Zwłóknienie piersi: przyczyny i konsekwencje patologii, zasady leczenia

W ostatnich dziesięcioleciach liczba pacjentów z rakiem piersi wzrosła we wszystkich krajach (w Rosji - o 3,6% rocznie). W strukturze zachorowalności i umieralności wśród populacji kobiet zajmuje kierownicze stanowiska.

Znaczenie omawianego tematu

Duże znaczenie miała wczesna diagnoza i terapia zmian zwłóknieniowych w gruczołach sutkowych, które są jednym ze składników składowych mastopatii włóknisto-torbielowatej. Jest to spowodowane znacznym wzrostem liczby łagodnych patologii sutka, które wykryto u prawie 80% kobiet w późnym wieku reprodukcyjnym. Szczególnie często występuje u kobiet w wieku rozrodczym, rozlanej włóknisto-krtaniowej mastopatii - w 60-80%. Najczęściej (w 37-95%) ten ostatni wykryty jest wśród osób cierpiących na różne patologie ginekologiczne.

Czy muszę usunąć nieprawidłową formacji, a jeśli to możliwe, jak je leczyć zachowawczo? Wysoki stopień trafności tych kwestii wynika głównie z faktu, że choć warunki te nie są uważane za przedrakowe lub jednego z etapów procesu nowotworowego, ale prawie zawsze złośliwe guzy rozwijają się na jej tle. Ponadto, przyczyny i mechanizmy, uwarunkowania i czynniki ryzyka, które przyczyniają się do rozwoju zarówno samo.

Co to jest włóknienie piersi?

Gruczoł mleczny składa się ze składników gruczołowych i zrębowych. Tkanka gruczołowa to gruczoły wyrostka zębodołowego, które tworzą małe płaty, połączone w 15-20 dużych płatach. Ich małe kanały mleczne, wyłożone nabłonkiem, przechodzą do większych, które otwierają się na brodawce.

Zręby są reprezentowane przez tkankę tłuszczową, włókniste struktury tkanki łącznej (włóknistej), składające się z fibroblastów, włókien kolagenu i elastyny. Otaczają płaty i płaty, kanały, tworzą większe struktury promieniowe i służą jako rodzaj szkieletu gruczołu mlekowego. Ponadto, elementy zrębu to tkanki tłuszczowe, naczynia krwionośne i limfatyczne.

Nadmierne przerost składnika zrębu tkanki łącznej lub zrębu zwłóknienie zmienia stosunek składników włóknistych i gruczołów prostaty za pierwszym, tworzenie guzków i cyst (fibroadenomatosis). Jest głównym składnikiem choroby włóknisto-skórnej.

Rodzaje zmian zwłóknieniowych

Zwykle struktura gruczołów mlecznych zależy od fazy cyklu miesiączkowego, ciąży i laktacji, wieku. Zmiana stosunku składników gruczołowych i zrębowych u tej samej kobiety może być fizjologiczna i patologiczna. O stanie patologicznym można ocenić jedynie biorąc pod uwagę wyżej wymienione czynniki, zwłaszcza biorąc pod uwagę fizjologiczne stany zmian narządowych związane z wiekiem.

Pojedyncza klasyfikacja zwłóknienia nie istnieje, a terminologia z reguły zależy od obrazu klinicznego, radiologicznego i histomorfologicznego i często jest subiektywna. Na przykład, w zależności od występowania raka sutka odróżnić rozproszone zwłóknienie, który jest mniej lub bardziej równomierny rozkład nadmiaru tkanki w organizmie. Jest głównym składnikiem rozlanej włóknisto-włóknistej i mimowolnej mastopatii zwłóknieniowej tłuszczowej.

Ogniskowej zwłóknienie piersi - jest ograniczona, ma postać zwartej montażu kilku centymetrów średnicy proliferacja tkanki w jakiejkolwiek części przysadki, przede wszystkim - do zewnętrznej górnej ćwiartce. Ta patologiczna formacja jest również uważana za miejscowe zwłóknienie gruczołu mlekowego. Jeśli granice węzłów lub węzłów są określane mniej lub bardziej wyraźnie, wielu klinicystów stosuje termin zwłóknienie guzkowe piersi. Jednak znaczenie tego terminu w praktyce nie różni się od poprzedniego.

Podobnie jak w przypadku tej terminologii, istnieją również względne, porównawcze subiektywne definicje nasilenia patologii:

  • Umiarkowane zwłóknienie tkanki gruczołowej, gdy został zastąpiony przez nieco tłuszczu, tkanki łącznej rośnie też nieistotne w celu utworzenia jednego lub wielu małych torbieli i guzków lub bez nich. W tych przypadkach, przy badaniu palpacyjnym, gruczoł mleczny ma charakter drobnoziarnisty lub po prostu zwarty, a na mammogramie definiowany jest niezdefiniowany wygląd sieci lub siatki.
  • Zwłóknienie charakteryzuje się wspólną zgrubne wzrost tkanki łącznej, aż do odkształcenia ciała. Mogą wystąpić różne obszary zwłóknienia w gruczole sutkowym w zaawansowanych przypadkach, po znacznym urazem mechanicznym, chirurgicznym chorób chirurgicznych, z tworzyw sztucznych, w tym estetycznych instalacji implantów (pourazowego zwłóknienia). Wywołane wzrosty tkanki włóknistej również rozwijają się po radioterapii - zwłóknieniu radiacyjnym.

Ponadto istnieje również prześwietlenie i histologiczne pojęcie patologii, takie jak liniowe zwłóknienie piersi. Charakteryzuje procesy proliferacji gęstej włóknistej tkanki łącznej między płatkami, wzdłuż kanałów mlecznych iw obrębie tego ostatniego.

W przypadku raka piersi Mammografia involutive zmian ze zwłóknieniem określone już w latach 35 - 40 lat. pierwszy pojawiają się one spadek gruczołowych płatów tkankowych i jej zastąpienie przez tkankę tłuszczową i pojawienie się licznych pasm włóknistych między zrazików (międzypłatowe zwłóknienia), rozprzestrzenianie proliferacji tkanki łącznej wzdłuż grzywny, a następnie dużych przewodów mlecznych (periductal zwłóknienia piersi), co powoduje, że przewody są ściśnięte i stopniowo pusta. Następnie zraziki zostają całkowicie zastąpione tkanką tłuszczową, która przeważa nad składnikiem tkanki łącznej.

Nieco rzadziej procesy inwolucyjne zachodzą nie w tłuszczu, ale w rodzaju włóknistym. Charakteryzują się obecnością dużych obszarów, składających się głównie z tkanki łącznej. Na radiogramach zmiany te mają postać promieni, które są dość grubymi pasmami tkanki łącznej, skierowanymi głównie promieniowo (twarde zwłóknienie).

Przyczyny i objawy patologii

Choroba ma charakter polietylenowy. Z wyjątkiem wyżej wymienionych traumatyczne i promieniowania powoduje, że główną rolę w rozwoju procesów patologicznych, stan odtwarzania, wraz z deficytem progesteronu w organizmie, jak również naruszania funkcji jajników, w wyniku bezwzględny lub względny nadmiaru estrogenów.

Gruczoły mleczne są narządem docelowym hormonów płciowych, a nadmiar estrogenów prowadzi do proliferacyjnych procesów tkankowych i do zaburzeń hormonalnego układu receptorów tego narządu.

