Zapalenie Adenoid u dzieci - zdjęcia, objawy i zalecenia dotyczące leczenia

Adenoiditis to choroba charakteryzująca się zapaleniem migdałków gardłowych typu przewlekłego lub ostrego.

Od strony anatomicznej migdałki znajdują się w gardle, a następnie przy zwykłym badaniu gardła są praktycznie niewidoczne, dlatego proces zapalny może pozostać niezauważony przez długi czas.

Według Komarovsky'ego w 80% przypadków, adenoiditis występuje u dzieci, ponieważ w wieku dorosłym dochodzi do atrofii migdałków gardłowych i nie występują procesy zapalne.

Przyczyny

Co to jest? Migdałki (inaczej, wzrosty lub wegetacje adenoidalne) są powszechnie nazywane hipertroficznymi migdałkami nosowo-gardłowymi. Ich wzrost następuje stopniowo.

Najczęstszą przyczyną tego zjawiska są częste choroby górnych dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie zatok i inne). Każdy kontakt ciała z infekcją następuje przy aktywnym udziale migdałków gardłowych, który jednocześnie nieznacznie się zwiększa. Po wyleczeniu, gdy stan zapalny przejdzie, powraca do swojego pierwotnego stanu.

Jeśli w tym okresie (2-3 tygodnie) dziecko znowu zachoruje, to przed powrotem do pierwotnego rozmiaru, migdałek ponownie wzrasta, ale więcej. Prowadzi to do stałego stanu zapalnego i narastania tkanki limfatycznej.

Stopnie choroby

Jeśli w tym czasie nie wykryto łagodne i nie podjąć działania, migdałki przejście do ostrej formie, która jest podzielona na kilka stepów zwiększyć gardłowej migdałki:

  1. Pierwszy stopień. Migdałki powiększają i zakrywają górną część kościstej przegrody nosowej
  2. Drugi stopień. Wielkość migdałków zamyka dwie trzecie przegrody nosowej
  3. Trzeci stopień. Migdałki zamknęły prawie całą przegrodę nosową.

Ostra forma wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ w przyszłości może przejść do przewlekłego zapalenia jelit, co negatywnie wpływa na zdrowie dziecka. Powiększone migdałki ulegają stanom zapalnym, rozwija się w nich duża liczba bakterii.

Objawy zapalenia jajowodów u dzieci

Manifestacja adenoiditis u dzieci może powodować wiele powikłań, dlatego bardzo ważne jest, aby wykryć i wyleczyć ją w początkowej fazie, a tutaj pomoże nam znajomość objawów. W zależności od stadium i charakteru przebiegu choroby jego objawy mogą się znacznie różnić.

Zatem oznaki ostrego zapalenia adenoidowego u dziecka są następujące:

  • koryza i kaszel;
  • podczas badania gardła obserwuje się lekkie zaczerwienienie górnych tkanek;
  • śluzowo-ropne wydzielina z nosogardzieli;
  • wysoka temperatura;
  • ból podczas połykania;
  • uczucie zatkania nosa;
  • ból głowy;
  • ogólne zmęczenie i utrata siły

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej jamy nosowej rozwija się w wyniku zapalenia migdałków o charakterze ostrym. Jego objawy to:

  • katar (czasami z ropnym wydzieliną);
  • zmienić głos i dźwięk mowy;
  • częste przeziębienia i ból gardła; przekrwienie nosa;
  • okresowe zapalenie ucha (zapalenie ucha) lub utrata słuchu;
  • dziecko jest powolne, nie ma dość snu i zawsze oddycha przez usta.

Dziecko często choruje na infekcje wirusowe. Wynika to ze zmniejszenia odporności i ciągłego wydzielania zakażonego śluzu w adenoiditis u dzieci. Szlam spływa po tylnej ścianie gardła, proces zapalny rozprzestrzenia się na dolne partie dróg oddechowych.

Przewlekła hipoksja i ciągły stres układu odpornościowego prowadzą do opóźnienia rozwoju fizycznego i psychicznego. Niedobór tlenu objawia się nie tylko ogólną hipoksemią, ale także niedorozwojem czaszki twarzy, w szczególności górnej szczęki, która powoduje u dziecka pojawienie się nieprawidłowego zgryzu. Deformacja podniebienia ("gotyckie" podniebienie) i rozwój klatki piersiowej "kurcząt" jest możliwa. Zapalenie Adenoid u dzieci prowadzi również do chronicznej anemii.

Jak wygląda adenoiditis u dzieci: zdjęcie

Poniższe zdjęcie pokazuje, jak choroba objawia się u dzieci.

Diagnostyka

Rozpoznanie migdałków nie wymaga stosowania konkretnych metod i badań. Na podstawie badania wzrokowego lekarz laryngolog zaleca wstępną diagnozę i, jeśli to konieczne, stosuje dodatkowe metody diagnostyczne.

Jak leczyć migdałki u dziecka: porady pediatry

Jedną z najczęstszych chorób organów laryngologicznych występujących u dzieci można nazwać migdałkami. Jak leczyć patologię migdałków nosogardzieli w domu, jeśli po prostu nie zauważasz ich gołym okiem? W rzeczywistości, bez konsultacji i regularnych obserwacji, specjalista nie może przezwyciężyć dolegliwości.

Średni wiek pacjentów podatnych na tę chorobę wynosi od 1 do 15 lat. W tym częściej z zapaleniem migdałków prowadzi do wieku przedszkolnego lekarz dzieci, a przez ostatnie dziesięć lat istnieje tendencja diagnozowania choroby u dzieci w wieku poniżej trzech lat.

Adenoidy: choroba lub norma?

Przed rozumiemy jak leczyć migdałki u dzieci, należy zwrócić uwagę na wszelkiego rodzaju przyczyn tego stanu, który w rzeczywistości nie można nazwać chorobą. Wielu nie wie, ale migdałki i migdałki są tymi samymi organami, które pełnią funkcje immunologiczne. Będąc "strażnikami" przy wejściu do dróg oddechowych, zapobiegają przedostawaniu się patogennych mikroorganizmów lub szkodliwych substancji do płuc. Zwiększenie Tonsil miejscową odpowiedź organizmu, chroni przed atakami wirusów chorobotwórczych, bakterii, gazów spalinowych, związków chemicznych w powietrzu, itp nie jest patologią, w przeciwieństwie do tego, migdałki rozwoju -.. Środek normalnej odporności działania. Ponadto w dzieciństwie (około 7 lat) zwiększa się aktywność migdałków, co również nie powinno powodować poważnych uczuć.

Przyczyny i objawy adenoiditis

Jednak nie wszyscy rodzice muszą radzić sobie z tym zjawiskiem i nauczyć się leczyć migdałki u dzieci. Dzieci, które cierpią na często powiększone migdałki, w większości przypadków mają genetyczną predyspozycję do choroby lub konstytucyjnych cech nosogardła. A ponieważ choroba występuje z minimalną surowością, jeśli nie jest nieobecnością, leczenie lekarza jest odkładane na czas nieokreślony. Zwiększone migdałki nie powodują wzrostu temperatury ciała, kaszel i katar mogą również nie występować. Wraz z rozwojem migdałków dziecko odczuwa dyskomfort podczas połykania. Problem diagnozowania patologii polega jednak na tym, że dzieci w wieku przedszkolnym, które są najbardziej zagrożone chorobą, nie są w stanie rozpoznać objawów od siebie i zgłosić ich rodzicom. Aby pokazać dziecko lekarzowi, który powie, czy występuje problem i jak prawidłowo leczyć migdałki, konieczne są następujące objawy:

  • dziecko ma trudności z oddychaniem przez nos;
  • najczęściej jego usta są otwarte, szczególnie podczas snu;
  • brak zimna lub odwrotnie, przedłużony nieuleczalny nieżyt nosa.

