POChP - szczegóły choroby i jej leczenia

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest śmiertelną chorobą. Liczba zgonów rocznie na całym świecie wynosi 6% ogólnej liczby zgonów.

Choroba ta, która występuje z długotrwałym uszkodzeniem płuc, jest obecnie uważana za nieuleczalną, terapia może jedynie zmniejszyć częstotliwość i nasilenie zaostrzeń, aby zmniejszyć poziom zgonów.
POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) jest chorobą, w której drogi oddechowe ograniczają przepływ powietrza, częściowo odwracalny. Ta przeszkoda stale się rozwija, zmniejszając funkcjonowanie płuc i prowadząc do przewlekłej niewydolności oddechowej.

Kto cierpi na POChP?

POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) rozwija się głównie u osób z wieloletnim doświadczeniem palenia. Choroba jest szeroko rozpowszechniona na całym świecie, wśród mężczyzn i kobiet. Najwyższa śmiertelność występuje w krajach o niskim poziomie życia.
[wpmfc_short code = "immuniti"]

Pochodzenie choroby

Kiedy wieloletnie podrażnienie płuc szkodliwymi gazami i mikroorganizmami stopniowo rozwija się przewlekłe zapalenie. W rezultacie dochodzi do zwężenia oskrzeli i niszczenia pęcherzyków płucnych. W przyszłości dotknięte zostaną wszystkie drogi oddechowe, tkanki i naczynia krwionośne płuc, co prowadzi do nieodwracalnych zmian patologicznych, które powodują brak tlenu w organizmie. POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) rozwija się powoli, systematycznie przez wiele lat.

Główne przyczyny choroby

  • Palenie jest główną przyczyną, powodując do 90% przypadków;
  • czynniki zawodowe - praca w środowiskach niebezpiecznych, wdychanie pyłu z zawartością krzemu i kadmu (górników, konstruktorów, kolejowe, stali pracownicy, pulpy i papieru, ziarno - i przetwórstwa bawełny przedsiębiorstw);
  • czynniki dziedziczne - rzadko występująca wrodzona niewydolność α1-antytrypsyny.
do spisu treści ↑

Główne objawy choroby

  • Kaszel Jest to najwcześniejszy i często niedoceniony objaw. Początkowo kaszel jest okresowy, następnie staje się codzienny, w rzadkich przypadkach tylko w nocy;
  • flegma - pojawia się we wczesnych stadiach choroby w postaci niewielkiej ilości śluzu, zwykle rano. Wraz z rozwojem choroby plwocina staje się ropna i obfitsza;
  • duszność - występuje tylko 10 lat po wystąpieniu choroby. Po pierwsze, manifestuje się tylko z poważnym wysiłkiem fizycznym. Ponadto pojawia się uczucie braku powietrza i niewielkie ruchy ciała, później występuje poważna postępująca niewydolność oddechowa.
do spisu treści ↑

Klasyfikacja POChP


Choroba jest klasyfikowana zgodnie z ciężkością:

Łatwy - z lekko wyrażonymi naruszeniami funkcji płuc. Wystąpił lekki kaszel. Na tym etapie choroba jest bardzo rzadko diagnozowana.

Średni stopień nasilenia - nasilenie obturacyjnych zaburzeń płucnych. Występuje duszność lub krótki wiatr. ładunki. Choroba jest diagnozowana, gdy pacjenci są leczeni z powodu zaostrzeń i duszności.

Ciężkie - istnieje znaczne ograniczenie wlotu powietrza. Rozpoczynają się częste zaostrzenia, nasila się duszność.

Wyjątkowo ciężkie - z ciężką obturacją oskrzeli. Stan zdrowia pogarsza się znacznie, nasilają się obawy, rozwija się niepełnosprawność.

Metody diagnostyczne

Anamneza - z analizą czynników ryzyka. Palacze oceniani są na podstawie wskaźnika palacza (IC): liczba wypalanych papierosów dziennie jest mnożona przez liczbę lat palenia i podzielona przez 20. Wartości IR większe niż 10 wskazują na rozwój POChP.
Spirometria - w celu oceny działania płuc. Pokazuje ilość powietrza podczas wdechu i wydechu oraz prędkość, z jaką powietrze wnika i wychodzi.

Próbka z lekiem rozszerzającym oskrzela pokazuje prawdopodobieństwo odwracalności procesu zwężenia oskrzeli.

Badanie rentgenowskie - określa nasilenie zmian w płucach. Ustala się również rozpoznanie sarkoidozy płuc.

Analiza plwociny - w celu określenia drobnoustrojów podczas zaostrzania i selekcji antybiotyków.

Diagnostyka różnicowa

POChP jest częściej odróżniana od astmy oskrzelowej przez duszność. W przypadku astmy duszność po wysiłku pojawia się przez pewien czas, a POChP - natychmiast.

Jeśli to konieczne, POChP jest różnicowany za pomocą rentgenowskiego badania z powodu niewydolności serca, rozstrzenia oskrzeli.

Kaszel i duszność przeszkadzają ci? Mogą to być objawy groźnej choroby zakaźnej - gruźlicy. Zdać diagnozę gruźlicy, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby!

Najpoważniejsze choroby układu oddechowego zaczynają się od zwykłego zapalenia oskrzeli. Więcej informacji o tym, czym jest zapalenie oskrzeli, możesz tutaj.

Jak leczyć chorobę

Ogólne zasady

  • Palenie - zawsze kończy się na zawsze. Wraz z kontynuacją palenia nie będzie skuteczne leczenie POChP;
  • stosowanie osobistego wyposażenia ochronnego dla układu oddechowego, zmniejszenie, o ile to możliwe, liczby szkodliwych czynników w miejscu pracy;
  • racjonalna, pożywna żywność;
  • zmniejszyć do normalnej masy ciała;
  • regularne ćwiczenia (ćwiczenia oddechowe, pływanie, spacery).

Leczenie lekami

Jego celem jest zmniejszenie częstości zaostrzeń i nasilenia objawów, aby zapobiec rozwojowi powikłań. Wraz z rozwojem choroby zwiększa się jedynie objętość leczenia. Główne leki stosowane w leczeniu POChP:

  • Leki rozszerzające oskrzela są głównymi lekami, które stymulują rozszerzenie oskrzeli (atrovent, salmeterol, salbutamol, formoterol). Są one podawane najlepiej w postaci inhalacji. Leki o krótkim czasie działania są stosowane w razie potrzeby, przedłużone - stale;
  • glukokortykoidy w postaci inhalacji - stosowane w ciężkich przypadkach choroby, z zaostrzeniami (prednizolonem). W przypadku ciężkiej niewydolności oddechowej drgawki są leczone glukokortykoidami w postaci tabletek i zastrzyków;
  • Szczepionki - szczepienia przeciwko grypie zmniejszają śmiertelność w połowie przypadków. Przeprowadzaj go raz w październiku - na początku listopada;
  • leki mukolityczne - cienkie śluzu i ułatwia jego usunięcie (karbotsistein bromheksyna, ambroksol, trypsyna, chymotrypsyna). Stosowany tylko u pacjentów z lepką plwociną;
  • antybiotyki - stosowane tylko w przypadku zaostrzenia choroby (penicyliny, cefalosporyny, możliwe stosowanie fluorochinolonów). Tabletki, zastrzyki, inhalacje;
  • przeciwutleniacze - mogą zmniejszać częstość i czas trwania zaostrzeń, stosować kursy do sześciu miesięcy (N-acetylocysteina).

