Migdałki u dzieci - co to jest, usuwać czy nie?

Migdałki występują głównie u dzieci w wieku od 3 do 12 lat i przynoszą wiele dolegliwości i kłopotów dzieciom i ich rodzicom, dlatego wymagają natychmiastowego leczenia. Często przebieg choroby jest skomplikowany, po którym występuje zapalenie adenoidalne - zapalenie migdałków.

Migdałki u dzieci mogą występować we wczesnych latach przedszkolnych i utrzymują się przez kilka lat. W szkole średniej zwykle zmniejszają one rozmiar i stopniowo zanikają.

Dorośli nie mają migdałków: objawy choroby są charakterystyczne tylko dla dzieciństwa. Nawet jeśli w dzieciństwie chorowałeś, w wieku dorosłym nie powrócił.

Przyczyny rozwoju adenoidów u dzieci

Co to jest? Migdałki w nosie u dzieci - to nic innego jak rozprzestrzenianie się migdałkowej tkanki migdałków. Ta anatomiczna formacja, która jest zwykle częścią układu odpornościowego. Zapalenie migdałka nosowo-gardłowego stanowi pierwszą linię obrony przed różnymi drobnoustrojami, które pragną przedostać się do ciała za pomocą wdychanego powietrza.

W przypadku choroby zwiększa się migdałek, a gdy stan zapalny przejdzie, wraca do normalnej postaci. W przypadku, gdy czas między chorobami jest zbyt mały (powiedzmy, tydzień lub nawet mniej), kiełkowanie nie ma czasu na zmniejszenie. Zatem będąc w stanie ciągłego stanu zapalnego, rosną one jeszcze bardziej i czasami "puchną" do tego stopnia, że ​​obejmują cały nosogardło.

Patologia jest najbardziej typowa dla dzieci w wieku od 3 do 7 lat. Rzadko zdiagnozowano u dzieci poniżej jednego roku. Rozrastająca się tkanka adenoidalna często ulega odwrotnemu rozwojowi, więc dorastanie i dorosłość praktycznie nie występują w okresie dojrzewania i dorosłości. Pomimo takiej cechy, nie można zignorować problemu, ponieważ powiększony i zaogniony migdał jest stałym źródłem infekcji.

Migdałki promowania rozwoju u dzieci często ostre i przewlekłe choroby górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie krtani. Wyzwalanie czynnik wzrostu migdałka gardłowego u dzieci mogą pojawić się infekcje - grypa, SARS, odra, błonica, szkarlatynę, krztusiec, różyczka, itp rolę we wzroście migdałki u dzieci mogą grać syfilityczne infekcji (kiła wrodzona) i gruźlicy.. Migdałki u dzieci mogą występować jako izolowana patologia tkanki limfatycznej, ale są one znacznie częściej łączone z bólem gardła.

Wśród innych przyczyn, które doprowadziły do ​​powstania migdałki u dzieci, przeznaczyć zwiększone alergia dziecka ciała, hipowitaminozy, czynniki żywieniowe, zakażenie grzybicze, złe warunki socjalne i inne.

Objawy migdałków w nosie u dziecka

W normalnym stanie, migdałki u dzieci nie mają żadnych objawów, które kolidują z normalnym życiem - dziecko po prostu ich nie zauważa. Jednak z powodu częstych przypadków nieżytów szyjki macicy i wirusów, z reguły zwiększa się. Dzieje się tak, ponieważ migdałki są wzmacniane przez wzrost, aby spełnić ich bezpośrednią funkcję zatrzymywania i niszczenia drobnoustrojów i wirusów. Zapalenie migdałków - jest to proces eliminowania patogenów, który jest przyczyną wzrostu gruczołów w rozmiarze.

Główne objawy migdałków to:

  • częsty, przedłużony katar, który jest trudny do leczenia;
  • zatkane oddychanie przez nos nawet w przypadku braku przeziębienia;
  • uporczywe wydzielanie śluzu z nosa, które prowadzi do podrażnienia skóry wokół nosa i górnej wargi;
  • inhalacje z otwartymi ustami, dolna szczęka wisi, fałdy nosowo-wargowe stają się gładsze, twarz nabiera obojętnego wyrazu;
  • zły, niespokojny sen;
  • chrapanie i sniffling we śnie, czasami - wstrzymywanie oddechu;
  • powolny, apatyczny stan, spadek wydajności i wydajności, uwagi i pamięci;
  • Ataki nocnej asfiksji, charakterystyczne dla migdałków drugiego-trzeciego stopnia;
  • stały suchy kaszel rano;
  • mimowolne ruchy: nerwowy tik i mruganie;
  • głos traci brzmienie, staje się tępy, z ochrypłą, letargową apatią;
  • dolegliwości związane z bólem głowy, który powstaje w wyniku braku tlenu w mózgu;
  • utrata słuchu - dziecko często prosi o ponowne zgłoszenie.

Współczesna otolaryngologia dzieli migdałki na trzy stopnie:

  • 1 stopień: migdałki u dziecka są małe. W tym dniu dziecko oddycha swobodnie, trudności w oddychaniu odczuwa się w nocy, w pozycji poziomej. Dziecko często śpi, lekko otwierając usta.
  • 2 stopnie: imadło u dziecka jest znacznie zwiększone. Dziecko jest zmuszone do oddychania przez usta przez cały czas, chrapiąc głośno w nocy.
  • 3 stopnie: migdałki u dziecka całkowicie lub prawie całkowicie blokują nosogardziel. Dziecko nie śpi dobrze w nocy. Niezdolny do przywrócenia siły podczas snu, w ciągu dnia, gdy jest zmęczony, uwaga zostaje rozproszona. Boli go głowa. Jest zmuszony do ciągłego trzymania otwartych ust, co powoduje zmiany w rysach twarzy. Jama nosowa przestaje być wentylowana, rozwija się przewlekły nieżyt nosa. Głos staje się nosowy, mowa - niewyraźna.

Niestety, rodzice często zwracają uwagę na nieprawidłowości w rozwoju migdałków tylko na etapie 2-3, gdy wyraźny jest trudny lub nieobecny nosowy oddech.

Migdałki u dzieci: zdjęcie

Jak wyglądają adenoidy u dzieci, oferujemy szczegółowe zdjęcia do obejrzenia.

Leczenie migdałków u dzieci

W przypadku migdałków u dzieci istnieją dwa rodzaje leczenia - chirurgiczny i zachowawczy. Kiedy tylko jest to możliwe, lekarze unikają operacji. Ale w niektórych przypadkach nie można się bez niego obejść.

Leczenie zachowawcze migdałków u dzieci bez operacji jest najodpowiedniejszym, priorytetem w leczeniu przerostu migdałków gardłowych. Przed wyrażeniem zgody na operację rodzice powinni zastosować wszystkie dostępne metody leczenia, aby uniknąć adenotomii.

Jeśli ENT kładzie nacisk na chirurgiczne usunięcie migdałków - nie spiesz się, to nie jest pilna operacja, kiedy nie ma czasu na medytację i dodatkowy nadzór i diagnozę. Poczekaj, śledź dziecko, wysłuchaj opinii innych specjalistów, postaw diagnozę po kilku miesiącach i wypróbuj wszystkie konserwatywne sposoby.

Jeśli więc leczenie farmakologiczne nie przynosi pożądanego efektu, a dziecko ma chroniczny przewlekły proces zapalny w nosogardzieli, to w celu konsultacji należy skontaktować się z lekarzami prowadzącymi, tymi, którzy wykonują adenotomię.

Adenoidy trzeciego stopnia u dzieci - usunąć czy nie?

