przypadku upośledzenia czynnościowego nerek, zaleca się hemodializę.

Leczenie chirurgiczne

Często w septycznym zapaleniu płuc można zastosować chirurgiczne metody leczenia, zwłaszcza w przypadku wystąpienia ostrych powikłań. Jakie są wskazania do interwencji chirurgicznej?

  1. Rozwój krwotoku płucnego.
  2. Nagromadzenie powietrza w jamie opłucnej (odma opłucnowa).
  3. Występowanie ropy w jamie opłucnej (ropień opłucnowy).
  4. Jeśli objawy kliniczne utrzymują septycznego zapalenia płuc (kaszel z ropnej plwociny, krwioplucie okresowe et al.), Po wyeliminowaniu sepsy przez 3-6 miesięcy.

Odpowiednio przeprowadzona terapia septycznego zapalenia płuc za pomocą nowoczesnych metod leczenia pozwala mieć nadzieję na korzystny wynik nawet w najcięższych przypadkach.

Zapalenie płuc - co to jest, przyczyny, objawy, objawy u dorosłych i leczenie zapalenia płuc

Zapalenie płuc u dorosłych (zapalenie płuc) - zapalenie dolnych dróg oddechowych o różnej etiologii, która wystąpiła z intraalveolar wysięku i towarzyszy z charakterystycznych objawów klinicznych i radiologicznych. Główną przyczyną tej choroby jest infekcja płucna, która atakuje wszystkie struktury płuc. Istnieje wiele rodzajów zapalenia płuc, różniących się nasilenia od łagodnego do ciężkiego, a nawet te, które mogą być śmiertelne.

Czym jest zapalenie płuc?

Zapalenie płuc (zapalenie płuc) jest w przeważającej mierze ostrym stanem patologicznym spowodowanym przez zakaźną zmianę zapalną miąższu płucnego. W tej chorobie biorą udział dolne drogi oddechowe (oskrzela, oskrzelik, pęcherzyk płucny).

Jest to dość powszechna choroba, zdiagnozowana u około 12-14 osób dorosłych na 1000, a u osób starszych, których wiek przekroczył 50-55 lat, stosunek ten wynosi 17: 1000. Zgodnie z częstotliwością zgonów, zapalenie płuc jest pierwszą spośród wszystkich chorób zakaźnych tego miejsca.

  • Kod ICD-10: J12, J13, J14, J15, J16, J17, J18, P23

Czas trwania choroby zależy od skuteczności przepisanego leczenia i reaktywności organizmu. Przed pojawieniem się antybiotyków gorączka zmniejszyła się o 7-9 dni.

Przyczyny

Najczęściej, zapalenie płuc wywołane przez bakterie (pneumokoki, Haemophilus influenzae, co najmniej - mykoplazm, Chlamydia), ale może zapalenie płuc wzrasta podczas okresów epidemiom ostrych zakażeń wirusowych dróg oddechowych.

U osób starszych przyczyną zapalenia płuc są najczęściej pneumokoki, paciorkowce, mikoplazma i ich kombinacje. Aby uniknąć błędów w diagnozie, badanie rtg płuc wykonuje się w kilku projekcjach.

Wśród przyczyn zapalenia płuc u dorosłych, pierwszym miejscem jest infekcja bakteryjna. Najczęstsze patogeny to:

  • Gram-dodatnie mikroorganizmy: pneumokoki (40 do 60%), gronkowce (2 do 5%), paciorkowce (2,5%);
  • Gram-ujemnych organizmów: pneumobaccillus (od 3 do 8%), Haemophilus influenzae (7%), Enterobacteriaceae (6%), Proteus, E. coli, Legionella, itd. (Od 1,5 do 4,5%).
  • mykoplazmę (6%);
  • infekcje wirusowe (wirusy opryszczki, grypa i paragrypy, adenowirusy itp.);
  • infekcje grzybicze.

Czynniki ryzyka rozwoju zapalenia płuc u dorosłych:

  • Ciągły stres, który wyczerpuje ciało.
  • Wadliwe jedzenie. Niewystarczające spożycie owoców, warzyw, świeżych ryb, mięsa o niskiej zawartości tłuszczu.
  • Osłabiona odporność. Zmniejsza funkcje barierowe organizmu.
  • Częste nieżytowe choroby prowadzące do powstania przewlekłych ognisk infekcji.
  • Palenie. Podczas palenia ściany oskrzeli i pęcherzyków są pokryte różnymi szkodliwymi substancjami, co uniemożliwia normalne działanie środka powierzchniowo czynnego i innych struktur płuc.
  • Nadużywanie napojów alkoholowych.
  • Choroby przewlekłe. Zwłaszcza odmiedniczkowe zapalenie nerek, niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca.