Leczenie chirurgiczne

  • Bullektomia - usunięcie dużych pęcherzyków może zmniejszyć duszność i poprawić czynność płuc;
  • zmniejszenie objętości płuc podczas operacji - jest na etapie badania. Operacja pozwala poprawić stan fizyczny pacjenta i zmniejszyć odsetek śmiertelności;
  • Przeszczepienie płuc - skutecznie poprawia jakość życia, czynność płuc i sprawność fizyczną pacjenta. Zastosowanie jest utrudnione przez problem wyboru dawcy i wysokie koszty operacji.

Terapia tlenowa

Terapia tlenowa jest przeprowadzana w celu naprawienia niewydolności oddechowej: krótkotrwała - z zaostrzeniami, przedłużona - z czwartym stopniem POChP. Przy stałym przepływie zalecana jest stała długotrwała tlenoterapia (co najmniej 15 godzin dziennie).

Terapia tlenowa nigdy nie jest przepisywana pacjentom, którzy nadal palą lub cierpią na alkoholizm.

Leczenie środkami folk

Napary na preparatach ziołowych. Gotuje się je, przyrządzając łyżkę wrzącej wody z łyżką jedzenia i biorą ją przez 2 miesiące:

√ 1 część szałwii, 2 części rumianku i malwy;

√ 1 część nasion lnu, 2 części eukaliptusa, kwiaty lipy, rumianek;

√ 1 część rumianku, malwy, słodkiej koniczyny, owoców anyżu, korzenia lukrecji i althei, 3 części siemię lniane.

  • Napar rzodkiewki. Czarna rzodkiewka i średnie buraki ścierają, mieszają i zalewają zimną przegotowaną wodą. Pozostaw na 3 godziny. Używaj trzy razy dziennie przez miesiąc za 50 ml.
  • Nettles. Korzenie pokrzywy do mielenia w kleik i mieszanie z cukrem w proporcji 2: 3, nalegają 6 godzin. Syrop usuwa flegmę, łagodzi stany zapalne i kaszel.
  • Mleko:

√ Szklankę mleka do parzenia łyżki cetrarium (mech islandzki), pić w ciągu dnia;

√ w litrze mleka gotować 10 minut 6 pokruszonych cebulek i główkę czosnku. Wypij połowę szklanki po zjedzeniu.

Wdychanie

√ wywary z ziół (mięta, rumianek, igły, oregano);

√ cebula;

√ olejki eteryczne (eukaliptus, iglaste);

√ gotowane ziemniakim;

√ rozwiązanie soli morskiej.

Metody zapobiegania

Podstawowy

  • rzucenie palenia jest kompletne i trwałe;
  • neutralizacja ekspozycji na szkodliwe czynniki środowiskowe (kurz, gazy, opary).

Częste zapalenie płuc u dziecka może następnie wywołać rozwój POChP. Dlatego objawy zapalenia płuc u dzieci muszą znać każdą matkę!

Ataki kaszlu nie pozwalają spać w nocy? Może masz zapalenie tchawicy. Możesz dowiedzieć się więcej o tej chorobie na tej stronie.

  • obciążenia fizyczne, regularne i odmierzone, skierowane na mięśnie oddechowe;
  • coroczne szczepienia szczepionkami przeciw grypie i pneumokokom;
  • stałe przyjmowanie przepisanych leków i regularne badania u pulmonologa;
  • prawidłowe stosowanie inhalatorów.
do spisu treści ↑

Prognoza

POChP ma warunkowo niekorzystne rokowanie. Choroba powoli, ale ciągle postępuje, co prowadzi do niepełnosprawności. Leczenie, nawet najbardziej aktywne, może tylko spowolnić ten proces, ale nie wyeliminować patologii. W większości przypadków, dożywotnie leczenie, z ciągle rosnącymi dawkami leków.

Nieuleczalna i śmiertelna POChP po prostu zachęca ludzi do rzucenia palenia na zawsze. A dla osób zagrożonych radą jest jedna - jeśli znajdziesz się w objawach choroby natychmiast udaj się do pulmonologa. Wszakże im wcześniej choroba zostanie wykryta, tym mniej prawdopodobne jest przedwczesna śmierć.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc

W przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) obecnie rozumie postępującą chorobę charakteryzującą się komponentem zapalnym, naruszeniem drożności oskrzeli na poziomie dystalnych oskrzeli i zmianami strukturalnymi w tkance płucnej i naczyniach. Przewlekła obturacyjna choroba płuc już wyodrębnia się jako niezależną choroby płuc i ograniczają liczbę przewlekłych oddechowego występujących z zespołem obturacyjnej (obturacyjnego zapalenia oskrzeli, rozedmy płuc, wtórnego astmy i in.).

Przewlekła obturacyjna choroba płuc

W przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) obecnie rozumie postępującą chorobę charakteryzującą się komponentem zapalnym, naruszeniem drożności oskrzeli na poziomie dystalnych oskrzeli i zmianami strukturalnymi w tkance płucnej i naczyniach. Przewlekła obturacyjna choroba płuc już wyodrębnia się jako niezależną choroby płuc i ograniczają liczbę przewlekłych oddechowego występujących z zespołem obturacyjnej (obturacyjnego zapalenia oskrzeli, rozedmy płuc, wtórnego astmy i in.).

Według danych epidemiologicznych POChP częściej dotyka mężczyzn po 40 roku życia, zajmuje czołowe miejsce wśród przyczyn niepełnosprawności, a czwarta wśród przyczyn śmiertelności aktywnej i pełnosprawnej części populacji.

Przyczyny i mechanizmy rozwoju POChP

Wśród przyczyn, które powodują rozwój przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, 90-95% podaje się na palenie. Wśród innych czynników (około 5%) wyodrębnia się zagrożenie przemysłowe (wdychanie szkodliwych gazów i cząstek), dzieci zakażenie układu oddechowego, oskrzelowo jednoczesne patologii, stan środowiska. W ilości mniejszej niż 1% pacjentów z POChP jest oparta predyspozycję genetyczną wyrażana niedobór alfa-1-antytrypsyny wytwarzana w wątrobie i chroni płuca przed uszkodzeniem przez elastazę enzymu. Wśród zagrożeń zawodowych, kontakty z kadmem i krzemem, przetwarzanie metali, szkodliwa rola produktów powstałych podczas spalania paliwa prowadzą do wielu przyczyn rozwoju POChP. POChP to zawodowa choroba górników, pracowników kolei, budowniczych mających kontakt z cementem, celulozą i papierami oraz pracowników hutnictwa, pracowników rolnych zajmujących się przetwarzaniem bawełny i zboża.