Całkiem logiczne jest pytanie, dlaczego więc leczyć migdałki, jeśli ich wzrost jest normalną ochronną reakcją organizmu. W migdałkach wytwarzane są tak niezbędne do zniszczenia limfocytów drobnoustrojów. Jednak konieczność leczenia migdałków z reguły jest spowodowana ich intensywnym wzrostem, który może powodować poważne dyskomfort dla dziecka. W zaniedbanych przypadkach, gdy powiększona tkanka zamyka światło nosogardzieli, dzieci mogą rozwijać słuch, oddychanie, połykanie. W przypadku braku właściwych środków terapeutycznych adenoid roślinności zagraża dzieci kęsa zniekształcenia, zmian kształtu zmierzyć pojawienie się wad wymowy, a nawet w kompozycji chemicznej zmiany krwionośnych.

Operacja usunięcia migdałków: wskazania i przeciwwskazania

Jak leczyć migdałki u dziecka w wieku 3, 7 lub 15 lat? We wszystkich przypadkach istnieją tylko dwie opcje: chirurgiczne z trzecim stopniem choroby lub niechirurgiczne. Migdałki na wczesnym etapie leczenia są leczone.

Usunięcie migdałków powoduje strach nie tylko u dzieci, ale także u rodziców. W każdym przypadku decyzję o interwencji chirurga powinien podjąć lekarz prowadzący. Najczęściej adenotomię stosuje się, gdy życie dziecka z zarośniętymi formacjami jest problematyczne. W przewlekłej postaci choroby (adenoiditis), wręcz przeciwnie, zaleca się leczenie migdałków bez operacji. Typowo, oznaczenia usuwania powiększonych migdałkach są częste ostre infekcje wirusowe dróg oddechowych, zapalenie ucha, nawracające zapalenie w nosie i gardle (nie mniej niż jeden raz na trzy miesiące). Operacja może być również alternatywną opcją, jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, poważne naruszenia oddychania przez nos, nawet do momentu zatrzymania się podczas snu.

Ponadto, przed operacją chirurgiczną u dzieci, należy upewnić się, że nie ma przeciwwskazań. Adenotomia nie jest wykonywana w przypadku:

  • obecność w historii chorób krwi u dzieci i układu sercowo-naczyniowego;
  • przeziębienie lub schorzenie układu oddechowego;
  • rozprzestrzenianie się epidemii grypy.

Ponadto usunięcie zapalonych migdałków nie może zapobiec ponownemu wzrostowi tkanki gruczolakowatej. Do rozpoczęcia nawrotu wystarcza najmniejsza część pozostawiona przez chirurga. Po pobraniu tkanki w nosogardzieli zwiększa ryzyko krwawienia, to w ciągu kilku dni po zabiegu ważne jest ograniczenie aktywności ruchowej pacjenta małe, zminimalizować ekspozycję na słońce, na zatkany pomieszczenia.

Przed leczeniem adenoidu u dziecka w domu należy skonsultować się z lekarzem. Specjalista musi systematycznie badać pacjenta w celu monitorowania wykonywania zaleceń lekarskich. Istnieje wiele sposobów na walkę z adenoiditis u dzieci bez operacji. Oto najbardziej popularne i skuteczne.

Lepiej umyć nos?

Niezależnie od stopnia dolegliwości, ważne jest regularne mycie i nawilżanie przewodów nosowych. Wykonanie tej procedury ułatwia oddychanie, ale można ją spędzić nie więcej niż 4-5 razy w ciągu dnia. Aby umyć nos, dziecko stosuje roztwory soli fizjologicznej, które są sprzedawane w aptece lub przygotowywane w domu na własną rękę. Schemat przygotowania jest elementarny: 1 łyżeczka soli morskiej lub soli kuchennej na 1 szklankę ciepłej przegotowanej wody. Jednak w przypadku leczenia dziecka bardziej korzystne są środki do nosa w aptece. Ich zalety:

  • 100% bezpłodność;
  • prawo stężenie (- obserwować takiej części w domu, nie jest możliwe, aby leczyć migdałki nosa u dzieci, roztwór soli fizjologicznej 0,67 procent jest zwykle używany).

Wśród leków, które są z powodzeniem stosowane w leczeniu migdałków u dzieci, warto zauważyć:

Wskazówki dotyczące mycia przewodów nosowych za pomocą strzykawki lub strzykawki są całkowicie błędne. Posłuchaj ich, jeśli rodzice nie chcą zwiększyć ryzyka zapalenia ucha środkowego, nie możesz. Dlatego nie zaleca się mycia nosa dzieciom poniżej 7 lat z podobnymi urządzeniami. Piersi i małe dzieci do trzech lat, pożądane jest zwilżenie błony śluzowej za pomocą roztworu soli przez kroplówkę. Po trzech do czterech lat pierwszeństwo należy nadać lekom w postaci sprayu. Dopiero gdy dziecko nauczy się samoczynnie oznaczać śluz z nosa, do skuteczniejszego mycia można użyć systemu "Aquamaris" lub "Dolphin".

Środki zwężające naczynia i antybiotyki

Kiedy powiększone migdałki drugi stopień nawilżają śluzowej nosa i płukanie dodaje użycie wazopresyjnych, która przywróci pełny oddech i wyeliminować obrzęki. Wśród wielu leków tej grupy farmakologicznej najczęściej przepisywane są niemowlęta:

Warto zauważyć: krople do naczyń krwionośnych i aerozole nie mogą być stosowane dłużej niż 5-7 dni. Zasada ta dotyczy nie tylko leczenia migdałków, ale także wszelkich innych chorób górnych dróg oddechowych u dzieci i dorosłych. Leki te uzależniają, co może powodować rozwój przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa.

Poza zwężeniem naczyń kropli migdałki w drugiej potęgi jest wykorzystywany i inne preparaty do nosa (takich jak „sulfacetamid”, zapewniając skuteczne bakteriostatyczne działanie na błonę śluzową nosa). W przypadku powikłań lub po operacji usunięcia migdałków pacjenci przepisują antybiotyki z grupy amoksycylin:

Preparaty do leczenia migdałków

Indywidualnie lekarze mogą przepisać dodatkowe leki i udzielać rodzicom konkretnych porad dotyczących leczenia migdałków u dzieci. Komarovsky Ye. O., znany pediatra, od pierwszych dni nie zaleca rozpoczęcia terapii hormonalnych środków migdałowatych. Takie leki mają wiele przeciwwskazań i dlatego są ostrożnie przepisywane pacjentom w każdym wieku. Większość z nich zawiera deksametazon, który pomaga szybko zatrzymać objawy nawet przy długotrwałej chorobie. Jednak leki steroidowe są uzależniające i działania niepożądane. Dzieci często są przepisywane "Sofreks" - przez 7 dni kapie się w nos, po czym zaleca się pójść na drogę inhalacji.