Klasyfikacja

  1. Płucne zapalenie płuc we Wspólnocie jest najczęstszą postacią choroby.
  2. Nosocomial lub szpitalne zapalenie płuc. Ta forma odnosi się do choroby, która rozwinęła się, gdy pacjent przebywał w szpitalu przez ponad 72 godziny.
  3. Nietypowe zapalenie płuc. Rodzaj choroby spowodowany przez nietypową mikroflorę (chlamydie, mykoplazmy, legionelle itp.).
  4. Aspiracja zapalenie płuc jest zakaźnym toksycznym uszkodzeniem miąższu płucnego, które rozwija się w wyniku wejścia do dolnych dróg oddechowych zawartości jamy ustnej, nosogardzieli i żołądka.

W zależności od etiologii zapalenia płuc:

  • wirus;
  • grzybicze;
  • bakteryjny;
  • mykoplazm;
  • mieszane.

W zależności od charakteru przebiegu choroby:

Rodzaj zapalenia płuc według lokalizacji

  • lewostronny;
  • prawostronny;
  • jednostronny: jeden zostaje uderzony;
  • obustronny: oba płuca są dotknięte;

Nasilenie przebiegu procesu zapalnego:

  • światło;
  • umiarkowana ostrość;
  • ciężki.

Pierwsze znaki

Jakie są oznaki zapalenia w domu? Początkowe objawy choroby nie są łatwe do rozpoznania. Mogą wcale nie być, rzadko lub delikatnie wyrażone. Wszystko zależy od rodzaju patogenu. Dlatego bardzo ważne jest, aby zwracać uwagę na zmiany zachodzące w ciele.

Głównymi objawami zapalenia płuc u dorosłych są kaszel (są wyjątki) i ból w klatce piersiowej, które w zależności od etiologii choroby i jej rodzaju mogą towarzyszyć określone objawy.

Pierwsze objawy zapalenia płuc, które powinny ostrzegać osobę:

  • osłabienie kończyn (odczucie, gdy "bawełniane stopy");
  • drobne naruszenia systemu temperatur;
  • suchy kaszel;
  • duszność;
  • okresowe uderzenia gorąca, które zmieniają stan zimnego potu.

Szczególnym objawem zapalenia płuc u osoby dorosłej jest uczucie ostrego bólu w okolicy klatki piersiowej podczas ruchów oddechowych i procesu kaszlu.

Temperatura ciała może być bardzo wysoka do 39-40 ° C i może pozostać na niskim poziomie 37,1-37,5 ° C (w nietypowej postaci). Dlatego nawet przy niskiej temperaturze ciała, kaszlu, osłabieniu i innych oznakach złego samopoczucia, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

Objawy zapalenia płuc u dorosłych

Jak pokazano na zapalenie płuc dorosłych zależy od rodzaju patogenu, ciężkość choroby i innych charakterystycznych objawów zapalenia płuc, ostrego procesu rozwoju, jego zasięgu i prawdopodobieństwa wystąpienia powikłań z powodu niewłaściwego leczenia. - Głównym powodem do natychmiastowego leczenia pacjentów do specjalistów.

Prawie każdy typ zapalenia płuc ma charakterystyczne cechy przepływu, ze względu na właściwości czynnika drobnoustrojowego, nasilenie przebiegu choroby i obecność powikłań.

Główne objawy zapalenia płuc u dorosłych:

  • podwyższona temperatura ciała;
  • kaszel, na początku choroba jest sucha, z rozwojem - z obfitą flegmą;
  • duszność;
  • zwiększone zmęczenie, osłabienie;
  • strach spowodowany brakiem powietrza;
  • ból w klatce piersiowej.

Ponadto można zaobserwować następujące wtórne objawy zapalenia płuc:

  • ból głowy;
  • sinicze (niebieskie) usta i paznokcie;
  • ból mięśni;
  • szybkie zmęczenie, duszność;
  • gorączka.

Jeśli obustronne zapalenie płuc postępuje, objawy są nietypowe, są szczegółowo opisane poniżej:

  • niebieskie usta, koniuszki palców;
  • ciężki, niekonsekwentny oddech;
  • nieprzerwany suchy kaszel z wydzieliną plwociny;
  • duszność, osłabienie całego ciała;
  • brak apetytu.

Czasami zapalenie płuc ma wymazany przepływ - bez podwyższania temperatury. Jedynie osłabienie, utrata apetytu, szybki oddech, okresowy kaszel przyciągają uwagę. W tym przypadku diagnoza jest potwierdzona jedynie przez rentgenologię.