Głównymi i najczęstszymi przyczynami rozwoju zwłóknienia są:

  1. Dziedziczność - obecność krewnych w linii nowotworowej matki w gruczołach mlecznych o łagodnej lub złośliwej naturze.
  2. Wiek przekracza 35-40 lat.
  3. Wczesna menstruacja i późna menopauza.
  4. Zaburzenia neuroendokrynne w układzie podwzgórzowo-przysadkowym i centralnym układzie nerwowo-przysadkowym, a także dysfunkcja tarczycy.
  5. Zaburzenia metaboliczne związane z cukrzycą i otyłością.
  6. Pierwsza ciąża i poród w późnym wieku.
  7. Zbyt długi i bardzo krótki okres karmienia piersią lub jej całkowity brak.
  8. Przewlekłe procesy zapalne i rozrostowe narządów wewnętrznych narządów płciowych i zaburzenia jajników.
  9. Sztuczne przerywanie ciąży, szczególnie powtarzane. Wynika to z faktu, że we wczesnych stadiach hormonalnych wpływ jest przyczyną zmian w gruczołach. W wyniku przerwania tego wpływu występują procesy odwrotne, które występują nierównomiernie. Te ostatnie stają się początkowym czynnikiem w powstawaniu i rozwoju zwłóknienia.
  10. Długotrwałe zmęczenie neuropsychiatryczne i częste stresujące warunki, przyczyniające się do zakłócenia funkcji układu neuroendokrynnego.
  11. Choroby wątroby i dróg żółciowych z naruszeniem ich funkcji. W rezultacie zdolność inaktywacji wątroby i jej wydalanie z żółcią są zmniejszone w stosunku do nadmiaru hormonów. W tym względzie należy zauważyć negatywny wpływ na wątrobę i dróg żółciowych spożycie pokarmów bogatych w tłuszcze, alkohol i inne substancje hepatotoksyczne.
  12. Zaburzenia czynności jelit (zaparcie) niewystarczającego spożycia produktów zawierających włókna pokarmowego, zaburzenia mikroflory jelitowej biocenozy w ten sposób, mają występować odsysania estrogenu otrzymane z żółci do jelita.
  13. Brak witamin w żywności, zwłaszcza A, który ma działanie antyestrogenne; E, który jest przeciwutleniaczem i potęguje działanie progesteronu; B6, zmniejszenie zawartości prolaktyny i promowanie normalizacji funkcji układu nerwowego i naczyniowego.
  14. Nadmierne stosowanie produktów zawierających metyloksantyny, sprzyjające rozwojowi tkanki włóknistej i gromadzeniu się płynów w torbieli. Produkty te obejmują głównie kawę, twardą herbatę, czekoladę, coca-colę, kakao.

Objawy kliniczne umiarkowanie wyrażonych zmian do pewnego czasu mogą być nieobecne.

Najczęstsze objawy zwłóknienia piersi to:

  • zwiększenie objętości gruczołów, brzęczenie (mastodynia), uczucie dyskomfortu i nasilenia w nich na kilka dni przed pojawieniem się menstruacji lub w drugiej połowie cyklu menstruacyjnego;
  • zwiększona wrażliwość gruczołów i ich ból w palpacji;
  • ból w powyższych okresach (mastalgia), rzadko przyjmują stały charakter;
  • rozproszone lub pojedyncze uszczelki w postaci sznurków, małych lub dużych formacji węzłowych, określone przez palpacje i czasami bolesne, szczególnie 1-2 tygodnie przed miesiączką;
  • czasami niewielka zmiana koloru skóry i wydzielanie z brodawek pod naciskiem.

Leczenie zwłóknienia piersi

Zmiany narządów anatomicznych wynikające z urazów fizycznych, radioterapii i interwencji chirurgicznej można korygować wyłącznie za pomocą technik chirurgii plastycznej.

W przypadku guzów węzłowych należy badać onkologa za pomocą różnych metod diagnostycznych, w tym biopsji nakłuć. W przypadku pojedynczego węzła zaleca się wycięcie sektorowe z awaryjnym badaniem histologicznym.

Poszczególni autorzy dla profilaktyki, a także jeden z elementów programu leczenia rozproszonych form zwłóknienia zaleca dietę i korekty funkcji ośrodkowego układu nerwowego, stanu psychicznego, zaburzeń układu hormonalnego, wątroby, dróg żółciowych i jelit systemu.

W zaburzeniu stanu psychoemocjonalnego pożądane jest stosowanie lekkich środków łagodzących, głównie pochodzenia roślinnego, w postaci nalewek i wywarów.

Konieczne jest znaczne zmniejszenie spożycia napojów alkoholowych i zwiększenie spożycia płynów do 2 litrów na dzień. Jedzenie powinno zawierać dużo błonnika i witamin. Pożądane jest stosowanie produktów spożywczych o zawartości fitosteroidów. Te ostatnie znajdują się w soi i jej kiełkach, orzechach, ziarnach sezamu, kiełkującej pszenicy iw nieco mniejszych ilościach - w oliwie z oliwek, owocach i warzywach, jagodach i kukurydzy. Możliwe jest również stosowanie biologicznie aktywnych dodatków z fitosteroidami.

Terapia lekami

Biorąc pod uwagę wysoki stopień uzależnienia organizmu od hormonów, najczęściej polecane są różne leki hormonalnie aktywne i ich antagoniści. Należą do nich:

  • Bromokryptyna w dawce ½ - 1 tabletki dziennie przez 3 miesiące - 6 miesięcy, co pomaga skorygować nadmiar poziomów prolaktyny we krwi.
  • Parlodel, który jest półsyntetyczną pochodną alkaloidów sporyszu. Ma działanie pobudzające na receptory dopaminowe podwzgórza, w wyniku czego wydzielanie do krwi prolaktyny i hormonu wzrostu jest tłumione.
  • Tamoksyfen, którego działanie opiera się na kompetycyjnym wiązaniu w tkankach z komórkowymi receptorami estradiolu, w wyniku czego zmniejsza się funkcja jajników. Prowadzi to do zmniejszenia ognisk kompakcji w gruczołach i ich bolesności.
  • Danazol, który jest używany zgodnie z opracowanymi schematami. Ma wieloczynnikowe mechanizmu - działa bezpośrednio z receptorów steroidowych w podwzgórzu jąder, zmniejsza liczbę wyładowań impulsowych podwzgórze hormon uwalniający gonadotropinę wywiera bezpośrednio regulujących wpływ na syntezę steroidów jajników poprzez wiązanie pewnych enzymów uczestniczących w syntezie steroidów płciowych.
  • Dekapeptil, nafarelina i wsp., Działając na przysadkę mózgową i hamują wydzielanie komórek pęcherzykowych oraz jego hormonu luteinizującego, w wyniku czego poziom we krwi hormonów płciowych zmniejsza się.
  • Tibolon (Livial) - hamuje wydzielanie hormonów gonadotropowych i owulacji, działa antyestrogenowo na komórki nabłonka.
  • Doustne złożone środki antykoncepcyjne - przy odpowiedniej selekcji o niskiej dawce są patogenetycznie uzasadnione i wysoce skuteczne. Należą do nich Noretysteron, Medroksyprogesteron, Dufaston i inne, a także preparat zewnętrzny żel Progestogel.

Nie istnieje pojedynczy algorytm do leczenia chorób gruczołu sutkowego spowodowany nadmierną rozlaną proliferacją tkanki łącznej, aw każdym indywidualnym przypadku wymagane jest indywidualne podejście.