Mając wystarczająco dużo doświadczenia i wiedzy o tym, jak leczyć migdałki u dzieci bez operacji, laryngolodzy czasami przepisują Baby „Protargolum” Srebrna lek. To narzędzie jest popularne wśród lekarzy przez ponad dekadę. Zasada działania kropli do nosa "Protargol" polega na wyschnięciu powierzchni powiększonych migdałków i stopniowym zmniejszaniu ich rozmiarów. Lek ten jest zalecany do stosowania w przypadku infekcji bakteryjnej. W przeciwieństwie do kropli hormonalnych, czas trwania kuracji przez Protargol nie ma ścisłych ograniczeń.

Innym narzędziem stosowanym do leczenia migdałków u dziecka jest Lymphomyosot. Wytwarza się go również w postaci kropli, jednak w przeciwieństwie do powyższych preparatów, stosuje się go podjęzykowo (to znaczy pod językiem) przez pewien czas przed posiłkami. Nie zaleca się mieszania tego preparatu z dużą ilością płynu. Dawka zależy od wieku dziecka i wagi dziecka.

Zastosowanie nadtlenku wodoru w stanach zapalnych migdałków

Istnieją inne sposoby leczenia migdałków u pacjentów w młodszej grupie wiekowej. W domu można użyć najprostszego, ale nie mniej skutecznego nadtlenku wodoru. Ma działanie antyseptyczne, bakteriobójcze i dezynfekujące. Do przygotowania leku potrzebne są inne składniki (soda oczyszczona i nalewka z nagietka). Wszystko dokładnie wymieszane, a powstała kompozycja kapie nos dziecka. Procedurę przeprowadza się trzy razy dziennie przez 1-2 tygodnie. Przy okazji można zastąpić nadtlenek wodoru "chlorochloroksyną" lub "miramistinem".

Dodatkowe środki w leczeniu choroby

W połączeniu z zachowawczym leczeniem migdałków, fizjoterapia da znakomity efekt, aby ułatwić dziecku oddychanie, zalecają one następujące procedury:

Uważa się, że z powodu adenoiditis u dzieci, Krym i Kaukaz idealnie nadają się do warunków klimatycznych. Roczny pobyt w tych ośrodkach z czystym górskim powietrzem przyniesie korzyści tylko okruchom. W tym samym czasie nie należy zapominać o ograniczeniach żywieniowych. W diecie małych dzieci powinny przeważać świeże warzywa, owoce i produkty z kwaśnego mleka. Zminimalizować, a jeśli to możliwe - wykluczyć, najlepiej pieczenie i słodycze.

Aromaterapia to kolejna metoda leczenia dzieci migdałkami. Opinie o tym są sprzeczne. Negatywny efekt procedury wynika najczęściej z niewiedzy rodziców o skłonności ich dziecka do określonego produktu. Jeśli dziecko nie ma reakcji patologicznej na oleje przedstawione poniżej, możesz bezpiecznie zakopać którekolwiek z nich w kanałach nosowych. Zapewnij bezpieczeństwo leczenia za pomocą prostego testu alergicznego (próbka z tyłu dłoni). Jeśli nie nastąpi reakcja, następujące olejki eteryczne są odpowiednie do terapii:

  • lawenda;
  • drzewo herbaciane;
  • szałwia;
  • bazylia.

Aby dryblować nos, możliwe jest użycie jednego z olejów lub ich mieszanki. W tym drugim przypadku ważne jest, aby upewnić się, że nie ma uczulenia na żaden ze składników.

Nauczyć się oddychać przez nos!

W leczeniu migdałki u dzieci uciekają masażu szyi, co zwiększa przepływ krwi w naczyniach krwionośnych i tkanek nosogardzieli. Ponadto równie ważna jest umiejętność oddychania dziecka. Aby nauczyć dziecko oddychać, przed lub dzień snu nocnego on związany szczękę z bandaż elastyczny, że nie otworzy usta i zmusić powietrze przez nos do zyskania. Zrób to, aż dziecko zacznie spać z zamkniętymi ustami bez zamka.

Wiedząc, jak leczyć migdałki w domu za pomocą leków, wielu zapomina o gimnastyce oddechowej. Oczywiście nie wszystkie dzieci będą mogły wykonywać ćwiczenia. Ale nie ma nic skomplikowanego w takich szkoleniach. Wystarczy tylko zainteresować dziecko, aby wydarzenie medyczne było zabawną formą i wszystko na pewno się skończy. Zanim przejdziesz dalej, najważniejsze jest oczyszczenie śluzu dziecka z nosa. Najprostsze ćwiczenia:

  1. Zamykamy jedno nozdrze iw tym czasie uwalniamy 10 głębokich wdechów i wydechów. Następnie powtórz procedurę, zastępując połowę nosa. Wskazane jest, aby angażować się z dzieckiem na świeżym powietrzu.
  2. Na przykład zamknij jedno nozdrze, prawe. Wolny musi wdychać i wstrzymywać oddech przez kilka sekund. Następnie zamknij lewą dziurkę, a prawą, aby uwolnić i wydychać powietrze. Powtórz 10 razy.

Leczymy migdałki u dzieci z lekami ludowymi

Medycyna niekonwencjonalna jest uważana za nie mniej skuteczną w walce z adenoiditis. Środki ludowe są całkowicie bezpieczne dla dzieci, jeśli nie zawierają składników, których dziecko nie toleruje. Wśród narzędzi, które są aktywnie używane od dłuższego czasu, najbardziej skuteczne są:

  • Olej z rokitnika zwyczajnego. Usuwa stany zapalne i nawilża śluzówkę jamy nosowo-gardłowej. Przed aplikacją nosa pożądane jest rozgrzanie butelki olejem w ręce lub na łaźni wodnej. Czas trwania kursu wynosi 10-14 dni.
  • Sok z buraków z miodem. Mieszanina ma działanie antyseptyczne i schnie. Do przygotowania kropli niezbędny jest sok z jednego surowego buraka i kilka łyżeczek miodu, po całkowitym rozpuszczeniu którego preparat uważa się za gotowy do użycia.
  • Napar z eukaliptusa. Pomaga przywrócić funkcje oddechowe i zapobiega rozmnażaniu mikroflory chorobotwórczej. Napar przygotowany jest z liści eukaliptusa w proporcji: 2 łyżki. l. do surowców używa się 300 ml stromej wrzącej wody. Po godzinie infuzji i wysiłku, płukać kilka razy w ciągu dnia.

Aby podjąć właściwą decyzję dotyczącą leczenia migdałków, środków ludowych lub farmacji, pomoże im specjalista. Tylko przy niewykwalifikowanej realizacji zaleceń lekarza laryngologa możliwe będzie uwolnienie dziecka od choroby bez operacji.

Adenoiditis: przyczyny, objawy, diagnoza, jak leczyć

Zapalenie adenoidalne jest zapaleniem niesponkowanego migdałków zlokalizowanych na granicy między górną a tylną ścianą nosogardzieli. Wzrost wielkości migdałków nosogardła bez objawów stanu zapalnego nazywa się po prostu migdałkami.