  • podwyższona temperatura;
  • słabość;
  • kaszel (na początku kaszel jest suchy, potem ropiejące odrzwia z żyłami krwi kaszlą);
  • ból w klatce piersiowej, pod łopatkami, głową.
  • Zwiększenie duszności i kaszlu;
  • ból w stawach i tkankach mięśniowych;
  • brak niedrożności oskrzeli;
  • nadciśnienie płucne;
  • ostra utrata masy ciała;
  • brak temperatury i plwociny z krwią.
  • wzrost temperatury ciała do 40 stopni Celsjusza;
  • duszność;
  • kaszel;
  • zamęt świadomości;
  • słabość;
  • Zardzewiała plwocina;
  • ból w klatce piersiowej.

Komplikacje

Jeśli pacjenci zwracają się do specjalistów natychmiast po zachorowaniu, a następnie przestrzegają zaleconego schematu leczenia, komplikacje zwykle nie rozwijają się. Przejawienie powikłań może być bezpośrednio związane z chorobą, a także przyjmowaniem leków.

Możliwe powikłania zapalenia płuc:

  • Rozwój ostrej niewydolności oddechowej.
  • Zapalenie opłucnej to zapalenie błony płuca.
  • Ropień płuca - tworzenie wnęki wypełnionej ropnymi treściami.
  • Obrzęk płuc.
  • Sepsis - rozprzestrzenianie się infekcji w organizmie przez naczynia krwionośne.

Diagnostyka

Obiektywne objawy zapalenia płuc, lekarz w trakcie pierwszego badania pacjenta, jest pojawienie się lokalnego skrócenia dźwięku perkusji, amplifikacji bronhofonii, zmieniając charakter typu oddychania i pogorszenia wyglądu lokalnego ograniczonego drobno sapanie trzeszczenie.

Już w pierwszych godzinach choroby pacjent z podejrzeniem zapalenia płuc powinien zostać poddany wszechstronnemu badaniu laboratoryjnemu i instrumentalnemu. Podczas diagnozowania zapalenia płuc kilka problemów rozwiązuje się jednocześnie:

  • diagnostyka różnicowa stanu zapalnego z innymi procesami płucnymi,
  • wyjaśnienie etiologii i nasilenia (powikłania).

Samo rozpoznanie zapalenia płuc jest nie tylko niemożliwe, ale także niezwykle niebezpieczne, ponieważ po rozpoczęciu leczenia choroby, można przyspieszyć jej rozwój lub sprowokować pojawienie się powikłań.

  • słuchanie za pomocą stetoskopu;
  • pomiar temperatury ciała;
  • RTG klatki piersiowej narządów klatki piersiowej;
  • bronchoskopia, analiza plwociny;
  • ogólna i biochemiczna analiza krwi.

Niezbędne do sformułowania dokładnej diagnozy zapalenia płuc jest prześwietlenie klatki piersiowej. Przeprowadza się je w linii prostej, a jeśli to konieczne w projekcji bocznej i pozwala nie tylko ustalić rozpoznanie ostrego zapalenia płuc i zidentyfikować możliwe powikłania, ale także ocenić skuteczność leczenia.

W niektórych przypadkach potrzebne są dodatkowe metody badań: tomografia komputerowa narządów klatki piersiowej, bronchoskopia, badanie płynu w opłucnej (aby wykluczyć raka płuc, gruźlicę płuc).

Leczenie zapalenia płuc

Nieskomplikowane formy zapalenia płuc mogą być leczone przez lekarzy rodzinnych: lekarzy, pediatrów, lekarzy rodzinnych i lekarzy rodzinnych.

W przypadku ciężkiego zapalenia płuc dorośli przechodzą leczenie szpitalne. Składa się z następujących środków:

  1. przyjmowanie leków, które rozszerzają oskrzela w celu uwolnienia plwociny;
  2. przyjmowanie antybiotyków, leków przeciwwirusowych do walki z patogenem zapalenia płuc;
  3. przejście kursu fizjoterapii;
  4. wykonywanie terapii ruchowej;
  5. przestrzeganie diety, obfite napoje.

Umiarkowany i ciężki przebieg wymaga hospitalizacji w dziale terapeutycznym lub pulmonologicznym. Nieskomplikowane zapalenie płuc o łagodnym nasileniu może być leczone ambulatoryjnie pod nadzorem terapeuty rejonowego lub lekarza pulmonologa odwiedzającego pacjenta w domu.

Najlepiej jest poddać się leczeniu w szpitalu w następujących sytuacjach:

  • pacjent powyżej 60 lat;
  • obecność przewlekłych chorób płuc, cukrzyca, nowotwory złośliwe, ciężka niewydolność serca lub nerek, mała masa ciała, alkoholizm lub narkomania;
  • nieskuteczność początkowej terapii antybiotykami;
  • ciąża;
  • pragnienie pacjenta lub jego krewnych.