Przy wyborze - adenotomia lub leczenie zachowawcze nie może opierać się wyłącznie na stopniu proliferacji adenoidów. Przy 1-2 stopniach migdałków większość uważa, że ​​nie trzeba ich usuwać, ale w 3 stopniu operacja jest po prostu wymagana. To nie jest do końca prawda, to wszystko zależy od jakości diagnozy, często zdarzają się przypadki lzhediagnostiki, gdy badanie przeprowadza się na tle choroby lub po Niedawny zimny, dziecko jest zdiagnozowana z klasy 3 i migdałki zaleca się usunąć jak najszybciej.

A miesiąc później migdałki zauważalnie zmniejszają swój rozmiar, ponieważ zostały one zwiększone z powodu procesu zapalnego, z normalnym oddychaniem dziecka i niezbyt często chorym. I są przypadki, przeciwnie, na 1-2 stopniach migdałków dziecko cierpi na stałą ORVI, nawracające zapalenie ucha środkowego, we śnie występuje syndrom bezdechu - nawet 1-2 stopnia może być wskazaniem do usunięcia migdałków.

Również o adenoidach trzeciego stopnia powie słynny pediatra Komarowski:

Terapia zachowawcza

Złożona terapia zachowawcza stosowana jest do umiarkowanie nieskomplikowanego powiększenia migdałków i obejmuje leczenie lekami, fizjoterapią i ćwiczeniami oddechowymi.

Zwykle przepisywane są następujące leki:

  1. Leki przeciwalergiczne (leki przeciwhistaminowe) - tavegil, suprastin. Stosowane w celu zmniejszenia objawów alergii, eliminują obrzęk tkanek nosogardzieli, ból i ilość usuwalnych.
  2. Środki antyseptyczne do stosowania zewnętrznego - collargol, protargol. Leki te zawierają srebro i niszczą patogenną mikroflorę.
  3. Homeopatia jest najbezpieczniejszą ze znanych metod, dobrze połączoną z tradycyjnym leczeniem (chociaż skuteczność tej metody jest bardzo indywidualna - ktoś pomaga dobrze, ktoś jest słaby).
  4. Flushing. Procedura usuwa ropę z powierzchni migdałków. Jest wykonywany tylko przez lekarza w sposób "kukułkowaty" (przez wstrzyknięcie roztworu do jednego nozdrza i ssanie go z innej próżni) lub przez prysznic nosowo-gardłowy. Jeśli zdecydujesz się na mycie w domu, jeszcze głębiej pompuj ropę.
  5. Fizjoterapia. Skuteczne są kwarcowe ruchy nosa i gardła, a także laseroterapia z przenoszeniem światłowodu przez nosa do nosogardła.
  6. Klimatoterapia - leczenie w wyspecjalizowanych sanatoriach nie tylko utrudnia rozwój tkanki limfatycznej, ale ma również pozytywny wpływ na organizm dziecka jako całości.
  7. Multiwitaminy dla wzmocnienia odporności.

Fizjoterapii, ogrzewania, ultradźwięków, promieniowania ultrafioletowego są używane.

Usunięcie migdałków u dzieci

Adenotomia polega na usunięciu migdałków gardłowych poprzez interwencję chirurgiczną. Leczenie migdałków u dzieci najlepiej opisuje lekarz prowadzący. W skrócie, migdałka gardłowa jest wychwytywana i odcinana specjalnym instrumentem. Odbywa się to jednym ruchem, a cała operacja trwa nie dłużej niż 15 minut.

Niepożądany sposób leczenia choroby z dwóch powodów:

  • Po pierwsze, migdałowce rosną szybko i, jeśli istnieje predyspozycja do tej choroby, znowu staną się zaognione, a każda operacja, nawet tak prosta jak adenotomia, jest stresem dla dzieci i rodziców.
  • Po drugie, migdałki gardłowe pełnią funkcję ochronną, która w wyniku usunięcia migdałków jest tracona przez organizm.

Ponadto, w celu przeprowadzenia adenotomii (tj. Usunięcia migdałków) konieczne jest podanie wskazań. Należą do nich:

  • częste występowanie nawrotu choroby (ponad cztery razy w roku);
  • uznana nieskuteczność leczenia zachowawczego;
  • pojawienie się zatrzymania oddechu podczas snu;
  • pojawienie się różnych powikłań (zapalenie stawów, reumatyzm, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń);
  • upośledzenie oddychania przez nos;
  • bardzo częste powtarzające się zapalenie ucha;
  • bardzo częste nawracające ARVI.

Konieczne jest zrozumienie, że operacja jest rodzajem podważenia układu odpornościowego małego pacjenta. Dlatego długo po interwencji musi być chroniony przed chorobami zapalnymi. Okres pooperacyjny musi koniecznie towarzyszyć terapii lekowej - w przeciwnym razie istnieje ryzyko powtarzania proliferacji tkanki.

Przeciwwskazania do adenotomii to określone choroby krwi, a także choroby skóry i choroby zakaźne w ostrym okresie.

Adenoidy 1, 2 i 3 stopnie - co to jest, objawy, leczenie u dzieci. Czy mogę obejść się bez operacji?

Migdałki u dzieci - jest to najczęstsza diagnoza, która stawia dzieci otolaryngologów. Najczęściej problemy pojawiają się u dziecka w wieku 2-10 lat.

Chorobie towarzyszy proces zapalny w nosogardzieli, przerost tkanki gruczołowej, który jest stałym źródłem infekcji w organizmie. Terminowe leczenie lub operacja pomoże pozbyć się wielu problemów, które mogą powodować migdałki.

Co to jest?

Migdałki u dzieci to nic innego jak rozrost tkanki migdałkowej gardła. Ta anatomiczna formacja, która jest zwykle częścią układu odpornościowego. Zapalenie migdałka nosowo-gardłowego stanowi pierwszą linię obrony przed różnymi drobnoustrojami, które pragną przedostać się do ciała za pomocą wdychanego powietrza.

Przyczyny

Patologiczna roślinność tkanki limfatycznej u dzieci występuje z następujących powodów:

  • przewlekłe zapalenie migdałków;
  • infekcje dziecięce (krztusiec, błonica, szkarlatyna);
  • częste choroby wirusowe (grypa, ARVI);
  • alergiczny nastrój ciała (dziecko reaguje na pokarmy zawierające substancje chemiczne i nadmierne spożywanie słodyczy);
  • usterka immunologiczna (słabość sił ochronnych);
  • sztuczne karmienie (mlekiem matki, dziecko otrzymuje komórki odpornościowe matki);
  • Inokulacja (niewystarczająca reakcja na szczepienie często wywołuje migdałki w nosie);
  • predyspozycje dziedziczne (nieprawidłowe funkcjonowanie układu limfatycznego, zwykle w połączeniu z patologią endokrynną);
  • sytuacja zewnętrzna (kurz, gazowane powietrze, toksyny, plastik, chemia gospodarcza);
  • patologiczna ciąża / poród (zakażenie wirusowe kobiety w ciąży w 1 trymestrze, niedotlenienie płodu, asfiksja porodowa).

W zależności od wielkości kiełkowania rozróżnia się trzy stopnie migdałków u dzieci. Podział ten jest bardzo celowy i ważny z punktu widzenia taktyki zarządzania pacjentami. W szczególności nadmierne przerosty wymagają najaktywniejszej interwencji, ponieważ znacznie pogarszają jakość życia i mogą wkrótce wywołać pojawienie się powikłań.