Migdałki (migdałki) - wysepki skoncentrowanego podnabłonkowego położenia tkanki limfatycznej. W postaci guzków wystają do światła jamy ustnej i nosogardzieli. Ich główną rolą jest bariera na granicy między czynnikami agresywnymi (patogenami) otaczającego świata i wewnętrznym środowiskiem organizmu.

Migdał gardłowo-nosowy - Niepowiązany narząd, wraz z innymi (językowymi i sparowanymi tubalami i palatyną) wchodzącymi do gardłowego limfatycznego pierścienia.

Ważną różnicą w porównaniu z innymi migdałkami jest pokrywanie ich wielowarstwowym cylindrycznym nabłonkiem rzęskowym, zdolnym do wytwarzania śluzu.

W normalnym, fizjologicznym stanie, bez dodatkowych urządzeń optycznych, to ciało migdałowate nie może być brane pod uwagę.

Statystyki

Zapalenie adenoidowe przypisuje się chorobom wieku dziecięcego, ponieważ najczęstszy przedział wiekowy pacjentów występuje w ciągu 3-15 lat. W pojedynczych przypadkach rozpoznaje się zapalenie błony śluzowej jamy ustnej zarówno w bardziej dojrzałym, jak i wczesnym wieku (do piersi). Częstość występowania choroby wynosi średnio 3,5-8% kontyngentu dzieci w przybliżeniu równej liczbie zmian, zarówno u chłopców, jak iu dziewcząt.

Zasadniczo zapalenie błony śluzowej dorosłych u dorosłych jest wynikiem niepełnego stanu zapalnego migdałków nosogardła w dzieciństwie. W przypadkach, w których objawy tej choroby rozwijają się u osoby dorosłej po raz pierwszy, konieczne jest wykluczenie najpierw zmian nowotworowych w nosogardlonie, bezzwłocznie odnosząc się do specjalisty.

Klasyfikacja adenoiditis

W zależności od stopnia choroby:

  1. Ostre zapalenie adenoidozy. Towarzyszy i jest jednym z wielu przejawów innych ostrych chorób układu oddechowego, zarówno wirusowych, jak i bakteryjnych, i jest ograniczony do około 5-7 dni. Charakteryzuje się on przede wszystkim objawami nieżytowymi w okolicy nosa i nosa na tle epizodów wzrostu temperatury do 39 ° C.
  2. Podostre zapalenie adenoidozy. Częściej u dzieci z przerostowymi migdałkami. Ma to wpływ na kilka grup migdałków pierścienia gardła. Czas trwania objawów zapalnych wynosi średnio około trzech tygodni. Jakiś czas po wyzdrowieniu dziecko może przywrócić wieczorny wzrost temperatury ciała do niskiego poziomu (37-38 ° C).
  3. Przewlekłe zapalenie adenoiditis. Czas trwania choroby od sześciu miesięcy lub dłużej. Klasyczne symptomy połączone adenoiditis oznak uszkodzenia sąsiadujących narządów (zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok) powietrze (zapalenie zatok, przednie zapalenie zatok, etmoidit, sphenoiditis) i dróg moczowych (zapalenie krtani, tchawicy, oskrzeli).

Odmiany kliniczne i morfologiczne przewlekłego zapalenia migdałka nosowo-gardłowego są następujące:

  • Katarowe zapalenie błony śluzowej nosa;
  • Esencjonalne surowicze zapalenie jajowodów;
  • Ropne zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.

Osobna jednostka kliniczno-morfologiczna powinna być uważana za alergiczne zapalenie tęczówki, rozwijające się w połączeniu z innymi objawami nadwrażliwości na jakikolwiek alergen. Z reguły ogranicza się do objawów kataralnych w postaci alergicznego nieżytu nosa (przeziębienie).

Nasilenie objawów klinicznych, częstość występowania sąsiednich struktur anatomicznych oraz stany samego pacjenta są podzielone na następujące typy adenoiditis:

  1. Powierzchowne;
  2. Podskompensowane;
  3. Kompensowany;
  4. Zdekompensowany.

Podczas badania, w zależności od wielkości migdałków nosogardła i nasilenia oddychania przez nos, otolaryngolodzy rozróżniają cztery stopnie zaawansowania adenoiditis.

1 stopień - Przerostowe jądro migdałka pokrywa 1/3 kostnej części przegrody nosowej (otwieracz) lub całkowitą wysokość przewodów nosowych.

2 stopnie - Migdałek pokrywa do 1/2 części kostnej przegrody nosowej.

3 stopnie - ciało migdałowate zamyka vomer o 2/3 na całej jego długości.

4 stopnie - Nosowe kanały (hoans) są prawie całkowicie pokryte wzrostem ciała migdałowatego, co uniemożliwia oddychanie nosem.

Przyczyny i czynniki predysponujące

Główne powody to:

  • Niski status odpornościowy dziecka, które prowadzą: unikanie karmienia piersią, niedożywienie, zawierającego głównie węglowodany charakter, H Isle punkty, niedobór witaminy D z klinicznymi objawami krzywicy.
  • Skłonność dziecka do skazy typu wysiękowego i alergii.
  • Częsta hipotermia.
  • Czynniki środowiskowe (przemysłowe zanieczyszczenie powietrza, gorące, niewentylowane pomieszczenia z obecnością suchego pyłu).
  • Przewlekły nieżyt nosa i choroby zapalne innych narządów górnych dróg oddechowych.

Objawy adenoiditis

  1. Coryza. Przejawia się w wypływie cieczy z nosa śluzówki i ropnej.
  2. Trudności z oddychaniem przez nos. Może komunikować się z pacjentami z katarem, ale może również pojawić się bez patologicznego wydzielania z nosa. U niemowląt objaw ten objawia się powolnym ssaniem piersi, a nawet całkowitą odmową odżywienia. U starszych dzieci z trudnościami w oddychaniu przez nos zmienia się głos. Staje się nosowy, gdy większość spółgłosek w mowie dziecka jest słyszanych jako litery "l", "d", "b". Usta dzieci pozostają otwarte przez cały czas. Z tego powodu fałdy nosowo-wargowe są wygładzone, a twarz nabiera apatycznego wyglądu. W przewlekłym przebiegu adenoiditis w takich przypadkach formacja szkieletu twarzy jest zakłócona:
    1. Nieruchome niebo jest wąskie, z wysoką lokalizacją;
    2. górna szczęka zmienia swój kształt, a ugryzienie zostaje przerwane z powodu wysunięcia siekaczy do przodu, jak u królika.

    Prowadzi to do ciągłego naruszania wymowy dźwięków (artykulacji) w przyszłości.