Czynniki środowiskowe i predyspozycje genetyczne powodują przewlekłe zmiany zapalne w wewnętrznej powłoce oskrzeli, co prowadzi do naruszenia lokalnej odporności oskrzeli. Zwiększa to wytwarzanie śluzu oskrzelowego, zwiększa jego lepkość, tworząc sprzyjające warunki do namnażania się bakterii, osłabienia drożności oskrzeli, zmian w tkance płucnej i pęcherzykach płucnych. Progresji POChP prowadzi do utraty składnika (odwracalny obrzęk błony śluzowej oskrzeli, skurcz mięśni gładkich, wydzielanie śluzu) oraz wzrostem nieodwracalnych zmian, które prowadzą do rozwoju okołooskrzelowego włóknienia i rozedmy płuc. Postępująca niewydolność oddechowa w przebiegu POChP może być związana z powikłaniami bakteryjnymi prowadzącymi do nawrotu infekcji płucnych.

POChP pogarsza zaburzenia wymiany gazowej, przejawia spadek O2 i przechowywania CO2 w krwi tętniczej wzrostu ciśnienia zgodnie z tętnicy płucnej prowadzący do wytworzenia serca płuc. Przewlekłe serce płuc powoduje niewydolność krążenia i śmierć u 30% pacjentów z POChP.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP): Objawy i leczenie

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) - główne objawy:

  • Zaburzenia snu
  • Utrata wagi
  • Skrócenie oddechu
  • Kaszel z flegmą
  • Mokry kaszel
  • Chryps z wydechem

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP preparat diagnoza) - patologicznych procesów, dla których cechą charakterystyczną częściowego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych. Choroba powoduje nieodwracalne zmiany w ludzkim ciele, więc istnieje większe zagrożenie dla życia, jeśli leczenie nie zostało zaplanowane na czas.

Przyczyny

Patogeneza POChP nie została jeszcze w pełni poznana. Ale eksperci identyfikują główne czynniki, które powodują patologiczny proces. Z reguły patogeneza choroby obejmuje postępującą niedrożność oskrzeli. Główne czynniki wpływające na powstawanie choroby to:

  1. Palenie.
  2. Niekorzystne warunki działalności zawodowej.
  3. Surowy i zimny klimat.
  4. Infekcja mieszanej genezie.
  5. Ostre przewlekłe zapalenie oskrzeli.
  6. Choroby płuc.
  7. Predyspozycje genetyczne.

Jakie przejawy choroby?

Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest patologią, która jest najczęściej diagnozowana u pacjentów w wieku 40 lat. Pierwsze objawy choroby, które zaczynają zauważać pacjenta, kaszel i duszność. Często ten stan występuje w połączeniu z gwizdkami podczas oddychania i wydzielania plwociny. Początkowo wychodzi w niewielkiej objętości. Objawy są wyraźniejsze rano.

Kaszel jest pierwszym objawem, który niepokoi pacjentów. W sezonie zimowym nasilają się choroby układu oddechowego, które odgrywają ważną rolę w powstawaniu POChP. Obturacyjna choroba płuc ma następujące objawy:

  1. Skrócenie oddechu, który niepokoi podczas wykonywania wysiłku fizycznego, a następnie może uderzyć osobę podczas odpoczynku.
  2. Pod wpływem kurzu, zimnego powietrza nasila się duszność.
  3. Objawy uzupełniają kaszel o niskiej produktywności z trudną do wydzielenia flegmą.
  4. Suchy świszczący oddech o wysokim tempie z wydechem.
  5. Objawy rozedmy płuc.

Etapy

Klasyfikacja POChP opiera się na ciężkości choroby. Ponadto zakłada obecność obrazu klinicznego i wskaźników funkcjonalnych.

Klasyfikacja POChP obejmuje 4 etapy:

  1. Pierwszy etap - pacjent nie zauważa żadnych patologicznych odchyleń. Może uczestniczyć w przewlekłym kaszlu. Zmiany organiczne są niepewne, więc na tym etapie nie można zdiagnozować POChP.
  2. Drugi etap - choroba nie jest trudna. Pacjenci skonsultują się z lekarzem w celu uzyskania porady na temat trudności oddechowych podczas wysiłku. Innej przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc towarzyszy intensywny kaszel.
  3. Trzeciemu etapowi POChP towarzyszy ciężki przebieg. Charakteryzuje się obecnością ograniczonej podaży powietrza w drogach oddechowych, więc duszność powstaje nie tylko przy wysiłku fizycznym, ale także w spoczynku.
  4. Czwarty etap jest niezwykle trudny. Pojawiające się objawy POChP są niebezpieczne dla życia. Występuje korkowanie oskrzeli i powstaje serce płucne. Pacjenci, u których zdiagnozowano POChP w stadium 4, otrzymują niepełnosprawność.

Metody diagnostyczne

Rozpoznanie prezentowanej choroby obejmuje następujące metody:

  1. Spirometria - metoda badań, dzięki której możliwe jest określenie pierwszych objawów POChP.
  2. Pomiar pojemności życiowej płuc.
  3. Badanie cytologiczne plwociny. Taka diagnostyka umożliwia określenie charakteru i ciężkości procesu zapalnego w oskrzelach.
  4. Badanie krwi pozwala wykryć zwiększoną koncentrację czerwonych krwinek, hemoglobiny i hematokrytu w POChP.
  5. Radiografia płuc pozwala na określenie obecności zagęszczenia i zmian w ścianach oskrzeli.
  6. EKG dostarczają dane dotyczące rozwoju nadciśnienia płucnego.
  7. Bronchoskopia to metoda, która pozwala ustalić diagnozę POChP, a także obejrzeć oskrzela i określić ich stan.

Leczenie

Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest procesem patologicznym, którego nie można wyleczyć. Jednak lekarz wyznacza swojemu pacjentowi pewną terapię, dzięki której może on zmniejszyć częstość zaostrzeń i przedłużyć życie osoby. Patogeneza choroby ma ogromny wpływ na przebieg zalecanej terapii, ponieważ bardzo ważne jest wyeliminowanie przyczyny, która przyczynia się do pojawienia się patologii. W tym przypadku lekarz wyznaczył następujące działania:

  1. Leczenie POChP polega na stosowaniu leków, których działanie ma na celu zwiększenie klirensu oskrzeli.
  2. Aby złagodzić plwocinę i jej wydalanie w terapii, należy stosować środki mukolityczne.
  3. Pomagają zatrzymać proces zapalny za pomocą glukokortykoidów. Nie zaleca się jednak ich długotrwałego stosowania, ponieważ pojawiają się poważne skutki uboczne.
  4. Jeśli wystąpi zaostrzenie, oznacza to obecność jego zakaźnego pochodzenia. W takim przypadku lekarz przepisuje antybiotyki i leki przeciwbakteryjne. Ich dawkowanie jest przepisywane z uwzględnieniem wrażliwości mikroorganizmu.
  5. Dla tych, którzy cierpią na niewydolność serca, konieczna jest terapia tlenowa. W przypadku zaostrzenia pacjentowi przepisuje się leczenie sanatoryjno-uzdrowiskowe.
  6. Jeśli diagnoza potwierdziła obecność nadciśnienia płucnego i POChP, wraz z raportowaniem, leczenie obejmuje diuretyki. Glikozydy pomagają zapobiegać arytmii.

POChP to choroba, której nie można leczyć bez odpowiednio sformułowanej diety. Powodem jest to, że utrata masy mięśniowej może prowadzić do śmierci.