Zwłóknienie

Zwłóknienie

Zwłóknienie - proliferacja tkanki łącznej w różnych narządach, któremu towarzyszy pojawienie się zmian bliznowatych. Zwłóknienie jest reakcją organizmu mającą na celu odizolowanie ogniska stanu zapalnego od otaczających tkanek i całkowitego przepływu krwi.

Z powodu włóknistego zastąpienia tkanek, ich specyficzne funkcje są stopniowo tracone, co prowadzi do dysfunkcji dotkniętego narządu. Zwłóknienie prowadzi do rozwoju wielu patologii.

Przyczyny

Przyczynami zwłóknienia są napromienianie, uraz, procesy zakaźne-alergiczne lub inne. Jeżeli narządu zaczyna się rozwijać duże ilości kolagenu i stopniowo ilość jest znacznie wyższa niż zwykle, a następnie przemieszczenie normalnych komórek niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Zwłóknienie płuc może być wywołane przez długotrwałe wdychanie pyłów (krzemowa, pylica azbestowa) narażenie na promieniowanie, ziarniniakowej chorobie płuc, stosowanie leków (leki stosowane w chemioterapii, antybiotyki, środki przeciwarytmiczne, nitrofurantoina i ich pochodnych i ich metabolitów).

Przyczynami zmian zwłóknieniowych wątroby są przewlekłe uszkodzenia narządów (wirusowe zapalenie wątroby itp.)

Przyczyną ogniskowego zwłóknienia piersi u kobiet jest mastopatia włóknista-torbielowata, która wynika z braku równowagi hormonalnej.

Objawy

Na początkowym etapie każde zwłóknienie przebiega bezobjawowo. Wraz z rozwojem, objawy kliniczne postępującej choroby są bardziej wyraźne i zależą od lokalizacji.

We wczesnych stadiach zwłóknienia wątroby pacjenci mogą czuć się stale zmęczeni, zauważając, że skóra jest poobijana po najmniejszym uderzeniu. Objawy kliniczne zwykle objawiają się po 6-8 latach od wystąpienia zwłóknienia. Rozwijają się, zaczynając od znacznego wzrostu śledziony przed wystąpieniem nadciśnienia wrotnego; występowanie niedokrwistości, leukopenii, trombocytopenii. Zmiany morfologiczne są nieobecne, wzrasta znacznie ciśnienie w okolicy oczodołu i śledziony, a małe wodobrzuchy mogą pojawiać się okresowo.

Objawy zwłóknienia płuc obejmują duszność, sinicę skóry, zapalenie oskrzeli, szybkie oddychanie, niewydolność serca.

Fokalne zwłóknienie piersi u kobiet zaczyna być dotykane tylko wtedy, gdy osiąga średnią wielkość. Zwykle brak bólu lub innych objawów klinicznych.

Diagnostyka

Metody diagnozowania zwłóknienia zależą od narządu, na który on wpływa.

W szczególności rozpoznanie zwłóknienia wątroby wymaga obiektywnego badania pacjenta przez gastroenterologa; analiza jego skarg i badanie anamnezy. Uwzględniono wyniki badań ultrasonograficznych narządów jamy brzusznej, fibroellastografii, biopsji wątroby, badania fibrotycznego i fibromax.

Zwłóknienie płuc jest rozpoznawane na podstawie przeglądu radiogramów klatki piersiowej. Badania można uzupełnić obrazowaniem radiologicznym, tomografią i tomografią komputerową w celu określenia stanu tkanki płucnej.

Aby zdiagnozować ogniskowe włóknienie piersi, wykonuje się mammografię i ultradźwięki gruczołów sutkowych. Ostateczna diagnoza jest podejmowana z uwzględnieniem wyników badań cytologicznych i histologicznych.

Rodzaje chorób

Rodzaje i rodzaje zwłóknienia zależą od jego lokalizacji.

Zwłóknienie płuc może być miejscowe lub rozproszone, w zależności od częstości występowania.

Zwłóknienie prostaty, w zależności od histologii, jest podzielone na ogniskowe; Zwłóknienie w połączeniu z hiperplazją guzków, która ma charakter gruczolakowaty; zwłóknienie z transformacją torbieli; Zwłóknienie w połączeniu z atrofią nerhemyemy.

Zwłóknienie wątroby jest podzielone w zależności od umiejscowienia w płatkach wątroby. Odróżnić ogniskowej perigepatotsellyulyarny strefowego (tsentrolobulyarny, portal, okołowrotne), multilobular, periductular, most, perivenulyarny zwłóknienia. Osobliwą postacią choroby jest wrodzone zwłóknienie.

Działania pacjenta

Pacjenci z rozpoznaną "zwłóknieniem" powinni przestrzegać wszystkich zaleceń specjalistów.

Leczenie

Leczenie zależy od rodzaju zwłóknienia. W szczególności w leczeniu zwłóknienia wątroby w okresie dekompensacji wymagane jest leczenie szpitalne tymi samymi lekami stosowanymi do zaostrzenia przewlekłego zapalenia wątroby.

Zadaniem leczenia zwłóknienia płuc jest zapobieganie szybkiemu postępowi choroby. W tym celu podejmuje się środki zapobiegawcze, aby zapobiec stanom zapalnym w płucach. Pacjentom zaleca się prawidłowe odżywianie, unikanie stresu, gimnastykę oddechową.

Zwłóknienie prostaty jest najczęściej leczone zachowawczo przy użyciu leków przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych, witamin i środków poprawiających krążenie krwi, zabiegów fizjoterapii. Czasami stosuje się metodę chirurgiczną do usuwania kamieni.

Komplikacje

Komplikacje zależą od lokalizacji zwłóknienia. Na przykład powikłaniem zwłóknienia wątroby jest zespół nadciśnienia wrotnego. Postępujące zwłóknienie może prowadzić do marskości wątroby. Pacjenci z rozlanym zwłóknieniem płuc zazwyczaj umierają.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze również zależą od narządu, który jest dotknięty zwłóknieniem. Na przykład osoby z wrażliwymi drogami oddechowymi powinny unikać wszystkiego, co może podrażniać drogi oddechowe. Do zapobiegania zwłóknieniu wątroby należy szybko zidentyfikować i leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby i zaburzeń metabolicznych zrezygnować leków niszczących wątrobie, aż alkohol, napój dobrej jakości wody.

Co to jest zwłóknienie?

Problemy związane z pracą narządów nie zawsze są związane z jakąkolwiek infekcją wirusową. Czasami przyczyną niepowodzenia jest zwiększona produkcja kolagenu, zwana zwłóknieniem. Z powodu tego procesu tkanki łączne mnożą się, a następnie ulegają stanom zapalnym. Choroba może wystąpić w każdym narządzie. Najczęściej dotyczy wątroby, płuc, prostaty i piersi. Następnie omówimy szczegółowo, czym jest zwłóknienie i jak z nim walczyć.

Przyczyny choroby

Pojawienie się zwłóknienia jest najczęściej wywoływane przez przewlekłe zapalenie narządu, trwały uraz, ekspozycję na promieniowanie, problemy z odpornością, alergie lub odporność. Konkretna lista przyczyn zależy od narządu, w którym rozpoczął się wzrost tkanki łącznej. Zwłóknienie serca wynika z wpływu jednego lub kombinacji następujących czynników:

  • zmiany zachodzące w ciele wraz z wiekiem;
  • procesy reumatyczne;
  • udręczony atak serca;
  • postępująca kardiomiopatia.