Objawy

Podejrzane problemy z zapaleniem migdałków powinny być w przypadkach, gdy dziecko ma takie objawy:

  • często ma lekko otwarte usta;
  • Zamiast nosa oddycha ustami;
  • oznaki adenoid u dzieci często cierpią na infekcje ucha i górne drogi oddechowe;
  • senny, ospały i płaczący (jest to spowodowane niedotlenieniem);
  • trudno się skoncentrować;
  • narzeka na bóle głowy;
  • niejasno mówi;
  • gorsze słyszenie.

Wszystkie objawy zapalenia jajowodów, które powstają w wyniku zapalenia, zależą od tego, co powoduje ich stan zapalny, ale obejmują:

  • ból w krtani;
  • trudności w oddychaniu z powodu zatkania nosa;
  • obrzęk węzłów chłonnych w szyi;
  • ból w uchu środkowym i inne problemy ze słuchem.

Jeśli chodzi o blokowanie nosa, oddychanie przez niego staje się problemem. Inne objawy zapalenia migdałków związane z problemami nosa obejmują oddychanie wykonywane przez usta, występują problemy ze snem, a podczas rozmowy rozwija się efekt rezonansu.

Adenoidy 1 stopnia

Migdałki pierwszego stopnia zamykają tylko jedną trzecią światła nosogardzieli, nie powodują poważnych powikłań, co pozwala dziecku prowadzić aktywny tryb życia i swobodnie oddychać w ciągu dnia. Trudności w oddychaniu przez nos występują najczęściej podczas snu w pozycji poziomej, ponieważ zmienia się położenie migdałków. Zaczynają pokrywać większość światła nosogardzieli, zmuszając dziecko do oddychania przez usta.

Ważnym sygnałem dla rodziców, który sygnalizuje początek proliferacji nadnerczy, może być zły sen u dziecka i częste koszmary nocne z powodu braku tlenu. Na tym tle rozwija się przewlekła senność i zmęczenie w ciągu dnia. Ponadto dziecko może mieć przekrwienie błony śluzowej nosa i surowicze rozładowanie.

Adenoidy drugiego stopnia

Adenoidy nie tylko rosną, ale od czasu do czasu są w stanie rozpalać. W tym przypadku występuje ostra choroba zwana adenoiditis. Jego znaki:

  • kolumna termometru pewnie pokonuje znak 38 stopni;
  • pojawienie się cieczy, z możliwą domieszką krwi, wydzielinami, które przechodzą do mucopurulentu;
  • dziecko jest trudne do spania, w nocy chrapie, są krótkotrwałe przerwy w oddychaniu - bezdech.

Lekarz przepisuje leczenie, z powodu którego dolegliwości się nadają, ale przy powtarzających się zaostrzeń choroby należy usunąć migdałki.

Adenoidy drugiego stopnia wykazują znaczną trudność w oddychaniu, która wzrasta w nocy. Stały brak tlenu wyjaśnia słabość i letarg dziecka, senność, opóźnienie rozwojowe, osłabienie i ból głowy. Możliwe wystąpienie astmy oskrzelowej, moczenie nocne, zaburzenia słuchu i mowy.

Adenoidy III stopnia

Przy znacznym zwiększeniu liczby migdałków ich wpływ na organizm dziecka staje się coraz bardziej destrukcyjny. Stałe zapalenie sprzyja nieprzerwanej produkcji śluzu i ropy, które łatwo dostają się do układu oddechowego. Zapalenie krtani, zapalenie gardła, zapalenie tchawicy i zapalenie oskrzeli stają się częstymi gośćmi, a do nich dołączają ropne otites.

Proces normalnego rozwoju kości szkieletu twarzy jest zaburzony, co wpływa na rozwój mowy dziecka w najbardziej niekorzystny sposób. Nieuważni rodzice nie zawsze zauważają pojawienie się nosa, a niemożność wymówienia mnóstwa liter jest spisywana z innych powodów.

Ciągle otwarte usta zmieniają wygląd dotychczas atrakcyjnego dziecka, zaczynają problemy psychologiczne z powodu kpiny z rówieśników. Nie trzeba mieć nadziei, że dziecko przerośnie, na tym etapie leczenie do lekarza staje się koniecznością.

Jak wyglądają migdałki: zdjęcia

Poniższe zdjęcie pokazuje, jak choroba objawia się u dzieci.

Diagnostyka

Kompleksowa diagnostyka polega na przeprowadzeniu kompletnej ankiety składającej się z kilku etapów:

  1. Definicja skarg i anamnezy choroby.
  2. Badanie palców nosogardła.
  3. Rhinoskopia (przód i tył) - badanie górnych partii nosogardzieli za pomocą lustra.
  4. Radiografia nosa i gardła (w tej chwili jest wyjątkowo rzadko stosowana).
  5. Endoskopia (badanie za pomocą sondy z kamerą).
  6. CT.

Endoskopowe badanie tomografii komputerowej i są uważane za najbardziej pouczające technik diagnostycznych, które pozwalają dokładnie określić stopień proliferacji migdałka gardłowego roślinności i powoduje ich wzrost strukturę tkanek, obecność obrzęków. A także określenia stanu sąsiednich narządów, w celu określenia możliwości terapii konserwatywnych (miejscowego leczenia, terapii laserowej, medycyny ludowej i homeopatii terapia, rehabilitacja) lub konieczności operacji i procedury adenotomii.

Jak leczyć migdałki u dzieci?

Lekarze znają kilka sposobów leczenia migdałków - bez operacji i przy pomocy zabiegów chirurgicznych. Ale ostatnio na pierwszy plan wysunął się najnowszy sposób na pozbycie się choroby - laser.

Ogólne schematy terapii opierają się na:

  • Laseroterapia - dziś ta metoda jest uważana za bardzo skuteczną i większość lekarzy uważa ją za bezpieczną, chociaż nikt nie zna długofalowych konsekwencji narażenia na działanie lasera, nie przeprowadzono długoterminowych badań w jej stosowaniu. Laseroterapia zmniejsza obrzęk tkanki limfatycznej, zwiększa odporność lokalną, zmniejsza proces zapalny w tkance gruczołowej.
  • Leczenie lekiem na migdałki polega przede wszystkim na starannym usunięciu śluzu, odłączalnego nosa i nosogardzieli. Dopiero po oczyszczeniu można stosować lokalne leki, ponieważ obfitość śluzu znacznie zmniejsza skuteczność terapii.
  • Fizjoterapia to ultrafioletowe, elektroforezy, procedury UHF, które są przepisywane przez lekarza endonasalnie, zwykle na 10 procedur.
  • Klimatoterapia - leczenie w sanatoriach Krymu, Stawropol Terytorium, Soczi ma pozytywny wpływ na całe ciało, zwiększa odporność i pomaga zmniejszyć proliferację migdałków.
  • Masaż strefy kołnierza, twarzy, gimnastyki oddechowej - są częścią kompleksowego leczenia migdałków u dzieci.
  • Środki homeopatyczne są najbezpieczniejszą metodą leczenia, której skuteczność jest bardzo indywidualna, jedno z dzieci jest bardzo dobre w homeopatii, dla innych wydaje się ono mało skuteczne. W każdym razie należy go stosować, ponieważ jest bezpieczny i można go łączyć z tradycyjnym leczeniem. Szczególnie zaleca się przyjmowanie Lymphomyosot - złożonego preparatu homeopatycznego, którego producentem jest słynna niemiecka firma Heel, a także olej z tui w migdałkach jest bardzo skutecznym narzędziem.

Dieta dziecka powinna być nasycona witaminami. Spożywanie mało uczulających owoców i warzyw, pokarmy zawierające kwas mlekowy są konieczne.

Opcje usuwania migdałków

Usunięcie migdałków u dzieci można przeprowadzić w klasyczny sposób - adenotomię za pomocą noża laserowego i endoskopowo za pomocą mikrodebrodera.

