Badanie płuc i oskrzeli: rodzaje badań, ogólna charakterystyka

Badanie płuc i oskrzeli jest ważną częścią diagnostyki chorób tych narządów.

Nowoczesny kompleks badań klinicznych pozwala na wysokie prawdopodobieństwo prawidłowej interpretacji uzyskanych danych, postawienia właściwej diagnozy i wyznaczenia odpowiedniego leczenia na czas.

W przypadku podejrzenia obecności patologii w oskrzelach i płucach, szereg medycznych metod badania pomoże w dokładnym zdiagnozowaniu potencjalnej choroby, a także przepisać właściwą terapię. Oprócz dokładnego badania klinicznego pacjenta, lekarz może przepisać specjalne badania płuc i oskrzeli.

Plan badań laboratoryjnych i instrumentalnych jest ustalany z uwzględnieniem skarg pacjenta i wykrytych objawów. Staranne planowanie badań medycznych pozwala zidentyfikować możliwą chorobę tak szybko, jak to możliwe, przy minimalnym dyskomforcie dla pacjenta.

Radiografia

Zdjęcie rentgenowskie jest pokazywane każdemu pacjentowi. Badanie rentgenowskie płuc i oskrzeli przeprowadzane jest w dwóch projekcjach (płaszczyznach) - prostych i bocznych. Takie badanie pozwala nam zidentyfikować patologie płuc i zastosować wyniki w diagnostyce różnicowej chorób. Przeciwwskazania do prześwietlenia są uznawane za zbyt poważny stan pacjenta lub nietolerancję środka kontrastowego (problemy układu sercowo-naczyniowego, zły stan nerek i wątroby).

Tomografia

Tomografia pokazuje warstwowy obraz wewnętrznej struktury ludzkiego ciała i jego narządów. W przeciwieństwie do radiografii, w wyniku której uzyskano płaski obraz 2D całego obszaru badania, tomografia pokazuje liczbę sekcji narządu, umożliwiając jej prezentację objętościową w celu dokładniejszej diagnozy. Może być stosowany w przypadku wykrycia potencjalnych urazów płuc i oskrzeli na zdjęciu rentgenowskim. Tomograficzne badanie płuc i oskrzeli pomaga wyjaśnić charakter możliwych patologii, rozpoznaje kontury przestojów, identyfikuje ubytki w ściemnianiu, a także głębokość takich ciemnych obszarów.

Tomografia komputerowa (CT)

Tomografia komputerowa - specjalne badania lekarskie, pozwalające za pomocą promieni rentgenowskich i wyrafinowany różnicę przetwarzania komputerowego osłabić ich blask po przejściu przez organizm ludzki - aby uzyskać przekrojowe obrazy klatki piersiowej i wszystkie narządy. To badanie ma wysoką jakość obrazu, jego klarowność i rozdzielczość.

Uzyskane z dużym prawdopodobieństwem wyniki identyfikacji zmian patologicznych w płucach i oskrzeli, w związku z daną chorobą. Lekarz, na tomografii komputerowej można również ustawić sposób rozprzestrzeniać bolesny proces wykryć wpływ patologicznego procesu do innych narządów w klatce piersiowej, a także określić obecność innych patogennych procesów zachodzących w narządach testowych.

Rezonans magnetyczny (MRI)

MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) opiera się na pomiarze odpowiedzi jądra atomowego, gdy wzbudza go specjalna ukierunkowana kombinacja fal elektromagnetycznych w stałym polu magnetycznym. Metoda ta jest zwykle przeciwwskazana u pacjentów z metalowymi implantami lub urządzeniami w ciele.

Wśród bezwzględnych przeciwwskazań są:

  1. rozruszniki serca,
  2. implanty ferromagnetyczne lub elektroniczne oraz implanty ucha środkowego;
  3. fragmenty metalu i duże implanty, aparat Ilizarowa w ciele.

Ponadto, MRI jest niepożądane na początku ciąży, w obecności klaustrofobii u pacjenta, ze względu na potrzebę stałego monitorowania ciała ludzkiego, szaleństwa lub bardzo poważnego stanu pacjenta. Pełna lista przeciwwskazań znana jest specjalistom, którzy wyznaczają i prowadzą badania.

Magnetyczna tomografia rezonansowa umożliwia odróżnienie guza od torbieli, wykrycie patologicznych zmian w naczyniach bez wprowadzenia kontrastu, a także przenikanie guzów do narządów klatki piersiowej, śródpiersia.

Dowiedz się, jak zbadać oczy z tego artykułu. A bardziej szczegółowo, aby zbadać rodzaje analiz genetycznych - tutaj.

Angiografia

Badanie radiologiczne układu naczyniowego płuc z zastosowaniem środka kontrastowego we krwi - angiografia. Ta metoda badań medycznych jest przeznaczona dla pacjentów, w razie potrzeby, w celu dalszego wyjaśnienia możliwości chirurgicznego leczenia raka. Metoda pozwala wykryć zakrzepową zatorowość tętnicy płucnej, obecność tętniaków na naczyniach. Przeciwwskazania są takie same jak w zwykłym badaniu rentgenowskim, a także nietolerancja osobnicza organizmu konkretnego środka kontrastowego.

Bronchografia

Bronchography reprezentuje również odmianę badania rentgenowskiego, mającego na celu identyfikację patologii w okolicy drzewa oskrzelowego. Metoda pozwala na określenie obecności zmian w oskrzelach, jamach powstałych po ropieniu płucnym, powiększeniu ścian oskrzeli z powodu uszkodzenia ściany oskrzeli. Czasami stosuje się bronchografię, jednak jest ona mniej informatywna i jakościowa niż bronchoskopia i tomografia komputerowa.

Arteriografia oskrzelowa

W celu wyjaśnienia źródła pochodzenia krwotoku płucnego lekarz może przepisać arteriografię oskrzeli. Można zastąpić obrazowaniem rezonansu magnetycznego.

Tracheobronchoscopy

Bezpośrednie badanie śluzowatego drzewa tchawiczo-oskrzelowego w celu oceny ich stanu nazywa się tracheobronchoskopią lub bronchoskopią. Badanie wykonuje się za pomocą urządzenia, które składa się z elastycznego pręta i lekkiego kabla. Często urządzenie ma funkcje zdjęć i wideo.

Na końcu elastycznego pręta można umieścić specjalne manipulatory do biopsji lub usuwania ciał obcych, jeśli to konieczne. Zabieg może wywołać pewne negatywne konsekwencje: przekrwienie błony śluzowej nosa, drętwienie, uczucie "guza" w gardle, trudności w połykaniu. Powstają w wyniku znieczulenia i z reguły znikają w ciągu godziny. W niektórych przypadkach zabieg wiąże się z pewnymi komplikacjami: urazem ścian oskrzeli, krwawieniem, skurczami, reakcjami alergicznymi, wystąpieniem zapalenia płuc, odmy opłucnowej.