Włókniste zapalenie osierdzia najczęściej rozwija się na tle postępującego reumatyzmu. Ważną rolę w jej powstawaniu odgrywają również procesy infekcyjne i alergiczne. Ryzyko wystąpienia dolegliwości wzrasta u pacjentów cierpiących na choroby serca. Silne uderzenia w ciało, obrzęk, różne infekcje mogą powodować proliferację tkanki łącznej.

Włóknisty pierścień utworzony między kręgami jest uważany za jedną z naturalnych form rozwoju zmian degeneracyjno-dystroficznych. Osteochondroza, skolioza i inne nieprawidłowości w budowie kręgosłupa powodują zapalenie tkanek łącznych. Włóknisty pierścień zwykle składa się z gęstych wiązek tkanki łącznej i pierścieniowych włókien wewnętrznych. Przecinają się w różnych płaszczyznach, tworząc ochronną powłokę. Patologia to wzrost tych tkanek.

W przypadku wątroby główną przyczyną zwłóknienia są różne zapalenia wątroby i zaburzenia autoimmunologiczne. Przewlekłe zapalenie dróg żółciowych może również prowadzić do proliferacji tkanki łącznej. Pojawienie się blizn w płucach jest najczęściej związane z paleniem, zapaleniem płuc, gruźlicą i długotrwałym przyjmowaniem antybiotyków.

Jak pojawia się zwłóknienie?

Stopień tego procesu zależy od szybkości niszczenia kolagenu i jego ilości. Odwrotność procesu zależy od funkcji makrofagów i charakterystyki naturalnej substancji. W ramach nacisku na wzrost tkanki są aktywne i pasywne elementy łączące. Tworzenie się aktywnych pierwiastków następuje w procesie wytwarzania tkanki łącznej. Składają się z dużej liczby komórek. Elementy pasywne zawierają za mało komórek, więc zapadają się i rozwijają się rozległe zmiany martwicze.

Najłatwiej jest poradzić sobie z ciałem i lekarzami ze zwłóknieniem, w którym znajduje się duży odsetek aktywnych elementów. Tkaniny składające się z biernych komórek septycznych często ulegają degeneracji w stabilne obszary zapalne, stopniowo obniżając funkcje narządu. Uszkodzenie tkanek prowadzi do tego, że rozpoczyna się energiczny rozwój składników biologicznych. W rezultacie katalizują one nie tylko odbudowę uszkodzonych komórek, ale także wzrost tkanki włóknistej.

Klasyfikacja choroby

Podobnie jak wszystkie dolegliwości, zwłóknienia są również dzielone pod względem stopnia rozprzestrzenienia, etiologii, etapów dotkniętych przez narządy. W zależności od tego, który system ciała jest dotknięty, rozróżnia się następujące typy chorób:

  1. Nabłonkowe zwłóknienie oftalmiczne. Towarzyszy temu poważne upośledzenie wzroku z powodu tworzenia się grubych strukturalnych przekształceń siatkówki i ciała szklistego.
  2. Liniowe zwłóknienie piersi. Charakteryzuje się zastąpieniem gruczołowej tkanki łącznej.
  3. Wielkie włóknienie prącia. Może to być stopa, środkowa, wierzchołkowa, całkowita lub mieszana. Najczęstszą jest ostatnia opcja.
  4. Zwłóknienie wątroby. Może być ogniskowa, mostkowa, strefowa lub portalowa, peryferyjna, periveneularna. Towarzyszą mu charakterystyczne objawy problemów w organizmie: żółtaczka, ból, zmiany w składzie chemicznym krwi.
  5. Zwłóknienie płuc. Towarzyszy mu proliferacja tkanki płucnej. Może być jednostronny lub dwustronny. Sklasyfikowane również od ciężkości choroby.
  6. Zwłóknienie zastawki aortalnej. Powstaje pomiędzy lewą komorą a światłem aorty.

W zależności od czynników etiologicznych można rozróżnić zwłóknienie serca, idiopatyczne i wrodzone. Ta ostatnia odmiana jest rzadka. Jeśli mówimy o zwłóknieniu wątroby, przechodzi ono kilka etapów, gdy się rozwija:

  1. Zerowy etap. Oznaki pojawienia się tam choroby.
  2. Pierwszy etap. Częściowe naruszenia wątroby. Portal włóknisty i okołowrotny.
  3. Drugi etap. Powstają septa portalowa i periportalna. Proces rozciąga się na większość ciała. Mała szansa na całkowite wyleczenie pacjenta.
  4. Trzeci etap. Nagromadzenie kolagenu dociera do centralnego obszaru wątrobowego. Formacje powstają w centralnym segmencie portalu narządu.
  5. Czwarty etap. Rozwija się marskość.

Również zwłóknienie może wpływać na inne narządy ludzkie. Każdy rodzaj choroby ma własną gradację stopni i cech rozwoju zapalenia.

Objawy dolegliwości

Pierwsze 2 etapy jakiegokolwiek włóknienia praktycznie się nie objawiają. Jeśli formacja składa się z elementów aktywnych, to w 80% przypadków ulega rozpuszczeniu. Dlatego przez całe życie wielu ludzi doświadcza zwłóknienia, ale ich nie zauważamy. W odniesieniu do konkretnych znaków, są one określane przez to, które ciało podlega chorobie. W przypadku zwłóknienia płuc u pacjenta występuje duszność, obrzęk, suchy kaszel, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca. Skrócenie oddechu i kaszel pojawiają się najpierw po obciążeniu, a następnie w spoczynku.

Zwłóknieniu macicy towarzyszy ból w małej miednicy, bolesne odczucia podczas stosunku, krwawienie. Zwłóknienie serca rozpoczyna się od skoków ciśnienia, które następnie mają trwały charakter. Serce przestaje działać normalnie, odporność na obciążenia spada. W przypadku zwłóknienia wątroby stan pacjenta zależy od stopnia zaawansowania stanu zapalnego. Niektóre mają niewielką słabość, podczas gdy inne narzekają na krwawienie, suchość skóry i nudności.

Diagnostyka

Metody badania są określane przez konkretny narząd dotknięty chorobą. "Złotym" standardem jest fizyczne badanie pacjenta i biopsja. Pozwalają ujawnić pierwsze oznaki zwłóknienia. Dopiero po otrzymaniu testów możemy powiedzieć, że pacjent ma zwłóknienie. Również do badania pacjentów stosuje się:

  • CT;
  • MRI;
  • USG;
  • elastografia;
  • analiza markerów włóknistych.

Po ustaleniu miejsca dyslokacji choroby lekarze opracowują plan leczenia dla pacjenta. Potrzeba interwencji chirurgicznej zależy od tego, jak dużo zwłóknienia wpływa na pracę narządu i jaki jest skład tkanek.

Leczenie

Często choroba rozwija się na tle niektórych chorób. Najpierw usuń go, a następnie ponownie zbadaj pacjenta. Jeśli źródłem zapalenia została wyeliminowana, nie zatrzymał się proliferacji tkanki, zaczynają oni aktywną terapii lekowej, której celem jest zniszczenie tkanki utworzonej. Jeśli to nie zadziała, uszkodzona część narządu zostanie usunięta. Używanie tradycyjnej medycyny do zwalczania zwłóknienia jest niepożądane, ponieważ mogą powodować intensyfikację procesu. Przed podjęciem jakichkolwiek ziół należy skonsultować się z lekarzem.