  3. Bolesne odczucia w głębokich częściach nosa. Ich charakter i intensywność są różne: od delikatnego drapania i łaskocząc po intensywne bóle o pilnej naturze, zamieniając się w uczucie bólu głowy bez wyraźnej lokalizacji źródła. Ból w nosie nasila się w przypadku ruchów połykania.
  4. Kaszel. Kaszel z adenoiditis występuje częściej w nocy lub rano i ma charakter napadowy. Jest prowokowany przez szlam poperyvaniem i ropę, których odpływ przez kanały nosowe jest trudny.
  5. Chrapanie, głośny chrapliwy oddech podczas snu. Sen w takich przypadkach staje się powierzchowny, niespokojny, któremu towarzyszą straszne sny. Ten oznaka adenoiditis zaczyna pojawiać się nawet w przypadku migdałków pierwszego stopnia, gdy nie ma wyraźnych objawów oddychania przez nos w stanie przebudzenia.
  6. Zwiększona temperatura ciała. Najbardziej charakterystyczne dla ostrego adenoiditis przy którym następuje nagle, wśród „pełen dobrobytu” rosnących do39ºS powyżej, towarzyszą silne objawy zatrucia (osłabienie, bóle głowy, brak apetytu, nudności, etc). W podostre i przewlekłe zapalenie migdałków nosogardzieli, temperatura wzrasta powoli, w porównaniu do innych lokalnych przejawy adenoiditis.
  7. Utrata słuchu i ból w uszach. Pojawia się, gdy zapalenie rozprzestrzenia się na migdałki jajowodów.
  8. Wzrost i bolesność węzłów chłonnych podosiowych i szyjnych, Zaczynają palpować w postaci kulek toczących się pod skórą.
  9. Zmiany w zachowaniu. Dziecko, zwłaszcza z przewlekłym zapaleniem mózgu, staje się apatyczne, obojętne. Ma gwałtowny spadek wydajności w szkole z powodu zwiększonego zmęczenia i zmniejszonej uwagi. Zaczyna pozostawać w tyle w rozwoju umysłowym i fizycznym od swoich rówieśników.
  10. Wada w rozwoju podstawy kostnej klatki piersiowej. Rozwija się u dzieci z przewlekłym przebiegiem adenoiditis i jest spowodowany zmianą objętości wdechu i wydechu. Nazywa się "pierś z kurczaka" (ściśnięte z boków klatki piersiowej, z doskonałym mostkiem do przodu powyżej wspólnej powierzchni przedniej ściany jako "kil").

Rozpoznanie, z wyjątkiem wymienionych skarg, potwierdza badanie gardła za pomocą specjalnych lusterek. Ponadto lekarz może wykonać badanie palców nosogardzieli w celu określenia stopnia zapalenia gruczolakowatego.

Pewne trudności w diagnozowaniu tej choroby występują, gdy pojawia się ona w okresie niemowlęcym dziecka, ponieważ na pierwszy plan wysuwają się przejawy ciężkiego odurzenia, wysoka temperatura, z jaką odmawia się jedzenia. Aby kierować się prawidłowym sposobem wyszukiwania diagnostycznego, w tym przypadku pomocne są powiększone limfocyty szyi i okolicy podżuchwowej. W tym wieku charakteryzuje się przejściem choroby do postaci chronicznej z częstymi nawrotami (zaostrzenia)

W starszym wieku zapalenie adenoidowe należy różnicować z takimi chorobami, jak:

  • Polip Hoan;
  • Młodzieńczy angiofibroma;
  • Wrodzone wady rozwojowe (niewydolność nosogardła, skrzywienie przegrody nosa, przerost nosowych strupów);
  • Procesy bliznowate po operacji na górnych drogach oddechowych;
  • Choroby nowotworowe tkanek limfatycznych.

Leczenie adenoiditis

Zgodnie z zaleceniami dr Komarovsky'ego leczenie adenoiditis u dzieci należy rozpocząć od pierwszych objawów choroby lub podejrzenia o nią.

Wynika to przede wszystkim z ryzyka powikłań na sercu i nerkach podczas przejścia choroby z ostrej na przewlekłą.

Leczenie zapalenia migdałków 1 i 2 stopni jest ograniczone do metod zachowawczych.

Ma na celu usunięcie obrzęku tkanki limfatycznej, zmniejszenie wrażliwości na alergeny, zwalczanie patologicznej mikroflory (wirusów i drobnoustrojów), zwiększenie statusu immunologicznego.

Osiąga się to poprzez szereg działań.

  1. Klimatoterapia. Pobyt dziecka na letnich wakacjach na Krymie i na wybrzeżu Morza Czarnego na Kaukazie ma korzystny wpływ na jego lekarstwo na adenoiditis, a także ma wyraźny efekt zapobiegawczy, zapobiegający wystąpieniu tej choroby.
  2. Przyjmowanie leków przeciwhistaminowych (Suprastin, Pipolphen, itp.) I glukonian wapnia.
  3. Leki przeciwzapalne (Aspiryna, Ibuklin, Paracetamol itp.).
  4. Antybiotyki. Mianowany wysiękowym surowiczym i ropnym zapaleniem mózgu z ciężkim odurzeniem, jak również z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia jelit, biorąc pod uwagę rzekomy patogen.
  5. Lokalne działanie na migdałki:
    1. Krople rozszerzające naczynia krwionośne (Nafazolin, Xilin); środki antyseptyczne (Protargol, Bioparox, itp.);
    2. Wdychanie za pomocą wymienionych produktów;
    3. Połknięcie śluzu (u niemowląt);
    4. Fizjoterapia (terapia kwarcem i laserem lokalnie dla gruczołów, elektroforezy i średnicy przy użyciu leków na regionalne węzły chłonne).
  6. Kompleksy multiwitaminowe i zapobieganie krzywicy.
  7. Pełne odżywienie o wystarczającym stosunku białko-węglowodany. W przypadkach alergicznego zapalenia tęczówki i skłonności do skazy, konieczne jest usunięcie z diety dziecka produktów, które mogą powodować tę reakcję: owoce cytrusowe, orzechy, truskawki, kakao, owoce morza.

Środki ludowe w leczeniu zapalenia gruczolaków ograniczone do inhalacji ziół, które mają działanie przeciwbakteryjne (rumianek, szałwia).

Ponadto, w celach profilaktycznych, przemyj nos roztworem soli (1 łyżka soli na 1 litr wody) i wilgotne okłady na gardle za pomocą zimnej wody.

Dotychczas, w celu ułatwienia oddychania i zwalczanie zapalenia jest szeroko stosowany, tak zwany „ajerkoniak”, składający się z ogrzanym mlekiem (0,5 litra), miodu (1 łyżeczka), surowe jajka i masła. Ten dobrze wymieszany koktajl w rozgrzanej formie był pijany małymi łykami w ciągu dnia. Jednak jego skuteczność jest kontrowersyjna i uzasadniona jedynie jako lokalny efekt cieplny na nosogardzieli podczas okresu rekonwalescencji.

Leczenie operacyjne adenoiditis (adenoidektomia) jest stosowane w przerostach migdałków o 2 stopnie i więcej.

Operacja polega na mechanicznym usunięciu powiększonego gruczołu i jego proliferacji za pomocą specjalnego adenotomu Beckman, który różni się wielkością, w zależności od wieku pacjenta.

Interwencja wykonywana jest zarówno za pomocą znieczulenia miejscowego, jak i znieczulenia ogólnego.

Godzinę lub dwie po usunięciu adenoidektomii pacjent może zostać zwolniony z centrum medycznego.

Przez pierwsze pięć dni po zabiegu zalecano spożywanie schłodzonego płynnego jedzenia, lody są dozwolone. W kolejnych dniach limity temperatury są usuwane.