Procedura jest przeciwwskazana w następujących przypadkach:

  1. osobistą nietolerancję agenta do znieczulenia miejscowego;
  2. w ciągu ostatnich sześciu miesięcy doznał zawału serca;
  3. udar;
  4. nadciśnienie;
  5. zaburzenie rytmu serca;
  6. niewydolność płuc, serca i naczyń;
  7. zaostrzenie astmy oskrzelowej;
  8. zaburzenia psychiczne;
  9. ciężki stan pacjenta.

Pełna lista przeciwwskazań jest zawsze znana lekarzowi, który przepisuje lub prowadzi badanie. Obecność przeciwwskazań u pacjenta określa się, przeprowadzając wywiad z pacjentem, a także badając historię medyczną.

Różnorodna bronchoskopia jest laserową bronchoskopią fluorescencyjną, opartą na zdolności złośliwej tkanki nowotworowej do absorbowania materii fotograficznej. Jest stosowany u pacjentów z podejrzeniem raka.

Badanie radioizotopowe

Radioizotopu (radionuklidu) Metoda badania pozwala diagnozować chorobę płuc w płucach, są zdolne do opóźnienia lub gromadzić izotopy, na przykład, nowotworów lub przerzutów raka tarczycy). Badanie ma również charakter informacyjny w badaniu wentylacji i przepływu płynu w płucach.

Badania mikroorganizmów

Analiza histologii, cytologii i mikrobiologii plwociny, wydzieliny oskrzeli i biopsji.

Badania funkcjonalne

Funkcjonalne metody badania płuc i oskrzeli umożliwiają zbieranie informacji o aktywności narządów oddechowych i krążenia. Są prowadzone w celu określenia ogólnej oceny stanu pacjenta, na przykład przy wyborze metody leczenia chirurgicznego lub w celu określenia możliwości takiego leczenia w ogóle.

Oprócz przedstawionych, istnieją również inne specjalne metody badania stanu płuc i oskrzeli, które pozwalają nam zidentyfikować pewne patologie w celu terminowego podania pacjentowi leczenia.

Badanie płuc i oskrzeli: metody, cel, przeciwwskazania

Badanie płuc i oskrzeli jest ważną częścią diagnostyki chorób tych narządów.

Nowoczesny kompleks badań klinicznych pozwala na wysokie prawdopodobieństwo prawidłowej interpretacji uzyskanych danych, postawienia właściwej diagnozy i wyznaczenia odpowiedniego leczenia na czas.

W przypadku podejrzenia obecności patologii w oskrzelach i płucach, szereg medycznych metod badania pomoże w dokładnym zdiagnozowaniu potencjalnej choroby, a także przepisać właściwą terapię. Oprócz dokładnego badania klinicznego pacjenta, lekarz może przepisać specjalne badania płuc i oskrzeli.

Plan badań laboratoryjnych i instrumentalnych jest ustalany z uwzględnieniem skarg pacjenta i wykrytych objawów. Staranne planowanie badań medycznych pozwala zidentyfikować możliwą chorobę tak szybko, jak to możliwe, przy minimalnym dyskomforcie dla pacjenta.

Radiografia

Zdjęcie rentgenowskie jest pokazywane każdemu pacjentowi. Badanie rentgenowskie płuc i oskrzeli przeprowadzane jest w dwóch projekcjach (płaszczyznach) - prostych i bocznych. Takie badanie pozwala nam zidentyfikować patologie płuc i zastosować wyniki w diagnostyce różnicowej chorób. Przeciwwskazania do prześwietlenia są uznawane za zbyt poważny stan pacjenta lub nietolerancję środka kontrastowego (problemy układu sercowo-naczyniowego, zły stan nerek i wątroby).

Tomografia

Tomografia pokazuje warstwowy obraz wewnętrznej struktury ludzkiego ciała i jego narządów. W przeciwieństwie do radiografii, w wyniku której uzyskano płaski obraz 2D całego obszaru badania, tomografia pokazuje liczbę sekcji narządu, umożliwiając jej prezentację objętościową w celu dokładniejszej diagnozy. Może być stosowany w przypadku wykrycia potencjalnych urazów płuc i oskrzeli na zdjęciu rentgenowskim. Tomograficzne badanie płuc i oskrzeli pomaga wyjaśnić charakter możliwych patologii, rozpoznaje kontury przestojów, identyfikuje ubytki w ściemnianiu, a także głębokość takich ciemnych obszarów.

Tomografia komputerowa (CT)

Tomografia komputerowa - specjalne badania lekarskie, pozwalające za pomocą promieni rentgenowskich i wyrafinowany różnicę przetwarzania komputerowego osłabić ich blask po przejściu przez organizm ludzki - aby uzyskać przekrojowe obrazy klatki piersiowej i wszystkie narządy. To badanie ma wysoką jakość obrazu, jego klarowność i rozdzielczość.

Uzyskane z dużym prawdopodobieństwem wyniki identyfikacji zmian patologicznych w płucach i oskrzeli, w związku z daną chorobą. Lekarz, na tomografii komputerowej można również ustawić sposób rozprzestrzeniać bolesny proces wykryć wpływ patologicznego procesu do innych narządów w klatce piersiowej, a także określić obecność innych patogennych procesów zachodzących w narządach testowych.

Rezonans magnetyczny (MRI)

MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) opiera się na pomiarze odpowiedzi jądra atomowego, gdy wzbudza go specjalna ukierunkowana kombinacja fal elektromagnetycznych w stałym polu magnetycznym. Metoda ta jest zwykle przeciwwskazana u pacjentów z metalowymi implantami lub urządzeniami w ciele.

Wśród bezwzględnych przeciwwskazań są:

  1. rozruszniki serca,
  2. implanty ferromagnetyczne lub elektroniczne oraz implanty ucha środkowego;
  3. fragmenty metalu i duże implanty, aparat Ilizarowa w ciele.

Ponadto, MRI jest niepożądane na początku ciąży, w obecności klaustrofobii u pacjenta, ze względu na potrzebę stałego monitorowania ciała ludzkiego, szaleństwa lub bardzo poważnego stanu pacjenta. Pełna lista przeciwwskazań znana jest specjalistom, którzy wyznaczają i prowadzą badania.

Magnetyczna tomografia rezonansowa umożliwia odróżnienie guza od torbieli, wykrycie patologicznych zmian w naczyniach bez wprowadzenia kontrastu, a także przenikanie guzów do narządów klatki piersiowej, śródpiersia.

Dowiedz się, jak zbadać oczy z tego artykułu. A bardziej szczegółowo, aby zbadać rodzaje analiz genetycznych - tutaj.

Angiografia

Badanie radiologiczne układu naczyniowego płuc z zastosowaniem środka kontrastowego we krwi - angiografia. Ta metoda badań medycznych jest przeznaczona dla pacjentów, w razie potrzeby, w celu dalszego wyjaśnienia możliwości chirurgicznego leczenia raka. Metoda pozwala wykryć zakrzepową zatorowość tętnicy płucnej, obecność tętniaków na naczyniach. Przeciwwskazania są takie same jak w zwykłym badaniu rentgenowskim, a także nietolerancja osobnicza organizmu konkretnego środka kontrastowego.