Zwłóknienie płuc

Bez mechanizmów samoleczenia organizmu ludzkiego nie mógł wytrzymać korozyjne środowisko. Procesy te mają skutki uboczne, jeśli czynnik, z którym są przeciwieństwie, ma wielką siłę niszczącą. Więc ochronna tkanka łączna, która tworzy się w miejscu przewlekłego zapalenia pęcherzyków w płucach, może wzrosnąć do tego stopnia, że ​​zdiagnozowano - zwłóknieniem płuc, ryzyko zmian patologicznych zależy od charakterystyki; Na przykład, może być opracowana pod wpływem negatywnych czynników lokalnych (śródmiąższowe) zwłóknienia.

Co to jest zwłóknienie płuc?

Zwłóknienie płuc jest chorobą, w której funkcje oddechowe grozi tym, że tkanka płucna jest uformowana, która ma tendencję do gromadzenia się masy krytycznej. Szybkość i stopień niszczących skutków zależy od charakterystyki choroby. Pod względem szerokości geograficznej zwłóknienie wątroby lub płuc dzieli się na:

  • Focal, w którym zmiany dotykają lokalne regiony.
  • rozproszone, w którym obszar proliferacji i konsolidacji tkanki łącznej wychwytuje duże obszary (na zdjęciu) i zmniejsza się elastyczność tkanki płucnej.

Zwłóknienie korzeni płucnych traktowane jest jako odrębny gatunek: duże naczynia w podstawie płuc są narażone na niebezpieczeństwo. Ze względu na wzrost włóknienie przypomina nowotwór, ale choroby te mają zasadniczo inny charakter i nieprawidłowo je mieszają. Rak jest rosnącym konglomeratem uszkodzonych DNA komórek jednego lub drugiego narządu, zwłóknienie jest zwykłą, lecz przerośniętą tkanką bliznowatą. Proces wzrostu tkanki włóknistej jest nieodwracalny, ale podlega korekcie.

Objawy

W zależności od szerokości rozprzestrzeniania się zwłóknienia objawy różnią się nasileniem. Dzięki ogniskowemu kształtowi pacjent może początkowo nie zauważyć choroby. W typie rozproszonym powietrze jest dopusz- czane do naczyń płucnych przez tkankę włóknistą, a objawy nie każą czekać:

  • suchy kaszel;
  • nawet krótkie obciążenia towarzyszą duszności;
  • bladość skóry i śluzu, aż do sinicy (sinica);
  • opuchnięta falanga paznokcia palców;
  • w ciężkich stadiach - niewydolność serca.

Przyczyny choroby

Z powodu swojego pochodzenia, zwłóknienie dzieli się na śródmiąższowe i idiopatyczne. Pierwszy typ wynika z wpływu na płuca zewnętrznych niekorzystnych czynników. Przyczyny pojawienia się drugiego rodzaju zwłóknienia przez leki nie zostały rzetelnie ustalone, ale ten typ różni się agresywnością rozprzestrzeniania się na tkankę płucną. Typ śródmiąższowy odnosi się do zwłóknienia spowodowanego przez przyczyny:

  • przez wdychanie szkodliwych frakcji pyłu z berylem i dwutlenkiem krzemu;
  • leki: antybiotyki, chemioterapia;
  • choroby zakaźne: gruźlica (prowadzi do marskości płuc), nietypowe zapalenie płuc, rozedma płuc.

Klasyfikacja

Włóknienie płuc jest klasyfikowane według kilku znaków. Przejawy choroby różnią się objawami, nasileniem przebiegu i lokalizacji:

Ze względu na charakter spreadu

Liniowa jednostronna porażka

Problem dotyczy jednego płuca

Wpływa na oba płuca

Małe skupienie ciała może ulec zmianie

Wpływa na wszystkie płuca

Ze względu na edukację

Choroba spowodowana przez negatywne czynniki środowiskowe

Niezidentyfikowana przyczyna rozwoju

Naruszenie wentylacji dotyczy górnej części narządów

Uszkodzenie ograniczonych obszarów w pobliżu korzeni płuc

Występuje w katalogu głównym

Diagnostyka

Skargi są brane pod uwagę w celu oceny stanu pacjenta i przeprowadza się badanie. Lekarz słucha i grzechota klatki piersiowej, sprawdza funkcje oddechowe i objętość płuc. Definicja funkcjonalności jest przeprowadzana specjalnym testem - sprawdź siłę wydechu. Pomiar tlenu mierzy poziom tlenu we krwi. Aby zrozumieć pełny obraz kliniczny, lekarz płuc wykonuje diagnostykę instrumentalną - radiografię, obrazowanie rezonansu magnetycznego.

Tomografia komputerowa służy do określania objawów torbielowatych, blackoutów. Echokardiogram służy do wykrywania nadciśnienia płucnego. Bronchoskopię wykonuje się w celu zbadania wewnętrznej powierzchni i funkcji oskrzeli. Biopsja płuc (pobranie kawałka tkanki) jest wykonywana przy użyciu minimalnie inwazyjnej metody chirurgicznej lub płukania oskrzelowo-pęcherzykowego.

Leczenie zwłóknienia płuc

Pacjentom przepisuje się złożoną terapię polegającą na przyjmowaniu leków i środków rehabilitacyjnych. Całkowite zwłóknienie korzeni i innych obszarów płuc jest leczone za pomocą tlenoterapii, która zwalcza duszność i poprawia kondycję podczas wysiłku fizycznego. Jeśli choroba została zatrzymana na ciężkim etapie, pacjentowi przepisuje się procedurę plazmaferezy i hemosorpcji. Całkowicie zwłóknienia nie można wyleczyć, ale możliwe jest spowolnienie procesu wymiany tkanki włóknistej.

Leki

Leczenie lekami obejmuje stosowanie następujących leków, które ułatwiają stan pacjenta:

  1. Glukokortykosteroidy - Prednisolon jest przepisywany przez kurs przez 12 tygodni, leczenie podtrzymujące trwa dwa lata. Dawka wynosi 0,5-1,2 g / dzień.
  2. Cytostatyki - zatrzymaj proliferację tkanki łącznej. Zalecane, jeśli prednizolon nie daje pożądanego efektu. Przydzielony Azathioprine i cyklofosfamid, przebieg leczenia trwa sześć miesięcy. Odbiór przy 1,5-2 mg / kg w 3-4 odbioru.
  3. Leki przeciwfibrotyczne - kolchicyna nie wytwarza włókienek amyloidowych, nie buduje białka. Veroshpiron zmniejsza szybkość tworzenia tkanki łącznej.
  4. Środki przeciwkaszlowe i wykrztuśne - zmniejszyć objawy. Odnoszą się do Euphyllinum, Salbutamol, Ambroksol.
  5. Antybiotyki - eliminują skutki zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc. Zastosuj Streptomycin, Metronidazol, Mebendazol.
  6. Szczepionki - aby zapobiec zmniejszeniu odporności. Co pięć lat zaleca się szczepienie przeciw pneumokokom.
  7. Glikozydy nasercowe - w celu zapobiegania niewydolności serca przepisywanej strofantynie i metotreksatowi.