Pacjent może zostać poddany leczeniu szpitalnemu, jeśli:

  • większa intensywność wzrostu manifestacji manifestacji;
  • leczenie nie daje pożądanego rezultatu;
  • pojawia się nowa symptomatologia;
  • rytm serca jest zaburzony;
  • Diagnoza definiuje takie choroby, jak cukrzyca, zapalenie płuc, niewystarczające funkcjonowanie nerek i wątroby;
  • nie jest możliwe zapewnienie opieki medycznej w warunkach ambulatoryjnych;
  • złożoność w diagnozie.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie POChP obejmuje zestaw czynności, za pomocą których każda osoba może ostrzec swoje ciało przed tym patologicznym procesem. Składa się z następujących zaleceń:

  1. Zapalenie płuc i grypa to najczęstsze przyczyny POChP. Dlatego konieczne jest szczepienie przeciwko grypie co roku.
  2. Raz na 5 lat przeprowadzać szczepienia przeciwko zakażeniom pneumokokowym, dzięki czemu można chronić organizm przed zapaleniem płuc. Tylko lekarz prowadzący może przepisać szczepienie po odpowiednim badaniu.
  3. Tabu na temat palenia.

Komplikacje POChP mogą być bardzo różnorodne, ale z reguły wszystkie z nich prowadzą do niepełnosprawności. Dlatego ważne jest, aby terapia była przeprowadzana na czas i pod nadzorem specjalisty przez cały czas. Najlepszym sposobem jest zastosowanie środków zapobiegawczych, aby zapobiec tworzeniu się patologicznego procesu w płucach i zapobiec temu dolegliwości.

Jeśli uważasz, że masz Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) a objawy charakterystyczne dla tej choroby, możesz pomóc lekarzowi pulmonologowi.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Guzowe zapalenie tętnic jest chorobą atakującą małe i średnie naczynia. W oficjalnej medycynie choroba nazywana jest martwiczym zapaleniem naczyń. Istnieje nazwa zapalenia okrężnicy, choroba Kussmaula-Mayera, zapalenie tętnic. W miarę rozwoju patologii tworzą się tętniaki, powtarzające się uszkodzenia nie tylko tkanek, ale także narządów wewnętrznych.

Mukowiscydoza definiuje genetyczną dziedziczną chorobę, której towarzyszy specyficzne ogólnoustrojowe uszkodzenie gruczołów zewnątrzwydzielniczych. Mukowiscydozę, którego objawy określa się na podstawie tej zmiany jest chorobą przewlekłą i nieuleczalną, towarzyszy w przypadku przekroczenia układu oddechowego, a także zaburzeń związanych z funkcjami układu pokarmowego, w tym szereg innych współwystępujących zaburzeń.

Gruźlica płuc jest chorobą wywołaną przez bakterie z gatunku Mycobacterium, odkryte przez Roberta Kocha w 1882 roku. Są to 74 gatunki przenoszone przez wodę, glebę, od osoby chorej do osoby zdrowej. Postać choroby, na którą ludzie są najczęściej narażeni, to gruźlica płuc, ze względu na fakt, że główny rodzaj przenoszenia bakterii jest przenoszony drogą powietrzną.

Bronchopneumonia jest jednym z rodzajów zapalenia płuc. Choroba ta różni się od zwykłego zapalenia płuc tym, że bakterie i wirusy, które dostają się do organizmu, wpływają nie tylko na płuca, ale także gałęzie drzewa oskrzelowego. Często zapalenie rozwija się z powodu infekcji górnych dróg oddechowych. W większości przypadków zapalenie płuc wywołane jest przez paciorkowce i pneumokoki.

Przewlekłe zapalenie oskrzeli to proces zapalny, który rozwija się i rozwija się w narządach układu oddechowego. Przy takiej chorobie zaburza się funkcjonowanie oskrzeli, przeważa uszkodzenie aktywności ochronnej i oczyszczającej ich narządów. Z powodu tej choroby narządów integralności błon śluzowych, przewlekłe zapalenie oskrzeli towarzyszy ewolucji dużych ilości plwociny, czyste lub nieczyste, kaszel.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP): przyczyny, objawy, leczenie

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) - postępujące choroby oskrzeli i płuc związane ze zwiększoną odpowiedź zapalną w tych narządach działania szkodliwe czynniki (pył i gazy). Towarzyszy temu naruszenie wentylacji z powodu upośledzonej drożności oskrzeli.

W koncepcji POChP lekarze obejmują chroniczne zapalenie oskrzeli i rozedmę płuc. Przewlekłe zapalenie oskrzeli rozpoznaje się na podstawie objawów: obecności kaszlu z flegmą przez co najmniej 3 miesiące (niekoniecznie z rzędu) w ciągu ostatnich 2 lat. Rozedma płuc jest pojęciem morfologicznym. Ta ekspansja dróg oddechowych za końcowymi odcinkami oskrzeli, związana z niszczeniem ścian pęcherzyków oddechowych, pęcherzyki płucne. U pacjentów z POChP te dwa stany często są łączone, co determinuje charakterystykę objawów i leczenie choroby.

Występowanie choroby i jej znaczenie społeczno-gospodarcze

POChP jest uznawany za światowy problem medyczny. W niektórych krajach, na przykład w Chile, cierpi na co piątą osobę dorosłą. Na świecie średnia częstość występowania choroby wśród osób powyżej 40 roku życia wynosi około 10%, a mężczyźni częściej chorują niż kobiety.

W Rosji wskaźniki zachorowalności w dużej mierze zależą od regionu, ale ogólnie są zbliżone do wskaźników światowych. Częstość występowania choroby wzrasta z wiekiem. Ponadto jest prawie dwa razy wyższa wśród osób mieszkających na obszarach wiejskich. Tak więc w Rosji co drugi mężczyzna, który ma ponad 70 lat, cierpi na POChP.

Na świecie ta choroba jest czwartą na liście liderów wśród przyczyn śmierci. Wskaźnik śmiertelności podczas POChP rośnie bardzo szybko, szczególnie u kobiet. Czynniki, które zwiększają ryzyko zgonu z powodu tej choroby ma nadwagę, silny skurcz oskrzeli, niska wytrzymałość, duszności, częste zaostrzenia choroby i nadciśnienia płucnego.

Świetne i koszt leczenia choroby. Większość z nich stanowi leczenie szpitalne zaostrzeń. Terapia POChP kosztuje stan bardziej niż leczenie astmy oskrzelowej. Jest to ważne i częste niezdolność do pracy takich pacjentów, zarówno czasowych, jak i stałych (niepełnosprawność).

Przyczyny i mechanizm rozwoju

Główną przyczyną POChP jest palenie tytoniu, aktywność i pasywność. Dym tytoniowy uszkadza oskrzela i tkankę płucną, wywołując stan zapalny. Tylko 10% przypadków wynika z wpływu zagrożeń zawodowych, stałego zanieczyszczenia powietrza. W rozwoju choroby mogą również uczestniczyć czynniki genetyczne, które mogą powodować niedobór pewnych substancji chroniących światło.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju choroby w przyszłości są mała waga urodzeniowa dziecka, a także częste choroby układu oddechowego przenoszone w dzieciństwie.