Bronchografia

Bronchography reprezentuje również odmianę badania rentgenowskiego, mającego na celu identyfikację patologii w okolicy drzewa oskrzelowego. Metoda pozwala na określenie obecności zmian w oskrzelach, jamach powstałych po ropieniu płucnym, powiększeniu ścian oskrzeli z powodu uszkodzenia ściany oskrzeli. Czasami stosuje się bronchografię, jednak jest ona mniej informatywna i jakościowa niż bronchoskopia i tomografia komputerowa.

Arteriografia oskrzelowa

W celu wyjaśnienia źródła pochodzenia krwotoku płucnego lekarz może przepisać arteriografię oskrzeli. Można zastąpić obrazowaniem rezonansu magnetycznego.

Tracheobronchoscopy

Bezpośrednie badanie śluzowatego drzewa tchawiczo-oskrzelowego w celu oceny ich stanu nazywa się tracheobronchoskopią lub bronchoskopią. Badanie wykonuje się za pomocą urządzenia, które składa się z elastycznego pręta i lekkiego kabla. Często urządzenie ma funkcje zdjęć i wideo.

Na końcu elastycznego pręta można umieścić specjalne manipulatory do biopsji lub usuwania ciał obcych, jeśli to konieczne. Zabieg może wywołać pewne negatywne konsekwencje: przekrwienie błony śluzowej nosa, drętwienie, uczucie "guza" w gardle, trudności w połykaniu. Powstają w wyniku znieczulenia i z reguły znikają w ciągu godziny. W niektórych przypadkach zabieg wiąże się z pewnymi komplikacjami: urazem ścian oskrzeli, krwawieniem, skurczami, reakcjami alergicznymi, wystąpieniem zapalenia płuc, odmy opłucnowej.

Procedura jest przeciwwskazana w następujących przypadkach:

  1. osobistą nietolerancję agenta do znieczulenia miejscowego;
  2. w ciągu ostatnich sześciu miesięcy doznał zawału serca;
  3. udar;
  4. nadciśnienie;
  5. zaburzenie rytmu serca;
  6. niewydolność płuc, serca i naczyń;
  7. zaostrzenie astmy oskrzelowej;
  8. zaburzenia psychiczne;
  9. ciężki stan pacjenta.

Pełna lista przeciwwskazań jest zawsze znana lekarzowi, który przepisuje lub prowadzi badanie. Obecność przeciwwskazań u pacjenta określa się, przeprowadzając wywiad z pacjentem, a także badając historię medyczną.

Różnorodna bronchoskopia jest laserową bronchoskopią fluorescencyjną, opartą na zdolności złośliwej tkanki nowotworowej do absorbowania materii fotograficznej. Jest stosowany u pacjentów z podejrzeniem raka.

Badanie radioizotopowe

Radioizotopu (radionuklidu) Metoda badania pozwala diagnozować chorobę płuc w płucach, są zdolne do opóźnienia lub gromadzić izotopy, na przykład, nowotworów lub przerzutów raka tarczycy). Badanie ma również charakter informacyjny w badaniu wentylacji i przepływu płynu w płucach.

Badania mikroorganizmów

Analiza histologii, cytologii i mikrobiologii plwociny, wydzieliny oskrzeli i biopsji.

Badania funkcjonalne

Funkcjonalne metody badania płuc i oskrzeli umożliwiają zbieranie informacji o aktywności narządów oddechowych i krążenia. Są prowadzone w celu określenia ogólnej oceny stanu pacjenta, na przykład przy wyborze metody leczenia chirurgicznego lub w celu określenia możliwości takiego leczenia w ogóle.

Oprócz przedstawionych, istnieją również inne specjalne metody badania stanu płuc i oskrzeli, które pozwalają nam zidentyfikować pewne patologie w celu terminowego podania pacjentowi leczenia.

Obecnie w celu badania płuc i diagnozowania ich chorób stosuje się dość szeroki zakres różnych metod. Zastanów się nad najważniejszą i najczęstszą z nich. Po pierwsze, zgodnie z możliwościami zastosowania, istnieją metody diagnostyki radiacyjnej, tj. badanie narządów za pomocą promieni Roentgena. Wśród nich są rentgen, rentgen, tomografia rentgenowska i fluorografia.

Rengenoskopia lub badanie rentgenowskie - badanie polegające na obserwacji obrazu danego narządu na ekranie w czasie rzeczywistym za pomocą promieniowania rentgenowskiego. W ten sposób wszystkie rodzaje zamknięć wyświetlane na ekranie jaśniejsze niż obszary o mniejszej gęstości, które mogą wykryć obecność guzów nagromadzenie cieczy i powietrza, i tak dalej. G., ich lokalizacji. Metoda ta jest bardzo pouczająca, a teraz, ze względu na zdolność do cyfrowego przetwarzania obrazu i wyświetlania go na ekranie monitora do badania, jest używana niezwykle szeroko. Jako wadę można zauważyć, że niemożliwe jest wykrycie bardzo małych ognisk początkowych procesów patologicznych.

Radiografia - w przeciwieństwie do fluoroskopii obejmuje mocowanie obrazu i wszystkich patologii wskazanych na stałym nośniku (na przykład film), na przykład w tym przypadku, analizowano za pomocą promieniowania rentgenowskiego (X-ray) obrazu płuc. Umożliwia dokładniejszą diagnostykę i identyfikuje choroby, takie jak nieprawidłowości w rozwoju płuc, zmiany z powodu urazów, zapalenie płuc o różnym pochodzeniu, procesy nowotworowe, choroby pasożytnicze, gruźlica.

Tomografia rentgenowska to metoda badania stanu płuc warstwa po warstwie za pomocą specjalnego urządzenia - tomografu podłączonego do radiatora i komputera. W ten sposób każdy z cienką warstwą obraz jest rejestrowany i analizowany, powodując w jednolity wzór występujących procesów patologicznych, ich ilości i lokalizacji dokładnie określona (miejscowe).

RTG klatki piersiowej płuc - na diagnostykę można w zasadzie bardzo podobny do X-ray, ale to jest fotografia rentgenowskiej obraz rzutowany na ekran fluorescencyjny (świecące). Ta metoda jest szeroko stosowana do masowego badania w celu wykrycia obecności ukrytych chorób (nowotwory, gruźlica). Jest fluorografografia małej ramki, wielkoformatowa i cyfrowa. Oczywiście ten ostatni jest korzystniejszy ze względu na zminimalizowaną ekspozycję pacjenta, ale obecnie bardziej powszechne są fluorografy filmowe.

Bronchografia - radiografia oskrzeli po wprowadzeniu w nich specjalnej nieprzezroczystej dla promieniowania rentgenowskiego substancji zawierającej jod. Pozwala ujawnić obecność nowotworu i innych procesów patologicznych w oskrzelach i tchawicy. W tym przypadku substancję kontrastową wstrzykuje się specjalnym urządzeniem - bronchoskopem. Ze względu na to, że zabieg ten nie jest całkowicie bezbolesny i wymaga z reguły znieczulenia, obecnie jest rzadko stosowany w diagnostyce, ustępując miejsca tomografii.