Zwłóknienie: objawy i leczenie

Zwłóknienie - główne objawy:

  • Utrata wagi
  • Ból w klatce piersiowej
  • Skrócenie oddechu
  • Niższy ból brzucha
  • Utrata apetytu
  • Zwiększona śledziona
  • Wymioty
  • Ból w sercu
  • Biegunka
  • Ciężar w prawym podżebrzu
  • Suchy kaszel
  • Zmniejszone libido
  • Wyładowanie ze smoczka
  • Pojawienie się siniaków
  • Wzdęcia
  • Wydłużenie przebiegu miesiączki
  • Zwiększone oddychanie
  • Dyskomfort podczas stosunku
  • Zmniejszenie pola widzenia
  • Powierzchowne oddychanie

Zwłóknienie jest chorobą charakteryzującą się przyspieszonym procesem produkcji kolagenu i proliferacji tkanek łącznych w każdym narządzie organizmu z powodu stanu zapalnego. Choroba prowadzi do zagęszczenia tkanek i powstawania w nich blizn. Kiedy rozwija się zwłóknienie określonego narządu, jego funkcjonalność może znacznie się pogorszyć. W rezultacie choroba ta prowadzi do rozwoju wszystkich patologii.

Najczęstszym przypadkiem jest zwłóknienie piersi i wątroby, płuc i prostaty. W wyniku substytucji komórek narządu dla tkanki łącznej zmniejsza się elastyczność tkanek. Ogólnie zwłóknienie jest swoistą reakcją, która próbuje wyizolować ognisko z zdrowych tkanek.

Przyczyny pojawienia się

Głównymi przyczynami zmian zwłóknieniowych są procesy zapalne i choroby przewlekłe. Choroba występuje również po otrzymaniu urazu, ekspozycji na promieniowanie i reakcji alergicznych, infekcji i osłabienia odporności.

Różne narządy mogą mieć określone przyczyny rozwoju choroby. Na przykład w wątrobie ta choroba rozwija się w konsekwencji:

  • choroby dziedziczne;
  • zaburzenia układu odpornościowego;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • wirusowe i toksyczne zapalenie wątroby;
  • portal nadciśnienia.

Zwłóknienie płuc rozwija się w wyniku takich czynników:

  • zapalenie płuc;
  • wdychanie mikrocząstek pyłu przez długi czas;
  • procedury chemioterapii;
  • napromienianie okolicy klatki piersiowej;
  • choroby ziarniniakowe;
  • gruźlica;
  • palenie;
  • długotrwałe stosowanie antybiotyków;
  • Zakwaterowanie w strefie zanieczyszczonej ekologicznie.

Zwłóknienie gruczołu krokowego rozwija się z powodu:

  • zaburzenia hormonalne;
  • nieregularne życie seksualne lub jego brak;
  • przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego;
  • miażdżyca naczyń wpływająca na siłę działania.

Zmiany włókniste w gruczole sutkowym są spowodowane mastocytową włóknisto-krąkową i nierównowagą hormonalną. Zwłóknienie macicy rozwija się z przewlekłym endometrium. Związane z wiekiem zmiany w mięśniu sercowym lub zawale mogą prowadzić do zwłóknienia serca. Bliznawstwo tkanki łącznej jest powikłaniem cukrzycy, reumatoidalnego zapalenia stawów i otyłości.

Rodzaje chorób

Klasyfikacja zwłóknienia jest różna dla określonych narządów. W wątrobie rodzaj choroby zależy od umiejscowienia blizn w zrazikach:

  • ogniskowy;
  • perihepatocellular;
  • strefowy;
  • wielopostaciowy;
  • zmostkowany;
  • periductular;
  • periveneular.

Zwłóknienie płuc może być lokalne i rozproszone. Zwłóknienie gruczołu krokowego jest centralnym i węzłowaty rozrost z transformacją torbieli i zanik miąższu. Czasami istnieje wrodzona forma.

Miejscowe i ogniskowe zwłóknienie jest początkowym stopniem choroby, gdy izolowane miejsca tkanki są uszkodzone. W przypadku rozlanej dolegliwości uszkodzenie obejmuje większość organów. Mukowiscydoza charakteryzuje się porażeniem gruczołów wydzielania zewnętrznego, kanały są zatkane i tworzą się cysty. Prowadzi to do rozwoju naruszeń w narządach oddechowych i przewodzie pokarmowym.

Wśród narządów zmysłów występuje epiretinalna zwłóknienie oka, gdy zmiany zachodzą w różnym stopniu w strukturach ciała szklistego i siatkówki. U mężczyzn może się rozwinąć włóknienie jamiste penisa. U kobiet, w niektórych sytuacjach klinicznych, może rozwijać się liniowe zwłóknienie piersi.

Symptomatologia choroby

Rozwija zwłóknienie powoli i początkowo nie pojawiają się żadne dolegliwości u pacjenta. W rzadkich przypadkach ludzie odczuwają problemy zdrowotne i szukają porady u lekarza. Może być regularne zmęczenie. Następnie dochodzi do naruszeń w pracy narządów, w niektórych przypadkach pogarsza się przepływ krwi.

W przypadku zwłóknienia wątroby początkowo obserwuje się ogólne złe samopoczucie. Po lekkim uderzeniu pojawiają się siniaki na skórze. Zniszczenie wątroby trwa od sześciu do ośmiu lat, po czym pojawiają się objawy krytyczne. Funkcjonowanie wątroby ulega znacznemu pogorszeniu, ponieważ komórki tkanki bliznowatej rozszerzają się i zamykają. Dalszy rozmiar, śledziona wzrasta. Inne powikłania to żylaki przełyku i krwawienie z nich. Następnie rozwija się niedokrwistość, trombocytopenia lub leukopenia.

W pierwszym stadium rozwoju analizy kliniczne wskazują, że zmiany włókniste w wątrobie są nieznaczne. Choroba może być określona przez fakt, że wzrosła śledziona i ciśnienie w portalu. Okultyzm może czasem pojawić się i zniknąć. Istnieje również uczucie ciężkości w prawym podżebrzu i problemy trawienne. Czasami występuje świąd i wysypka na skórze.

Zwłóknienie płuc może być sygnalizowane przez zadyszkę, która nasila się w miarę upływu czasu w połączeniu z suchym kaszlem. Potem są bóle w klatce piersiowej, szybki oddech. Sinica występuje na skórze. Częste zapalenie oskrzeli i niewydolność serca mogą wskazywać na postępujący rozwój choroby.

U kobiet podczas zmian hormonalnych może rozwinąć się ogniskowe włóknienie gruczołu mlekowego. Można ją wyczuć palpacyjnie tylko wtedy, gdy zagęszczanie osiąga rozmiar 2-3 milimetrów lub więcej. Powyżej dotkniętego obszaru skóra zmieni kolor. Z czasem pojawia się dyskomfort w klatce piersiowej, a następnie narasta ból. W miarę postępu choroby może pojawić się jasne lub blade wydzielanie z brodawki sutkowej. Czuje się w piersiach pęknięcie i poczucie ciężaru. Wtedy ból nasila się, staje się bolesny i trwały, ustępując pod pachą i ramieniem.

Niebezpieczeństwo zwłóknienia macicy polega na tym, że może to być powikłanie mięśniaków. Ból w dolnej części brzucha i przedłużony przebieg miesiączki, a także dyskomfort podczas stosunku mogą sygnalizować rozwój choroby.

Objawy zwłóknienia trzustki to zmniejszenie apetytu i utrata masy ciała, biegunka i wymioty, ból w podbrzuszu po lewej stronie i wzdęcia.

Zwłóknienie serca charakteryzuje się zmianami ciśnienia krwi i duszności, a także naruszeniem rytmu serca. Zwłóknienie zastawki aortalnej początkowo nie wykazuje żadnych objawów. Z czasem pojawia się ból w sercu i zawroty głowy, a następnie zwiększa się częstość akcji serca, pojawia się duszność i pacjent może stracić przytomność.