Wskazanie do operacji:

  • Ciężkie zaburzenia oddychania przez nos;
  • Rozpoczęcie deformacji szkieletu twarzy i klatki piersiowej;
  • Upośledzenie słuchu z powodu przerostu migdałka nosogardła;
  • Obecne przewlekłe choroby zapalne innych narządów górnych dróg oddechowych.

Bezwzględne przeciwwskazania do zabiegu:

  1. Naruszenie układu krzepnięcia krwi;
  2. Młodzieńczy angiofibroma;
  3. Choroby nowotworowe krwi;
  4. Choroby serca z ciężkimi objawami niewydolności krążenia.

Względne przeciwwskazania do adenotomii:

  • Ostre choroby zakaźne u dziecka;
  • Choroby skóry twarzy;
  • Niekorzystna sytuacja epidemia (epidemia grypy przypadków odry w zespole dziecięcym krótko przed planowaną operacją).

W takich przypadkach operacja jest wykonywana po upływie pewnego czasu (1-2 miesiące), po wyeliminowaniu czynników ryzyka.

Najkorzystniejszy wiek do usunięcia migdałków to okres 5-7 lat.

Adenoiditis u dzieci

Adenoiditis u dzieci - przewlekły proces zapalny, rozwijający się w przerostowym migdałku gardłowym (migdałkach). Przedstawia objawy migdałków: trudności w oddychaniu przez nos, głos nosowy, chrapanie we śnie. Istnieją również objawy zapalenia w postaci przeziębienia i gorączki. Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej u dzieci ma przewlekły przebieg, a następnie prowadzi do opóźnienia w rozwoju fizycznym i psychicznym. Choroba została zdiagnozowana klinicznie, potwierdzona przez wyniki rinoskopii, rhinocytologii i radiografii. Leczenie ma na celu wyeliminowanie ogniska infekcji i przywrócenie oddychania przez nos.

Adenoiditis u dzieci

Migdałki u dzieci - częstą przyczyną leczenia do pediatrów i otolaryngologii dziecięcej. Częstość występowania wynosi około 15: 1000, biorąc pod uwagę istniejące migdałki bez zapalenia. Najczęściej diagnozowane u dzieci w wieku od 2-3 do 7, ponieważ w tym wieku oznaczonych fizjologiczną wielkość maksymalną migdałka gardłowego. Wśród dzieci w wieku szkolnym patologia jest diagnozowana kilkakrotnie rzadziej. Natężenie choroby w pediatrii jest niezwykle wysokie. Obecnie migdałki u dzieci występuje częściej w porównaniu z poziomem choroby pod koniec XX wieku. Jest to w związku z rosnącą liczbą patologie ciąży i porodu, co prowadzi do osłabienia odporności w populacji, jak i rozprzestrzenianiu się opornych na antybiotyki form mikroorganizmów.

Przyczyny adenoiditis u dzieci

Proces zapalny w powiększonej tkance limfatycznej gardła migdałków najczęściej spowodowane przez hemolitycznej Streptococcus wirusami dróg oddechowych, co najmniej - grzyby i warunkowo patogennych flory, Mycobacterium tuberculosis, itp ryzyko adenoiditis dziećmi zwiększa się, gdy dziecko często i długo choroby, a także ma.. ważone alergiczne anamnezy. Wąskie kanały nosowe (na przykład, w krzywiźnie przegrody nosowej) przyczyni się do zmniejszenia ostatecznej regulacji naturalnej jamy nosowej i długotrwałego utrzymywania się drobnoustrojów chorobotwórczych na migdałka gardłowego.

Ponieważ u dzieci rozwinie się adenoiditis na przerośniętym migdałku gardłowym, warto osobno powiedzieć o przyczynach proliferacji tkanki limfatycznej. Wiele dzieci ma, w różnym stopniu, migdałki przedstawione przez powiększone ciało migdałowate gardła. Zwykle pojawiają się one w wieku 2-7 lat i stopniowo zmniejszają się po okresie dojrzewania. Wynika to z faktu, że jest to migdałek gardłowy we wczesnym dzieciństwie, który odgrywa rolę pierwszej bariery immunologicznej dla infekcji dróg oddechowych. Zapalenie moczowodu u dzieci występuje, gdy migdałki pozostają niezauważone przez długi czas, dziecko często cierpi z powodu niedoboru odporności lub leczenie zachowawcze jest nieskuteczne.

Objawy zapalenia jajowodów u dzieci

Adenoiditis objawy u dzieci są zawsze nałożony na ogólny obraz migdałki. Znaki zwiększyć migdałki obejmują duszność przez nos, dlatego oddychanie usta dziecka i chrapie podczas snu, jak również zamknięte nasonnement w którym „m” i dźwięki „n” praktycznie zniknie z mową. Ponadto dziecko ma charakterystyczny wygląd: otwarte usta, twarz gipomimichnoe, fałdy nosowo-wargowe są wygładzone. W długim i migdałki migdałki u dzieci prowadzi do opóźnienia rozwoju fizycznego, zmniejszenie pamięci i uwagi. Dziecko szybko się męczy i rozdrażnienie z powodu przewlekłego niedotlenienia i braku zdrowego snu nocnego.

W dodatku do wyżej wymienionych objawów u dzieci adenoiditis towarzyszy wzrost temperatury (często stan podgorączkowy wartości), nawet bardziej wyraźne oddechowych nosa trudności aż do jego całkowitego braku, jak i na zimno. Wydzielina z nosa jest trudna do usunięcia, ale nawet po tym oddychanie przez nos łatwiejszego tylko przez krótki czas. Choroba jest przewlekła i często prowadzi do komplikacji z układu sercowo-naczyniowego. Wynika to z faktu, że najczęstszą przyczyną hemolitycznej Streptococcus grupy A o podobnej strukturze do komórek serca, zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie wsierdzia tak opracowany przez mechanizmy autoimmunologicznych. Zapalenie moczowodu u dzieci często towarzyszy zapaleniu ucha i spojówek.

Dziecko często choruje na infekcje wirusowe. Wynika to ze zmniejszenia odporności i ciągłego wydzielania zakażonego śluzu w adenoiditis u dzieci. Szlam spływa po tylnej ścianie gardła, proces zapalny rozprzestrzenia się na dolne partie dróg oddechowych. Przewlekła hipoksja i ciągły stres układu odpornościowego prowadzą do opóźnienia rozwoju fizycznego i psychicznego. Niedobór tlenu objawia się nie tylko ogólną hipoksemią, ale także niedorozwojem czaszki twarzy, w szczególności górnej szczęki, która powoduje u dziecka pojawienie się nieprawidłowego zgryzu. Deformacja podniebienia ("gotyckie" podniebienie) i rozwój klatki piersiowej "kurcząt" jest możliwa. Zapalenie Adenoid u dzieci prowadzi również do chronicznej anemii.

Rozpoznanie adenoiditis u dzieci

Aby podejrzewać migdałki i zapalenie adenoidalne u dzieci, pediatra może podczas badania fizykalnego. Dziecko ma twarz typu "adenoid", o której mowa powyżej. Trudności w oddychaniu, Wąchacz nosa, częste infekcje wirusowe są wskazania do rhinoscopy dziecka. Nosorożec przedni wykonuje się po uniesieniu czubka nosa. Więc można ocenić stan błony śluzowej, przepuszczalność nosowych i nota migdałki się ze znacznym przerostem migdałka gardłowego. Pharyngorrhinoscopy technicznie trudniejsze, zwłaszcza biorąc pod uwagę wiek pacjenta, ale to, że pozwala na oglądanie tylnej części gardła, w celu określenia obecności migdałki i adenoiditis dzieci.