Oprócz radioterapii stosuje się metody endoskopowe do badania układu oddechowego, w oparciu o wprowadzenie do klatki piersiowej specjalnych instrumentów - endoskopów. Spośród takich metod izoluje się torsoskopię i bronchoskopię.

Thorascopy - za pomocą tej metody diagnostycznej, specjalne urządzenie thorascope wstrzykuje się w znieczuleniu ogólnym przez nakłucie w klatce piersiowej. Służy do badania jamy opłucnej płuc. Pozwala również na pobieranie próbek tkanek do dalszej analizy mikroskopowej.

Bronchoskopia - badanie stanu układu oddechowego za pomocą bronchoskopu, czyli lampy wyposażonej w urządzenia optyczne i oświetleniowe. Bronchoskop po wstępnym podaniu środka znieczulającego przez krtań wprowadza się do tchawicy i oskrzeli.

Ten sposób badania jest bardzo skuteczna i jest przypisany, na przykład krwotoku płuc, obecność owrzodzenia i nadżerki, jeśli wchodzi on oskrzelowych ciała obce, jeśli operacja na płuca i gdy inne metody diagnostyczne nie jest możliwe określenie przyczyny choroby.

Oprócz nich istnieją sposoby funkcjonalnej diagnostyki płuc, tj. Badania zmian w ich funkcjach. Takie metody to spirometria i nakłucie opłucnej.

Spirometria - badanie objętości i szybkości wdechu i wydechu za pomocą specjalnego urządzenia - spirografu. Gdy ukryty rozwojowi niektórych chorób (np obturacyjna choroba płuc) świetle tchawicy i oskrzeli wydłuża się objętość wdychanego i wydychanego powietrza, a także zmniejsza trudności w oddychaniu. Wszystkie te objawy są wykrywane za pomocą spirometrii.

Nakłucie opłucnej jest metodą, w której zawartość jamy opłucnej płuc jest pobierana przez nakłucie do analizy. Przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym i przypisany opłucnej w obecności powstawania nowotworu płuc (w późniejszym biopsji uzyskanego materiału), kiedy formuje się z dróg oddechowych z patologicznym gromadzeniem się płynu i powietrza.

I wreszcie inną ważną metodą diagnozy jest badanie plwociny, która jest uwalniana podczas kaszlu. Pobieranie plwociny do analizy najlepiej wykonać rano i na czczo, płucząc gardło roztworem sody. Plwocinę zbiera się w sterylnym przezroczystym jednorazowym pojemniku, wystarczy tylko 2-3 ml. Taka analiza może ujawnić obecność procesów zapalnych i alergicznych w układzie oddechowym, bakteriach, mikroorganizmach, chorobach nowotworowych, krwawieniach, procesach ropnych, astmie itp.

Tak więc, współczesna diagnostyka, mający kompleks wystarczających procedur, pozwala na kompleksowe badanie płuc i identyfikacji chorób układu oddechowego, nawet w najwcześniejszych etapów, które mogą służyć za podstawę do skutecznego leczenia.

Która z metod badania płuc da najlepszy wynik i dlaczego

W celu zbadania płuc specjaliści mogą przepisać dowolne wskazane metody diagnostyczne (CT, RTG lub MRI). Przypisując dowolną z tych metod badań, lekarz bierze pod uwagę takie niuanse, jak: czas trwania zabiegu, wskazania, przeciwwskazania, które lepiej obrazują każdą z diagnostyki. Powiedzenie jasno, że jest lepsze niż CT lub MRI, jest trudne. Aby to zrobić, należy zapoznać się z różnicami w zakresie zasad ich działania, zalet / wad, wskazań / przeciwwskazań.

Podstawowa różnica między obrazowaniem rezonansem magnetycznym i komputerowym

Główną różnicą między diagnostyką komputerową a rezonansem magnetycznym jest zasada działania:

  • MRI dostarcza informacji obrazujących płuca z powodu jądrowego rezonansu magnetycznego atomów wodoru. Ładunek promieniowania tam na ciele.
  • W przypadku CT płuc stosuje się promieniowanie rentgenowskie. Promieniowanie rentgenowskie przechodzi przez tkanki, dając lekarzom zdjęcia w poszczególnych sekcjach.

CT, MRI są wykorzystywane do różnych celów:

  • CT jest częściej używany do badania struktur kostnych.
  • MRI idealnie wizualizuje miękkie tkanki, naczynia krwionośne.

Różnica między przedmiotowymi metodami diagnostycznymi a polityką cenową jest różna:

  • MRI jest droższy ze względu na wysokie koszty samego skanera. Jest wybierany przez pacjentów, którzy nie chcą otrzymywać promieniowania na ciało.
  • Skany TK są tańsze, dlatego tomografy komputerowe są stosowane w większości publicznych placówek medycznych.

Dla wielu pacjentów czas zabiegu odgrywa ważną rolę w badaniu układów ciała. Różnica w czasie trwania MRI, CT płuc jest znacząca:

  • Tomografia komputerowa płuc trwa tylko 15 - 20 minut.
  • Magnetyczną tomografię tkanki płuc wykonuje się przez 1 - 1,5 godziny.

Zalety i wady MRI i CT w badaniu płuc

Jaką diagnozę wybrać, MRI lub CT płuc, specjalizuje się lekarz. Tomografia komputerowa płuc jest wykonywana za pomocą promieniowania rentgenowskiego. Aby uzyskać pełny obraz rozwijającej się patologii, lekarze badają serię obrazów z poszczególnych sekcji. Taka procedura diagnostyczna, jak CT, umożliwia szczegółowe zwizualizowanie wszystkich segmentów, odcinków tkanki płucnej, oskrzeli.

Zaletami badania płuc za pomocą tomografu komputerowego są:

  1. Uzyskiwanie obrazów przekrojów spiralnych. Lekarz może zmienić kąt widzenia według własnego uznania. Płuca w CT są reprezentowane przez trójwymiarowy obraz w postaci cyfrowej.
  2. Szybkość procedury. Ta pozycja jest uważana za decydującą, jeśli pacjent ma wewnętrzne krwawienie.
  3. Możliwość wykrycia wewnętrznego krwawienia, siniaków.

Tomografia komputerowa służy do łatwego, szybkiego wykrywania urazów, które pacjent otrzymał w wyniku urazów (złamane żebra, zaburzenia struktury płuc, krwawienie).

Wady CT to:

  1. Szkodliwy dla zdrowia, który ma prześwietlenie.
  2. Możliwość przeprowadzenia procedury ograniczoną liczbę razy.

Rezonans magnetyczny narządów oddechowych jest uważany za absolutnie bezpieczną metodę diagnostyczną. Zamiast promieni rentgenowskich wykorzystuje się silne pole elektromagnetyczne do uzyskania obrazu płuc. MRI zapewnia lekarzom wysokiej jakości obrazy w formacie 3D.

Rezonans magnetyczny ma swoje zalety w porównaniu z CT:

  1. Bezwzględne bezpieczeństwo.
  2. Zdolność wykrywania procesów patologicznych na poziomie komórkowym. Dlatego ta metoda diagnostyczna służy do wykrywania raka, gruźlicy.
  3. Możliwość częstego zabiegu ze względu na jego nieszkodliwość.