U mężczyzn zespół bólu w kroczu i podbrzuszu, nieprzyjemne odczucia podczas intymności i oddawania moczu mogą wskazywać na zwłóknienie prostaty. Następnie pojawiają się problemy z erekcją, a popęd seksualny zmniejsza się. Komplikacjami może być odmiedniczkowe zapalenie nerek, niewydolność nerek i wodonercza.

Zmiany włókniste mogą występować w różnych częściach oczu - w soczewce, siatkówce lub ciele szklistym. Objawy to zmniejszenie pola widzenia, spadek ostrości i bolesne odczucia.

Diagnoza i leczenie

Wczesna faza porażki jakiegokolwiek organu przebiega bez oczywistych oznak i skarg dotyczących stanu zdrowia. Przede wszystkim należy wykonać badania krwi i moczu w celu postawienia diagnozy, a także wykonać badanie USG. Nadal eksperci wykonują biopsję - biorą do analizy tkankę określonego narządu za pomocą specjalnej igły i badają ją pod mikroskopem. Wszystkie inne procedury diagnostyczne zależą od konkretnego narządu, w którym podejrzewa się zwłóknienie.

Składając skargę na wątrobę, pacjent powinien zostać zbadany przez gastroenterologa. Jest on zobowiązany do wyznaczenia ultrasonografii i fibrotestu, fibromax, fibroelastografii. Aby wykryć zwłóknienie płuc, należy wykonać zdjęcia RTG klatki piersiowej. Wciąż prowadzi rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową, spirografię. W przypadku bólu w gruczole mlecznym należy wykonać badania mammograficzne, ultrasonograficzne, cytologiczne i histologiczne.

Bardzo często do celów diagnostycznych stosuje się skalę "Metawir". Pomaga określić nie tylko stopień rozwoju choroby, ale także wskaźniki kliniczne. Na skali są określane stopnie: F0, F1, F2, F3, F4.

Leczenie zwłóknienia wyznacza specjalista, który zbadał historię medyczną pacjenta i zapoznał się z wynikami jego badania. Lekarz może zalecić jeden lub więcej rodzajów leczenia:

  • wykluczenie skutków. Konieczne jest porzucenie złych nawyków i normalizacja tła hormonalnego;
  • leczenie zachowawcze. W tym przypadku stosowane są metody spowalniające rozwój patologii. Jednym z nich może być terapia tlenowa;
  • leczenie lekami. Aby skutecznie leczyć tę chorobę, lekarz przepisuje leki, które pacjent musi koniecznie przyjąć w trybie leczenia. Z biegiem czasu ból zmniejsza się, a objawy dolegliwości znikają;
  • interwencja chirurgiczna. Operacja jest konieczna, jeśli sytuacja jest krytyczna i wymagane jest wycięcie dotkniętych tkanek.

Leczenie zwłóknienia zależy od dotkniętego narządu i odmiany choroby. Często w szpitalu wymagany jest przebieg leczenia. Potrzebujesz zdrowej diety i optymalnej ilości ćwiczeń, unikniesz stresu i wykonasz gimnastykę oddechową. Ponadto należy brać leki przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Zaleca się witaminoterapię i fizjoterapię.

Ogólnie rzecz biorąc, plan leczenia wygląda następująco:

  • leczenie dolegliwości podstawowej;
  • spowolnienie rozwoju komórek tkanki bliznowatej - zahamowanie rozwoju choroby;
  • zmniejszenie ogniska stanu zapalnego;
  • niszczenie pieczęci i blizny;
  • zapobieganie.

Gdy pojawią się charakterystyczne objawy, należy udać się do placówki medycznej w celu rozpoznania i zbadania ciała. Wykwalifikowani specjaliści przeprowadzą liczne badania, postawią dokładną diagnozę, ustalą przyczyny choroby i zalecą kompleksowe leczenie. Zwłóknienie jest chorobą, której nie należy leczyć medycyną ludową. Lepiej ufać profesjonalistom - osobom z wykształceniem i doświadczeniem. Absolutnie konieczne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarzy i dostosowanie się do skutecznego wczesnego wyleczenia, a następnie zapobieganie zwłóknieniu.

Jeśli uważasz, że masz Zwłóknienie i objawy charakterystyczne dla tej choroby, lekarze mogą pomóc: terapeuta, gastroenterolog.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Bąblowica jest chorobą pasożytniczą, która często występuje u ludzi. Na całym świecie jest on dystrybuowany nierównomiernie. Częste przypadki zachorowalności odnotowuje się w krajach, w których przeważa działalność rolnicza. Echinococcus może zaatakować dowolny organ w ludzkim ciele. Bąblowica rozwija się u dzieci, a także u dorosłych z różnych grup wiekowych.

Przewlekłe zapalenie płuc jest stanem zapalnym płuc, w wyniku którego dochodzi do uszkodzenia tkanek miękkich narządu. Jest to po prostu taka nazwa, ponieważ proces ten jest stale powtarzany i charakteryzuje się okresami zaostrzeń i odchyleń objawów.

Gruczolakorak jest procesem onkologicznym, który prowadzi do rozwoju złośliwych formacji w komórkach gruczołowych i nabłonkowych. Wobec faktu, że prawie całe ludzkie ciało składa się z takich komórek, ten typ raka nie ma ograniczeń dotyczących lokalizacji. W medycynie często określa się go mianem raka gruczołowego. Dokładna etiologia rozwoju tej choroby nie jest znana. Nie ma ograniczeń dotyczących płci. W grupie wiekowej ryzyka osoby w wieku od 40 do 85 lat, w zależności od rodzaju dolegliwości.

Balantidioza lub biegunka okrzemkowa - choroby pasożytnicze gastroenterologiczne przyrodzie, kliniki, który charakteryzuje się objawami ogólnego zatrucia i wrzodziejące zapalenie okrężnicy wad. Choroba jest wywoływana przez drobnoustrój, taki jak balantidium lub infuzoria rzęsek.

Ascaridoza u dzieci jest patologią związaną z chorobami pasożytniczymi, która jest najczęściej diagnozowana u niemowląt. W większości przypadków choroba występuje u dzieci w wieku poniżej 5 lat. Prowokatorem choroby jest robak, a mianowicie ludzki ascaris (łac. Ascaris lumbricoides). Pasożyt może wniknąć w ciało dziecka na kilka sposobów, ale najczęstszym mechanizmem transmisji jest kontakt.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Zwłóknienie płuc - co to jest? Rodzaje, zdjęcia, objawy i sposób leczenia zwłóknienia

Tkanka płuc jest elastyczna - niezbędna do pełnej wymiany gazowej. Pęcherzyki płucne powinny być wypełnione bez przeszkód taką objętością powietrza, która zapewnia organizmowi wystarczającą ilość tlenu.

Jeśli z tego czy innego powodu dojdzie do zagęszczenia tkanki płucnej, dochodzi do zwłóknienia płuc. Co to jest i jak leczyć tę chorobę?

Szybka nawigacja po stronie

Zwłóknienie płuc - co to jest?

Zwłóknienie płuc jest konsolidacją tkanki płucnej podczas wymiany jej połączenia, powstawania blizn. Z powodu zmniejszenia elastyczności pęcherzyków płucnych upośledzona jest funkcja oddechowa. Tlen i dwutlenek węgla prawie nie przechodzą przez ściany pęcherzyków płucnych.