Na początku choroby transport śluzowo-żółciowego plwociny zostaje przerwany, co z czasem przestaje być usuwane z dróg oddechowych. Szlam zastyga w świetle oskrzeli, tworząc warunki do reprodukcji patogennych mikroorganizmów. Ciało reaguje reakcją ochronną, stanem zapalnym, który przyjmuje charakter przewlekły. Ściany oskrzeli są impregnowane komórkami immunokompetentnymi.

Komórki odpornościowe wydzielają wiele mediatorów stanu zapalnego, które uszkadzają płuca i powodują "błędne koło" choroby. Wzrasta utlenianie i tworzenie wolnych rodników tlenowych uszkadzających ścianki komórek płucnych. W rezultacie są niszczone.

Naruszenie drożności oskrzeli wiąże się z odwracalnymi i nieodwracalnymi mechanizmami. Odwracalne obejmują skurcz mięśni oskrzeli, obrzęk błony śluzowej, zwiększone wydzielanie śluzu. Nieodwracalne spowodowane przewlekłym zapaleniem i wspomaga rozwój tkanki łącznej w ścianach oskrzeli, rozedmy płuc, tworzenie (obrzęk płuc, w którym tracą zdolność do prawidłowego wentylowana).

Wraz z rozwojem rozedmy zmniejsza się liczba naczyń krwionośnych, przez ściany których zachodzi wymiana gazowa. W rezultacie wzrasta ciśnienie w sieci naczyniowej płuc - występuje nadciśnienie płucne. Zwiększone ciśnienie powoduje przeciążenie prawej komory, która pompuje krew do płuc. Niewydolność serca rozwija się wraz z tworzeniem się serca płucnego.

Objawy

POChP rozwija się stopniowo i przez długi czas przepływa bez zewnętrznych objawów. Pierwszymi objawami choroby są kaszel z lekką flegmą lub dusznością, szczególnie rano i częste przeziębienia.

Kaszel nasila się w zimnych porach roku. Duszność narasta stopniowo, pojawiając się najpierw przy wysiłku fizycznym, następnie przy normalnej aktywności, a następnie w spoczynku. Występuje około 10 lat później niż kaszel.

Okresowe zaostrzenia utrzymują się przez kilka dni. Towarzyszy im zwiększony kaszel, zadyszka, pojawienie się świszczącego oddechu, uciskanie bólu w klatce piersiowej. Zmniejsza się tolerancja ćwiczeń.

Ilość plwociny gwałtownie się zwiększa lub zmniejsza, zmienia się jej kolor, zmienia się lepkość, staje się ropna. Częstość zaostrzeń jest bezpośrednio związana ze średnią długością życia. Zaostrzenia choroby są częstsze u kobiet i bardziej obniżają ich jakość życia.

Czasem można spotkać podział pacjentów na podstawie dominującej. Jeśli klinika jest zapalenie oskrzeli ważne u tych pacjentów jest zdominowany przez kaszel, niedobór tlenu we krwi, powodując niebieski kolor rąk, warg, a następnie całość skóry (sinica). Szybko rozwijająca się niewydolność serca z powstawaniem obrzęków.

Jeśli rozedma płuc jest ważniejsza, objawiająca się ciężką dusznością, wówczas sinica i kaszel zwykle nie występują lub pojawiają się w późnych stadiach choroby. Charakterystyczną cechą tych pacjentów jest progresywna utrata wagi.

W niektórych przypadkach występuje połączenie POChP i astmy oskrzelowej. W tym przypadku obraz kliniczny nabiera cech obu tych chorób.

Różnice między POChP a astmą oskrzelową

W POChP stwierdza się wiele objawów pozapłucnych związanych z przewlekłym procesem zapalnym:

Diagnostyka

Rozpoznanie POChP opiera się na następujących zasadach:

  • potwierdzenie palenia, aktywne lub pasywne;
  • badanie obiektywne (kontrola);
  • instrumentalne potwierdzenie.

Problem polega na tym, że wielu palaczy zaprzecza sobie chorobą, biorąc pod uwagę kaszel lub duszność w wyniku złego nawyku. Często szukają pomocy w już zaniedbanych przypadkach, kiedy stają się niepełnosprawni. Wyleczyć chorobę lub spowolnić jej postęp w tej chwili jest już niemożliwe.

We wczesnych stadiach choroby badanie zewnętrzne nie ujawnia żadnych zmian. W przyszłości określa się wydech przez zamknięte wargi, klatkę piersiową, udział w oddychaniu dodatkowych mięśni, wciąganie brzucha i niższe przestrzenie międzyżebrowe w oparciu o inspirację.

Po osłuchiwaniu ustala się świszczący świszczący oddech, z dźwiękiem uderzającym w skrzynię.

W przypadku metod laboratoryjnych wymagane jest ogólne badanie krwi. Mogą wystąpić oznaki stanu zapalnego, niedokrwistość lub pogrubienie krwi.

Badanie cytologiczne plwociny pozwala wykluczyć nowotwór złośliwy, a także ocenić stan zapalny. Aby wybrać antybiotyki, można wykorzystać kulturę plwociny (badanie mikrobiologiczne) lub przeanalizować zawartość oskrzeli uzyskaną z bronchoskopii.
Wykonuje się prześwietlenie narządów klatki piersiowej, co pozwala na wykluczenie innych chorób (zapalenie płuc, rak płuc). W tym samym celu zalecana jest bronchoskopia. Do oceny nadciśnienia płucnego stosuje się elektrokardiografię i echokardiografię.

Główną metodą diagnozowania POChP i oceny skuteczności leczenia jest spirometria. Jest przeprowadzany w spoczynku, a następnie po inhalacji leków rozszerzających oskrzela, na przykład salbutamolu. Takie badanie pomaga rozpoznać niedrożność oskrzeli (zmniejszając drożność dróg oddechowych) i jej odwracalność, czyli zdolność oskrzeli do powrotu do normy po zastosowaniu leków. Podczas POChP często obserwuje się nieodwracalną obturację oskrzeli.

Przy już potwierdzonej diagnozie POChP można kontrolować przebieg choroby za pomocą testu przepływu maksymalnego o szczytowym natężeniu wydechu.

Leczenie

Jedynym sposobem, który zmniejsza ryzyko choroby lub spowalnia jej rozwój, jest zaprzestanie palenia. Nie możesz palić z dziećmi!

Należy również zwrócić uwagę na czystość otaczającego powietrza, ochronę układu oddechowego podczas pracy w szkodliwych warunkach.

Leczenie opiera się na stosowaniu leków rozszerzających oskrzela - leki rozszerzające oskrzela. Są stosowane głównie w inhalacji. Połączone fundusze są najbardziej skuteczne.

Lekarz może przepisać następujące grupy leków w zależności od ciężkości choroby:

  • M-cholino-blokery o krótkim działaniu (bromek ipratropium);
  • M-holinoblokatory o przedłużonym działaniu (bromek tiotropium);
  • długo działające beta-adrenomimetyki (salmeterol, formoterol);
  • beta-adrenomimetyki krótkiego działania (salbutamol, fenoterol);
  • teofilina długo działająca (theotard).