Wśród niedociągnięć należy wymienić:

  1. Niska jakość obrazów narządów wewnętrznych. Są zamazane.
  2. Czas trwania procedury. Zajmuje to około 1,5 godziny.
  3. Słaba jakość obrazów organów w ciągłym ruchu.
  4. Duża lista przeciwwskazań do zabiegu.

Jaką metodę diagnostyki wybrać, rozwiązuje lekarz prowadzący. Dzięki CT można zobaczyć przewlekłe choroby, urazy oddechowe, ale bardziej złożone patologie są badane za pomocą rezonansu magnetycznego.

Wskazania i przeciwwskazania

Prowadzone regularnie, fluorografia może czasami dawać wyniki, które powodują podejrzenia u lekarza. W takim przypadku może wysłać pacjenta do bardziej szczegółowego badania płuc (CT, MRI).

Takie metody diagnostyczne, jak CT i MRI, są równie uważane za skuteczne w diagnozowaniu takich patologii:

  • niedodma;
  • zapalenie płuc;
  • sarkoidoza;
  • zapalenie płuc;
  • sekwestracja płuc;
  • nieprawidłowości naczyń płuc;
  • guzki płucne;
  • gruźlica;
  • tętniak tętnicy płucnej;
  • niewydolność płuc (ostra, przewlekła);
  • nieprawidłowości naczyń płuc;
  • międzybłoniak;
  • zapalenie naczyń;
  • wyjaśnienie stadium raka;
  • malformacje tętniczo-żylne;
  • wysięk opłucnowy o nieokreślonej etiologii.

CT, MRI są praktycznie równie skuteczne w diagnozowaniu procesów zapalnych, gruźlicy. Ale jeśli istnieje podejrzenie wewnętrznego krwawienia, CT powinno być preferowane i lepiej jest użyć MRI do diagnozowania nowotworów. Poniżej rozważymy przypadki, w których lepiej wykonać MRI, CT.

W jakich przypadkach są MRI płuc i oskrzeli

MRI płuc i oskrzeli może być przepisane przez lekarza w następujących przypadkach:

  • diagnostyka różnicowa onkologii śródpiersia;
  • mukowiscydoza;
  • ocena funkcji oddechowej;
  • Rozpoznanie niedodmy, guzy;
  • zaburzenia krążenia płucnego (niedotlenienie skurczu płuc, zatorowość);
  • podejrzenie onkologii, prawdopodobieństwo przerzutów w śródpiersiu;
  • przewlekły zapalenie opłucnej;
  • wzrost węzłów wewnątrz klatki piersiowej;
  • kontrola skuteczności przeprowadzonej operacji;
  • podejrzenie gruźlicy;
  • procesy zapalne powodujące uszkodzenie płuc;
  • przygotowanie do operacji.

MRI pokazuje także oskrzelowe zgrubienie ścian, poszerzenie oskrzeli centralnych.

Wybierając skan CT

CT płuc i oskrzeli jest skuteczniejsza niż MRI w diagnozowaniu następujących patologii:

  • śródmiąższowa choroba płuc;
  • guzki płucne;
  • rozedma płuc.

Diagnoza ta jest uważana za główną w badaniu mukowiscydozy, rozstrzeni oskrzeli u dorosłych. CT charakteryzuje się lepszą rozdzielczością przestrzenną, jest w stanie pokazać morfologię bardziej szczegółowo niż MRI.

Ze względu na ograniczenia rozdzielczości magnetycznego tomografu rezonansowego, specjaliści nie mogą wyraźnie zobaczyć małych naczyń dróg oddechowych (3., 4. generacja). Dlatego CT stosuje się w diagnostyce małych naczyń.

Badanie CT płuc odbywa się, gdy inne metody diagnostyczne nie dają specjalistom wyraźnego obrazu patologii. Sprawdź płuca za pomocą tomografii komputerowej, jeśli podejrzewasz:

  • przerzuty;
  • zapalenie opłucnej;
  • krwawienie wewnętrzne;
  • zapalenie płuc;
  • gromadzenie się płynu w jamie opłucnej;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej;
  • choroba oskrzelowa;
  • Patologia naczyniowa;
  • rozedma płuc;
  • gruźlica;
  • urazy, zerwania tkanek miękkich;
  • tętniak tętnic;
  • nowotwory;
  • ciał obcych wewnątrz jamy płucnej, oskrzeli, małych oskrzelików.

Przeciwwskazania do rozpoznania

MRI, CT mają wiele ogólnych i indywidualnych przeciwwskazań. Ogólne przeciwwskazania do rozpoznania to:

  • ciąża (ten stan jest uważany za względne przeciwwskazanie do MRI);
  • klaustrofobia;
  • wiek dzieci (punkt ten jest uważany za względne przeciwwskazanie Jeśli to konieczne, dziecko podano środki uspokajające, który leżał bez ruchu, a następnie przeprowadzić odpowiednią diagnostykę płuc.);
  • zaburzenia psychiczne;
  • indywidualne ograniczenia.

CT płuc jest również przeciwwskazane w takich przypadkach:

  1. Pacjent przyjmuje leki niezgodne z napromieniowaniem promieniami X.
  2. Waga jest większa niż 150 kg.
  3. Stan patologiczny objawiający się naruszeniem hematopoezy.

W obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego przeciwwskazania różnią się znacznie:

  1. Obecność metalowych implantów. Sposobem u pacjentów z kołków metalowych, płyt szkieletu, aparaty słuchowe mogą wpływać na wyniki diagnostyczne (dane MRI będą nieprawdziwe). Dodatkowo, w tomografii magnetycznej z rozrusznikiem, stymulator jest niebezpieczny dla ludzkiego życia. Na skanach TK niuanse te nie mają znaczącego wpływu.
  2. Ataki nieposkromionego kaszlu.
  3. Waga jest większa niż 130 kg.
  4. Tatuaże na skórze, które mają metaliczne impregnaty.
  5. Choroby tarczycy.
  6. Choroby naskórka.

Porównanie kosztów ankiety

MRI płuc nie jest tanią procedurą. Jego koszt jest znacznie wyższy niż w przypadku TK, RTG, fluorografii. W Moskwie średnia cena diagnostyki płuc na tomografie rezonansu magnetycznego wynosi 6000 rubli. Na kosztach postępowania zależy od wielu czynników (ocenie klinicznej, która zapewnia diagnostykę, sprzęt używany, kwalifikacji ekspertów, wielkość problemu, stosowanie kontrastowych leku).

Koszt CT jest znacznie niższy. W Moskwie komputerowa diagnoza płuca może być wykonana za 3 500 rubli lub więcej. Koszt procedury zależy od powyższych czynników, jak również konieczności zapisu na dysk, budowania trójwymiarowego modelu.

Podsumowując

Które z nowoczesnych metod diagnostycznych lepiej powiedzieć w badaniu płuc jest trudne. Każdy ma swoje mocne i słabe strony.

MRI niewystarczająco jakościowo pokazuje stan tkanek będących w ciągłym ruchu. Ale w badaniu zmian funkcjonalnych w hemodynamice, perfuzji, ocenie wentylacji, ich pracy, lepiej jest użyć rezonansu magnetycznego.