Możliwe jest przeprowadzenie badania palca. Procedura jest prosta i zajmuje tylko kilka sekund. Metoda jest bardzo pouczająca, ale wyjątkowo nieprzyjemna dla dziecka, dlatego badania są zwykle wykonywane pod koniec egzaminu. Prowadzi się także diagnostykę endonasalną adenoiditis u dzieci. To pozwala na wizualizację migdałki, ocenić ich stan i stopień wzrostu, ale jego realizacja wymaga specjalnego przeszkolenia (znieczulenie anemizatsiya błony śluzowej). Dostępność deformacje anatomiczne jamy nosowej jest przeciwwskazaniem do tych badań, w związku z czym możliwe krzywizna musi najpierw zostać usunięte i również polipy nosa i inne podmioty, w przeciwnym razie wielkie niebezpieczeństwo krwawienia.

Badanie rinocytologiczne (wymaz z nosa z następującą mikroskopią) daje wyobrażenie o komórkowej kompozycji śluzu. Tak więc wysoka zawartość eozynofilów wskazuje na alergiczną naturę adenoidów i adenoiditis u dzieci. W celu potwierdzenia charakteru choroby alergiczne przeprowadzane są testy skórne, szczególnie w obecności alergii i rodziców alergicznych mają historia dziecka. Obligatoryjna konsultacja otolaryngologa. Otoskopia pozwala ocenić stan błony bębenkowej i zaangażowanie rurki słuchowej i jamy ucha w procesie zapalnym. Rozprawa ocenia także przesłuchanie dziecka.

Diagnoza adenoiditis dzieci obejmują radiografię czaszki i boczny występ za wyjątkiem zatok i nowotwory jamy nosowej i gardle. CT i MRI są niezbędne dla podejrzeniem przepukliny przedniej mózgu, co prowadzi do zaburzeń oddychania przez nos, ale z taką patologią często obserwuje się deformację twarzy czaszki z szerszym położenia oczu i innych funkcji. Atrezja nozdrzy tylnych przedstawiono kompletną niezdolność do oddychania nosowego z jednej lub z obu stron, ale to wada zwykle diagnozowana po urodzeniu. Jeśli podejrzewa się atrezję, khohan otrzymuje test z kroplą kolorowych kropli w nosie.

Leczenie adenoiditis u dzieci

Leczenie zachowawcze choroby obejmuje sanację ogniska stanu zapalnego i zapewnienie pełnego oddychania przez nos. Zaleca się mycie roztworami środków antyseptycznych, a także roztworami izotonicznego roztworu soli. Zastosowane antybiotyki w aerozolu i preparaty steroidowe, krople o działaniu antyseptycznym i zwężającym naczynia krwionośne (adrenomimetyki są stosowane tylko w krótkich kursach). Również w leczeniu adenoiditis u dzieci skuteczne są inhalacje z antyseptykami i mukolitami. Wszelkie antybiotyki są stosowane tylko po potwierdzeniu natury choroby, tj. Wyizolowaniu patogenu i określeniu jego wrażliwości na leki. W celu stymulacji odporności pokazano induktory interferonu.

Leczenie chirurgiczne migdałki i dzieci adenoiditis wykonywanych po niepowodzeniu metod zachowawczych, jak również trudność oddychania nosowego. Ważnym warunkiem operacji jest brak nasilenia procesu zapalnego. Czas trwania remisji powinien wynosić co najmniej miesiąc. Zazwyczaj adenotomii wykonywane przy użyciu adenotomii, tkanka limfatyczna jest cięty za pomocą specjalnego noża w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym w zależności od wieku pacjenta, migdałki stopniu obecność słuchu itd. D. Możliwe jest również Adenotomia endonasal, ale przy użyciu tej techniki często pozostają obszary limfoidalnych tkanki, więc może zaistnieć potrzeba wykonania drugiej operacji. Hospitalizacja z powodu adenotomii nie jest wymagana.

Rokowanie i profilaktyka adenoiditis u dzieci

Rokowanie choroby jest korzystne z punktu widzenia diagnozy i terapii. Przy powtarzającym się rozmnażaniu migdałków, nawroty adenoiditis u dzieci są możliwe, dzieje się to rzadko i jest wskazaniem do drugiej adenotomii. Oddzielny blok adaptacyjny dziecka reprezentowany jest przez przywrócenie oddychania przez nos, ponieważ pacjenci przyzwyczajają się do oddychania przez usta. Dziecko angażuje się w specjalne ćwiczenia z rodzicami, jeśli to konieczne - z logopedą. Zapobieganie adenoiditis u dzieci polega na szybkim usunięciu migdałków lub skutecznej terapii zachowawczej. Obowiązkowy moment - utrzymanie odporności dziecka, który wymaga pełnej diety, zajęć na świeżym powietrzu i innych procedur hartowania.

Co to jest adenoiditis u dzieci, jak rozpoznać jego objawy i wyleczyć chorobę

Adenoiditis to zapalenie adenoidów, tkanki limfatycznej, która pomaga organizmowi zwalczać infekcje. Migdałki są w gardle (gardle) za nosem. Wraz z migdałami są głównymi ochraniaczami gardła. System limfatyczny spełnia kilka ról, aby chronić Cię przed infekcją. Zawiera białe krwinki (limfocyty), aby zabić możliwą infekcję, która zagraża zdrowiu ludzkiemu. Stan zapalny migdałków nie może prawidłowo spełniać swojej funkcji.

W miarę jak organizm ludzki zaczyna opracowywać inne metody ochrony przed szkodliwymi bakteriami i wirusami z wiekiem, adenoidy odgrywają istotną rolę w utrzymaniu zdrowia. Właśnie dlatego zapalenie adenoidów występuje najczęściej u dzieci przed okresem dojrzewania.

Przyczyny

Zapalenie adenoid może być spowodowane przez bakterie (np. Streptococcus) lub przez wirusy (wirus Epstein-Barr). Choroba może również powodować alergie, krzywicę, monotonne odżywianie (głównie węglowodany), hipotermię. Ze względu na nieprawidłowe działanie funkcji ochronnej adenoidów, układ odpornościowy ulega uszkodzeniu, ponieważ nie jest jeszcze w pełni ukształtowany. Osłabiony organizm jest łatwo podatny na jeszcze bardziej złożone choroby, dlatego należy poważnie zastanowić się nad pojawieniem się adenoiditis u dziecka.

Objawy i oznaki u dzieci

Ostra postać adenoiditis może rozpocząć się od obrzęku lub powiększenia tkanek limfatycznych, a także wysokiej gorączki do 39. Guz ogranicza lub blokuje drogi oddechowe. Prowadzi to do trudności w oddychaniu przez nos. Z reguły prąd ostry trwa około 5 dni.

  • Trudno wymawiać niektóre litery alfabetu, takie jak "M";
  • zatkanie nosa i nosa;
  • występowanie bólu w gardle podczas rozmowy;
  • oddychanie przez usta staje się wygodniejsze niż przez nos;
  • Obecność chłodu z obfitością gęstego, zielonego wyładowania.