Antybiotyki

W przypadku zapalenia płuc zaleca się stosowanie antybiotyków u dorosłych po potwierdzeniu choroby za pomocą co najmniej jednej metody diagnostyki.

  • Przy łatwym przepływie pierwszeństwo mają chronione penicyliny, makrolidy, cefalosporyny.
  • Ciężkie formy wymagają połączenia kilku antybiotyków: makrolidów, fluorochinolonów, cefalosporyn.
  • Wydajność szacowana jest po 2-3 dniach. Jeśli stan się nie poprawi - jest to bezpośredni sygnał do zmiany grupy leków.

Inne leki

Oprócz antybiotykoterapii zalecana jest terapia przeciwgorączkowa. Środki przeciwgorączkowe są przepisywane, gdy temperatura wzrasta z 38,5 stopnia:

Do rozcieńczania plwociny stosuje się mukolityki:

Fizjoterapeutyczne leczenie zapalenia płuc u dorosłych

Istnieje wiele procedur stosowanych w leczeniu patologii, najskuteczniejsze są:

  • Ultradźwiękowe inhalacje aerozolowe przy użyciu mukolitów i antybiotyków;
  • elektroforeza z użyciem antybiotyków i wykrztuśnych;
  • terapia falą decymetryczną płuc;
  • Terapia UHF;
  • magnetoforeza;
  • Promieniowanie UV;
  • masaż klatki piersiowej.

Środki terapeutyczne są przeprowadzane przed wyzdrowieniem pacjenta, co potwierdzają obiektywne metody - osłuchiwanie, normalizacja badań laboratoryjnych i radiologicznych.

Rokowanie w przypadku zapalenia płuc u osoby dorosłej zależy bezpośrednio od stopnia zjadliwości i patogeniczności patogenu, obecności choroby podstawowej, a także normalnego funkcjonowania ludzkiego aparatu odpornościowego. W większości przypadków zapalenie płuc przebiega pomyślnie, a kończy się pełnym klinicznym i laboratoryjnym odzyskaniem pacjenta.

Przestrzeganie reżimu

  1. Przez cały okres choroby pacjent musi przestrzegać leżenia w łóżku.
  2. Potrzebna jest pełnowartościowa dieta bogata w witaminy. Jeśli nie ma objawów niewydolności serca, pomocny jest obfity napój o objętości do 3 litrów na dobę.
  3. W pomieszczeniu powinno być świeże powietrze, światło, temperatura + 18 ° C. Podczas czyszczenia pomieszczenia należy wykluczyć środki zawierające chlor, nie używać grzejników z otwartą spiralą, ponieważ mocno osuszają powietrze.

Podczas rozwiązywania ogniska zapalnego zaleca się fizjoterapię:

  • inductothermy;
  • Terapia mikrofalowa;
  • elektroforeza lidase, heparyny, chlorku wapnia;
  • procedury termiczne (okłady parafinowe).

Po wyzdrowieniu pacjentowi zaleca się leczenie uzdrowiskowe w lokalnych leśnych sanatoriach lub miejscach o ciepłym i wilgotnym klimacie na morzu. Przydałby się kurs refleksoterapii, masażu, sesji aeroionizacji.

Dieta i odżywianie

Dieta w przypadku zapalenia płuc w czasie zaostrzenia:

  • Niskotłuszczowe mięso, kurczak, mięso i rosół z kurczaka;
  • ryby o niskiej zawartości tłuszczu;
  • mleko i produkty z kwaśnego mleka;
  • warzywa (kapusta, marchew, ziemniaki, warzywa, cebula, czosnek);
  • świeże owoce (jabłka, gruszki, cytrusy, winogrona, arbuz), suszone owoce (rodzynki, suszone morele);
  • soki owocowe, jagodowe i warzywne, napoje owocowe;
  • zboża i makaron;
  • herbata, rosół dzikiej róży;
  • miód, dżem.

Wyklucz produkty takie jak: alkohol, produkty wędzone, smażone, pikantne i tłuste potrawy, kiełbaski, marynaty, konserwy, słodycze sklepowe, produkty zawierające substancje rakotwórcze.

Rehabilitacja i rehabilitacja

Po zapaleniu płuc bardzo ważnym punktem jest rehabilitacja, która ma na celu doprowadzenie wszystkich funkcji i systemów ciała do normalnego stanu. Rehabilitacja po zapaleniu płuc ma również korzystny wpływ na ogólny stan zdrowia w przyszłości, co minimalizuje ryzyko rozwoju i nawrotów nie tylko zapalenia płuc, ale także innych chorób.