Usuwanie lasera jest bardziej popularne. Metoda ta jest uważana za najmniej traumatyczną, umożliwia usunięcie migdałków u dzieci bez znieczulenia i powoduje najmniej komplikacji. Okres rehabilitacji po takiej operacji trwa nie więcej niż 10-14 dni.

Przeciwwskazania do usuwania migdałków:

  • wrodzone wady rozwojowe podniebienia twardego i miękkiego;
  • choroby, którym towarzyszy zwiększona tendencja do krwawienia;
  • choroby krwi;
  • choroby zakaźne;
  • ciężkie choroby sercowo-naczyniowe;
  • choroby skóry;
  • astma oskrzelowa;
  • zapalenie migdałków - zapalenie adenoidowe;
  • ciężkie alergie;
  • wiek do 3 lat (tylko w przypadku ścisłych wskazań).

Wskazania do adenotomii:

  • nieskuteczność leczenia zachowawczego;
  • częste nawroty (do 4 razy w roku);
  • rozwój powikłań - zapalenie stawów, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń lub reumatyzm;
  • niedrożność dróg oddechowych, która stale prowadzi do rozwoju zapalenia zatok, zapalenia zatok i zapalenia ucha, podczas gdy leczenie zachowawcze nie przyniosło pożądanych rezultatów;
  • zaburzenia snu;
  • zatrzymanie oddychania w nocy;
  • trwałe zapalenie ucha i ciężka utrata słuchu;
  • deformacja szkieletu szczękowo-twarzowego ("twarz adenoidalna") i klatki piersiowej.

Ulubiony doktor Komarowski, odpowiadając na pytania zmartwionych matek, wyjaśnił, że powodem usunięcia migdałków nie jest fakt ich obecności, ale konkretne wskazania do szybkiej interwencji. Pozbycie się powiększonych migdałków w wieku od trzech do czterech lat obfituje w ich ponowne pojawienie się. Jednakże, jeśli występują problemy ze słuchem, nie ma pozytywnej dynamiki w leczeniu zachowawczym i dziecko nieustannie oddycha przez usta, wskazania do operacji są niewątpliwie obecne, a wiek dziecka nie jest przeszkodą w jego zachowaniu.

Zapobieganie

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe, rodzi się naturalne pytanie: jakie środki zapobiegawcze należy stosować, aby zapobiec pojawieniu się migdałków, co zrobić, aby chronić dziecko przed tą chorobą?

Być może najważniejsze w tym przypadku jest utrzymanie odporności dziecka na odpowiednim poziomie, a także przestrzeganie reżimu i zasad żywieniowych. Nie bez znaczenia jest terminowe leczenie chorób jamy ustnej i górnych dróg oddechowych. Ponadto dobry efekt daje twardnienie.

Migdałki u dzieci: przyczyny, objawy i leczenie

Częstym powodem zwrócenia się do dziecięcego otolaryngologa jest przerost i zapalenie migdałków gardłowych. Według statystyk choroba ta stanowi około 50% wszystkich chorób narządów ENT u dzieci w wieku przedszkolnym i podstawowym. W zależności od stopnia nasilenia może to prowadzić do trudności, a nawet całkowitego braku oddechu nosowego u dziecka, częstego zapalenia ucha środkowego, utraty słuchu i innych poważnych konsekwencji. Do leczenia migdałków stosuje się leki, metody chirurgiczne i fizjoterapię.

Migdałka gardłowo-gardłowa i jego funkcje

Migdałki nazywane są skupiskami tkanki limfatycznej, zlokalizowanymi w nosogardzieli i jamie ustnej. W ludzkim ciele jest ich 6: sparowany - palatyn i rura (2 szt.), Unpaired - językowy i gardłowy. Wraz z limfatycznymi granulkami i bocznymi grzbietami na tylnej ścianie gardła tworzą limfatyczny pierścień gardła otaczający wejście do dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Migdałek gardłowy, którego nienormalny wzrost nazywa się migdałkami, jest ustalany przez podstawę do tylnej ściany nosogardzieli w punkcie wyjścia jamy nosowej do jamy ustnej. W przeciwieństwie do migdałków podniebiennych, nie można go zobaczyć bez specjalnego wyposażenia.

Migdałki są częścią układu odpornościowego, pełnią funkcję barierową, zapobiegając dalszemu przenikaniu czynników chorobotwórczych do organizmu. Tworzą limfocyty - komórki odpowiedzialne za odporność humoralną i komórkową.

U noworodków i dzieci w pierwszych miesiącach życia migdałki są niedostatecznie rozwinięte i nie funkcjonują prawidłowo. Później, pod wpływem ciągłego atakowania małego organizmu chorobotwórczych bakterii, wirusów i toksyn, rozpoczyna się aktywny rozwój wszystkich struktur limfatycznego pierścienia gardłowego. Ponadto migdałka gardłowa jest bardziej aktywna niż inne, co wynika z jej umiejscowienia na samym początku dróg oddechowych, w strefie pierwszego kontaktu ciała z antygenami. Fałdy błony śluzowej zagęszczają się, wydłużają, stają się formą grzbietów oddzielonych rowkami. Osiąga pełny rozwój przez 2-3 lata.

Wraz z tworzeniem się układu odpornościowego i akumulacją przeciwciał po 9-10 latach, pierścienie limfatyczne gardła ulegają nierównomiernemu rozwojowi wstecznemu. Wielkość migdałków jest znacznie zmniejszona, migdałki gardłowe często są całkowicie atroficzne, a ich funkcja ochronna przenika do receptorów błony śluzowej dróg oddechowych.

Przyczyny migdałków

Rozprzestrzenianie się migdałków następuje stopniowo. Najczęstszą przyczyną tego zjawiska są częste choroby górnych dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie zatok i inne). Każdy kontakt ciała z infekcją następuje przy aktywnym udziale migdałków gardłowych, który jednocześnie nieznacznie się zwiększa. Po wyleczeniu, gdy stan zapalny przejdzie, powraca do swojego pierwotnego stanu. Jeśli w tym okresie (2-3 tygodnie) dziecko znowu zachoruje, to przed powrotem do pierwotnego rozmiaru, migdałek ponownie wzrasta, ale więcej. Prowadzi to do stałego stanu zapalnego i narastania tkanki limfatycznej.

Oprócz częstych ostrych i przewlekłych chorób górnych dróg oddechowych, do pojawienia się migdałków przyczyniają się następujące czynniki:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • dziecięce choroby zakaźne (odra, różyczka, szkarlatyna, grypa, błonica, krztusiec);
  • ciężka podczas ciąży i porodu (zakażenia wirusowe w pierwszym trymestrze ciąży, co prowadzi do nieprawidłowości w narządach wewnętrznych rozwoju płodu, antybiotyków i innych substancji szkodliwych, niedotlenienie płodu, urazy wrodzone);
  • niedożywienie i przekarmienie dziecka (nadmiar słodyczy, jedzenie żywności z użyciem konserwantów, stabilizatorów, barwników, środków smakowo-zapachowych);
  • skłonność do alergii;
  • osłabiona odporność na tle chronicznych infekcji;
  • niekorzystne środowisko (gazy, pyły, chemikalia użytku domowego, przesuszone powietrze).

W grupie ryzyka migdałków są dzieci w wieku od 3 do 7 lat, uczęszczające do grup dzieci i mające stały kontakt z różnymi infekcjami. U małego dziecka drogi oddechowe są wystarczająco wąskie iw przypadku nawet niewielkiego obrzęku lub rozrostu migdałków gardłowych mogą całkowicie pokrywać się i utrudniać lub uniemożliwić oddychanie przez nos. U starszych dzieci częstość występowania tej choroby jest znacznie zmniejszona, ponieważ po 7 latach migdałki zaczynają zanikać, a wielkość nosogardzieli, wręcz przeciwnie, rośnie. Migdałki mają mniejszy wpływ na oddychanie i powodują dyskomfort.