W przypadku postaci średniej i ciężkiej, inhalację można przeprowadzić za pomocą nebulizatora. Ponadto, nebulizatory i środki rozdzielające są często przydatne u osób starszych.

Ponadto, w ciężkich przypadkach przepisywane są wziewne glikokortykosteroidy (budezonid, flutikazon), zazwyczaj w połączeniu z beta-adrenomimetykami o przedłużonym działaniu.

Mukolityki (środki rozrzedzające plwocinę) pokazano tylko niektórym pacjentom w obecności grubej, słabo kaszlącej śluzu. W przypadku długotrwałego stosowania i zapobiegania zaostrzeniom zaleca się stosowanie wyłącznie acetylocysteiny. Antybiotyki są przepisywane tylko w okresie zaostrzenia choroby.

W skrajnie ciężkich warunkach pacjenci otrzymują stałą terapię tlenową, zaprojektowaną w celu zmniejszenia objawów niewydolności oddechowej. W niektórych przypadkach przeprowadza się przeszczep płuc. Czasami wykonywane są operacje paliatywne, na przykład usuwanie byków (pęcherzy) z rozedmą płuc, co zmniejsza duszność.

Na każdym etapie choroby pokazana jest terapia ruchowa, która zwiększa tolerancję na obciążenie, zmniejszając duszność.

Pacjentów z POChP należy zaszczepić przeciwko grypie i zaszczepić przeciwko pneumokokom. Ten środek nie tylko zapobiega zaostrzeniu się choroby, ale może uratować życie pacjenta, jeśli ma chorobę zakaźną, na przykład zapalenie płuc.

Do którego lekarza się zgłosić

Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest leczona przez terapeuta, zaostrzenia lub nieskuteczność pacjenta leczonego przez pulmonologa. Jeśli rozwija się choroba towarzysząca, konieczne jest badanie kardiologa, reumatologa, neurologa, hematologa.

Lektsii_patan / 24. Przewlekłe niespecyficzne choroby płuc

PRZEWLEKŁE CHOROBY NIEPECYFIKACYJNE PŁUJĄCE (CHD))

Do tej grupy chorób należą: 1. Przewlekłe zapalenie oskrzeli 2. Rozedma płuc 3. Miażdżyca płuc 4. Przewlekły ropień płuc 5. Zapalenie oskrzeli 6. Przewlekłe zapalenie płuc 7. Wewnętrzne choroby płuc. Rozwój HNZL jest możliwy przez 3 sposoby: 1. pneumonogenny - po ostrym zapaleniu płuc 2. Bronchogenic - po zapaleniu oskrzeli 3. Pneumonitogenny - przeciwko chorobom śródmiąższowym.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

Klasyfikacja POChP: a. przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli b. astma oskrzelowa c. rozedma płuc

w rozlane rozlane rozedma płuc.

Mechanizm zapalenia oskrzeliOskrzeli  naruszenie funkcję drenażu oskrzeli i oskrzeli przewodności  POChP (charakteryzującą się zaburzeniami odwracalnych lub nieodwracalnych oskrzeli i oskrzelików struktury, co prowadzi do zaburzeń wentylację i parametrów funkcji płuc).

Mechanizm pneumogenny: ostre zapalenie płuc i jego powikłania  przewlekłe, niezakłócające choroby płuc (przewlekły ropień, przewlekłe zapalenie płuc).

Mechanizm pneumonitogenny: w podstawie - uszkodzenie przegród międzypęcherzykowych pęcherzyków płucnych  rozwój przewlekłych śródmiąższowych chorób płuc (różne formy włóknienia wyrostka zębodołowego).

Główne powikłania i przyczyny śmierci: 1. Choroby serca, płuc: wszystkie POChP prowadzić do nadciśnienia płucnego ® kompensacyjny przerost prawej komory serca (do 0,8-1,3 cm) tonogennaya rozszerzenie mięśnia sercowego ( „serce płucne”) ® ® miogenicznych poszerzenie stagnacji BPC (z 3 stopniu niewydolność płucna)  obrzęki, wodobrzusze, anasarca, sinicą narządy wewnętrzne stwardnienie; 2. Obfite krwotok płucny;

3. Nabyta amyloidoza wtórna  nerka pomarszczona amyloidem, CRF; 4. Zapalenie płuc związane z zapaleniem płuc;

5. Uduszenie i ostra niewydolność oddechowa; 6. Odoskrzelowe zapalenie płuc; 7. Zator powietrzny.

Przewlekłe zapalenie oskrzeli. Istnieją 4 kliniczne i morfologiczne postacie przewlekłego zapalenia oskrzeli 1. Katalo-śluzowata 2. Torfowata ropna 3.Polipoza 4. Deformacja.

Etiologia HB: 1. przedłużone ostre zapalenie oskrzeli; 2. długotrwała ekspozycja na błonę śluzową oskrzeli bakterii, wirusów; 3. Długotrwałe narażenie na błonę śluzową oskrzeli czynników fizycznych i chemicznych (palenie tytoniu, schładzanie dróg oddechowych, pylenie, zanieczyszczenie powietrza odpadami przemysłowymi).

Patogeneza HB: Zapalenie oskrzelików oddechowych, nadprodukcję śluzu  zniszczenia oskrzeli i ściany otaczające włókna elastyny ​​śluzu zatkania światła przewodu  tsentrolobulyarnoy rozwoju rozedmy płuc, duszność przejścia powietrza przez drogi oddechowe  rozproszony pogrubienia ściany oskrzeli, niekontrolowany wokół tkanki oskrzeli zniekształcenie oskrzeli  oskrzeli.

Klasyfikacja HB: 1. nieżyjąca CB (rozrost komórek produkujących śluz i hiperprodukcja śluzu, wypełnianie oskrzeli lepką gęstą warstwą śluzu); 2. astmatyczna CB (+ zwiększona reaktywność oskrzeli i rozwój skurcz oskrzeli); 3. ropne zapalenie oskrzeli przewlekłe (+ przystąpienie zakażenie ropne  endo, mezosulfuron, panbronchitis, atrofia i metaplazji nabłonka; okołooskrzelowego rozsiane, w przekroju ropne zapalenie płuc wytłaczanej rury); 4. Obstructive HB: a. polipowatość (wzrost tkanki ziarninowej z obszarów oskrzeli, pozbawiony nabłonka, wewnątrz światła oskrzeli i jego zwężenie) b. deformowanie (granulacja proliferacyjna tkanki bezpośrednio w ścianie oskrzela w ognisku jej zniszczenia, deformacja oskrzela).

Zmiany w miąższu płucnym: surowiczo-ropny wysięk w pęcherzykach płucnych (z zaostrzeniem); ogniska niedodmy i rozedmy płuc; wyrażone rozproszone stwardnienie okołoustne (z formami obturacyjnymi)

Komplikacje i wyniki: Naruszenie drenaż oskrzeli  niedodma, rozedma płuc, odoskrzelowe zapalenie płuc, okołoogniskowy zwłóknienia płuc, zwłóknienia okołooskrzelowego, oskrzeli (patrz POChP.).

Bronchiectases - to rozszerzenie światła oskrzeli, często wypełnione ropą. Jeśli istnieje wiele bronchieciasów, wówczas wywoływana jest choroba bronchoektatyczny.