Przywrócenie oznacza przyjmowanie leków, fizjoterapię, dietę, zabiegi hartowania. Ten etap może trwać do 3-6 miesięcy, w zależności od ciężkości choroby

Zapobieganie

Najlepszą profilaktyką jest zarządzanie racjonalnym stylem życia:

  1. Prawidłowe odżywianie (warzywa owocowe, soki), chodzenie na zewnątrz, unikanie stresu.
  2. W okresie zimowym i wiosennym, aby uniknąć obniżenia odporności, można wziąć kompleks multiwitamin, na przykład Vitrum.
  3. Odmowa palenia.
  4. Leczenie chorób przewlekłych, umiarkowane spożycie alkoholu.

Zapalenie płuc jest niebezpieczną i nieprzyjemną chorobą układu oddechowego, której towarzyszy manifestacja określonych objawów. Objawy te należy zwrócić uwagę na cel utrzymania dobrego stanu zdrowia i utrzymania zdrowia organizmu.

Charakterystyka bakteryjnego zapalenia płuc i leczenie choroby

Bakteryjne zapalenie płuc jest zakażenie drobnoustrojami działu oddechowego narządów oddechowych, która pojawia się wraz z pojawieniem się intraalveolar wysięku i infiltracji dotkniętych miąższu płuc. To znacznie zmniejsza wymianę tlenu i dwutlenku węgla. Podczas pojawiania się patogenu w narządach pacjent ma duszność i bolesność, gdy robi inspirację.

Do grupy ryzyka zalicza się dzieci, które nie ukończyły 5 lat i starsze osoby, które ukończyły 75 lat. Ta patologia prowadzi do znacznej liczby powikłań i wysokiego prawdopodobieństwa śmierci pacjenta.

Charakterystyka choroby

Bakteryjne zapalenie płuc odnosi się do rodzaju choroby zakaźnej, która niekorzystnie wpływa na ludzki układ oddechowy. Ten typ zapalenia płuc jest spowodowany przez bakterie. W niektórych przypadkach scharakteryzowano wirus, grzyby i chemikalia.

Klęska płuc może być łagodną i ciężką postacią, która prowadzi do niższości układu oddechowego, a następnie do śmierci pacjenta. Nasilenie zapalenia płuc zależy od patogenności bakterii, wieku osoby, stanu zdrowia i funkcji ochronnej organizmu.

Z czasem leczenie rozpoczęte za pomocą leków przeciwbakteryjnych znacznie zmniejszy zagrożenie wystąpienia ostrej postaci niewydolności oddechowej.

Klasyfikacja choroby

Na podstawie klinicznego rozwoju choroby rozróżnić:

  • ogniskowe (zapalenie płuc);
  • udział (forma loburno-krupiera).

Postać ogniskową charakteryzuje się zmianami zapalnymi, które wpływają na poszczególne strefy tkanki płucnej i sąsiednich oskrzeli.

W przypadku kształtu stawu skokowego wpływa na miąższ całego płata narządu. Często infekcja dotyka dolne partie układu oddechowego, co stanowi 70% przypadków.

U pacjenta, bakteryjne zapalenie płuc może mieć jednostronny i obustronny rozwój. W przypadku typu obustronnego występuje jednorazowa zmiana w obrębie opłucnej. Jeśli leczenie nie jest dostępne, może wystąpić zapalenie płucne opłucnej.

Klasyfikacja nozologicznych typów choroby opiera się na rodzajach infekcji powodujących zapalenie płuc.

  1. Pneumokoki.
  2. Staphylococci.
  3. Streptococci.
  4. Meningococcus.
  5. Haemophilus influenzae.
  6. Klebsiella.
  7. Colibacillus, Pseudomonas aeruginosa.

Formy zakażenia bakteryjnego zapalenia płuc

Zapalenie układu oddechowego dzieli się na formy, w oparciu o miejsce zakażenia.

  1. Wewnątrz szpitala.
  2. Poza szpitalem.

Infekcja w klinice jest bardzo niebezpieczna, ponieważ ma odporność na leki przeciwbakteryjne.

Zakażenie wewnątrzszpitalne

Możliwe jest złapanie zapalenia płuc przez 3 dni po kontakcie z bakteriami w warunkach stacjonarnych lub ambulatoryjnych. Ten rodzaj choroby jest trudny w leczeniu antybiotykami i może powodować ciężkie objawy.

Najczęstszymi patogeny szpitalne zakażenia płuc są Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, które są oporne na metycylinę.