Stopnie adenoidów

W zależności od wielkości migdałków występują trzy stopnie zaawansowania choroby:

  • 1 stopień - migdałki są małe, pokrywają się nie więcej niż jedną trzecią górnej części nosogardzieli, problemy z oddychaniem przez nos u dzieci są tylko w nocy z poziomym położeniem ciała;
  • 2 stopnie - znaczny wzrost migdałków gardła, zachodzenie na nosogardła około połowy, oddychanie przez nos u dzieci jest trudne w dzień iw nocy;
  • 3 stopień - migdałki zajmują prawie całe światło nosogardzieli, dziecko jest zmuszone do oddychania wokół ust przez całą dobę.

Objawy migdałków

Najważniejszym i oczywistym sygnałem, według którego rodzice mogą podejrzewać migdałki u dzieci, jest regularne skrócenie oddychania przez nos i przekrwienie błony śluzowej nosa w przypadku braku wypisu z niego. Aby potwierdzić diagnozę, dziecko powinno zostać wyświetlone do otolaryngologa.

Typowymi objawami migdałków u dzieci są:

  • zaburzenie snu, dziecko śpi ciężko z otwartymi ustami, budzi się, może płakać we śnie;
  • chrapanie, wąchanie, wstrzymywanie oddechu i ataki uduszenia w śnie;
  • wysychanie błony śluzowej jamy ustnej i suchy kaszel rano;
  • zmienić barwę głosu, mowę nosową;
  • bóle głowy;
  • częste zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie migdałków;
  • zmniejszony apetyt;
  • ubytek słuchu, ból ucha, częste zapalenie ucha z powodu nakładania się kanału łączącego nosogardło i jamę ucha;
  • letarg, zmęczenie, drażliwość, kapryśność.

Na tle migdałki u dzieci rozwoju tej komplikacji, jak migdałki lub zapalenie przerostu migdałka gardłowego, który może mieć charakter ostry lub przewlekły. Po ostrej Oczywiście jest to towarzyszy gorączka, ból i uczucie pieczenia w nosie i gardle, złe samopoczucie, uczucie zatkanego nosa, katar, śluzowo-ropną wydzieliną, wzrost w okolicach węzłów chłonnych.

Metody diagnostyki migdałków

Jeśli podejrzewasz migdałki u dzieci, powinieneś skontaktować się z LOR. Rozpoznanie choroby obejmuje zbieranie wywiadu i badanie instrumentalne. Aby ocenić migdałki stopnia, stanu śluzówki, obecności lub nieobecności stanu zapalnego stosuje się następujące metody: pharyngoscope, przedni i tylny rhinoscopy endoskopii, radiografii.

Faryngoskopia jest zbadanie jamy gardła, gardła i gruczołów, które u dzieci migdałków są czasami przerośnięte.

Kiedy rinoskopia przednia lekarz dokładnie bada kanały nosowe, rozszerzając je specjalnym lustrem nosa. Aby przeanalizować stan migdałków za pomocą tej metody, dziecko zostaje poproszone o połknięcie lub wypowiedzenie słowa "lampa", podczas gdy miękkie niebo zostaje skrócone, co powoduje drgania migdałków.

Korekcja tylna jest badaniem nosogardła i migdałków przez jamę ustną i gardło z lusterkiem nosowo-gardłowym. Metoda ta ma dużą wartość informacyjną, pozwala ocenić wielkość i stan migdałków, ale u dzieci może wywołać odruch wymiotny i raczej nieprzyjemne wrażenie, które uniemożliwi badanie.

Najnowocześniejsze i pouczające badanie dotyczące migdałków jest endoskopia. Jedną z jego zalet jest przejrzystość: pozwala rodzicom na ekranie zobaczyć migdałki swoich dzieci. Gdy endoskopii jest gruczołowo roślinności i stopień zachodzenia na siebie przewodów nosowych i słuchowych rur przyczyną wzrostu, obecność obrzęku, ropy, śluzu, stan sąsiadujących narządów. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, więc lekarz musi wejść do przewodu nosowego gruby z kamerą na końcu, które jest nieprzyjemne i bolesne doznania w dziecku długo rura 2-4 mm.

Radiografia, jak również badanie palców, do diagnozy adenoidów w chwili obecnej praktycznie nie jest używany. Jest szkodliwy dla organizmu, nie daje pojęcia, dlaczego powiększenie migdałków gardłowych może być przyczyną nieprawidłowego stwierdzenia stopnia jego przerostu. Ropa lub śluz, który gromadzi się na powierzchni migdałków, będzie wyglądał dokładnie tak, jak same adenoidy, które błędnie zwiększą swój rozmiar.

Kiedy wykrywane są zaburzenia słuchu u dzieci i częste zapalenie ucha środkowego, lekarz bada jamę słuchową i kieruje audiogram.

Aby dokonać rzeczywistej oceny stopnia migdałków, należy postawić diagnozę w momencie, gdy dziecko jest zdrowe lub przeszło co najmniej 2-3 tygodnie od momentu wyzdrowienia po ostatniej chorobie (przeziębienie, SARS itp.).

Leczenie

Taktyka leczenia migdałków u dzieci zależy od ich stopnia zaawansowania, nasilenia objawów i rozwoju powikłań u dziecka. Można stosować medycynę i fizjoterapię lub interwencję chirurgiczną (adenotomia).

Leki

Leczenie migdałków lekami jest skuteczne na początku, rzadko - drugi stopień migdałków, gdy ich rozmiar nie jest zbyt duży i nie ma wyraźnych naruszeń swobodnego oddychania przez nos. W trzecim stopniu przeprowadza się je tylko wtedy, gdy dziecko ma przeciwwskazania do operacyjnego usunięcia migdałków.

Leczenie farmakologiczne ma na celu usunięcie stanów zapalnych, obrzęków, usunięcie przeziębienia, oczyszczenie jamy nosowej, wzmocnienie odporności. Do tego celu stosuje się następujące grupy leków:

  • zwężenia naczyń (galazolina, farmakotolina, naftydyna, rinazolina, sanorfina i inne);
  • leki przeciwhistaminowe (diazolin, suprastin, loratadyna, erius, zirtek, fenistil);
  • przeciwzapalne hormonalne spraye do nosa (flix, nazonex);
  • miejscowe środki antyseptyczne, krople w nosie (protargol, kołnierzol, albucid);
  • roztwory soli fizjologicznej do oczyszczania z moczu i nawilżania jamy nosowej (aquamaris, marimer, quix, humer, nasomarin);
  • oznacza wzmocnienie ciała (witaminy, środki immunostymulujące).

Wzrost migdałków gardłowych u niektórych dzieci wynika nie z ich proliferacji, ale z obrzęku wywołanego reakcją alergiczną organizmu w odpowiedzi na niektóre alergeny. Następnie, aby przywrócić normalny rozmiar, potrzebne jest tylko lokalne i systemowe stosowanie leków przeciwhistaminowych.

Czasami lekarze w leczeniu migdałków mogą przepisać dzieciom leki homeopatyczne. W większości przypadków ich podawanie jest skuteczne tylko w przypadku długotrwałego stosowania w pierwszym stadium choroby i w celach profilaktycznych. Z drugim, a zwłaszcza z trzecim stopniem migdałków, zwykle nie przynoszą żadnych rezultatów. Gdy migdałki Granulki zwykle stosowanymi lekami „RMA Kid” i „Adenosan” olej „Tuja GF” aerozolu do nosa „Euphorbium Compositum”.