Chroniczna forma najczęściej reprezentowane przez choroby górnych dróg oddechowych: katar, ból gardła, zapalenie zatok. Z tego powodu musisz oddychać przez usta, senowi towarzyszy chrapanie lub chrapanie. Wraz z tym występuje senność, ciągłe zmęczenie, apatia, słaby apetyt, upośledzenie uwagi.

Komplikacje

Zapalenie adenoid może prowadzić do powikłań, które przyczyniają się do powstania przewlekłej postaci choroby, a następnie rozprzestrzeniają się na inne tkanki:

  • Zapalenie ucha - występuje, gdy śluz gromadzi się i blokuje ucho środkowe, co wpływa na słuch. Z reguły wszystko zaczyna się od zablokowania trąbki Eustachiusza, odpowiedzialnej za wyciek płynów z uszu;
  • zapalenie zatok - zatoki (puste przestrzenie w kościach twarzy wypełnione powietrzem) mogą wypełniać płyn i powodować stan zapalny;
  • infekcje płuc i oskrzeli - zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli u dzieci, są w stanie zaatakować organizm z adenoiditis.
do spisu treści ↑

Diagnostyka

Metody diagnostyki adenoiditis:

  • Pobranie wymazu ze ścian gardła w celu wykrycia bakterii;
  • ogólne badanie krwi;
  • Prześwietlenie migdałków w celu określenia ich wielkości i stopnia zapalenia;
  • lekarz może potrzebować historii medycznej najbliższych krewnych, aby ustalić, czy odchylenie jest dziedziczne.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek podejrzane objawy u Twojego dziecka, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Otolaryngolog (ENT) jest zaangażowany w zapalenie jajowodów. Konieczne będzie przeprowadzenie badania lekarskiego w celu ustalenia lokalizacji infekcji.

Leczenie

Po ujawnieniu przyczyny i stopnia stanu zapalnego, lekarz prowadzący przepisuje antybiotyki, aby pozbyć się przyczyny choroby. Stosowanie antybiotyków jest często skuteczne w leczeniu zapalenia gruczolaków. Nie mniej rzadka i operacyjna operacja.

Wskazania do interwencji chirurgicznej:

  • Nieefektywne leczenie lekami przeciwbakteryjnymi;
  • wystąpienie powtarzającego się zapalenia mózgu;
  • obrzęk szyi i gardła;
  • problemy z połykaniem i oddychaniem.

Układ odpornościowy organizmu jest w stanie poradzić sobie z bakteriami i wirusami bez migdałków.
Jednak, podobnie jak w przypadku wszystkich operacji, istnieje ryzyko powikłań: krwawienie, wydzielina z nosa lub reakcja alergiczna na znieczulenie.
Możliwe drobne problemy zdrowotne o przejściowym charakterze, na przykład ból w gardle lub w uchu, zatkany nos.
Razem z lekarzem możesz zważyć wszystkie zalety i wady działania dziecka.

Odzyskiwanie po operacji

Po raz pierwszy dziecko musi być karmione miękkim pokarmem: owsianka, zupa, galaretka itp. Przez pierwsze 24 godziny używanie produktów mlecznych jest zabronione. Po jogurcie mleko, puddingi są idealne do jedzenia. Uważaj, aby dziecko piło wystarczającą ilość płynu, aby uniknąć odwodnienia. Po raz pierwszy dziecko będzie musiało zrezygnować z aktywnej pracy i spędzać więcej czasu w łóżku, najlepiej więcej snu. Powrót do przedszkola lub szkoły jest możliwy tylko wtedy, gdy dziecko z łatwością spożywa jedzenie, nie potrzebuje lekarstw i spokojnie śpi przez całą noc.

Zapobieganie

W zapobieganiu zapalenia jajowodu zaleca się stosowanie zdrowej żywności i dużych ilości płynów. Niezbędna ilość snu, biorąc witaminy, aby utrzymać odporność. Możesz również zwiększyć odporność dzięki sportom, na przykład pływaniu, lekkiej atletyce, piłce nożnej itp. Uważaj, aby dziecko nie jadło zimnych potraw lub napojów z lodem, i zawsze było ubrane w pogodę. Pamiętaj, że zdrowie dziecka zależy przede wszystkim od jego rodziców. Nie zaniedbuj porady lekarzy, a w przypadku alarmu, skontaktuj się ze specjalistą.

Wskazówka 1: Leczenie migdałków u dzieci

Treść artykułu

  • Leczenie migdałków u dzieci
  • Migdałki u dzieci: przyczyny, objawy, leczenie
  • Migdałki: objawy, diagnoza i leczenie

Nie chirurgiczne leczenie zapalenia gruczolaków

Usuwanie migdałków

Wskazówka 2: Laserowe leczenie migdałków

Skuteczność laserowego leczenia migdałków

Laserowe usuwanie migdałków

Wskazówka 3: Jak wyglądają migdałki?

Jak rozpoznać migdałki

Oznaki proliferacji tkanki limfatycznej

Niebezpieczeństwo stosowania migdałków

Leczenie choroby laryngologicznej

  • http://myfamilydoctor.ru/

Wskazówka 4: Migdałki: objawy, diagnoza i leczenie

Objawy migdałków

Podczas kiełkowania migdałków jamy nosowo-gardłowej pacjenta jest zakłócony oddychanie przez nos może występować obfitą śluzu obserwuje przewlekły stan zapalny i obrzęk śluzówki nosa.

Jeżeli migdałki zamykają otwór gardłowy trąbek Eustachiusza, zaburzona jest normalna wentylacja ucha środkowego. To nieuchronnie prowadzi do znacznego zmniejszenia słuchu i może spowodować całkowitą głuchotę.

Brzmienie głosu jest zniekształcone, pojawia się cień do nosa. Uciążliwy ból głowy, którego nie można usunąć za pomocą żadnych leków, jest niepokojący. Wynika to z trudnego odpływu limfy i krwi z mózgu.

Rozpoznanie migdałków

Jako diagnostykę migdałków stosuje się rinoskopię, badanie rentgenowskie i badanie dotykowe. Lekarz musi odróżnić migdałki, aby wykluczyć młode włókniaki nosogardła i guza.

Leczenie migdałków

W przypadku migdałków pierwszego stopnia wykonuje się leczenie zachowawcze i monitorowanie monitorujące. Przypisz wzmocnione preparaty, dwuprocentowy roztwór protargolu do mycia przewodów nosowych.

W drugim i trzecim stopniu migdałków zaleca się leczenie chirurgiczne. Operacja jest powoływana lub wyznaczana przeciw terapii znieczulającej. Rodzice powinni pamiętać, że stosowanie tradycyjnej medycyny w migdałkach może być stosowane wyłącznie jako uzupełnienie podstawowego leczenia zaleconego przez lekarza.

W przypadku przedwczesnego usunięcia migdałków dziecko staje się apatyczne, apatyczne, uwaga i pamięć zostają zakłócone, powstaje deformacja czaszki twarzy i twarz zyskuje typ adenoidalny. Dziecko może być zaniepokojone zapaleniem krtani, zapaleniem oskrzeli, napadami astmy z kaszlem.