Zakaźność zależy od rodzaju bakterii wywołujących zakażenie. Najczęściej pasożyty dostają się do płuc z kanału nosowego i gardła. Duża liczba pacjentów nie stanowi zagrożenia dla innych. Jednak bakteryjne zapalenie płuc wywołane przez prątki mykoplazmy lub gruźlicy jest zakaźne. Rozprzestrzenianie się bakterii wśród ludzi następuje poprzez wdychanie dotkniętych kropelek śliny, plwociny.

Często stwierdza się zapalenie bakteryjne płuc:

  • u noworodków;
  • osoby powyżej 55 lat;
  • osoby z osłabionym układem odpornościowym;
  • palaczy.

Infekcja nabyta przez społeczność

Choroba pozaszpitalna jest przypisywana infekcji, która powstaje w wyniku przenikania bakterii do organizmu z otoczenia. Ten rodzaj infekcji jest najbardziej powszechny. Infekcja przechodzi przez drogę powietrzną, podczas kaszlu i kichania przez pobliskiego pacjenta lub w kontakcie z innym pacjentem.

Lista bakterii wywołujących bakteryjne zapalenie płuc.

  1. Pneumokoki są częstszą przyczyną infekcji. Jest zamieszkały w nosogardzieli zdrowej osoby. Jeśli odporność osoby zmniejsza się, podczas oddychania, organizmem jest przenoszone z kanału nosowego na drogi oddechowe, a także w miejscu zranienia, gdzie zakażenia wyciek krwi.
  2. Haemophilus influenzae przeważa na tkankach górnych dróg oddechowych. Nie doprowadzaj do rozwoju choroby przed uszkodzeniem statusu immunologicznego.
  3. Klebsiella; - obecny na skórze, w jamie ustnej, przełyku. Uderza tę kategorię ludzi, którzy osłabili ochronę ciała.
  4. Staphylococcus aureus - bakteria często występująca u osób uzależnionych od narkotyków, pacjentów z chorobami przewlekłymi, dzieci z niedostateczną funkcją ochronną. Bakteria może być obecna na skórze, w jamie ustnej, jelicie.

Przyczyny ryzyka

Głównym czynnikiem w rozwoju bakteryjnego zapalenia płuc jest wcześniejsze przeziębienie. Pomaga to osłabić ciało, działając w negatywny sposób na układ oddechowy.

Czynnikiem prowokującym jest także niższość nerek, która prowadzi do osłabienia osoby. Z powodu niedoboru procesy metaboliczne są spowolnione, pogarsza się odporność i zdolności funkcjonalne człowieka.

Choroby serca i naczyń krwionośnych, przewlekłe choroby układu oddechowego występują głównie u osób w wieku powyżej 55 lat.

Ponadto czynniki ryzyka obejmują:

  • cukrzyca typu 1 i typu 2;
  • alkoholizm;
  • przepracowanie;
  • częsty stres;
  • nowotwory;
  • AIDS.

W szpitalnej postaci zapalenia płuc czynnikiem ryzyka jest:

  • sztuczna wentylacja płuc;
  • wcześniejszy czas po interwencji chirurgicznej;
  • dysbakterioza.

Do rzadkich dodatkowych przyczyn należą:

  • przyczyny ryzyka w kontekście aspiracji płuc;
  • długie straty rozumu;
  • drgawki związane z skurczami i skurczami mięśni;
  • choroby ośrodkowego układu nerwowego, dolegliwości neurologiczne.

Objawy uszkodzenia bakteryjnego płuc

Obraz kliniczny i nasilenie rozwoju zapalenia płuc określają rodzaj zakażenia, ilość zakażenia, kategorię wiekową i ogólny stan zdrowia.

Specjaliści często rozróżniają 2 rodzaje uszkodzeń układu oddechowego (typowa i nietypowa postać) na podstawie objawów i zespołu objawów. Umożliwia to określenie rodzaju bakterii, czasu trwania choroby, optymalnego leczenia.

Średnia dla tej patologii jest nieoczekiwany gorączka znak, dla której charakterystyczne wahania wskaźników temperatury ciała w ciągu dnia (5-10 stopni). Ponadto pacjent ma kaszel, który ma śluzowaty ropny lub rdzeniowy zrzut flegmy. Czuć ból w mostku, następuje chłód, skóra staje się blada.

Pacjenci skarżą się na ogólne osłabienie organizmu, ciężkie złe samopoczucie. Mogą to być bóle głowy, zadyszka, długotrwała utrata apetytu, utrata masy ciała.

W przypadku bakteryjnego zapalenia płuc objawy mogą objawiać się jako:

  • tachykardia;
  • arytmie;
  • niedociśnienie;
  • niewydolność nerek i serca.

Bardzo często i jedynym objawem bakteryjnego zapalenia płuc jest nieznośna słabość. Z tego powodu pacjenci z rzadką znak pójścia do lekarza, a choroba jest rozwijany i postępuje do bardziej poważnego stadium, które jest trudne do wyleczenia.