Tomografia komputerowa jest uważane za bardziej pouczające w badaniu pustych struktur świetlnych, ocena małych naczyń dróg oddechowych, ale wyniki w badaniu guzów gorsze MRI.

Wybór metody diagnozowania płuc powinien zostać udostępniony specjalistom.

Bronchoskopia. Jak wykonuje się bronchoskopię? Rodzaje i wskazania do bronchoskopii

Co to jest bronchoskopia?

W jaki sposób wykonuje się bronchoskopię?

Metoda bronchoskopii

Przygotowanie do bronchoskopii i procedury

Przeprowadzanie badań lekarskich

Zgodność ze specjalną dietą przed bronchoskopią

Wyniki bronchoskopii

Rodzaje bronchoskopii

Bronchoskopia medyczna płuc

Diagnostyczna bronchoskopia

Wirtualna bronchoskopia

Wartość diagnostyczna jest niższa niż w przypadku konwencjonalnej bronchoskopii - nie można wykonać biopsji (kawałek materiału badawczego).

Wysoka informatywność - wirtualna bronchoskopia pozwala zobaczyć oskrzela małego kalibru, od 1 do 2 milimetrów.

Zabieg nie może być wykonywany w celach terapeutycznych, tzn. Nie można usunąć obcego obiektu ani wyeliminować krwawienia.

Znacznie mniej przeciwwskazań. Przeciwwskazania obejmują tylko otyłość trzeciego stopnia i ciążę.

Koszt zabiegu jest 2 - 3 razy wyższy niż w przypadku zwykłej bronchoskopii.

Wirtualna bronchoskopia jest ograniczona w przypadku klaustrofobii (strach przed ograniczonymi przestrzeniami) i wczesnego dzieciństwa.

Nie wymaga specjalnego przygotowania, czas trwania wynosi od 5 do 15 minut (Typowa procedura trwa około 30 minut lub dłużej).

Podczas przeprowadzania wirtualnej bronchoskopii pacjent otrzymuje pewną dawkę promieniowania.

Możliwe jest przeprowadzenie diagnostyki nawet dla poważnego pacjenta.

Rezonans magnetyczny oskrzeli i płuc

Badanie ciała za pomocą MRI płuc i oskrzeli oznacza uzyskanie 100% prawidłowej diagnozy. Metoda pokazuje porażkę tego systemu, jego typ: troficzny, zad, grzybicze, niszczycielski, obustronny. Aby potwierdzić diagnozę i kiedy tomografia komputerowa jest niedopuszczalna, może być potrzebna fluorografia, ultradźwięki.

Wskazanie do procedury

Przedstawiony kompleks różnicuje objawy, pokazuje porażkę i strukturę małych układów wewnętrznych i pozwala kontrolować fizjoterapię, która wyklucza pyłkowe zapalenie oskrzeli, gruźlicę oskrzelową i zakaźne zapalenie oskrzeli, takie zjawisko jak odoskrzelowe zapalenie płuc. Umożliwia także określenie leczenia patologii oskrzeli.

Wskazania do MRI płuc i oskrzeli stanowią nie więcej niż 85% stanów patologicznych związanych z prezentowanym obszarem. Są to następujące choroby:

  • zakurzone zapalenie oskrzeli;
  • gruźlica oskrzeli;
  • zapalenie oskrzelików;
  • zakaźne zapalenie oskrzeli;
  • eozynofilowe zapalenie oskrzeli;
  • atopowa patologia oskrzeli.

Ponadto wydajny inspekcja byłoby problematyczne, gdy dodatkowe warunki - może to być zapalenie płuc, nadreaktywność oskrzeli, rozlane zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzeli frotte, nadreaktywność oskrzeli, obrzęk oskrzeli. Eozynofilowe zapalenie oskrzeli i rakowiaka oskrzela i inne małe patologia systemy mogą być identyfikowane za pomocą MRI płuc i oskrzeli, ale bardziej wszechstronne rozpoznanie można postawić, jeśli są stosowane, USG, tomografia komputerowa fluoroskopii.

Pulmonolodzy zauważają, że w przypadku problematycznych form chorób o niejasnej genezie najlepszym rozwiązaniem będzie ponowne wdrożenie egzaminów.

Ma to sens w takich warunkach, jak odoskrzelowe zapalenie płuc, krucha postać choroby, zanikowe zapalenie oskrzeli i niszczące. Ponadto, w przypadku dzieci, zaleca się przeprowadzenie MRI, USG, jeśli istnieje podejrzenie pogarsza uszkodzenia i struktury małych ciał, a gdy nie ma zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli kurz, zarostowe zapalenie oskrzelików, a gruźlica oskrzeli i zapalenie oskrzeli zakaźne.

Przeciwwskazania i inne niuanse

W niektórych przypadkach MRI, fluorografia, endoskopia i tomografia komputerowa są przeciwwskazane. Chodzi o przyspieszanie rozwoju zakaźnych zmian, drugiego i trzeciego trymestru ciąży, a także o obecność kardioprotez i innych podobnych adaptacji.

W tym przypadku sensowne jest stosowanie metod diagnostycznych, takich jak ultrasonografia, fluorografia, endoskopia i tomografia komputerowa. Są mniej dokładne w porównaniu z MRI, klasyfikacja zapalenia oskrzeli z powikłaniami nie zawsze jest dokładna. Jeśli jednak metody te są zbieżne, nie można wątpić w diagnozę małych cząstek, a ich obciążona struktura nie jest wykluczona.

Mówimy o takich diagnoz jak zapalenie oskrzeli kurzu, nadreaktywności oskrzeli, kryptogenne organizujące się zapalenie płuc, gruźlica, zapalenie płuc, oskrzeli, atopowe zapalenie oskrzeli zakaźnej patologii oskrzelowej i objawów negatywnych. O tym, jakie są standardy prowadzenia badań diagnostycznych w celu dalszego leczenia choroby oskrzeli.

Zasady diagnozy

Diagnoza odpowiada określonemu schematowi. Jeśli zostanie zaobserwowana, objawy i testy zostaną zidentyfikowane w 100% poprawnie, wszystkie dolegliwości zostaną wzięte pod uwagę, a porażka i stan małych narządów wewnętrznych jest doskonale widoczny. Te zalecenia obejmują:

  • przeprowadzenie badań - ultrasonografia, fluorografia, endoskopia i tomografia komputerowa - należy wykonać na czczo;
  • nie powinno być w ciągu 24 godzin, aby przejść wszystkie badania diagnostyczne, pulmonolodzy zalecają wydłużenie ram czasowych do 36-48 godzin;
  • Kolejność badań powinna być wyznaczona przez lekarza i odpowiadać wiekowi pacjenta, obecności lub braku powikłań.

Ostatni punkt jest niezwykle ważny, ponieważ po potwierdzeniu pewnej diagnozy za pomocą ultradźwięków i fluorografii inne metody mogą nie być potrzebne.