Środki ludowe

środki zaradcze ludowej w migdałki mogą być stosowane wyłącznie po konsultacji z lekarzem we wczesnych stadiach choroby nie wiązało się z żadnymi komplikacjami. Najbardziej skuteczne z nich przemyciu nosa solanką morskiej wgłębienie lub wywary z kory dębu ziół, kwiatów rumianku i nagietka, liście eukaliptusa, mające właściwości przeciwzapalne, antyseptyczne i ściągające.

Przy stosowaniu ziół należy pamiętać, że są one zdolne do wywoływania reakcji alergicznej u dzieci, co dodatkowo pogarsza przebieg choroby.

Fizjoterapia

Fizjoterapia z użyciem migdałków jest stosowana w połączeniu z leczeniem farmakologicznym w celu poprawy jej skuteczności.

Najczęściej wyznaczane są dzieci terapia laserowa. Standardowy cykl leczenia składa się z 10 sesji. W ciągu roku zaleca się 3 kursy. Promieniowanie laserowe o niskiej intensywności pomaga zmniejszyć obrzęki i stany zapalne, normalizuje oddychanie przez nos, działa antybakteryjnie. W tym przypadku rozciąga się nie tylko na migdałki, ale także na otaczające tkanki.

Oprócz terapii laserowej, promieniowanie ultrafioletowe i UHF na nosie, ozonoterapia, elektroforeza z lekami.

Również dla dzieci z migdałkami przydatne są ćwiczenia oddechowe, leczenie uzdrowiskowe, klimatoterapia, wypoczynek na morzu.

Wideo: Leczenie zapalenia gruczolaków przy pomocy środków domowych

Adenotomia

Usuwanie migdałków jest najskuteczniejszą metodą leczenia przy trzecim stopniu przerostu migdałków gardłowych, gdy z powodu braku oddychania przez nos jakość życia dziecka ulega znacznemu pogorszeniu. Operację przeprowadza się ściśle według wskazań w sposób zaplanowany w znieczuleniu w szpitalu oddziału ENT dziecięcego szpitala. To nie zajmuje dużo czasu, a przy braku powikłań pooperacyjnych dziecko zostaje wypuszczone tego samego dnia.

Wskazaniami do adenotomii są:

  • nieskuteczność długotrwałej terapii lekowej;
  • zapalenie migdałków do 4 razy w roku;
  • brak lub znaczące trudności w oddychaniu przez nos;
  • nawracające zapalenie ucha środkowego;
  • uszkodzenie słuchu;
  • przewlekłe zapalenie zatok;
  • zatrzymanie oddychania podczas snu w nocy;
  • deformacja szkieletu twarzy i tułowia.

Adenotomia jest przeciwwskazana, jeśli dziecko:

  • wrodzone wady rozwojowe podniebienia twardego i miękkiego;
  • zwiększona tendencja do krwawienia;
  • choroby krwi;
  • ciężkie patologie sercowo-naczyniowe;
  • proces zapalny w migdałkach.

Operacja nie jest wykonywana w okresie epidemii grypy iw ciągu miesiąca po planowanym szczepieniu.

Obecnie, dzięki pojawieniu się środków na znieczulenie ogólne krótko działających adenotomija dzieci prawie zawsze wykonywane w znieczuleniu ogólnym, unikając w ten sposób uraz, że dziecko otrzymuje w trakcie procedury w znieczuleniu miejscowym.

Nowoczesna endoskopowa technika usuwania adenoidów jest mało traumatyczna, ma minimum powikłań, pozwala na krótki czas powrotu dziecka do normalnego trybu życia, minimalizuje prawdopodobieństwo nawrotu. W celu zapobiegania powikłaniom w okresie pooperacyjnym konieczne jest:

  1. Zażyj leki przepisane przez lekarza (skurcz naczynioruchowy i ściągające krople na nos, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe).
  2. Ogranicz aktywność fizyczną przez dwa tygodnie.
  3. Nie jedz gorących potraw o mocnej konsystencji.
  4. Nie bierz kąpieli przez 3-4 dni.
  5. Unikaj przebywania w otwartym słońcu.
  6. Nie wchodź do miejsc masowego gromadzenia się i grup dziecięcych.

Wideo: Jak wykonuje się adenotomię?

Powikłania adenoidów

W przypadku braku terminowego i odpowiedniego leczenia migdałków u dziecka, zwłaszcza 2 i 3 stopni, prowadzą do rozwoju powikłań. Wśród nich:

  • przewlekłe choroby zapalne górnych dróg oddechowych;
  • zwiększone ryzyko zachorowania na ORD;
  • odkształcenie szkieletu szczękowo-twarzowego ("twarz adenoidalna");
  • uszkodzenie słuchu spowodowane przez zachodzenie na siebie adenoidalnego otwarcia rurki słuchowej w nosie i zaburzoną wentylację w uchu środkowym;
  • nieprawidłowy rozwój klatki piersiowej;
  • częste nieżytowe i ropne zapalenie ucha środkowego;
  • zaburzenia mowy.

Migdałki mogą powodować opóźnienia w rozwoju umysłowym i fizycznym, z powodu niedostatecznego spożycia tlenu w mózgu z powodu problemów z oddychaniem przez nos.

Zapobieganie

Zapobieganie migdałkom jest szczególnie ważne w przypadku dzieci podatnych na alergie lub mających odziedziczone predyspozycje do wystąpienia choroby. Według pediatry Komarovsky EO, aby zapobiec przerost migdałka gardłowego jest bardzo ważne, aby dać dziecku czas, aby odzyskać swój rozmiar po doznaniu ostrej niewydolności oddechowej. Aby to zrobić, po ustąpieniu objawów choroby i poprawę samopoczucia dziecka nie warto już następnego dnia doprowadzi do przedszkola, i trzeba co najmniej kolejny tydzień siedzieć w domu i podczas tego okresu aktywnego spaceru na świeżym powietrzu.

Miary migdałki profilaktyki obejmują klas sportowych, przyczyniając się do rozwoju układu oddechowego (pływanie, tenis, lekkoatletyka), codzienne ćwiczenia, utrzymując optymalną temperaturę i wilgotność w mieszkaniu. Ważne jest spożywanie pokarmów bogatych w witaminy i mikroelementy.

Jak leczyć migdałki u dziecka: porady pediatry

Jedną z najczęstszych chorób organów laryngologicznych występujących u dzieci można nazwać migdałkami. Jak leczyć patologię migdałków nosogardzieli w domu, jeśli po prostu nie zauważasz ich gołym okiem? W rzeczywistości, bez konsultacji i regularnych obserwacji, specjalista nie może przezwyciężyć dolegliwości.

Średni wiek pacjentów podatnych na tę chorobę wynosi od 1 do 15 lat. W tym częściej z zapaleniem migdałków prowadzi do wieku przedszkolnego lekarz dzieci, a przez ostatnie dziesięć lat istnieje tendencja diagnozowania choroby u dzieci w wieku poniżej trzech lat.

Adenoidy: choroba lub norma?

Przed rozumiemy jak leczyć migdałki u dzieci, należy zwrócić uwagę na wszelkiego rodzaju przyczyn tego stanu, który w rzeczywistości nie można nazwać chorobą. Wielu nie wie, ale migdałki i migdałki są tymi samymi organami, które pełnią funkcje immunologiczne. Będąc "strażnikami" przy wejściu do dróg oddechowych, zapobiegają przedostawaniu się patogennych mikroorganizmów lub szkodliwych substancji do płuc. Zwiększenie Tonsil miejscową odpowiedź organizmu, chroni przed atakami wirusów chorobotwórczych, bakterii, gazów spalinowych, związków chemicznych w powietrzu, itp nie jest patologią, w przeciwieństwie do tego, migdałki rozwoju -.. Środek normalnej odporności działania. Ponadto w dzieciństwie (około 7 lat) zwiększa się aktywność migdałków, co również nie powinno powodować poważnych uczuć.