Choroba bronchektomii - uporczywe rozszerzanie się oskrzeli z naruszeniem ich funkcji drenażowej i akumulacji w powiększonej części wydzieliny śluzowej z ropą. Charakterystyczny kaszel z ropną plwociną, palce w kształcie pałeczek bębenkowych, klatka piersiowa.

Etiologia: 1. Wrodzone zakłócenia w tworzeniu się drzewa oskrzelowego: Wpisz Ja (duży / średni oskrzele kończy się ślepo) i Wpisz II (Duży / średni przepływa bezpośrednio do pęcherzyków oskrzeli 2. objęta, czyli wszystkich chorób układu oddechowego, wraz z ich ciężkiego zapalenia i przeszkoda (przewlekłe zapalenie oskrzeli, astma - oskrzeli ściany występu kaszel).

Patogeneza: a) Czynniki prowadzące do rozwoju oskrzeli: 1. obturacyjna niedodma 2. Spadek stabilność ścian oskrzeli siły działania rozszerzającego oskrzela 3. zapalenie oskrzeli i jego skutków (degeneracji chrząstki, zwłóknienie MMC); b) czynniki, które prowadzą do zakażenia bronchiectasis:

1. naruszenie kaszlu, zastój i zakażenie sekretem w powiększonych oskrzach 2. zaburzenie systemu miejscowej ochrony oskrzelowo-płucnej i odporności;

Makroskopowy obraz rozstrzenia oskrzeli: a) rozszerzenie oskrzeli i oskrzelików (morfologicznie rozróżnić rozstrzenie oskrzeli: 1. cylindryczne 2. siatkowate 3.veretenoobraznye 4. greedyovidnye 5. zmieszane); b) wielokrotne rozstrzenie oskrzeli - "płuco o strukturze plastra miodu" na cięcia; c) często ropne treści we wnęce rozstrzeni oskrzeli.

Mikroskopowe objawy: złuszczanie nabłonka oskrzeli; płaskaczka metaplazja nabłonka; zastąpienie włókien elastycznych i mięśniowych oskrzeli tkanką łączną; zapalny naciek ścian oskrzeli z leukocytami polimorfojądrowymi.

Zmiany w miąższu płucnym: tkanka płuc w sąsiedztwie rozstrzenia oskrzeli jest ostro zmieniona, zawiera ogniska przewlekłego stanu zapalnego (ropnie, miejsce wysięku), pola zwłóknienia, miejsca rozedmy płuc.

Powikłania i przyczyny śmierci: 1. Zapalenie płuc 2. ropniaka opłucnej 3. posocznica 4. zapalenie opon mózgowych

5. Ropnie przerzutowe, na przykład w mózgu; 6. wtórna ogólnoustrojowa amyloidoza - często 7. płucna niewydolność serca - często 8. obfity krwotok płucny z rozerwaniem rozstrzenia oskrzeli - często.

Rozedma płuc - wzrost powietrza ze względu na rozszerzenie prześwitu pęcherzyków z rozrzedzania i pęknięcie mezhalvelyarnyh partycji, ściśnięcie naczyń włosowatych w przegrodę i rozwoju nadciśnienia w IWC.

Etiologia rozedmy płuc1. genetycznie spowodowane niedoborem alfa-1-antytrypsyny (inhibitor elastazy, co powoduje rozwój rozedmy) 2. 3. ekspozycji palenia na agresywne czynniki środowiskowe (zanieczyszczeń, zwiększona koncentracja ozonu) 4. przyczyny wtórne (zastępczą starczych i inne typy rozedmy),

Patogeneza rozedmy płuc: Podstawa - zakłócenie normalnego stosunku elastazy powoduje zniszczenie inhibitorów elastyczny i kolagenu, włókien osnowy oskrzeli i elastazy z powodu wad dziedzicznych, elastazy indukcji w wyniku palenia itd. Rola odgrywa również aktywacja utleniaczy, zaburzenie syntezy i funkcji środka powierzchniowo czynnego, dysfunkcja fibroblastów.

a) o etiologii: 1. przewlekły rozproszony obstrukcyjny 2. przewlekły ogniskowy (perifokalny) 3. wikaratywny wyrównawczy 4. pierwotny idiopatyczny wikariusz 5. starczy 6. śródmiąższowy.

b) morfologicznie: 1. tsentroatsinarnaya (oskrzeliki poddawany ekspansji, a bliższy Acinus) 2. panatsinarnaya (rozszerzony cały acinus) 3. paraseptalnaya (Rozszerzony dalszy acinus) 4. nieprawidłowościom polarny (gron rozszerzyć nierównomiernie).

Ogólne zmiany morfologiczne: płuca są powiększone, przykrywają swoje przednie śródpiersie krawędziami, spuchnięte, blade, miękkie, nie ustępują, są cięte z chrzęstem; ze światła oskrzeli z zagęszczonymi ściankami ściśniętymi śluzowo-ropne zatyczki; nierównomierny przerost warstwy mięśniowej małych oskrzeli; ściany pęcherzyków są rozrzedzone, wyprostowane, poszerzenie porów międzypęcherzykowych; Kapilary są puste, zredukowane.

Morfologia różnych form:

1. przewlekły rozproszony obstrukcyjny - w wyniku przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, częstych ataków astmy, płuca jest powiększony, wypełnia całą klatkę piersiową, nie wyprostowuje się pod naciskiem, jest z trudem cięte, z chrupnięciem; może być centroacinar, panacinar lub paraseptal.

2. przewlekła ogniskowa (perifocal) - wokół starych ognisk gruźliczych, postinfarction - zwykle spodniatsinarnaya, czasem są bullae (duże bąbelki, zlokalizowane subpleural).

3. pleban (kompensacyjny) - z jednostronną pulmonektomią - nadmierne wzdęcia pęcherzyków płucnych bez niszczących zmian

4. starczy (starczy) - związane z wiekiem zmiany w tkance płucnej bez zniszczenia elastycznych struktur i ścian pęcherzyków płucnych

5. reklama pełnoekranowa (reklama pełnoekranowa) - dopływ powietrza do zrębu przegrody międzypęcherzykowej podczas zerwania ścian pęcherzyków płucnych (ciężki kaszel, nieprawidłowa wentylacja) i jego rozprzestrzenienie się na tkanki miękkie śródpiersia i szyi.

Powikłania i przyczyny śmierci1. Redukcja kapilary płucne nadciśnienie płucne płucnego   niewydolności krążenia szczeliny 2. rozedmową pęcherzyki Bull  obfite krwawienie płucna 3. 4. akcesyjny wtórne rozedmową pęcherze rozerwanie w opłucnej - skomplikowane odmy i płuc załamania 5. Inne powikłania HCVF (patrz COPD).

Astma oskrzelowa - Choroba charakteryzuje się rozwój duszności (z krótkim lub długim skurcz oskrzeli małej MMC), znamienny wydechowego duszność (trudności w oddychaniu), nie rozedmę płuc, zapalenie oskrzeli z obfitości w infiltracji eozynofili i wydzielanie śluzu, gdy istnieje śluzowych kołki. Pacjenci umierają od stanu astmatycznego lub chorób serca i płuc, odoskrzelowe zapalenie płuc.