U dzieci objawy bakteryjnego zapalenia płuc rozwijają się z problemów nosogardzieli. Proces zapalny przebiega szybko, w porównaniu z dorosłymi. Objawy dziecka obejmują:

  • szybki wzrost temperatury;
  • częste oddychanie;
  • niezdolność do normalnego wdychania i wydychania;
  • nieprzyjemne odczucia w jamie brzusznej;
  • możliwe wymioty.

Bakteryjne zapalenie płuc charakteryzuje się powikłaniami po przeziębieniu, grypie. Często choroba prowadzi do następujących komplikacji:

  • sepsa;
  • ropny zapalenie opłucnej;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • niższość układu oddechowego;
  • ropień płuc.

Jak leczyć tę chorobę?

Aby zdiagnozować dolegliwość, przeprowadza się osłuchiwanie, przepisuje się prześwietlenie, ewentualnie bronchoskopię. Warunkiem wstępnym są badania; krew z leukoformula.

leczenie bakteryjne uszkodzenia płuc podano w zależności od nasilenia i rozciąga ambulatoryjnej lub szpitalnych, w razie potrzeby w działu.

Podczas gorączki zaleca się przyleganie do leżenia w łóżku, picie dużej ilości płynu, spożywanie lekkostrawnych pokarmów.

W przypadku zapalenia płuc, gdy choroba wywoływana przez bakterie, należy przepisać antybiotykoterapię. Wybór leków przeciwbakteryjnych będzie zależeć od kategorii wiekowej pacjenta, obecności chorób przewlekłych, palenia tytoniu, picia napojów alkoholowych i przyjmowania leków.

Choroba bakteryjna jest leczona następującymi antybiotykami:

  • aminopenicyliny;
  • makrolidy;
  • Cefalosporyny w połączeniu z preparatami do niszczenia drobnoustrojów.

Jeśli zapalenie płuc jest nabytą przez społeczność formą o łagodnym przebiegu, przepisuj leki doustnie i domięśniowo. W przypadku ciężkiego rozwoju choroby charakteryzuje się wprowadzeniem leków dożylnie. Leczenie trwa 14 dni.

Gdy zapalenie jest wywołane przez gronkowce, enterobakterie, legionelle, wymagany jest długi cykl leczenia, który wynosi 14-20 dni.

W bakteryjnym zapaleniu płuc, postaci aspiracyjne i szpitalne są dodatkowo przepisywane fluorochinolony, karbapenemy, połączenia z aminoglikozydami, linkozamidami, metronidazolem.

Będzie wymagać detoksyfikacji, immunoterapii, jeśli wystąpią skomplikowane przypadki choroby. Nie można także uniknąć korekcji zmian mikrokrążenia, dysproteinemii i tlenoterapii.

Aby nie napotkać objawów odwodnienia, pacjenci muszą pić wystarczającą ilość płynu. Pomoże to organizmowi zwalczać bakterie. Przezwyciężyć hipertermię pomoże leków, które łagodzą stany zapalne.

  1. Acetaminofen - paracetamol.
  2. Ibuprofen jest nurofenem, advil.

Można również powołać:

  • środki przeciwbólowe;
  • glukokortykoidy.
  • serce znaczy.

W przypadku ropniaka zaleca się bronchoskopię, stosując roztwory antyseptyczne, antybiotyki, mukolityki.

Polecam ćwiczenia oddechowe, fizjoterapię, masaż.

Podczas leczenia i po wyzdrowieniu pacjentom zaleca się nie przebywać w miejscach, w których palą. Dym tytoniowy hamuje zdolność organizmu do zwalczania infekcji, przez co proces gojenia trwa długo.

Rokowanie w chorobie płuc charakteryzuje się nasileniem przebiegu, adekwatnością antybiotykoterapii. Śmiertelność pacjentów osiąga 9%.

Objawy, diagnostyka i leczenie szóstego zapalenia płuc

Zapalenie (od greckiego - zapalenia płuc) jest sumą całej oddzielnej grupy chorób zakaźnych, które jest spowodowane przez pojawienie zmian płucnych w części układu oddechowego.

Wszystkie choroby mają określoną etiologię, patogenezę i obraz kliniczny. W zależności od stopnia uszkodzenia tkanki płucnej serie klasyfikacji zapalenia płuc wyglądają następująco:

  1. ogniskowy;
  2. podzielone na segmenty;
  3. kruchy; - drenaż;
  4. ogółem.