Dodatkowe wskazówki dla tych, którzy zostały zidentyfikowane diagnozę - zapalenie oskrzeli kurz zapalenie płuc, zarostowe zapalenie oskrzelików, gruźlica oskrzeli, zakaźne zapalenie oskrzeli i atopowe zapalenie oskrzeli patologii należy uznać, że jeśli istnieją problemy z ich serca może nastąpić dopiero po normalizacji rytmu.

Pomoże to w potwierdzeniu tomografii komputerowej i zostanie przepisane leczenie patologii oskrzeli. W tym przypadku będzie to możliwe, aby radzić sobie z takimi procesami jak porażki i pogarsza strukturę małych narządów, zapalenie oskrzeli, zanikowe i destrukcyjne, a postać płata gruźlicy płuc, a także zapalenie pyłu. Spowoduje to wyrównanie negatywnych objawów i wykluczenie kolejnych szkód.

Połączenie z terapią

Terapia w takich postaciach, jak zarostowe zapalenia oskrzelików, zapalne zapalenie oskrzeli, zanikowe i kruchy, jak również wiele innych, musi przecinać się z wdrażaniem środków diagnostycznych. Przedstawiony schemat i leczenie patologii oskrzeli powinien opracować pulmonolog i zapewnić najczęstsze badania.

To zneutralizuje negatywne i szybko postępujące objawy, gruźlicę oskrzelową, pyłowe zapalenie oskrzeli.

Zalecana częstotliwość to procedura raz na 2-3 miesiące.

Przed rozpoznaniem nie należy przerywać stosowania antybiotyków i innych składników leków. Jest to bardzo ważne dla tych, którzy jeszcze nie wiedzą, jak rozpoznać zapalenie oskrzeli. Przy podobnym podejściu do diagnostyki i terapii, poprawa zostanie osiągnięta przy maksymalnej prędkości.

Biorąc pod uwagę wszystkie niuanse kursu regeneracyjnego w zakresie problemów z funkcją płuc i oskrzeli, szczególną uwagę należy zwrócić na badanie diagnostyczne. To wyeliminuje rozwój powikłań i poważne konsekwencje dla organizmu. Takich jak przewlekłe zapalne zapalenie oskrzeli i inne równie niebezpieczne formy.

Metody badania oskrzeli i płuc

Program badania pacjentów z patologią układu oddechowego obejmuje różnorodne laboratoryjne, instrumentalne i funkcjonalne metody badań. Niezbędna ilość środków diagnostycznych jest określana przez lekarza zgodnie z praktyką kliniczną.

Metody badania płuc i oskrzeli

Przed postawieniem diagnozy lekarz powinien zbadać pacjenta i przeprowadzić wstępne badanie kliniczne. Podstawowe laboratoryjne i instrumentalne metody badania oskrzeli i płuc:

  • Radiografia.
  • Bronchoskopia.
  • Tomografia komputerowa.
  • Rezonans magnetyczny.
  • Badanie ultrasonograficzne.
  • Analiza mikrobiologiczna plwociny.
  • Badanie płynu w opłucnej.
  • Spirografia.
  • Biopsja układu oddechowego.

Wyjątkowo wysoko wykwalifikowany specjalista wie, jak prawidłowo zbadać płuca i oskrzela i jakie metody należy zastosować w tym celu.

Radiografia

Dotychczas radiografia pozostaje główną metodą diagnozy większości chorób górnych i dolnych dróg oddechowych. Główne zalety badania rentgenowskiego:

  • Charakteryzuje się wszechobecną dostępnością.
  • Nie ma potrzeby specjalnego szkolenia.
  • Bez żadnych szczególnych trudności jest wykonywany w prawie wszystkich placówkach medycznych.
  • Nie uciążliwe dla pacjenta.
  • Pokój rentgenowski, oddział, sala operacyjna, oddział reanimacyjny - wszędzie można robić zdjęcia, jeśli to konieczne.
  • Zdjęcia rentgenowskie pozwalają nam ocenić stan pacjenta w dynamice.

Co do zasady, zmiany w narządach układu oddechowego są dość wyraźnie widoczne na zdjęciach radiologicznych, a doświadczony specjalista może łatwo znaleźć dokładną diagnozę. Badanie płuc za pomocą radiografii umożliwia ustawianie położenia i występowania procesu patologicznego, określenie płyn w degradacji ognisk opłucnej (zanik tkanki płuc) i ropne wnęka, a także badania stanu sąsiednich organów, itd. D. Do względnymi do radiografii zawierać :

  • Bardzo poważny stan pacjenta.
  • Wyraźne pobudzenie pacjenta.
  • Sytuacje wymagające nagłych operacji (np. Rozwój otwartej odmy opłucnowej lub krwawienia zagrażające życiu).

Tomografia komputerowa

Nowoczesną metodą wizualizacji do diagnozowania chorób układu oddechowego jest tomografia komputerowa. Czułość metody w diagnozowaniu patologii płuc wynosi prawie 95%. W przypadku radiografii wskaźnik ten nie przekracza 80%. Ta metoda pozwala wykryć zmiany patologiczne we wcześniejszym stadium choroby. Jakie są zalety spiralnej tomografii komputerowej:

  • Znacznie skraca czas egzaminu.
  • Zmniejsza narażenie pacjenta.
  • Może powodować małe ogniska w płucach.
  • W większości przypadków umożliwia zastąpienie angiografii.
  • Nie ma potrzeby specjalnego przygotowania pacjenta.

Pod kontrolą tomografii komputerowej można wykonać nakłucie i materiał biopsyjny. Ponadto, oceń skuteczność leczenia zachowawczego i leczenia chirurgicznego. Tomografia komputerowa pomaga w dokładnym określeniu lokalizacji procesu nowotworowego oraz w uzyskaniu wskazówek dotyczących promieniowania podczas radioterapii. To znacznie zmniejsza obciążenie promieniowaniem ciała pacjenta cierpiącego na nowotwór złośliwy.

Każde badanie płuc i oskrzeli odbywa się tylko po uzyskaniu zgody pacjenta lub jego najbliższej rodziny.

Bronchoskopia

Obecnie praktyka pulmonologiczna jest szeroko stosowaną endoskopową metodą badania układu oddechowego zwaną bronchoskopią. Należy zauważyć, że przed jej powołaniem pacjent powinien przejść radiografię klatki piersiowej. Chodzi o to, że w procedurze endoskopowej dostępne są tylko oskrzela do szóstego rzędu, a nie można zobaczyć końcowych oddziałów oskrzeli. W jakich chorobach i stanach patologicznych wskazano bronchoskopię:

  • Przewlekłe zapalenie oskrzeli.
  • Choroba bronchektomii.
  • Gruźlica.
  • Łagodne i złośliwe nowotwory układu oddechowego.
  • Ropnie i niedodma płuc.
  • Destrukcyjne zapalenie płuc.
  • Krwawienie płucne (w celu określenia źródła).
  • Ciała obce w drzewie tracheobronchialnym.
  • Długotrwałe narażenie na sztuczną wentylację płuc.