Głód głodowy rozwija się z powodu tego, że pęcherzyki płucne nie kurczą się w wydychanym powietrzu i kurczą się podczas inhalacji, jak poprzednio. W rezultacie do ciała dostaje się niewielka ilość tlenu, a powietrze wylotowe nie jest całkowicie rozładowane.

Zwłóknienie płuc

Przyczyny zwłóknienia płuc:

  • Zanieczyszczona atmosfera, wdychanie pyłu, wiórów, krzemianów, pleśni i innych szkodliwych substancji;
  • uczulenie na leki lub radioterapię nowotworów;
  • palenie;
  • patologie wewnętrzne wpływające na tkanki łącznej (reumatyzm, twardzina, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie stawów);
  • infekcje i choroby zapalne (gruźlica, zapalenie naczyń, zapalenie płuc i inne);
  • cukrzyca;
  • jeśli przyczyna nie jest jasna, mówić o idiopatycznym zwłóknieniu płuc.

Czynniki, które wywołują zwłóknienie płuc u dzieci są podobne do tych u dorosłych. W tym przypadku do trzech lat choroba ta jest niezwykle rzadko diagnozowana.

Rodzice powinni wiedzieć, że bodźcem do rozwoju zwłóknienia w dzieciństwie może być bierne palenie, jak również zapalenie płuc lub inne choroby układu oddechowego.

Patologia ma różne nasilenie, w zależności od tego stadium zwłóknienia płuc:

  1. Pneumofibrosis - tkanka łączna przeplata się ze zdrowymi łatami płucnymi.
  2. Marskość - większość tkanki pęcherzykowej zostaje zastąpiona, oskrzela są zdeformowane.
  3. Stwardnienie - tkanka jest całkowicie zastąpiona, płuco jest bardzo skondensowane.

Objawy i rodzaje zwłóknienia płuc

Jeśli chodzi o rozprzestrzenianie się w tkankach, choroba dzieli się na dwa rodzaje:

  • Ogniskowe zwłóknienie płuc, w którym dotknięty jest pewien mały obszar ciała. Jego objawy mogą pojawić się za kilka miesięcy lub lat. Gatunek ten często występuje w sarkoidozie.
  • Rozlany zwłóknienie płucne, lub całkowity - proces patologiczny wpływa równomiernie na wszystkie tkanki, gatunek ten jest bardziej niebezpieczny. Objawy rozwijają się szybko, a prognoza jest niekorzystna.

Patologia jest również jednostronna (zwłóknienie prawego lub lewego) lub obustronna. Ten ostatni typ wpływa na oba płuca, ale może być mylony z jednostronną zmianą rozproszoną. Na przykład, gdy całkowite zwłóknienie lewego płuca rozciąga się do korzeni płuc, które są po obu stronach.

Choroba może rozwijać się przez długi czas, nie ujawniając się. Znacząca symptomatologia we wczesnych stadiach choroby występuje u niewielkiej części pacjentów. W przypadku zwłóknienia płuc objawy są następujące:

  • ciężka duszność;
  • niewielki wzrost temperatury;
  • trwały kaszel - suchy lub z niewielką ilością plwociny, w zależności od przyczyny zwłóknienia;
  • sinica (sinica) rąk i błon śluzowych jamy ustnej;
  • oddychanie staje się zdezorientowane, staje się powierzchowne i częste;
  • obrzęk;
  • ogólne osłabienie;
  • częste kołatanie serca.

Niekoniecznie wszystkie te znaki pojawiają się jednocześnie. Po pierwsze, może występować tylko duszność i kaszel, a osoba nie zwraca na to uwagi. Pozostałe objawy rozwijają się wraz z postępem choroby.

Z miejscowym zapaleniem płuc, który wpływa na górną część płuc, aw późnych stadiach objawów zwłóknienia może być:

  • ciężka duszność;
  • częste kołatanie serca;
  • ból w klatce piersiowej;
  • silny obrzęk nóg;
  • pogrubienie palców i paznokci;
  • letarg, niskie napięcie mięśniowe i całe ciało;
  • wzrost żył szyjnych.

Jeśli zwracasz uwagę na objawy, natychmiast przejrzyj badanie i rozpocznij leczenie, możesz uniknąć niebezpiecznych nieodwracalnych zmian w płucach.

Jak leczyć zwłóknienie płuc - leki i metody

Ponieważ patologia często działa jako powikłanie innych chorób, ważne jest, aby zidentyfikować i wyeliminować leżącą u podłoża patologiczną przyczynę skutecznego leczenia zwłóknienia płuc.

Zmiana tkanki włóknistej jest procesem nieodwracalnym. Dlatego nie ma swoistego leczenia zwłóknienia płuc. Podejście powinno być indywidualne, złożone i ukierunkowane, aby powstrzymać proliferację tkanki łącznej i zapobiec rozwojowi wtórnej infekcji.

Metody leczenia zwłóknienia są następujące:

  1. Leczenie farmakologiczne w zależności od przyczyny i przyjmowania leków hormonalnych.
  2. Ćwiczenia oddechowe, łatwe bieganie, chodzenie.
  3. Inhalacje tlenowe.
  4. Zdrowa dieta, prawidłowy tryb pracy i odpoczynek, brak dużego wysiłku fizycznego.
  5. Interwencja chirurgiczna jest stosowana do całkowitego zwłóknienia w późnym stadium i składa się z przeszczepu płuc.

W leczeniu zwłóknienia płuc lekarz może przepisać takie leki:

  • cytostatyki (cyklofosfamid);
  • glukokortykoidów (prednizolon 0,5-1 g dziennie z dalszym stopniowym zmniejszaniem dawki);
  • leki immunosupresyjne (Azathioprine 20-50 mg 3 razy dziennie);
  • antybiotyki w obecności procesu infekcyjno-zapalnego;
  • leki rozszerzające oskrzela z silnym kaszlem;
  • glikozydy nasercowe w rozwoju niewydolności serca;
  • witaminy, środki wzmacniające.

Przykład ćwiczeń oddechowych:

1. Powietrze do płuc i przytrzymaj przez 5-15 sekund.

2. Trzymaj mocno usta, ale nie napełniaj policzków.

3. Z użyciem siły wypuść trochę powietrza z płuc.

4. Powoli wypuść pozostałe powietrze.

Wykonuj to ćwiczenie 3-4 razy dziennie, a dla zapobiegania 1-2 razy.

Jeśli nie można zatrzymać procesu włóknistego, wskazana jest operacja transplantacji płuc lub usunięcia jej dotkniętych obszarów.

Prognoza

W zwłóknieniu płuc, oczekiwana długość życia zależy od rodzaju choroby, jej stadium i momentu rozpoczęcia leczenia.
Powszechne powikłania choroby:

  • serce płucne;
  • rozwój wtórnej infekcji;
  • przewlekła niewydolność oddechowa.

Postać rozproszona najczęściej kończy się śmiercionośnym rezultatem. Stosunkowo korzystne rokowanie, jeśli nie ma żadnych niebezpiecznych konsekwencji, ma ogniskowe zwłóknienie płucne. Ilu żyje z tą chorobą?

W przypadku przewlekłego, powoli rozwijającego się zwłóknienia bez leczenia, oczekiwana długość życia wynosi nie więcej niż 3-5 lat. Przeszczepienie płuc lub tkanek, odpowiednie leczenie w odpowiednim czasie przedłuża ten okres do 8-10 lat lub więcej.