Etiologia astmy: w sercu skurczu - reakcje alergiczne na egzogenne alergeny (kurz, dym, różne zapachy, mgła, wysoka wilgotność).

1. postać atopowa: Podstawa - nadreaktywność: alergen wiąże się z przeciwciałem (reagina) na powierzchni komórek tucznych i bazofili  antygen-przeciwciało podziału kompleksu  komórek BAS (. Histaminy, serotoniny kinin, anafilaksin et al)  skurcz MMC małych dróg oddechowych, zwiększenie wydzielanie śluzówkowe powłoki i naruszenie obturacją oskrzeli (forma atopową astmę często zaczyna się w dzieciństwie u pacjentów z podwyższonym poziomem surowicy IgE, pozytywny test skórny z antygenem, powodujący chorobę)

2. forma infekcyjno-alergiczna: podstawą jest mechanizm reaktywny, ale rozwija się na tle ostrych lub przewlekłych chorób układu oddechowego spowodowanych przez czynniki zakaźne (surowica) IgE nie podniesiony, a testy skórne zawsze są ujemne).

Klasyfikacja astmy: 1. Atopowa 2. Infekcyjno-alergiczna 3. Aspiryna 4. Professional

Patomorfologia okresu ostrego:

gwiaździste lumeny oskrzeli (z powodu skurczu MMC)

ostry obrzęk śluzówki i podśluzowej oskrzeli, naciek komórek tucznych, bazofile, eozynofile, komórki plazmatyczne i limfoidalnych (eozynofile od 5 do 50%)

światła oskrzeli są wypełnione gęstą warstwą śluzu (z powodu nadmiernego wydzielania komórek kubkowych)

w śluzie - spirala Kurshmana (złuszczony nabłonek oskrzeli) i kryształy Charcot-Leiden (białko błonowe martwych eozynofili)

ogniska rozedmy płucnej lub niedodmy (z powodu upośledzonej drożności oskrzeli)

Patomorfologia nawracających napadów padaczkowych: rozlane przewlekłe zapalenie w ścianie oskrzeli; pogrubienie i hyalinoza błony podstawnej komórek nabłonka; stwardnienie przegrody międzypęcherzykowej; przewlekła obturacyjna rozedma płuc; pustka w kapilarze, wtórne nadciśnienie płucne i niewydolność krążeniowo-oddechowa.

Powikłania i przyczyny śmierci w AD1. astmatyczny stan - ostrej niewydolności oddechowej (w przedłużonym czasie ataku astmy) 2. przewlekłą obturacyjną oskrzeli, rozedmę płuc, zwłóknienie płuc  serca, płuc i niewydolność układu sercowo-płucnego (z powtarzających się ataków) 3. wtórnej ogólnoustrojowej skrobiawicy.

HIBL (Choroby śródmiąższowe) - grupa chorób (często zakaźnych-alergicznych), charakteryzujących się pierwotnym procesem zapalnym w śródmiąższu płuc. Etiologia: 1. pył domowy, roślinny i przemysłowy (pneumokonioza) 2. wirusy (wirus odry, zakażenie wirusem HIV, wirusy opryszczki)

3. Niektóre leki o toksycznym działaniu pneumotroficznym (antybiotyki przeciwnowotworowe, leki przeciwcukrzycowe, cytostatyczne, immunosupresyjne) 4. Czasami nie wiadomo.

Patogeneza: u podstawy - to naruszenie immunologicznego homeostazy: pojawienie autoantygenów, nadciśnienia pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, wirusy   powstawanie kompleksów immunologicznych w krwiobiegu osadzania IR, IR w strefach mezhalveolyarnyh, wiązania dopełniacza  komórkową reakcję zapalną w międzywęzłowych przegród mezhalveolyarnyh makrofagów tworzenia ziarniniaków.

Klasyfikacja: 1. Idiopatyczne zwłóknienie pęcherzyków płucnych (zespół Hammaina-Richa - formy ostre i przewlekłe); 2. Egzogenne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych ("płuco rolnicze"); 3. Toksyczne włóknienie pęcherzyków płucnych (chwastobójcze, lecznicze itp.).

I etap - zapalenie pęcherzyków płucnych: naciekanie śródmiąższowej tkanki płucnej neutrofilami, makrofagami, limfocytami; surowiczy wysięk, błony szkliste w świetle pęcherzyków; przerost pneumocytów typu II; pogrubienie przegrody międzypęcherzykowej, ściskanie naczyń włosowatych

II etap - zapalenie płuc - dezorganizacja struktur pęcherzyków płucnych: niszczenie błon płodowych i śródbłonkowych; intensyfikacja infiltracji komórkowej z przejściem do ścian naczyń krwionośnych; rozproszone zapalenie płuc

Trzeci etap to tworzenie płuca komórkowego: prawie kompletny blok kapilarny; rozedma płucna; oskrzelopochodna; torbiele z włóknistymi ścianami w miejscu uszkodzonych pęcherzyków płucnych (obraz "płuca komórkowego").

Powikłania i przyczyny śmierci: 1. nadciśnienie MKK i niewydolność krążeniowo-oddechowa 2. nasilenie duszności i przewlekła niewydolność oddechowa 3. rozproszenie krwawienia śródpłucnego 4. zapalenie płuc

Pneumosclerosis (pneumofibrosis) - ta proliferacja tkanki łącznej w płucach występuje z przewlekłym zapaleniem oskrzeli, rozedmą płuc lub w wyniku ostrego zapalenia płuc (karzeł).

Przewlekłe zapalenie płuc. U niej występuje zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, miażdżyca płuc i ostre zapalenie płuc.

Przewlekły ropień - ta formacja w płucach jamy wypełnionej ropą - często występuje jako powikłanie zapalenia płuc i płuc.

Zapalenie opłucnej - zapalenie opłucnej. Często bywa, gdy a) odoskrzelowe zapalenie płuc b) z zawałem płuca. Zgodnie z charakterem wysięku zapalenie opłucnej jest: a) surowicze b) włókniste c) ropne d) krwotoczne e) mieszane.

Empyema płuc - gromadzenie się ropy w jamie opłucnej, zwykle pojawia się, gdy a) otwór ropnia opłucnej (abscessed płuc), b), zakażonych przesięku z krążenia nedostvatochnosti.

Niedodma - to spadenie tkanki płuc naruszenie obturacji oskrzeli, jest on) -Zamknij światła oskrzeli obturacyjnej guza ciała obcego, oraz b) na ściskanie - oskrzela sprężonego z zewnątrz (guza podwiązanie)

Zwiń - jest to spadek w tkance płucnej, gdy płuco jest ściskane przez jamę opłucnową (wysięk opłucnowy, odma opłucnowa, ropnia opłucnowa, żylak opłucnowy).

RAK ŚWIATŁA. Rak płuc jest pierwszym pod względem śmiertelności i tempa wzrostu zachorowalności na świecie. Najczęściej występuje bronchogenny rak płuc (tj. Z nabłonka oskrzeli), bardzo rzadko wywołujący zapalenie płuc (tj. Z nabłonka pęcherzyków płucnych). U mężczyzn rak płuca jest 4 razy bardziej prawdopodobny niż u kobiet.