Etiologia i patogeneza zapalenia septycznego

Septyczne zapalenie płuc wywołane przez białka i toksyny Staphylococcus gramdodatnia odnosi się do płuc ropnia komplikacje, które przyczynia się do silnego martwicy tkanki płucnej z następującym utworzeniem kilku pustych przestrzeni. Ubytki powstają w wyniku ropnej fuzji tkanki płucnej, która zawiera nekrotyczny płyn.

Zapalenie Staphylococcus jest rozpoznawane w 10% wszystkich przypadków szpitalnego zapalenia płuc. W praktyce medycznej choroba charakteryzuje się dużą śmiertelnością - w 40-70% przypadków.

Klasyczny typ septycznego zapalenia płuc jest uważany za ostre i przewlekłe procesy destrukcyjne w płucach - ropniejące zapalenie płuc lub ropień płucny. Ropień zlokalizowany jest w miąższu płucnym odpowiednio w górnym i tylnym odcinku jaśniejszego dolnego i górnego płata.

  • Ropna infiltracja obszaru zapalnego prowadzi do miąższu płucnego i deformacji oskrzeli z ich późniejszą śmiercią. W przypadku nawet pomyślnego wyniku leczenia obserwuje się ostrzejszą strukturę tkanki płucnej.
  • Z powodu aktywnej perifokalnej reakcji zapalnej powstaje jedna lub więcej ropnych jam, które są ograniczone przez tkankę płucną przez ścianę włóknistą.
  • Wewnętrzne ściany wnęk są nierówne, pokryte granulkami z zanieczyszczeniami ropnymi i dużą liczbą erytrocytów. W pęcherzykach dochodzi również do procesu wydzielania.
  • Ropne ubytki zawierają sekwestranty płucne - cząstki martwego płuca.

Choroba należy odróżnić od jamistej gruźlica, ropienie torbieli płuc, promienicy, otorbione zapalenie opłucnej, zapalenie oskrzeli i pierwotnej ogniskowej.

W obrazie klinicznym ropnego zapalenia płuc występują trzy etapy rozwoju tego procesu:

  1. Ropna infiltracja;
  2. Otwarcie ropnego ogniska w oskrzelach;
  3. Tworzenie blizn.

Główne objawy

Początkowy etap Choroba występuje w postaci zapalenia płuc z czynników, które mogą wskazywać ropnie gorączka, gwałtowny wzrost temperatury ciała z silnym gorączka, wyraźny ból w okolicy klatki piersiowej i kaszel.

Fizyczne metody diagnostyki - osłuchiwanie i perkusja, przeprowadzone w okresie rozwoju choroby centralnego punktu na ciężką naciekiem płuc, jak do diagnozowania wczesnego stadium ropień musi przejść zamówienie 10-14 dni.

Nie trzeba wątpić w dokładną diagnozę, gdy duża ilość plwociny (w ramach jednego szkła) o nieprzyjemnym zapachu jest zatyczana podczas jednej sesji. W badaniu mikroskopowym możliwe jest stwierdzenie obecności dużej liczby elastycznych włókien i leukocytów. W celu skutecznego diagnozowania i leczenia zaleca się codzienne pobranie plwociny z obowiązkowym oznaczeniem ilości na karcie temperatury.

Diagnoza choroby

Co musisz zrobić:

  • Ogólna analiza moczu;
  • Kliniczne badanie krwi;
  • Biochemiczne badanie krwi;
  • Badanie plwociny z określeniem odporności drobnoustrojów na antybiotyki.

Jednak najbardziej poprawną i ważną metodą diagnozy jest radiografia. Diagnoza RTG jest również ważna w ocenie dynamiki i wyników choroby. Główne metody badawcze: fluoroskopia, radiografia, tomografia. W przypadku nagłej potrzeby przeprowadzane są dodatkowe badania:

  1. Badanie mikrobiologiczne moczu i krwi, w tym badania mikologiczne;
  2. Badanie serologiczne;
  3. Cyto i badanie histologiczne;
  4. Bronchoskopia (jeśli lekarz podejrzewa obecność nowotworów złośliwych);
  5. Izotopowe skany płuc i angiopulmonografia;
  6. Jeśli zachodzi potrzeba interwencji chirurgicznej, konieczne jest wykonanie testu czynności wątroby i nerek w celu określenia możliwego zakresu obciążeń sercowo-naczyniowych w leczeniu chirurgicznym.

Leczenie septycznego zapalenia płuc

Możesz rozpocząć leczenie po pełnej diagnozie, przeprowadzając badania radiologiczne i badania laboratoryjne.

Po przepisaniu leczenia bierze się pod uwagę etiologię. Wstępna terapia przeciwbakteryjna koncentruje się na klinicznych i radiologicznych cechach choroby. Skuteczność leczenia kontrolowana jest przez obserwacje kliniczne.