Przyczyny i objawy adenoiditis

Jednak nie wszyscy rodzice muszą radzić sobie z tym zjawiskiem i nauczyć się leczyć migdałki u dzieci. Dzieci, które cierpią na często powiększone migdałki, w większości przypadków mają genetyczną predyspozycję do choroby lub konstytucyjnych cech nosogardła. A ponieważ choroba występuje z minimalną surowością, jeśli nie jest nieobecnością, leczenie lekarza jest odkładane na czas nieokreślony. Zwiększone migdałki nie powodują wzrostu temperatury ciała, kaszel i katar mogą również nie występować. Wraz z rozwojem migdałków dziecko odczuwa dyskomfort podczas połykania. Problem diagnozowania patologii polega jednak na tym, że dzieci w wieku przedszkolnym, które są najbardziej zagrożone chorobą, nie są w stanie rozpoznać objawów od siebie i zgłosić ich rodzicom. Aby pokazać dziecko lekarzowi, który powie, czy występuje problem i jak prawidłowo leczyć migdałki, konieczne są następujące objawy:

  • dziecko ma trudności z oddychaniem przez nos;
  • najczęściej jego usta są otwarte, szczególnie podczas snu;
  • brak zimna lub odwrotnie, przedłużony nieuleczalny nieżyt nosa.

Całkiem logiczne jest pytanie, dlaczego więc leczyć migdałki, jeśli ich wzrost jest normalną ochronną reakcją organizmu. W migdałkach wytwarzane są tak niezbędne do zniszczenia limfocytów drobnoustrojów. Jednak konieczność leczenia migdałków z reguły jest spowodowana ich intensywnym wzrostem, który może powodować poważne dyskomfort dla dziecka. W zaniedbanych przypadkach, gdy powiększona tkanka zamyka światło nosogardzieli, dzieci mogą rozwijać słuch, oddychanie, połykanie. W przypadku braku właściwych środków terapeutycznych adenoid roślinności zagraża dzieci kęsa zniekształcenia, zmian kształtu zmierzyć pojawienie się wad wymowy, a nawet w kompozycji chemicznej zmiany krwionośnych.

Operacja usunięcia migdałków: wskazania i przeciwwskazania

Jak leczyć migdałki u dziecka w wieku 3, 7 lub 15 lat? We wszystkich przypadkach istnieją tylko dwie opcje: chirurgiczne z trzecim stopniem choroby lub niechirurgiczne. Migdałki na wczesnym etapie leczenia są leczone.

Usunięcie migdałków powoduje strach nie tylko u dzieci, ale także u rodziców. W każdym przypadku decyzję o interwencji chirurga powinien podjąć lekarz prowadzący. Najczęściej adenotomię stosuje się, gdy życie dziecka z zarośniętymi formacjami jest problematyczne. W przewlekłej postaci choroby (adenoiditis), wręcz przeciwnie, zaleca się leczenie migdałków bez operacji. Typowo, oznaczenia usuwania powiększonych migdałkach są częste ostre infekcje wirusowe dróg oddechowych, zapalenie ucha, nawracające zapalenie w nosie i gardle (nie mniej niż jeden raz na trzy miesiące). Operacja może być również alternatywną opcją, jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, poważne naruszenia oddychania przez nos, nawet do momentu zatrzymania się podczas snu.

Ponadto, przed operacją chirurgiczną u dzieci, należy upewnić się, że nie ma przeciwwskazań. Adenotomia nie jest wykonywana w przypadku:

  • obecność w historii chorób krwi u dzieci i układu sercowo-naczyniowego;
  • przeziębienie lub schorzenie układu oddechowego;
  • rozprzestrzenianie się epidemii grypy.

Ponadto usunięcie zapalonych migdałków nie może zapobiec ponownemu wzrostowi tkanki gruczolakowatej. Do rozpoczęcia nawrotu wystarcza najmniejsza część pozostawiona przez chirurga. Po pobraniu tkanki w nosogardzieli zwiększa ryzyko krwawienia, to w ciągu kilku dni po zabiegu ważne jest ograniczenie aktywności ruchowej pacjenta małe, zminimalizować ekspozycję na słońce, na zatkany pomieszczenia.

Przed leczeniem adenoidu u dziecka w domu należy skonsultować się z lekarzem. Specjalista musi systematycznie badać pacjenta w celu monitorowania wykonywania zaleceń lekarskich. Istnieje wiele sposobów na walkę z adenoiditis u dzieci bez operacji. Oto najbardziej popularne i skuteczne.

Lepiej umyć nos?

Niezależnie od stopnia dolegliwości, ważne jest regularne mycie i nawilżanie przewodów nosowych. Wykonanie tej procedury ułatwia oddychanie, ale można ją spędzić nie więcej niż 4-5 razy w ciągu dnia. Aby umyć nos, dziecko stosuje roztwory soli fizjologicznej, które są sprzedawane w aptece lub przygotowywane w domu na własną rękę. Schemat przygotowania jest elementarny: 1 łyżeczka soli morskiej lub soli kuchennej na 1 szklankę ciepłej przegotowanej wody. Jednak w przypadku leczenia dziecka bardziej korzystne są środki do nosa w aptece. Ich zalety:

  • 100% bezpłodność;
  • prawo stężenie (- obserwować takiej części w domu, nie jest możliwe, aby leczyć migdałki nosa u dzieci, roztwór soli fizjologicznej 0,67 procent jest zwykle używany).

Wśród leków, które są z powodzeniem stosowane w leczeniu migdałków u dzieci, warto zauważyć:

Wskazówki dotyczące mycia przewodów nosowych za pomocą strzykawki lub strzykawki są całkowicie błędne. Posłuchaj ich, jeśli rodzice nie chcą zwiększyć ryzyka zapalenia ucha środkowego, nie możesz. Dlatego nie zaleca się mycia nosa dzieciom poniżej 7 lat z podobnymi urządzeniami. Piersi i małe dzieci do trzech lat, pożądane jest zwilżenie błony śluzowej za pomocą roztworu soli przez kroplówkę. Po trzech do czterech lat pierwszeństwo należy nadać lekom w postaci sprayu. Dopiero gdy dziecko nauczy się samoczynnie oznaczać śluz z nosa, do skuteczniejszego mycia można użyć systemu "Aquamaris" lub "Dolphin".

Środki zwężające naczynia i antybiotyki

Kiedy powiększone migdałki drugi stopień nawilżają śluzowej nosa i płukanie dodaje użycie wazopresyjnych, która przywróci pełny oddech i wyeliminować obrzęki. Wśród wielu leków tej grupy farmakologicznej najczęściej przepisywane są niemowlęta:

Warto zauważyć: krople do naczyń krwionośnych i aerozole nie mogą być stosowane dłużej niż 5-7 dni. Zasada ta dotyczy nie tylko leczenia migdałków, ale także wszelkich innych chorób górnych dróg oddechowych u dzieci i dorosłych. Leki te uzależniają, co może powodować rozwój przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa.