Bezwzględnym wskazaniem jest przydział krwi z flegmą na kaszel. Ponadto, jeśli pacjent kaszle długo na tle terapii i bez radiologicznych oznak uszkodzenia układu oddechowego, to zaleca się stosowanie endoskopii. W jakich chorobach lub stanach patologicznych bronchoskopia jest przeciwwskazana:

  • Ciężki krwotok płucny.
  • Ciężki stan astmatyczny.
  • Ostry zawał mięśnia sercowego.
  • Tachykardia napadowa.
  • Migotanie przedsionków.
  • Naruszenie krążenia krwi w mózgu.
  • Ciężkie zwężenie tchawicy.
  • Ciężka choroba serca płuc.

Statystyki kliniczne pokazują, że w około 2% przypadków mogą wystąpić powikłania w bronchoskopii. Jeśli bronchoskopia odbywa się na tle wentylacji mechanicznej w głównych powikłań związanych ze znieczuleniem ogólnym (znieczulenia). Pacjentów może wystąpić zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia krwi, zatrzymanie oddechu, i tak dalej. D. Bez wentylacji mechanicznej często obserwowane tchawicy i skurcz oskrzeli. Jakie komplikacje można napotkać bezpośrednio podczas badania bronchoskopowego:

  • Krwawienie podczas pobierania materiału do biopsji.
  • Odma opłucnowa - wnikanie powietrza do jamy opłucnej.
  • Skurcz oskrzeli.
  • Reakcje alergiczne, które występują przy wprowadzaniu leków do oskrzeli.

W przypadku krwawienia lub odmy opłucnowej konieczna jest pilna interwencja chirurgiczna, aby wyeliminować patologiczny stan zagrażający życiu pacjenta.

Lekarz, który bada pacjenta, powinien być przygotowany na komplikacje i działać szybko w tym przypadku.

Rezonans magnetyczny

Obecnie najbardziej informatywną metodą badania jest badanie pacjenta na rezonansie magnetycznym (MRI). Jedną z głównych zalet, w porównaniu z innymi metodami wizualizacji, jest umiejętność szczegółowego badania stanu naczyń krwionośnych. Podczas diagnozowania chorób układu oddechowego obrazowanie rezonansu magnetycznego jest powszechnie stosowane w wątpliwych i złożonych przypadkach.

Inną ważną zaletą jest to, że podczas badania MRI pacjent i personel medyczny nie otrzymują ekspozycji na promieniowanie. Jednakże, jeśli pacjent ma rozrusznik serca lub inne implanty metalowe, obrazowanie rezonansu magnetycznego jest przeciwwskazane. Ponadto badanie zwykle trwa dość długo, co może być bardzo trudne dla ciężko chorych pacjentów i małych dzieci.

Badanie ultrasonograficzne

Ultradźwięki (ultradźwięki) są stosowane jako alternatywna metoda diagnozowania chorób układu oddechowego. Najczęściej służy do oceny stanu obszarów anatomicznych, takich jak:

  • Pleura.
  • Jama opłucnowa.
  • Strefy podstrukturalne.

Warto zauważyć, że niewielka kumulacja płynu w okolicy opłucnej jest lepiej wykrywana za pomocą ultradźwięków niż na zdjęciach radiograficznych. Praktyka kliniczna pokazuje, że metoda jest całkowicie bezpieczna i może być stosowana do diagnozowania kobiet w ciąży i noworodków.

Spirografia

Opracowano wiele różnych metod, które umożliwiają jakościową i ilościową ocenę zewnętrznych zaburzeń oddychania. Najbardziej powszechną funkcjonalną metodą badania jest spirografia. Na podstawie określenia podstawowej oddychania zewnętrznego (na przykład, płuc pojemność życiowa natężonej objętości, etc.) zawartych ciężkość zaburzenia stanu funkcjonowania układu oddechowego. Do tej pory spirografia wykorzystuje nowoczesne skomputeryzowane urządzenia, które dają wyniki w cyfrowych terminach, co znacznie upraszcza ich interpretację. Metoda badania funkcji oddychania zewnętrznego jest dość prosta i szybka w wykonaniu, a także nieuciążliwa dla pacjenta.

Lekarz, który bada pacjenta, powinien opracować optymalny program diagnostyczny, który pomoże w jak najszybszym ustaleniu oczekiwanej choroby.

Analiza mikrobiologiczna plwociny

Aby ustalić czynnik wywołujący patologię infekcyjno-zapalną układu oddechowego, stosuje się badanie mikrobiologiczne plwociny. Materiał do analizy należy pobrać przed użyciem leków przeciwbakteryjnych. Niemniej jednak, jeśli leczenie zostanie rozpoczęte, uważa się za nieskuteczne zakończenie go. Po określeniu czynnika sprawczego zakażenia określa się wrażliwość na różne grupy antybiotyków. Interpretując wyniki analizy mikrobiologicznej plwociny, bierze się pod uwagę dane kliniczne.

Badanie płynu opłucnowego

Jeśli X-Ray lub innego badania wykazały, wysięk opłucnowy, wykonał nakłucie i usunięto ciecz, które następnie przesyłane do mikroskopowych analizy biochemicznej i bakteriologicznego. Nakłucie opłucnej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Przy dużym gromadzeniu się płynu we wnęce opłucnej, jego usuwanie odbywa się powoli, aby zapobiec przemieszczeniu pobliskich narządów. W skomplikowanych lub niestandardowych przypadkach nakłucie opłucnej wykonuje się pod kontrolą USG lub tomografii komputerowej. Z jakimi komplikacjami można się spotkać podczas tej procedury:

  • Krwawienie śródpłucne.
  • Zator powietrzny naczyń krwionośnych.
  • Uszkodzenie płuc lub innych pobliskich narządów.

Aby uniknąć rozwoju powikłań, konieczne jest dokładne określenie miejsca nakłucia i umiejętne opanowanie techniki nakłucia opłucnej.

Jeżeli nie ma możliwości przeprowadzenia podstawowej diagnozy, badaczowi można zaproponować alternatywne metody badania.

Biopsja

W niektórych sytuacjach do ustalenia prawidłowej diagnozy wymagana jest biopsja układu oddechowego (płuca, oskrzela, opłucna). Biopsje można wykonywać przez przebicie lub bronchoskopię. Jest to zabieg chirurgiczny wykonywany albo w znieczuleniu ogólnym, albo w znieczuleniu miejscowym (znieczuleniu). Często wykonuje się biopsję gruźlicy, sarkoidozy płuc, podejrzenia złośliwego nowotworu itp.

Wybór metody biopsji (przezskórnej, przezklatkowej, torakoskopowej, otwartej itd.) Jest określony przez wzięcie pod uwagę danych radiograficznych i bronchoskopowych. Zbiór materiału do biopsji do badania histologicznego powinien być wykonywany wyłącznie przez wysoko wykwalifikowanego specjalistę medycznego, który jest biegły w procedurze przeprowadzania zabiegu chirurgicznego.

Należy zauważyć, że biopsję nakłuć, która jest uważana za najbardziej oszczędzającą, w porównaniu z innymi metodami uzyskiwania tkanek, zaleca się wykonywać pod kontrolą tomografii komputerowej lub ultrasonografii. W takich przypadkach ryzyko wystąpienia różnych komplikacji jest zminimalizowane.