Poza zwężeniem naczyń kropli migdałki w drugiej potęgi jest wykorzystywany i inne preparaty do nosa (takich jak „sulfacetamid”, zapewniając skuteczne bakteriostatyczne działanie na błonę śluzową nosa). W przypadku powikłań lub po operacji usunięcia migdałków pacjenci przepisują antybiotyki z grupy amoksycylin:

Preparaty do leczenia migdałków

Indywidualnie lekarze mogą przepisać dodatkowe leki i udzielać rodzicom konkretnych porad dotyczących leczenia migdałków u dzieci. Komarovsky Ye. O., znany pediatra, od pierwszych dni nie zaleca rozpoczęcia terapii hormonalnych środków migdałowatych. Takie leki mają wiele przeciwwskazań i dlatego są ostrożnie przepisywane pacjentom w każdym wieku. Większość z nich zawiera deksametazon, który pomaga szybko zatrzymać objawy nawet przy długotrwałej chorobie. Jednak leki steroidowe są uzależniające i działania niepożądane. Dzieci często są przepisywane "Sofreks" - przez 7 dni kapie się w nos, po czym zaleca się pójść na drogę inhalacji.

Mając wystarczająco dużo doświadczenia i wiedzy o tym, jak leczyć migdałki u dzieci bez operacji, laryngolodzy czasami przepisują Baby „Protargolum” Srebrna lek. To narzędzie jest popularne wśród lekarzy przez ponad dekadę. Zasada działania kropli do nosa "Protargol" polega na wyschnięciu powierzchni powiększonych migdałków i stopniowym zmniejszaniu ich rozmiarów. Lek ten jest zalecany do stosowania w przypadku infekcji bakteryjnej. W przeciwieństwie do kropli hormonalnych, czas trwania kuracji przez Protargol nie ma ścisłych ograniczeń.

Innym narzędziem stosowanym do leczenia migdałków u dziecka jest Lymphomyosot. Wytwarza się go również w postaci kropli, jednak w przeciwieństwie do powyższych preparatów, stosuje się go podjęzykowo (to znaczy pod językiem) przez pewien czas przed posiłkami. Nie zaleca się mieszania tego preparatu z dużą ilością płynu. Dawka zależy od wieku dziecka i wagi dziecka.

Zastosowanie nadtlenku wodoru w stanach zapalnych migdałków

Istnieją inne sposoby leczenia migdałków u pacjentów w młodszej grupie wiekowej. W domu można użyć najprostszego, ale nie mniej skutecznego nadtlenku wodoru. Ma działanie antyseptyczne, bakteriobójcze i dezynfekujące. Do przygotowania leku potrzebne są inne składniki (soda oczyszczona i nalewka z nagietka). Wszystko dokładnie wymieszane, a powstała kompozycja kapie nos dziecka. Procedurę przeprowadza się trzy razy dziennie przez 1-2 tygodnie. Przy okazji można zastąpić nadtlenek wodoru "chlorochloroksyną" lub "miramistinem".

Dodatkowe środki w leczeniu choroby

W połączeniu z zachowawczym leczeniem migdałków, fizjoterapia da znakomity efekt, aby ułatwić dziecku oddychanie, zalecają one następujące procedury:

Uważa się, że z powodu adenoiditis u dzieci, Krym i Kaukaz idealnie nadają się do warunków klimatycznych. Roczny pobyt w tych ośrodkach z czystym górskim powietrzem przyniesie korzyści tylko okruchom. W tym samym czasie nie należy zapominać o ograniczeniach żywieniowych. W diecie małych dzieci powinny przeważać świeże warzywa, owoce i produkty z kwaśnego mleka. Zminimalizować, a jeśli to możliwe - wykluczyć, najlepiej pieczenie i słodycze.

Aromaterapia to kolejna metoda leczenia dzieci migdałkami. Opinie o tym są sprzeczne. Negatywny efekt procedury wynika najczęściej z niewiedzy rodziców o skłonności ich dziecka do określonego produktu. Jeśli dziecko nie ma reakcji patologicznej na oleje przedstawione poniżej, możesz bezpiecznie zakopać którekolwiek z nich w kanałach nosowych. Zapewnij bezpieczeństwo leczenia za pomocą prostego testu alergicznego (próbka z tyłu dłoni). Jeśli nie nastąpi reakcja, następujące olejki eteryczne są odpowiednie do terapii:

  • lawenda;
  • drzewo herbaciane;
  • szałwia;
  • bazylia.

Aby dryblować nos, możliwe jest użycie jednego z olejów lub ich mieszanki. W tym drugim przypadku ważne jest, aby upewnić się, że nie ma uczulenia na żaden ze składników.

Nauczyć się oddychać przez nos!

W leczeniu migdałki u dzieci uciekają masażu szyi, co zwiększa przepływ krwi w naczyniach krwionośnych i tkanek nosogardzieli. Ponadto równie ważna jest umiejętność oddychania dziecka. Aby nauczyć dziecko oddychać, przed lub dzień snu nocnego on związany szczękę z bandaż elastyczny, że nie otworzy usta i zmusić powietrze przez nos do zyskania. Zrób to, aż dziecko zacznie spać z zamkniętymi ustami bez zamka.

Wiedząc, jak leczyć migdałki w domu za pomocą leków, wielu zapomina o gimnastyce oddechowej. Oczywiście nie wszystkie dzieci będą mogły wykonywać ćwiczenia. Ale nie ma nic skomplikowanego w takich szkoleniach. Wystarczy tylko zainteresować dziecko, aby wydarzenie medyczne było zabawną formą i wszystko na pewno się skończy. Zanim przejdziesz dalej, najważniejsze jest oczyszczenie śluzu dziecka z nosa. Najprostsze ćwiczenia:

  1. Zamykamy jedno nozdrze iw tym czasie uwalniamy 10 głębokich wdechów i wydechów. Następnie powtórz procedurę, zastępując połowę nosa. Wskazane jest, aby angażować się z dzieckiem na świeżym powietrzu.
  2. Na przykład zamknij jedno nozdrze, prawe. Wolny musi wdychać i wstrzymywać oddech przez kilka sekund. Następnie zamknij lewą dziurkę, a prawą, aby uwolnić i wydychać powietrze. Powtórz 10 razy.

Leczymy migdałki u dzieci z lekami ludowymi

Medycyna niekonwencjonalna jest uważana za nie mniej skuteczną w walce z adenoiditis. Środki ludowe są całkowicie bezpieczne dla dzieci, jeśli nie zawierają składników, których dziecko nie toleruje. Wśród narzędzi, które są aktywnie używane od dłuższego czasu, najbardziej skuteczne są:

  • Olej z rokitnika zwyczajnego. Usuwa stany zapalne i nawilża śluzówkę jamy nosowo-gardłowej. Przed aplikacją nosa pożądane jest rozgrzanie butelki olejem w ręce lub na łaźni wodnej. Czas trwania kursu wynosi 10-14 dni.
  • Sok z buraków z miodem. Mieszanina ma działanie antyseptyczne i schnie. Do przygotowania kropli niezbędny jest sok z jednego surowego buraka i kilka łyżeczek miodu, po całkowitym rozpuszczeniu którego preparat uważa się za gotowy do użycia.
  • Napar z eukaliptusa. Pomaga przywrócić funkcje oddechowe i zapobiega rozmnażaniu mikroflory chorobotwórczej. Napar przygotowany jest z liści eukaliptusa w proporcji: 2 łyżki. l. do surowców używa się 300 ml stromej wrzącej wody. Po godzinie infuzji i wysiłku, płukać kilka razy w ciągu dnia.

Aby podjąć właściwą decyzję dotyczącą leczenia migdałków, środków ludowych lub farmacji, pomoże im specjalista. Tylko przy niewykwalifikowanej realizacji zaleceń lekarza laryngologa możliwe będzie uwolnienie dziecka od choroby bez operacji.